லிங்கபுராணம்

கராப்யாம் ஸுஶுபாப்யாம் ச உபாப்யாம் பரமேஶ்வரஃ பஸ்பர்ஶ பகவாந் ருத்ரஃ பரமார்திஹரோ ஹரஃ

அந்த பரமாத்மா, அழகான இரு கரங்களாலும், எல்லா துயரையும் போக்கும் பகவான் ருத்ரன் என்னைத் தொட்டார்.

உவாச ச மஹாதேவஸ் துஷ்டாத்மா வ்ரு'ஷபத்வஜஃ நிரீக்ஷ்ய கணபாம்ஶ்சைவ தேவீம் ஹிமவதஃ ஸுதாம்

மகாதேவன், மனம் மகிழ்ந்து, காளையைச் சின்னமாகக் கொண்டவர், கணங்களைப் பார்த்தும், இமயமலையின் மகளான தேவியைப் பார்த்தும் பேசினார்.

ஸமாலோக்ய ச துஷ்டாத்மா மஹாதேவஃ ஸுரேஶ்வரஃ அஜரோ ஜரயா த்யக்தோ நித்யம் துஃகவிவர்ஜிதஃ

அவர்களைப் பார்த்த மகாதேவன், தேவர்களின் தலைவன், மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்: "நீ வயதில்லாதவன், முதுமை உன்னில் இல்லை, எப்போதும் துயரமற்றவன்."

அக்ஷயஶ்சாவ்யயஶ்சைவ ஸபிதா ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஃ மமேஷ்டோ கணபஶ்சைவ மத்வீர்யோ மத்பராக்ரமஃ

நீ அழியாதவன், கெடாதவன், உன் தந்தையும் நண்பர்களும் உன்னுடன் இருக்கிறார்கள்; எனக்கு மிகவும் பிடித்த கணன் நீ, என் வலிமையும் வீரமும் உன்னிடம் இருக்கிறது.

இஷ்டோ மம ஸதா சைவ மம பார்ஶ்வகதஃ ஸதா மத்பலஶ்சைவ பவிதா மஹாயோகபலாந்விதஃ

நீ எப்போதும் எனக்கு இனியவன், எப்போதும் என் அருகில் இருப்பவன்; என் வலிமையும், பெரிய யோக பலமும் உனக்கு கிடைக்கும்.

ஏவமுக்த்வா ச மாம் தேவோ பகவாந் ஸகணஸ்ததா குஶேஶயமயீம் மாலாம் ஸமுந்முச்யாத்மநஸ்ததா

இவ்வாறு எனக்குச் சொன்னபின், அந்த பகவான், கணர்களுடன், தன் மேல் இருந்த குசக் கிழங்கால் ஆன மாலையை அவிழ்த்தார்.

ஆபபந்த மஹாதேஜா மம தேவோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ தயாஹம் மாலயா ஜாதஃ ஶுபயா கண்டஸக்தயா

அந்த மாபெரும் சக்தியுள்ள வ்ருஷத்வஜன், அந்த மாலையை என்னை அணிவித்தார்; அந்த நல்ல மாலை என் கழுத்தில் அணியப்பட்டதும், நான் மாற்றமடைந்தேன்.

த்ர்யக்ஷோ தஶபுஜஶ்சைவ த்விதீய இவ ஶங்கரஃ தத ஏவ ஸமாதாய ஹஸ்தேந பரமேஶ்வரஃ

மூன்று கண்கள், பத்து கரங்கள் உடையவன், இரண்டாவது சங்கரனாக நான் ஆனேன்; அந்த மாலையிலிருந்து பரமேசுவரன் தன் கரத்தால் எடுத்தார்.

உவாச ப்ரூஹி கிம் தே ऽத்ய ததாமி வரமுத்தமம் ததோ ஜடாஶ்ரிதம் வாரி க்ரு'ஹீத்வா சாதிநிர்மலம்

அவர் கூறினார்: "இன்று நீ என்ன விரும்புகிறாய்? நான் உனக்கு மிகச் சிறந்த வரம் தருவேன்." பின்னர், தன் ஜடையில் இருந்த மிகத் தூய நீரை எடுத்தார்.

உக்தா நதீ பவஸ்வேதி உத்ஸஸர்ஜ வ்ரு'ஷத்வஜஃ ததஃ ஸா திவ்யதோயா ச பூர்ணாஸிதஜலா ஶுபா

அவர், "இது ஒரு நதி ஆகட்டும்" என்று கூறி, வ்ருஷத்வஜன் அந்த நீரை விட்டார். அப்போது அந்த தெய்வீகமான, கருப்பு நிறம் கொண்ட, புனிதமான நீர் பூரணமாக வெளிப்பட்டது.

