லிங்கபுராணம்

வதாமி ப்ரு'தகத்யாயஸம்ஸ்திதம் வஸ்ததூர்த்வதஃ தாக்ஷாயணீ ஸதீ யாதா பார்ஶ்வம் ருத்ரஸ்ய பார்வதீ

மேலே தனித்திருக்கும் அத்தியாயத்தை நான் கூறுகிறேன்; தாக்ஷாயணியான சதீ, ருத்ரன் பார்வதியின் அருகில் சென்றாள்.

பஶ்சாத்தக்ஷம் விநிந்த்யைஷா பதிம் லேபே பவம் ததா தாம் த்யாத்வா வ்யஸ்ரு'ஜத்ருத்ராந் அநேகாந்நீலலோஹிதஃ

பின்னர் தக்ஷனை பழித்தவள் பவனை கணவனாக பெற்றாள்; அவளை தியானித்து, நீலலோஹிதன் பல ருத்ரர்களை உருவாக்கினான்.

ஆத்மநஸ்து ஸமாந்ஸர்வாந் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தாந் யாசிதோ முநிஶார்தூலா ப்ரஹ்மணா ப்ரஹஸந் க்ஷணாத்

அவன் தன்னிலிருந்து எல்லோரையும், உலகங்கள் வணங்கும் சமமானவர்களாக உருவாக்கினான்; பிரமா கேட்டபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவன், சிரித்தவாறு உடனே செய்தான்.

தைஸ்து ஸம்சாதிதம் ஸர்வம் சதுர்தஶவிதம் ஜகத் தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா விவிதாந் ருத்ராந் நிர்மலாந்நீலலோஹிதாந்

அவர்கள் மூலம் பத்துநான்கு வகையான உலகமெங்கும் பரவியது; பலவிதமான, தூய, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ருத்ரர்களை பார்த்தான்.

ஜராமரணநிர்முக்தாந் ப்ராஹ ருத்ராந்பிதாமஹஃ நமோ ऽஸ்து வோ மஹாதேவாஸ் த்ரிநேத்ரா நீலலோஹிதாஃ

வயதும் மரணமும் இல்லாத ருத்ரர்களை, பிதாமஹன் நோக்கி: 'மகாதேவர்களே, மூன்று கண்களும், நீல சிவப்பு நிறமும் உடையவர்களே, உங்களுக்குப் போற்றி' என்றான்.

ஸர்வஜ்ஞாஃ ஸர்வகா தீர்கா ஹ்ரஸ்வா வாமநகாஃ ஶுபாஃ ஹிரண்யகேஶா த்ரு'ஷ்டிக்நா நித்யா புத்தாஶ் ச நிர்மலாஃ

அவர்கள் எல்லாம் அறிந்தோர், எங்கும் நிறைந்தோர், உயரமானோர், குறைவானோர், சிறிய உருவம் உடையோர், மங்களமானோர், தங்கம் போன்ற கூந்தலுடையோர், பார்வையை அழிப்போர், நிலையானோர், புத்திசாலிகள், தூய்மையானோர்.

நிர்த்வம்த்வா வீதராகாஶ் ச விஶ்வாத்மாநோ பவாத்மஜாஃ ஏவம் ஸ்துத்வா ததா ருத்ராந் ருத்ரம் சாஹ பவம் ஶிவம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ததா பகவாந்கநகாண்டஜஃ

இவர்கள் இரட்டையில்லாதோர், ஆசை இல்லாதோர், உலகமெங்கும் நிறைந்தவர்கள், பவனின் மகன்கள்; இப்படிப் புகழ்ந்தபின், ருத்ரன் பவனை, சிவனைச் சுற்றி வணங்கி, பொன்னில் பிறந்த அந்த பாக்கியசாலி பேசினான்.

நமோ ऽஸ்து தே மஹாதேவ ப்ரஜா நார்ஹஸி ஶம்கர ம்ரு'த்யுஹீநா விபோ ஸ்ரஷ்டும் ம்ரு'த்யுயுக்தாஃ ஸ்ரு'ஜ ப்ரபோ

மகாதேவனே, உமக்கு வணக்கம்; உயிர்களை மரணம் இல்லாதவர்களாக உருவாக்கக்கூடாது, சங்கரா; இறப்புடன் கூடியவர்களை உருவாக்க வேண்டும், பிரபுவே.

