லிங்கபுராணம்

பூர்ணமாஸம் து மாரீசம் ததஃ கந்யாசதுஷ்டயம் துஷ்டிர்ஜ்யேஷ்டா ச வை த்ரு'ஷ்டிஃ க்ரு'ஷிஶ்சாபசிதிஸ் ததா

மரீசிக்கு பூர்ணமாசன் பிறந்தான்; பின்னர் நான்கு மகள்கள்: துஷ்டி, ஜ்யேஷ்டா, த்ருஷ்டி, கிருஷி மற்றும் அபசிதி ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

க்ஷமா ச ஸுஷுவே புத்ராந் புத்ரீம் ச புலஹாச்சுபாம் கர்தமம் ச வரீயாம்ஸம் ஸஹிஷ்ணும் முநிஸத்தமாஃ

க்ஷமா, புலஹாவிடம் இருந்து மகன்களையும், ஒரு நல்ல மகளையும் பெற்றாள்; அவர்கள் கர்தமன், வரீயாம்சன், சஹிஷ்ணு ஆகியோராகும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

ததா கநகபீதாம் ஸ பீவரீம் ப்ரு'திவீஸமாம் ப்ரீத்யாம் புலஸ்த்யஶ் ச ததா ஜநயாமாஸ வை ஸுதாந்

அதேபோல் கனகபீதா, பீவரி, ப்ருதிவீஸமா ஆகியோரும்; புலஸ்த்யன் மகிழ்ச்சியுடன் மகன்களை பெற்றான்.

தத்தோர்ணம் வேதபாஹும் ச புத்ரீம் சாந்யாம் த்ரு'ஷத்வதீம் புத்ராணாம் ஷஷ்டிஸாஹஸ்ரம் ஸம்நதிஃ ஸுஷுவே ஶுபா

தத்தோர்ணன், வேதபாகு, மற்றொரு மகள் த்ருஷத்வதி ஆகியோரும்; சன்னதி என்ற நல்லவள் அறுபதாயிரம் மகன்களை பெற்றாள்.

க்ரதோஸ்து பார்யா ஸர்வே தே வாலகில்யா இதி ஶ்ருதாஃ ஸிநீவாலீம் குஹூம் சைவ ராகாம் சாநுமதிம் ததா

க்ரதுவின் மனைவியால் பிறந்தவர்கள் எல்லோரும் வாலகில்யர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்; சினிவாலி, குஹு, ராகா, அனுமதி ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

ஸ்ம்ரு'திஶ் ச ஸுஷுவே பத்நீ முநேஶ்சாங்கிரஸஸ் ததா லப்தாநுபாவமக்நிம் ச கீர்திமந்தம் ச ஸுவ்ரதா

ஸ்ம்ருதி என்ற முனிவர் அங்கிரசின் மனைவி, அனுபவம் பெற்ற அக்கினியையும், கீர்த்திமான் என்ற நல்லவரையும் பெற்றாள்.

அத்ரேர்பார்யாநஸூயா வை ஸுஷுவே ஷட்ப்ரஜாஸ்து யாஃ தாஸ்வேகா கந்யகா நாம்நா ஶ்ருதிஃ ஸா ஸூநுபஞ்சகம்

அத்ரியின் மனைவி அனசூயா ஆறு பிள்ளைகளை பெற்றாள்; அவர்களில் ஒருவர் ஸ்ருதி என்ற மகளும், மற்ற ஐவர் மகன்களும்.

ஸத்யநேத்ரோ முநிர்பவ்யோ மூர்திராபஃ ஶநைஶ்சரஃ ஸோமஶ் ச வை ஶ்ருதிஃ ஷஷ்டீ பஞ்சாத்ரேயாஸ்து ஸூநவஃ

சத்யநேத்ரன், பவ்ய முனிவர், மூர்த்தி, ஆப, சனையிச்சரன், சோமன் — ஸ்ருதி என்பது ஆறாவது; இவர்கள் ஐந்து அத்ரியின் மகன்கள்.

ஊர்ஜா வஸிஷ்டாத்வை லேபே ஸுதாம்ஶ் ச ஸுதவத்ஸலா ஜ்யாயஸீ புண்டரீகாக்ஷாந் வாஸிஷ்டாந் வரலோசநா

ஊர்ஜா, வசிஷ்டரிடம் இருந்து பிள்ளைகளை பெற்றாள்; அவர்களில் மூத்தவர்கள், தாமரை போன்ற கண்கள் உடைய வசிஷ்டர்கள், அழகிய தோற்றமுடையவர்கள்.

ரஜஃ ஸுஹோத்ரோ பாஹுஶ் ச ஸவநஶ்சாநகஸ் ததா ஸுதபாஃ ஶுக்ர இத்யேதே முநேர்வை ஸப்த ஸூநவஃ

ரஜஸ், ஸுஹோத்ரன், பாஹு, ஸவனன், அனகன், ஸுதபன், சுக்ரன் — இவர்கள் அந்த முனிவரின் ஏழு மகன்கள்.

