லிங்கபுராணம்

ப்ரஜாபதேஶ் ச ருத்ரஸ்ய பாவாம்ரு'தஸுகோத்கடாஃ

பிரஜாபதி மற்றும் ருத்ரனின் மக்கள் பக்தியின் ஆனந்தத்தில் நிரம்பியிருக்கிறார்கள்.

ஆக்நீத்ரம் ஜ்யேஷ்டதாயாதம் காம்யபுத்ரம் மஹாபலம் ப்ரியவ்ரதோ ऽப்யஷிஞ்சத்வை ஜம்பூத்வீபேஶ்வரம் ந்ரு'பஃ

காம்யையின் முதல்வரும் வலிமையான மகனுமான ஆக்னீத்ரனை, பிரியவ்ரதன் ஜம்பூத் தீவின் அரசனாக அபிஷேகம் செய்தார்.

ஸோ ऽதீவ பவபக்தஶ் ச தபஸ்வீ தருணஃ ஸதா பவார்சநரதஃ ஶ்ரீமாந் கோமாந்தீமாந்த்விஜர்ஷபாஃ

அவர் மிகவும் பவனைப் பக்தியுடன் வழிபடும் ஒருவர்; எப்போதும் இளமையுடன் தவம் செய்து, பவனை வழிபடுவதில் ஈடுபட்டவர்; மகிமைமிக்கவர்; கோமான், தீமான், மற்றும் சிறந்த பிராமணர்களுடன் இருந்தார்.

தஸ்ய புத்ரா பபூவுஸ்தே ப்ரஜாபதிஸமா நவ ஸர்வே மாஹேஶ்வராஶ்சைவ மஹாதேவபராயணாஃ

அவருக்கு ஒன்பது மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் பிரஜாபதிக்கு சமமானவர்கள்; மகேஶ்வர பக்தியும் மகாதேவ பக்தியும் கொண்டவர்கள்.

ஜ்யேஷ்டோ நாபிர் இதி க்யாதஸ் தஸ்ய கிம்புருஷோ ऽநுஜஃ ஹரிவர்ஷஸ்த்ரு'தீயஸ்து சதுர்தோ வை த்விலாவ்ரு'தஃ

அவர்களில் மூத்தவன் நாபி என்று புகழ்பெற்றவன்; அவனுடைய தம்பி கிம்புருஷன்; மூன்றாவது ஹரிவர்ஷன்; நான்காவது இலாவ்ரிதன்.

ரம்யஸ்து பஞ்சமஸ் தத்ர ஹிரண்மாந் ஷஷ்ட உச்யதே குருஸ்து ஸப்தமஸ்தேஷாம் பத்ராஶ்வஸ்த்வஷ்டமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஐந்தாவது ரம்யன்; ஆறாவது ஹிரண்மான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; ஏழாவது குரு; எட்டாவது பத்ராஷ்வன் என்று அறியப்படுகிறார்.

நவமஃ கேதுமாலஸ்து தேஷாம் தேஶாந்நிபோதத நாபேஸ்து தக்ஷிணம் வர்ஷம் ஹேமாக்யம் து பிதா ததௌ

ஒன்பதாவது கேதுமாலன். இப்போது அவர்களது பகுதிகளை கேள். நாபிக்கு, தெற்குப் பகுதியான ஹேமம் என்ற பகுதியை அவர்களது தந்தை வழங்கினார்.

ஹேமகூடம் து யத்வர்ஷம் ததௌ கிம்புருஷாய ஸஃ நைஷதம் யத்ஸ்ம்ரு'தம் வர்ஷம் ஹரயே தத்பிதா ததௌ

அவன் ஹேமகூடம் என்ற நிலப்பகுதியை கிம் புருஷனுக்கு கொடுத்தான்; நைஷதம் என்று அழைக்கப்படும் பகுதியை ஹரியின் தந்தை அவனுக்கு அளித்தான்.

இலாவ்ரு'தாய ப்ரததௌ மேருர்யத்ர து மத்யமஃ நீலாசலாஶ்ரிதம் வர்ஷம் ரம்யாய ப்ரததௌ பிதா

இலாவ்ருதம், அதில் மேரு மலை நடுவில் உள்ளது, அதை அவன் தன் மகனுக்கு கொடுத்தான்; மேலும், நீலச்சலத்தின் அடிவாரத்தில் உள்ள அழகான பகுதியையும் தந்தான்.

ஶ்வேதம் யதுத்தரம் தஸ்மாத் பித்ரா தத்தம் ஹிரண்மதே யதுத்தரம் ஶ்ரு'ங்கவர்ஷம் பிதா தத்குரவே ததௌ

வடக்கில் உள்ள ஷ்வேதம் என்ற பகுதியை ஹிரண்மயனுக்கு அவன் தந்தை அளித்தான்; அதேபோல், வடக்கில் உள்ள ஶ்ரிங்கவர்ஷத்தை குருவுக்கு தந்தான்.