ததஸ்தமாஹ பகவாந் ந ஹி மே தாத்ரு'ஶீ ஸ்திதிஃ ஸ த்வம் ஸ்ரு'ஜ யதாகாமம் ம்ரு'த்யுயுக்தாஃ ப்ரஜாஃ ப்ரபோ

அப்போது அந்த பாக்கியசாலி அவனை நோக்கி: 'எனக்கு அப்படி நிலை இல்லை; நீ விரும்பும் போல், இறப்புடன் கூடிய உயிர்களை உருவாக்கு, பிரபுவே' என்றான்.

லப்த்வா ஸஸர்ஜ ஸகலம் ஶம்கராச்சதுராநநஃ ஜராமரணஸம்யுக்தம் ஜகதேதச்சராசரம்

அனுமதி பெற்ற பின், நான்முகனும் சங்கரனிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் உருவாக்கினான்; இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம், வயதும் மரணமும் உடையதாக ஆனது.

ஶம்கரோ ऽபி ததா ருத்ரைர் நிவ்ரு'த்தாத்மா ஹ்யதிஷ்டிதஃ ஸ்தாணுத்வம் தஸ்ய வை விப்ராஃ ஶம்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ

அப்போது சங்கரனும், ருத்ரர்களால் மனம் திரும்பி, நிலையான நிலையில் அமர்ந்தான்; இதுவே சங்கரனின் பெருமை, முனிவர்களே.

நிஷ்கலஸ்யாத்மநஃ ஶம்போஃ ஸ்வேச்சாத்ரு'தஶரீரிணஃ ஶம் ருத்ரஃ ஸர்வபூதாநாம் கரோதி க்ரு'ணயா யதஃ

அனந்த குணங்களும் இல்லாத, தன் சித்தத்தால் உருவம் கொண்ட பரமாத்மாவான சாம்புவின் வடிவில், இரக்கம் கொண்ட ருத்ரன் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்வான்.

ஶம்கரஶ்சாப்ரயத்நேந ததாத்மா யோகவித்யயா வைராக்யஸ்தம் விரக்தஸ்ய விமுக்திர்யச்சமுச்யதே

சங்கரன், யோகத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவராக, எளிதாகவே விருப்பம் இல்லாதவர்களுக்கு விடுதலை அளிப்பான்; அந்த விடுதலையே 'சம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அணோஸ்து விஷயத்யாகஃ ஸம்ஸாரபயதஃ க்ரமாத் வைராக்யாஜ்ஜாயதே பும்ஸோ விராகோ தர்ஶநாந்தரே

உலக வாழ்க்கையின் பயத்தால், படிப்படியாக பொருள்களை விட்டு விலகுதல் ஏற்படுகிறது; இதிலிருந்து மனதில் விருப்பம் குறையும். இந்த விருப்பமின்மை மற்ற ஞானங்களில் கூட ஏற்கப்படுகிறது.

விமுக்யோ விகுணத்யாகோ விஜ்ஞாநஸ்யாவிசாரதஃ தஸ்ய சாஸ்ய ச ஸம்தாநம் ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ

தவறுகளையும், குணங்களையும் ஆராயாமல் விட்டு விலகுவது ஞானத்திலிருந்து வருகிறது; இவை இரண்டும் பரம ஈஸ்வரனின் அருளால் ஒன்றாக இணைகின்றன.

தர்மோ ஜ்ஞாநம் ச வைராக்யம் ஐஶ்வர்யம் ஶம்கராதிஹ ஸ ஏவ ஶம்கரஃ ஸாக்ஷாத் பிநாகீ நீலலோஹிதஃ

தர்மம், ஞானம், விருப்பமின்மை, ஐஸ்வரியம்—இவை அனைத்தும் இங்கு சங்கரனே; அவனே நேரடியாக பிணாகி, நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவன்.

யே ஶம்கராஶ்ரிதாஃ ஸர்வே முச்யந்தே தே ந ஸம்ஶயஃ ந கச்சந்த்யேவ நரகம் பாபிஷ்டா அபி தாருணம்

சங்கரனை அடைந்த அனைவரும் சந்தேகமின்றி விடுதலை பெறுவார்கள்; மிகப் பெரிய பாவிகளும், எவ்வளவு கடுமையான நரகமாக இருந்தாலும், அதில் செல்லமாட்டார்கள்.

ஆஶ்ரிதாஃ ஶம்கரம் தஸ்மாத் ப்ராப்நுவந்தி ச ஶாஶ்வதம் மாயாந்தாஶ்சைவ கோராத்யா ஹ்ய் அஷ்டவிம்ஶதிரேவ ச

ஆகையால், சங்கரனை அடைந்தவர்கள் நிலையான விடுதலையை அடைவார்கள்; மாயையின் இருபத்தெட்டு கொடிய வடிவங்களும் முடிவடையும்.