யஶ்சாபிமாநீ பகவாந் பவாத்மா பைதாமஹோ வஹ்நிரஸுஃ ப்ரஜாநாம் ஸ்வாஹா ச தஸ்மாத்ஸுஷுவே ஸுதாநாம் த்ரயம் த்ரயாணாம் ஜகதாம் ஹிதாய

பகவான், பவனின் ஆத்மா, பெரியவர், அக்கினி, உயிர்களுக்கு ஆதாரம், ஸ்வாஹாவால் மூன்று மகன்கள் பிறந்தார்கள், மூன்று உலகங்களுக்காக.

பவமாநஃ பாவகஶ் ச ஶுசிரக்நிஶ் ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ நிர்மத்யஃ பவமாநஸ்து வைத்யுதஃ பாவகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

பவமானன், பாவகன், சுசி — இவர்கள் அக்கினிகள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்; பவமானன் உரசலில் இருந்து பிறந்தவன், பாவகன் மின்னல் அக்கினி என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஶுசிஃ ஸௌரஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸ்வாஹாபுத்ராஸ்த்ரயஸ்து தே புத்ரைஃ பௌத்ரைஸ்த்விஹைதேஷாம் ஸம்க்யா ஸம்க்ஷேபதஃ ஸ்ம்ரு'தா

சுசி என்பது சூரிய அக்கினி என்று அறியப்பட வேண்டும்; இவர்கள் மூவரும் ஸ்வாஹாவின் மகன்கள். இவர்களின் மகன்கள், பேரக்குழந்தைகள் குறுகியவாறு இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

விஸ்ரு'ஜ்ய ஸப்தகம் சாதௌ சத்வாரிம்ஶந்நவைவ ச இத்யேதே வஹ்நயஃ ப்ரோக்தாஃ ப்ரணீயந்தே ऽத்வரேஷு ச

முதலில் எழுபத்தைந்து மற்றும் ஒன்பது எனும் அக்கினிகளைத் தவிர்த்து, இவை யாகங்களில் நடத்தப்படும் தீகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸர்வே தபஸ்விநஸ்த்வேதே ஸர்வே வ்ரதப்ரு'தஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ப்ரஜாநாம் பதயஃ ஸர்வே ஸர்வே ருத்ராத்மகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

இவர்கள் எல்லோரும் தவம் செய்யும்ோர், எல்லோரும் விரதம் மேற்கொள்பவர்கள், எல்லோரும் உயிர்களின் தலைவர்கள், எல்லோரும் ருத்ரனின் இயல்புடையவர்களாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

அயஜ்வாநஶ் ச யஜ்வாநஃ பிதரஃ ப்ரீதிமாநஸாஃ அக்நிஷ்வாத்தாஶ் ச யஜ்வாநஃ ஶேஷா பர்ஹிஷதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

யாகம் செய்யாதவர்களும், யாகம் செய்வோர்களும் பிதாக்கள், மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பவர்கள்; யாகம் செய்வோர்கள் அக்னிஷ்வாத்தர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள், மற்றவர்கள் பர்ஹிஷத்கள் என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

மேநாம் து மாநஸீம் தேஷாம் ஜநயாமாஸ வை ஸ்வதா அக்நிஷ்வாத்தாத்மஜா மேநா மாநஸீ லோகவிஶ்ருதா

அக்னிஷ்வாத்தர்களின் வம்சத்தில், ச்வதா தன் மனதில் தோன்றிய மகளாக மேனாவை பெற்றாள்; அந்த மனமகள் மேனா உலகளவில் புகழ்பெற்றவள்.

அஸூத மேநா மைநாகம் க்ரௌஞ்சம் தஸ்யாநுஜாமுமாம் கங்காம் ஹைமவதீம் ஜஜ்ஞே பவாங்காஶ்லேஷபாவநீம்

மேனா, மைனாகனையும், கிரௌஞ்சனையும், அவர்களது சகோதரியாக உமையையும் பெற்றாள்; இமவான் மகளாக கங்கை பிறந்து, பவனுடன் இணைந்து புனிதமானவளானாள்.

தரணீம் ஜநயாமாஸ மாநஸீம் யஜ்ஞயாஜிநீம் ஸ்வதா ஸா மேருராஜஸ்ய பத்நீ பத்மஸமாநநா

அவள் மனதில் தோன்றிய, யாகத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தரணியை பெற்றாள்; அந்த ச்வதா, மலையரசர் மேருவின் தாமரை முகமுடைய மனைவியாக ஆனாள்.

பிதரோ ऽம்ரு'தபாஃ ப்ரோக்தாஸ் தேஷாம் சைவேஹ விஸ்தரஃ ரு'ஷீணாம் ச குலம் ஸர்வம் ஶ்ரு'ணுத்வம் தத்ஸுவிஸ்தரம்

பிதாக்கள் அமிர்தம் அருந்தும்ோர் எனக் கூறப்படுகிறார்கள்; அவர்களது வம்சம் இங்கு விரிவாக விளக்கப்படுகிறது; முனிவர்களின் முழு வம்சத்தையும் விரிவாகக் கேளுங்கள்.