பத்மோத்பலவநோபேதா ப்ராவர்தத மஹாநதீ தாமாஹ ச மஹாதேவோ நதீம் பரமஶோபநாம்

தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய நதி ஓடத் தொடங்கியது. மகாதேவன் அந்த மிக அழகான நதியிடம் பேசினார்.

யஸ்மாஜ்ஜடோதகாதேவ ப்ரவ்ரு'த்தா த்வம் மஹாநதீ தஸ்மாஜ்ஜடோதகா புண்யா பவிஷ்யஸி ஸரித்வரா

நீ ஜடையில் இருந்த நீரிலிருந்து தோன்றினாய் என்பதால், பெரிய நதியாக ஆனாய்; அதனால், நீ ஜடோதகா என்ற புனிதமான, சிறந்த நதியாக அறியப்படுவாய்.

த்வயி ஸ்நாத்வா நரஃ கஶ்சித் ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ததோ தேவ்யா மஹாதேவஃ ஶிலாததநயம் ப்ரபுஃ

உன்னில் யார் குளித்தாலும் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள். பின்னர் மகாதேவன், தேவியின் வாயிலாக சிலாதனின் மகனிடம் உரையாடினார்.

புத்ரஸ்தே ऽயமிதி ப்ரோச்ய பாதயோஃ ஸம்ந்யபாதயத் ஸா மாமாக்ராய ஶிரஸி பாணிப்யாம் பரிமார்ஜதீ

அவள், 'இவர் உன் மகன்' என்று சொல்லி, என்னைத் தன் காலடியில் வைத்தாள்; பின்னர் என்னை அணைத்துக் கொண்டு, என் தலையை மணந்து, தன் கைகளால் மெதுவாகத் தடவினாள்.

புத்ரப்ரேம்ணாப்யஷிஞ்சச்ச ஸ்ரோதோபிஸ்தநயைஸ்த்ரிபிஃ பயஸா ஶங்ககௌரேண தேவதேவம் நிரீக்ஷ்ய ஸா

மகன் மீது கொண்ட அன்பால், தன் மார்பிலிருந்து பால் மூன்று ஓடைகள் பாய, அந்தத் தாயார், சங்கு போன்ற தூய தேவதேவனை நோக்கி என்னைத் துடைத்தாள்.

தாநி ஸ்ரோதாம்ஸி த்ரீண்யஸ்யாஃ ஸ்ரோதஸ்விந்யோ ऽபவம்ஸ்ததா நதீம் த்ரிஸ்ரோதஸம் தேவோ பகவாநவதத்பவஃ

அந்த மூன்று பால் ஓடைகள், அப்போது அவளிடமிருந்து மூன்று நதிகளாக ஆனது; பின்னர் பகவான், 'இது மூன்று ஓடையுடைய நதி ஆகட்டும்' என்று அருளினார்.

த்ரிஸ்ரோதஸம் நதீம் த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரு'ஷஃ பரமஹர்ஷிதஃ நநாத நாதாத்தஸ்மாச்ச ஸரிதந்யா ததோ ऽபவத்

மூன்று ஓடையுடைய அந்த நதியைப் பார்த்து, நந்தி மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் உரக்கக் கூவி, அந்த ஒலியிலிருந்து இன்னொரு நதி தோன்றியது.

வ்ரு'ஷத்வநிரிதி க்யாதா தேவதேவேந ஸா நதீ ஜாம்பூநதமயம் சித்ரம் ஸர்வரத்நமயம் ஶுபம்

அந்த நதி, தேவதேவன் புகழ்வதால் 'விருஷத்வனி' என்று அறியப்பட்டது; அது பொன்னால் ஆன ஜாம்பு மரத்தால் ஆனது, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அதிசயமானதும் மங்களகரமானதும் ஆனது.

ஸ்வம் தேவஶ்சாத்புதம் திவ்யம் நிர்மிதம் விஶ்வகர்மணா முகுடம் சாபபந்தேஶோ மம மூர்த்நி வ்ரு'ஷத்வஜஃ

பின்னர் விருஷத்வஜன் எனும் இறைவன், விஸ்வகர்மா செய்த அதிசயமான தெய்வீகக் கிரீடத்தை என் தலையில் கட்டினார்.

குண்டலே ச ஶுபே திவ்யே வஜ்ரவைடூர்யபூஷிதே ஆபபந்த மஹாதேவஃ ஸ்வயமேவ மஹேஶ்வரஃ

மகாதேவன், மஹேஸ்வரன், தானே வந்து வைடூரியமும் வஜ்ரமும் பதிக்கப்பட்ட அழகான தெய்வீகக் குண்டலங்களையும் எனக்கு அணிவித்தார்.