கோடயோ நரகாணாம் து பச்யந்தே தாஸு பாபிநஃ அநாஶ்ரிதாஃ ஶிவம் ருத்ரம் ஶம்கரம் நீலலோஹிதம்

நிறைய நரகங்கள் உள்ளன; அங்கு பாவிகள் துன்புறுகிறார்கள். சிவன், ருத்ரன், சங்கரன், அந்த நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவரை அடையாதவர்கள் அங்கே போகிறார்கள்.

ஆஶ்ரயம் ஸர்வபூதாநாம் அவ்யயம் ஜகதாம் பதிம் புருஷம் பரமாத்மாநம் புருஹூதம் புருஷ்டுதம்

அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலம், அழிவில்லாதவன், உலகங்களின் ஆண்டவன், பரமாத்மா, புருகூதன், மனிதர்கள் புகழும் பெருமான்.

தமஸா காலருத்ராக்யம் ரஜஸா கநகாண்டஜம் ஸத்த்வேந ஸர்வகம் விஷ்ணும் நிர்குணத்வே மஹேஶ்வரம்

இருளால் அவன் காலருத்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; ரஜஸால் பொன்னிலிருந்து பிறந்தவன்; சத்த்வத்தால் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவாகும்; குணமில்லாத நிலையில் மகேஸ்வரன்.

கேந கச்சந்தி நரகம் நராஃ கேந மஹாமதே கர்மணாகர்மணா வாபி ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

மனிதர்கள் எதனால் நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள், அறிவாளியே? செயல் அல்லது செயல் இல்லாமையால் தானா? எங்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் உள்ளது.

ரஹஸ்யம் வஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி பவஸ்யாமிததேஜஸஃ ப்ரபாவம் ஶம்கரஸ்யாத்யம் ஸம்க்ஷேபாத்ஸர்வதர்ஶிநஃ

நான் உங்களுக்காக அந்த அளவில்லா ஒளி கொண்ட பவனின் ரகசியத்தையும், சங்கரனின் ஆதியையும், எல்லோரும் அறிந்தபடி சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

யோகிநஃ ஸர்வதத்த்வஜ்ஞாஃ பரம் வைராக்யமாஸ்திதாஃ

யோகிகள் எல்லா தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்கள், உயர்ந்த விருப்பமின்மையில் நிலைத்திருப்பவர்கள்.

ப்ராணாயாமாதிபிஶ்சாஷ்டஸாதநைஃ ஸஹசாரிணஃ

அவர்கள் உயிர்வாயு கட்டுப்பாடு முதலான எட்டு சாதனங்களுடன் கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

கருணாதிகுணோபேதாஃ க்ரு'த்வாபி விவிதாநி தே கர்மாணி நரகம் ஸ்வர்கம் கச்சந்த்யேவ ஸ்வகர்மணா

அவர்கள் கருணை போன்ற நல்ல குணங்களுடன் இருந்தாலும், பல்வேறு செயல்களை செய்தாலும், தங்கள் புண்ணியத்திற்கும் பாவத்திற்கும் ஏற்ப சொர்க்கத்திற்கோ நரகத்திற்கோ செல்கிறார்கள்.

ப்ரஸாதாஜ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநாத்யோகஃ ப்ரவர்ததே யோகேந ஜாயதே முக்திஃ ப்ரஸாதாதகிலம் ததஃ

அருளால் ஞானம் பிறக்கிறது; ஞானத்திலிருந்து யோகம் தொடங்குகிறது; யோகத்தால் விடுதலை கிடைக்கிறது; அருளால் இதெல்லாம் நிகழ்கிறது.

ப்ரஸாதாத் யதி விஜ்ஞாநம் ஸ்வரூபம் வக்துமர்ஹஸி திவ்யம் மாஹேஶ்வரம் சைவ யோகம் யோகவிதாம் வர

அருளால், நீ இயல்பை, தெய்வீகமான மகேஸ்வர யோகத்தைப் பற்றி பேச முடிந்தால், யோகத்தில் சிறந்தவரே, சொல்ல வேண்டும்.

கதம் கரோதி பகவாந் சிந்தயா ரஹிதஃ ஶிவஃ ப்ரஸாதம் யோகமார்கேண கஸ்மிந்காலே ந்ரு'ணாம் விபுஃ

பகவான் சிவன், எண்ணமின்றி, யோக மார்க்கத்தின் வழியாக எப்போது, எப்படிப் பெருமை கொண்டவர்களுக்கு அருள் செய்கிறான் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.