வதாமி ப்ரு'தகத்யாயஸம்ஸ்திதம் வஸ்ததூர்த்வதஃ தாக்ஷாயணீ ஸதீ யாதா பார்ஶ்வம் ருத்ரஸ்ய பார்வதீ

மேலே தனித்திருக்கும் அத்தியாயத்தை நான் கூறுகிறேன்; தாக்ஷாயணியான சதீ, ருத்ரன் பார்வதியின் அருகில் சென்றாள்.

பஶ்சாத்தக்ஷம் விநிந்த்யைஷா பதிம் லேபே பவம் ததா தாம் த்யாத்வா வ்யஸ்ரு'ஜத்ருத்ராந் அநேகாந்நீலலோஹிதஃ

பின்னர் தக்ஷனை பழித்தவள் பவனை கணவனாக பெற்றாள்; அவளை தியானித்து, நீலலோஹிதன் பல ருத்ரர்களை உருவாக்கினான்.

ஆத்மநஸ்து ஸமாந்ஸர்வாந் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தாந் யாசிதோ முநிஶார்தூலா ப்ரஹ்மணா ப்ரஹஸந் க்ஷணாத்

அவன் தன்னிலிருந்து எல்லோரையும், உலகங்கள் வணங்கும் சமமானவர்களாக உருவாக்கினான்; பிரமா கேட்டபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவன், சிரித்தவாறு உடனே செய்தான்.

தைஸ்து ஸம்சாதிதம் ஸர்வம் சதுர்தஶவிதம் ஜகத் தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா விவிதாந் ருத்ராந் நிர்மலாந்நீலலோஹிதாந்

அவர்கள் மூலம் பத்துநான்கு வகையான உலகமெங்கும் பரவியது; பலவிதமான, தூய, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ருத்ரர்களை பார்த்தான்.

ஜராமரணநிர்முக்தாந் ப்ராஹ ருத்ராந்பிதாமஹஃ நமோ ऽஸ்து வோ மஹாதேவாஸ் த்ரிநேத்ரா நீலலோஹிதாஃ

வயதும் மரணமும் இல்லாத ருத்ரர்களை, பிதாமஹன் நோக்கி: 'மகாதேவர்களே, மூன்று கண்களும், நீல சிவப்பு நிறமும் உடையவர்களே, உங்களுக்குப் போற்றி' என்றான்.

ஸர்வஜ்ஞாஃ ஸர்வகா தீர்கா ஹ்ரஸ்வா வாமநகாஃ ஶுபாஃ ஹிரண்யகேஶா த்ரு'ஷ்டிக்நா நித்யா புத்தாஶ் ச நிர்மலாஃ

அவர்கள் எல்லாம் அறிந்தோர், எங்கும் நிறைந்தோர், உயரமானோர், குறைவானோர், சிறிய உருவம் உடையோர், மங்களமானோர், தங்கம் போன்ற கூந்தலுடையோர், பார்வையை அழிப்போர், நிலையானோர், புத்திசாலிகள், தூய்மையானோர்.

நிர்த்வம்த்வா வீதராகாஶ் ச விஶ்வாத்மாநோ பவாத்மஜாஃ ஏவம் ஸ்துத்வா ததா ருத்ராந் ருத்ரம் சாஹ பவம் ஶிவம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ததா பகவாந்கநகாண்டஜஃ

இவர்கள் இரட்டையில்லாதோர், ஆசை இல்லாதோர், உலகமெங்கும் நிறைந்தவர்கள், பவனின் மகன்கள்; இப்படிப் புகழ்ந்தபின், ருத்ரன் பவனை, சிவனைச் சுற்றி வணங்கி, பொன்னில் பிறந்த அந்த பாக்கியசாலி பேசினான்.

நமோ ऽஸ்து தே மஹாதேவ ப்ரஜா நார்ஹஸி ஶம்கர ம்ரு'த்யுஹீநா விபோ ஸ்ரஷ்டும் ம்ரு'த்யுயுக்தாஃ ஸ்ரு'ஜ ப்ரபோ

மகாதேவனே, உமக்கு வணக்கம்; உயிர்களை மரணம் இல்லாதவர்களாக உருவாக்கக்கூடாது, சங்கரா; இறப்புடன் கூடியவர்களை உருவாக்க வேண்டும், பிரபுவே.

ததஸ்தமாஹ பகவாந் ந ஹி மே தாத்ரு'ஶீ ஸ்திதிஃ ஸ த்வம் ஸ்ரு'ஜ யதாகாமம் ம்ரு'த்யுயுக்தாஃ ப்ரஜாஃ ப்ரபோ

அப்போது அந்த பாக்கியசாலி அவனை நோக்கி: 'எனக்கு அப்படி நிலை இல்லை; நீ விரும்பும் போல், இறப்புடன் கூடிய உயிர்களை உருவாக்கு, பிரபுவே' என்றான்.