வர்ஷம் மால்யவதம் சாபி பத்ராஶ்வஸ்ய ந்யவேதயத் கந்தமாதநவர்ஷம் து கேதுமாலாய தத்தவாந்

மால்யவத் பகுதியை பத்திராஷ்வனுக்கு வழங்கினார்; கந்தமாதனத்தை கேதுமாலனுக்கு அளித்தார்.

இத்யேதாநி மஹாந்தீஹ நவ வர்ஷாணி பாகஶஃ ஆக்நீத்ரஸ்தேஷு வர்ஷேஷு புத்ராம்ஸ்தாநபிஷிச்ய வை

இவ்வாறு, இந்த ஒன்பது பெரிய பகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டன; அவற்றில் ஒவ்வொன்றிலும் ஆக்னீத்ரன் தன் மகன்களை அரசர்களாக அமர்த்தினார்.

யதாக்ரமம் ஸ தர்மாத்மா ததஸ்து தபஸி ஸ்திதஃ தபஸா பாவிதஶ்சைவ ஸ்வாத்யாயநிரதஸ்த்வபூத்

அவர் தர்மமுள்ளவர்; முறையைப் பின்பற்றி, தவத்தில் நிலைத்தார்; தவம் செய்து மனம் தூய்மையடைந்து, சுஅத்யயனத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.

ஸ்வாத்யாயநிரதஃ பஶ்சாச் சிவத்யாநரதஸ் த்வபூத் யாநி கிம்புருஷாத்யாநி வர்ஷாண்யஷ்டௌ ஶுபாநி ச

சுஅத்யயனத்தில் ஈடுபட்ட பிறகு, சிவனைத் தியானிக்கவும் மனதை செலுத்தினார்; கிம் புருஷன் முதலான எட்டு புனிதமான பகுதிகள் இங்கே கூறப்படுகின்றன.

தேஷாம் ஸ்வபாவதஃ ஸித்திஃ ஸுகப்ராயா ஹ்யயத்நதஃ விபர்யயோ ந தேஷ்வஸ்தி ஜராம்ரு'த்யுபயம் ந ச

அங்கு வாழ்பவர்கள் இயற்கையாகவே எளிதாகவும் முயற்சி இல்லாமலும் Siddhi அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு எதிர்மறை அனுபவங்கள் இல்லை; முதுமை, மரணம் என்பன அவர்களுக்கு இல்லை.

தர்மாதர்மௌ ந தேஷ்வாஸ்தாம் நோத்தமாதமமத்யமாஃ ந தேஷ்வஸ்தி யுகாவஸ்தா க்ஷேத்ரேஷ்வஷ்டஸு ஸர்வதஃ

அவர்களிடம் தர்மம், அதர்மம் என்பன இல்லை; உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர், நடுத்தரர் என்பதும் இல்லை; அந்த எட்டு பகுதிகளில் யுகங்களின் வேறுபாடும் இல்லை.

ருத்ரக்ஷேத்ரே ம்ரு'தாஶ்சைவ ஜங்கமாஃ ஸ்தாவராஸ் ததா பக்தாஃ ப்ராஸம்கிகாஶ்சாபி தேஷு க்ஷேத்ரேஷு யாந்தி தே

ருத்ரக்ஷேத்திரங்களில் உயிருள்ளவர்களும் நிலையானவர்களும் இறந்தால், பக்தர்களும் மற்றவர்கள் கூட அந்த பகுதிகளுக்கு செல்கிறார்கள்.

தேஷாம் ஹிதாய ருத்ரேண சாஷ்டக்ஷேத்ரம் விநிர்மிதம் தத்ர தேஷாம் மஹாதேவஃ ஸாந்நித்யம் குருதே ஸதா

அவர்களின் நன்மைக்காக ருத்ரன் இந்த எட்டு பகுதிகளை உருவாக்கினார்; அங்கு மகாதேவன் எப்போதும் தன் இருப்பை காட்டுகிறார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'தி மஹாதேவம் அஷ்டக்ஷேத்ரநிவாஸிநஃ ஸுகிநஃ ஸர்வதா தேஷாம் ஸ ஏவேஹ பரா கதிஃ

அந்த எட்டு பகுதிகளில் வாழ்பவர்கள் தங்கள் உள்ளத்தில் மகாதேவனை கண்டால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்கள்; அவர்களுக்கு அவர் ஒருவரே உயர்ந்த இலக்கு.

நாபேர்நிஸர்கம் வக்ஷ்யாமி ஹிமாங்கே ऽஸ்மிந்நிபோதத நாபிஸ்த்வஜநயத்புத்ரம் மேருதேவ்யாம் மஹாமதிஃ

இப்போது நாபியின் தோற்றத்தை நான் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள். நாபி, பெரிய ஞானி, மேருதேவியுடன் ஒரு மகனை பெற்றார்.

