லிங்கபுராணம்

ஶம்கரோ ऽபி ததா ருத்ரைர் நிவ்ரு'த்தாத்மா ஹ்யதிஷ்டிதஃ ஸ்தாணுத்வம் தஸ்ய வை விப்ராஃ ஶம்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ

அப்போது சங்கரனும், ருத்ரர்களால் மனம் திரும்பி, நிலையான நிலையில் அமர்ந்தான்; இதுவே சங்கரனின் பெருமை, முனிவர்களே.

நிஷ்கலஸ்யாத்மநஃ ஶம்போஃ ஸ்வேச்சாத்ரு'தஶரீரிணஃ ஶம் ருத்ரஃ ஸர்வபூதாநாம் கரோதி க்ரு'ணயா யதஃ

அனந்த குணங்களும் இல்லாத, தன் சித்தத்தால் உருவம் கொண்ட பரமாத்மாவான சாம்புவின் வடிவில், இரக்கம் கொண்ட ருத்ரன் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்வான்.

ஶம்கரஶ்சாப்ரயத்நேந ததாத்மா யோகவித்யயா வைராக்யஸ்தம் விரக்தஸ்ய விமுக்திர்யச்சமுச்யதே

சங்கரன், யோகத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவராக, எளிதாகவே விருப்பம் இல்லாதவர்களுக்கு விடுதலை அளிப்பான்; அந்த விடுதலையே 'சம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அணோஸ்து விஷயத்யாகஃ ஸம்ஸாரபயதஃ க்ரமாத் வைராக்யாஜ்ஜாயதே பும்ஸோ விராகோ தர்ஶநாந்தரே

உலக வாழ்க்கையின் பயத்தால், படிப்படியாக பொருள்களை விட்டு விலகுதல் ஏற்படுகிறது; இதிலிருந்து மனதில் விருப்பம் குறையும். இந்த விருப்பமின்மை மற்ற ஞானங்களில் கூட ஏற்கப்படுகிறது.

விமுக்யோ விகுணத்யாகோ விஜ்ஞாநஸ்யாவிசாரதஃ தஸ்ய சாஸ்ய ச ஸம்தாநம் ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ

தவறுகளையும், குணங்களையும் ஆராயாமல் விட்டு விலகுவது ஞானத்திலிருந்து வருகிறது; இவை இரண்டும் பரம ஈஸ்வரனின் அருளால் ஒன்றாக இணைகின்றன.

தர்மோ ஜ்ஞாநம் ச வைராக்யம் ஐஶ்வர்யம் ஶம்கராதிஹ ஸ ஏவ ஶம்கரஃ ஸாக்ஷாத் பிநாகீ நீலலோஹிதஃ

தர்மம், ஞானம், விருப்பமின்மை, ஐஸ்வரியம்—இவை அனைத்தும் இங்கு சங்கரனே; அவனே நேரடியாக பிணாகி, நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவன்.

யே ஶம்கராஶ்ரிதாஃ ஸர்வே முச்யந்தே தே ந ஸம்ஶயஃ ந கச்சந்த்யேவ நரகம் பாபிஷ்டா அபி தாருணம்

சங்கரனை அடைந்த அனைவரும் சந்தேகமின்றி விடுதலை பெறுவார்கள்; மிகப் பெரிய பாவிகளும், எவ்வளவு கடுமையான நரகமாக இருந்தாலும், அதில் செல்லமாட்டார்கள்.

ஆஶ்ரிதாஃ ஶம்கரம் தஸ்மாத் ப்ராப்நுவந்தி ச ஶாஶ்வதம் மாயாந்தாஶ்சைவ கோராத்யா ஹ்ய் அஷ்டவிம்ஶதிரேவ ச

ஆகையால், சங்கரனை அடைந்தவர்கள் நிலையான விடுதலையை அடைவார்கள்; மாயையின் இருபத்தெட்டு கொடிய வடிவங்களும் முடிவடையும்.

கோடயோ நரகாணாம் து பச்யந்தே தாஸு பாபிநஃ அநாஶ்ரிதாஃ ஶிவம் ருத்ரம் ஶம்கரம் நீலலோஹிதம்

நிறைய நரகங்கள் உள்ளன; அங்கு பாவிகள் துன்புறுகிறார்கள். சிவன், ருத்ரன், சங்கரன், அந்த நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவரை அடையாதவர்கள் அங்கே போகிறார்கள்.

