லிங்கபுராணம்

ஹுத்வா த்ரியம்பகேநைவ மதுநைவ ச ஸம்ப்லுதாம் தூர்வாமயுதஸம்க்யாதாம் ஸர்வத்ரவ்யஸமந்விதாம்

அவர்கள் திரியம்பகனுக்கு, தேன் ஊற்றப்பட்ட துர்வாக் புல் எண்ணிக்கையுடன், எல்லா பொருட்களும் சேர்த்து ஹோமம் செய்தார்கள்.

பிதா விகதஸம்ஜ்ஞஶ் ச ததா சைவ பிதாமஹஃ விசேஷ்டஶ் ச லலாபாஸௌ ம்ரு'தவந்நிபபாத ச

என் தந்தையும், அதுபோல் என் தாத்தாவும், அறிவிழந்து விழுந்தார்கள்; அவர் வலியுடன் வாடி, இறந்தவரைப் போல கீழே விழுந்தார்.

ம்ரு'த்யோர் பீதோ ऽஹம் அசிராச் சிரஸா சாபிவந்த்ய தம் ம்ரு'தவத்பதிதம் ஸாக்ஷாத் பிதரம் ச பிதாமஹம்

மரணத்தைப் பயந்து, நான் விரைவாக என் தந்தையும் தாத்தாவையும், என் கண் முன்னே இறந்தவரைப் போல விழுந்தவர்களைத் தலைகுனிந்து வணங்கினேன்.

ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ச தம் ருத்ரஜாப்யரதோ ऽபவம் ஹ்ரு'த்புண்டரீகே ஸுஷிரே த்யாத்வா தேவம் த்ரியம்பகம்

அவர்களைச் சுற்றி வலம் வந்து, ருத்ர ஜபத்தில் மனதை செலுத்தி, என் இதயப் பூவின் அகத்திலுள்ள நுண்ணிடத்தில் திரியம்பகனை தியானித்தேன்.

த்ர்யக்ஷம் தஶபுஜம் ஶாந்தம் பஞ்சவக்த்ரம் ஸதாஶிவம் ஸரிதஶ்சாந்தரே புண்யே ஸ்திதம் மாம் பரமேஶ்வரஃ

மூன்று கண்கள், பத்து கரங்கள், அமைதியானவர், ஐந்து முகம் கொண்ட எப்போதும் Mangala ஆன பரமசிவன், புனிதமான நீரில் என் முன்னால் நிற்பதை நான் கண்டேன்.

துஷ்டோ ऽப்ரவீந்மஹாதேவஃ ஸோமஃ ஸோமார்தபூஷணஃ வத்ஸ நந்திந்மஹாபாஹோ ம்ரு'த்யோர்பீதிஃ குதஸ்தவ

மகாதேவன் சந்திரக்கொம்பை அலங்காரமாக அணிந்தவர், மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்: "என் பிள்ளை நந்தி, வலிமை மிகுந்தவனே, உனக்கு மரணத்தைப் பற்றி எப்படித் பயம் ஏற்பட முடியும்?"

மயைவ ப்ரேஷிதௌ விப்ரௌ மத்ஸமஸ்த்வம் ந ஸம்ஶயஃ வத்ஸைநத்தவ தேஹம் ச லௌகிகம் பரமார்ததஃ

அந்த இரு பிராமணர்களையும் நான் தான் அனுப்பினேன்; நீ எனைப்போல் ஒருவன் என்பதில் சந்தேகமில்லை. பிள்ளையே, உண்மையில் உன் உடல் உலகத்துக்குரியது.

நாஸ்த்யேவ தைவிகம் த்ரு'ஷ்டம் ஶிலாதேந புரா தவ தேவைஶ் ச முநிபிஃ ஸித்தைர் கந்தர்வைர்தாநவோத்தமைஃ

உனாலும், தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், சிறந்த அசுரர்களாலும் முன்பு எந்த தெய்வீகமான உடலும் காணப்படவில்லை.

பூஜிதம் யத்புரா வத்ஸ தைவிகம் நந்திகேஶ்வர ஸம்ஸாரஸ்ய ஸ்வபாவோ ऽயம் ஸுகம் துஃகம் புநஃ புநஃ

முன்பு தெய்வீகமாகக் கருதி வழிபட்டது, நந்திகேசுவரா, அது இந்த உலக வாழ்க்கையின் இயல்பு — மகிழ்ச்சியும் துக்கமும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து கொண்டே இருக்கும்.