மாம் ததாப்யர்சிதம் வ்யோம்நி த்ரு'ஷ்ட்வா மேகைஃ ப்ரபாகரஃ மேகாம்பஸா சாப்யஷிஞ்சச் சிலாதநம் அதோ முநே

அவ்வாறு நான் வானில் பெருமைபெற்று நிற்கும் போது, முனிவரே, சூரியன் மேகங்களில் இருந்து பெய்யும் மழை நீரால் என்னைத் தூய்மையாகக் குளிப்பாட்டினான்.

தஸ்யாபிஷிக்தஸ்ய ததா ப்ரவ்ரு'த்தா ஸ்ரோதஸா ப்ரு'ஶம் யஸ்மாத் ஸுவர்ணாந்நிஃஸ்ரு'த்ய நத்யேஷா ஸம்ப்ரவர்ததே

அப்போது நான் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, ஒரு வலுவான ஓடை பாயத் தொடங்கியது; அது பொன்னிலிருந்து பிறந்ததால், அந்த நதி உருவானது.

ஸ்வர்ணோதகேதி தாமாஹ தேவதேவஸ்த்ரியம்பகஃ ஜாம்பூநதமயாத்யஸ்மாத் த்விதீயா முகுடாச்சுபா

மூன்று கண்கள் உடைய தேவதேவன், 'இது பொன்னாற்சென்ற நீர்' என்று பெயரிட்டார்; ஏனெனில் அது பொன்னால் ஆன ஜாம்பு மரத்திலிருந்து தோன்றியது, இரண்டாவது மங்களமானது கிரீடத்திலிருந்தும் பிறந்தது.

ப்ராவர்தத நதீ புண்யா ஊசுர் ஜம்பூநதீதி தாம் ஏதத்பஞ்சநதம் நாம ஜப்யேஶ்வரஸமீபகம்

புனிதமான ஓர் நதி அப்போது பாயத் தொடங்கியது; மக்கள் அதனை ஜாம்பூநதி என்று அழைத்தனர்; இதுவே புகழ்பெற்ற பஞ்சநதி, ஜப்யேஸ்வரருக்கு அருகிலுள்ளது.

யஃ பஞ்சநதமாஸாத்ய ஸ்நாத்வா ஜப்யேஶ்வரேஶ்வரம் பூஜயேச்சிவஸாயுஜ்யம் ப்ரயாத்யேவ ந ஸம்ஶயஃ

யார் பஞ்சநதியை அடைந்து, அங்கு குளித்து, ஜப்யேஸ்வரரை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை நிச்சயமாக அடைவார்கள்.

அத தேவோ மஹாதேவஃ ஸர்வபூதபதிர்பவஃ தேவீமுவாச ஶர்வாணீம் உமாம் கிரிஸுதாமஜாம்

பின்னர் எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவனும் மகாதேவனும் ஆன பகவான், சர்வாணி, உமா, மலைமகள் ஆகிய தேவியை நோக்கி உரைத்தார்.

தேவீ நந்தீஶ்வரம் தேவம் அபிஷிஞ்சாமி பூதபம் கணேந்த்ரம் வ்யாஹரிஷ்யாமி கிம் வா த்வம் மந்யஸே ऽவ்யயே

அப்போது தேவி, 'நந்தீஸ்வரரை, உயிர்களின் ஆண்டவனை அபிஷேகம் செய்து, அவரை கணங்களின் தலைவனாக அறிவிப்போமா? அல்லது நீ என்ன நினைக்கிறாய், அழிவில்லாதவனே?' என்று கேட்டாள்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பவாநீ ஹர்ஷிதாநநா ஸ்மயந்தீ வரதம் ப்ராஹ பவம் பூதபதிம் பதிம்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பவானி, முகம் மகிழ்ச்சியில் பிரகாசித்து, சிரித்தபடி, தன் கணவரும் உயிர்களின் ஆண்டவனுமான பவனை நோக்கி பேசினாள்.

ஸர்வலோகாதிபத்யம் ச கணேஶத்வம் ததைவ ச தாதுமர்ஹஸி தேவேஶ ஶைலாதிஸ்தநயோ மம

'தேவதேவனே, அவர் என் மலைமகன்; அவருக்கு எல்லா உலகங்களின் ஆட்சி மற்றும் கணங்களின் தலைமை ஆகியவற்றையும் வழங்க வேண்டும்' என்று கூறினாள்.