ஆஶ்ரயம் ஸர்வபூதாநாம் அவ்யயம் ஜகதாம் பதிம் புருஷம் பரமாத்மாநம் புருஹூதம் புருஷ்டுதம்

அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலம், அழிவில்லாதவன், உலகங்களின் ஆண்டவன், பரமாத்மா, புருகூதன், மனிதர்கள் புகழும் பெருமான்.

தமஸா காலருத்ராக்யம் ரஜஸா கநகாண்டஜம் ஸத்த்வேந ஸர்வகம் விஷ்ணும் நிர்குணத்வே மஹேஶ்வரம்

இருளால் அவன் காலருத்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; ரஜஸால் பொன்னிலிருந்து பிறந்தவன்; சத்த்வத்தால் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவாகும்; குணமில்லாத நிலையில் மகேஸ்வரன்.

கேந கச்சந்தி நரகம் நராஃ கேந மஹாமதே கர்மணாகர்மணா வாபி ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

மனிதர்கள் எதனால் நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள், அறிவாளியே? செயல் அல்லது செயல் இல்லாமையால் தானா? எங்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் உள்ளது.

ரஹஸ்யம் வஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி பவஸ்யாமிததேஜஸஃ ப்ரபாவம் ஶம்கரஸ்யாத்யம் ஸம்க்ஷேபாத்ஸர்வதர்ஶிநஃ

நான் உங்களுக்காக அந்த அளவில்லா ஒளி கொண்ட பவனின் ரகசியத்தையும், சங்கரனின் ஆதியையும், எல்லோரும் அறிந்தபடி சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

யோகிநஃ ஸர்வதத்த்வஜ்ஞாஃ பரம் வைராக்யமாஸ்திதாஃ

யோகிகள் எல்லா தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்கள், உயர்ந்த விருப்பமின்மையில் நிலைத்திருப்பவர்கள்.

ப்ராணாயாமாதிபிஶ்சாஷ்டஸாதநைஃ ஸஹசாரிணஃ

அவர்கள் உயிர்வாயு கட்டுப்பாடு முதலான எட்டு சாதனங்களுடன் கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

கருணாதிகுணோபேதாஃ க்ரு'த்வாபி விவிதாநி தே கர்மாணி நரகம் ஸ்வர்கம் கச்சந்த்யேவ ஸ்வகர்மணா

அவர்கள் கருணை போன்ற நல்ல குணங்களுடன் இருந்தாலும், பல்வேறு செயல்களை செய்தாலும், தங்கள் புண்ணியத்திற்கும் பாவத்திற்கும் ஏற்ப சொர்க்கத்திற்கோ நரகத்திற்கோ செல்கிறார்கள்.

ப்ரஸாதாஜ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநாத்யோகஃ ப்ரவர்ததே யோகேந ஜாயதே முக்திஃ ப்ரஸாதாதகிலம் ததஃ

அருளால் ஞானம் பிறக்கிறது; ஞானத்திலிருந்து யோகம் தொடங்குகிறது; யோகத்தால் விடுதலை கிடைக்கிறது; அருளால் இதெல்லாம் நிகழ்கிறது.

ப்ரஸாதாத் யதி விஜ்ஞாநம் ஸ்வரூபம் வக்துமர்ஹஸி திவ்யம் மாஹேஶ்வரம் சைவ யோகம் யோகவிதாம் வர

அருளால், நீ இயல்பை, தெய்வீகமான மகேஸ்வர யோகத்தைப் பற்றி பேச முடிந்தால், யோகத்தில் சிறந்தவரே, சொல்ல வேண்டும்.

கதம் கரோதி பகவாந் சிந்தயா ரஹிதஃ ஶிவஃ ப்ரஸாதம் யோகமார்கேண கஸ்மிந்காலே ந்ரு'ணாம் விபுஃ

பகவான் சிவன், எண்ணமின்றி, யோக மார்க்கத்தின் வழியாக எப்போது, எப்படிப் பெருமை கொண்டவர்களுக்கு அருள் செய்கிறான் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.

தேவாநாம் ச ரு'ஷீணாம் ச பித்ரூ'ணாம் ஸம்நிதௌ புரா ஶைலாதிநா து கதிதம் ஶ்ரு'ண்வந்து ப்ரஹ்மஸூநவே

தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதாக்கள் ஆகியோரின் முன்னிலையில், பழைய காலத்தில் ஶைலாதி இந்தக் கதையை கூறினார்; அவர்கள் பிரம்மாவின் மகனுக்குச் செவிமடுக்கட்டும்.