ரு'ஷபம் பார்திவஶ்ரேஷ்டம் ஸர்வக்ஷத்ரஸ்ய பூஜிதம் ரு'ஷபாத்பரதோ ஜஜ்ஞே வீரஃ புத்ரஶதாக்ரஜஃ

அவர் ரிஷபர்; அரசர்களில் சிறந்தவர், எல்லா க்ஷத்திரியர்களாலும் மதிக்கப்படுபவர். ரிஷபருக்கு பிறந்த மகன் பாரதன்; அவன் நூறு மகன்களில் முதல்வன், வீரன்.

ஸோ ऽபிஷிச்யாத ரு'ஷபோ பரதம் புத்ரவத்ஸலஃ ஜ்ஞாநவைராக்யமாஶ்ரித்ய ஜித்வேந்த்ரியமஹோரகாந்

ரிஷபர், தன் மகனை நேசித்து, பாரதனை அரசனாக அமர்த்தினார்; ஞானமும் வைராக்கியமும் கொண்டு, பெரிய பாம்புகள் போல உள்ள ஐம்புலன்களை வென்றார்.

ஸர்வாத்மநாத்மநி ஸ்தாப்ய பரமாத்மாநமீஶ்வரம் நக்நோ ஜடீ நிராஹாரஶ் சீரீ த்வாந்தகதோ ஹி ஸஃ

அவர் முழுமையாக தன்னை பரமாத்மாவாக நிலைநிறுத்தி, நிர்வாணராக, ஜடையுடன், உணவு இன்றி, மரச்சீலை உடுத்தி, இருளில் சென்றார்.

நிராஶஸ்த்யக்தஸம்தேஹஃ ஶைவமாப பரம் பதம் ஹிமாத்ரேர்தக்ஷிணம் வர்ஷம் பரதாய ந்யவேதயத்

ஆசை இல்லாமல், சந்தேகம் இல்லாமல், சிவபதத்தை அடைந்தார்; ஹிமாலயத்தின் தெற்குப் பகுதியை பாரதனுக்கு அளித்தார்.

தஸ்மாத்து பாரதம் வர்ஷம் தஸ்ய நாம்நா விதுர்புதாஃ பரதஸ்யாத்மஜோ வித்வாந் ஸுமதிர்நாம தார்மிகஃ

அதனால் அந்த பகுதியை பாரதன் என்ற பெயரில் பண்டிதர்கள் அறிகின்றனர்; பாரதனுக்கு புத்திசாலியும் தர்மத்திலும் நிலைத்தவருமான சுமதி என்ற மகன் பிறந்தான்.

பபூவ தஸ்மிம்ஸ்தத்ராஜ்யம் பரதஃ ஸம்ந்யவேஶயத் புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீகோ வநம் ராஜா விவேஶ ஸஃ

அந்த நாட்டில், பரதன் தன் மகனை அரசனாக அமர்த்தி, தன் பெருமையை அவனிடம் ஒப்படைத்து, அந்த அரசன் காட்டுக்கு சென்றார்.

அஸ்ய த்வீபஸ்ய மத்யே து மேருர் நாம மஹாகிரிஃ நாநாரத்நமயைஃ ஶ்ரு'ங்கைஃ ஸ்திதஃ ஸ்திதிமதாம் வரஃ

இந்தத் தீவின் நடுவில், மேரு எனப்படும் பெரிய மலை நிற்கிறது; அது பலவிதமான ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரங்களைக் கொண்டது, நிலையான மலைகளில் சிறந்தது.

சதுரஶீதிஸாஹஸ்ரம் உத்ஸேதேந ப்ரகீர்திதஃ ப்ரவிஷ்டஃ ஷோடஶாதஸ்தாத் விஸ்த்ரு'தஃ ஷோடஶைவ து

அந்த மலை எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் உயரம் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; அது பதினாறு ஆயிரம் கீழும், அதேபோல் பதினாறு ஆயிரம் அகலமும் பரவியுள்ளது.

ஶராவவத் ஸம்ஸ்திதத்வாத் த்வாத்ரிம்ஶந்மூர்த்நி விஸ்த்ரு'தஃ விஸ்தாராத் த்ரிகுணஶ் சாஸ்ய பரிணாஹோ ऽநுமண்டலஃ

ஒரு தலைகீழ் பாத்திரம் போல் அமைந்த அந்த மலை, மேல் பகுதியில் முப்பத்து இரண்டு ஆயிரம் அகலமாகவும், அதன் சுற்றளவு அகலத்தைவிட மூன்று மடங்கு பெரியதாகவும் உள்ளது.