வ்யாஸாவதாராணி ததா த்வாபராந்தே ச ஸுவ்ரதாஃ யோகாசார்யாவதாராணி ததா திஷ்யே து ஶூலிநஃ

தவம் செய்த நல்லவர்களே, ஒவ்வொரு துவாபர யுக முடிவிலும் வியாசர் அவதாரம் எடுத்தார்; அதுபோலவே யோகாசாரியர்களும், திஷ்ய யுகத்தில் தூணுதாரியும் பிறந்தார்கள்.

தத்ரதத்ர விபோஃ ஶிஷ்யாஶ் சத்வாரஃ ஶமபாஜநாஃ ப்ரஶிஷ்யா பஹவஸ்தேஷாம் ப்ரஸீதத்யேவமீஶ்வரஃ

ஒவ்வொரு இடத்திலும் இறைவனுக்குப் நான்கு சீடர்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அமைதிக்குரிய பாத்திரங்கள். அவர்களில் பல பின்சீடர்களும் உள்ளனர்; இப்படிப்பட்டவர்களால் இறைவன் மகிழ்கிறான்.

ஏவம் க்ரமாகதம் ஜ்ஞாநம் முகாதேவ ந்ரு'ணாம் விபோஃ வைஶ்யாந்தம் ப்ராஹ்மணாத்யம் ஹி க்ரு'ணயா சாநுரூபதஃ

இவ்வாறு, இறைவனின் வாயிலிருந்து மனிதர்களுக்குத் தொடர்ந்து அறிவு பரிமாறப்படுகிறது; அது பிராமணர் முதல் வைஶ்யர் வரை, ஒவ்வொருவரது இயல்பும் கருணையுமாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.

த்வாபரே த்வாபரே வ்யாஸாஃ கே வை குத்ராந்தரேஷு வை கல்பேஷு கஸ்மிந்கல்பே நோ வக்துமர்ஹஸி சாத்ர தாந்

ஒவ்வொரு துவாபர யுகத்திலும் யார் யார் வியாசராக இருந்தார்கள், அவர்கள் எங்கு பிறந்தார்கள், எந்தக் கல்பத்தில், எந்த மண்டலத்தில், இவை அனைத்தையும் நீ இங்கே கூற வேண்டும்.

ஶ்ரு'ண்வந்து கல்பே வாராஹே த்விஜா வைவஸ்வதாந்தரே வ்யாஸாம்ஶ் ச ஸாம்ப்ரதம் ருத்ராம்ஸ் ததா ஸர்வாந்தரேஷு வை

வாராக கல்பத்தில், வைவஸ்வத மண்டலத்தில், இப்போது உள்ள வியாசர்களையும், ருத்ரர்களையும், மற்ற எல்லா மண்டலங்களிலும் உள்ளவர்களையும் இருமுறை பிறந்தவர்களே, கேளுங்கள்.

வேதாநாம் ச புராணாநாம் ததா ஜ்ஞாநப்ரதர்ஶகாந் யதாக்ரமம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸர்வாவர்தேஷு ஸாம்ப்ரதம்

நான் இப்போது எல்லா யுகங்களிலும் வேதங்களையும், புராணங்களையும், அறிவையும் வெளிப்படுத்தியவர்களை ஒழுங்காகச் சொல்லுகிறேன்.

க்ரதுஃ ஸத்யோ பார்கவஶ் ச அங்கிராஃ ஸவிதா த்விஜாஃ ம்ரு'த்யுஃ ஶதக்ரதுர்தீமாந் வஸிஷ்டோ முநிபும்கவஃ

க்ரது, சத்யன், பார்கவர், அங்கிரசு, சவிதா, இருமுறை பிறந்தவர்களே, மரணம், புத்திசாலியான சதக்ரது, முனிவர்களில் சிறந்த வசிஷ்டர் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஸாரஸ்வதஸ்த்ரிதாமா ச த்ரிவ்ரு'தோ முநிபும்கவஃ ஶததேஜாஃ ஸ்வயம்தர்மோ நாராயண இதி ஶ்ருதஃ

சாரஸ்வதர், திரிதாமா, திரிவ்ருத், முனிவர்களில் சிறந்தவர், சததேஜா, சுயம் தர்மன், நாராயணன் என்று கேட்டுள்ளோம்.

தரக்ஷுஶ்சாருணிர்தீமாம்ஸ் ததா தேவஃ க்ரு'தம்ஜயஃ ரு'தம்ஜயோ பரத்வாஜோ கௌதமஃ கவிஸத்தமஃ

தரக்ஷு, அறிவுடைய ஆருணி, தேவன், கிருதஞ்சயன், ருதஞ்சயன், பரத்வாஜர், கவிகளில் சிறந்த கவுதமர்.