ந்ரு'ணாம் யோநிபரித்யாகஃ ஸர்வதைவ விவேகிநஃ ஏவமுக்த்வா து மாம் ஸாக்ஷாத் ஸர்வதேவமஹேஶ்வரஃ

மனிதர்களுக்குள் பிறப்பை விட்டு விலகுவது எப்போதும் அறிவுள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியம். இவ்வாறு நேரில் எனக்குச் சொன்னார் அந்த எல்லாத் தேவர்களின் பெருமைமிக்க ஆண்டவர்.

கராப்யாம் ஸுஶுபாப்யாம் ச உபாப்யாம் பரமேஶ்வரஃ பஸ்பர்ஶ பகவாந் ருத்ரஃ பரமார்திஹரோ ஹரஃ

அந்த பரமாத்மா, அழகான இரு கரங்களாலும், எல்லா துயரையும் போக்கும் பகவான் ருத்ரன் என்னைத் தொட்டார்.

உவாச ச மஹாதேவஸ் துஷ்டாத்மா வ்ரு'ஷபத்வஜஃ நிரீக்ஷ்ய கணபாம்ஶ்சைவ தேவீம் ஹிமவதஃ ஸுதாம்

மகாதேவன், மனம் மகிழ்ந்து, காளையைச் சின்னமாகக் கொண்டவர், கணங்களைப் பார்த்தும், இமயமலையின் மகளான தேவியைப் பார்த்தும் பேசினார்.

ஸமாலோக்ய ச துஷ்டாத்மா மஹாதேவஃ ஸுரேஶ்வரஃ அஜரோ ஜரயா த்யக்தோ நித்யம் துஃகவிவர்ஜிதஃ

அவர்களைப் பார்த்த மகாதேவன், தேவர்களின் தலைவன், மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்: "நீ வயதில்லாதவன், முதுமை உன்னில் இல்லை, எப்போதும் துயரமற்றவன்."

அக்ஷயஶ்சாவ்யயஶ்சைவ ஸபிதா ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஃ மமேஷ்டோ கணபஶ்சைவ மத்வீர்யோ மத்பராக்ரமஃ

நீ அழியாதவன், கெடாதவன், உன் தந்தையும் நண்பர்களும் உன்னுடன் இருக்கிறார்கள்; எனக்கு மிகவும் பிடித்த கணன் நீ, என் வலிமையும் வீரமும் உன்னிடம் இருக்கிறது.

இஷ்டோ மம ஸதா சைவ மம பார்ஶ்வகதஃ ஸதா மத்பலஶ்சைவ பவிதா மஹாயோகபலாந்விதஃ

நீ எப்போதும் எனக்கு இனியவன், எப்போதும் என் அருகில் இருப்பவன்; என் வலிமையும், பெரிய யோக பலமும் உனக்கு கிடைக்கும்.

ஏவமுக்த்வா ச மாம் தேவோ பகவாந் ஸகணஸ்ததா குஶேஶயமயீம் மாலாம் ஸமுந்முச்யாத்மநஸ்ததா

இவ்வாறு எனக்குச் சொன்னபின், அந்த பகவான், கணர்களுடன், தன் மேல் இருந்த குசக் கிழங்கால் ஆன மாலையை அவிழ்த்தார்.

ஆபபந்த மஹாதேஜா மம தேவோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ தயாஹம் மாலயா ஜாதஃ ஶுபயா கண்டஸக்தயா

அந்த மாபெரும் சக்தியுள்ள வ்ருஷத்வஜன், அந்த மாலையை என்னை அணிவித்தார்; அந்த நல்ல மாலை என் கழுத்தில் அணியப்பட்டதும், நான் மாற்றமடைந்தேன்.

த்ர்யக்ஷோ தஶபுஜஶ்சைவ த்விதீய இவ ஶங்கரஃ தத ஏவ ஸமாதாய ஹஸ்தேந பரமேஶ்வரஃ

மூன்று கண்கள், பத்து கரங்கள் உடையவன், இரண்டாவது சங்கரனாக நான் ஆனேன்; அந்த மாலையிலிருந்து பரமேசுவரன் தன் கரத்தால் எடுத்தார்.

உவாச ப்ரூஹி கிம் தே ऽத்ய ததாமி வரமுத்தமம் ததோ ஜடாஶ்ரிதம் வாரி க்ரு'ஹீத்வா சாதிநிர்மலம்

அவர் கூறினார்: "இன்று நீ என்ன விரும்புகிறாய்? நான் உனக்கு மிகச் சிறந்த வரம் தருவேன்." பின்னர், தன் ஜடையில் இருந்த மிகத் தூய நீரை எடுத்தார்.

உக்தா நதீ பவஸ்வேதி உத்ஸஸர்ஜ வ்ரு'ஷத்வஜஃ ததஃ ஸா திவ்யதோயா ச பூர்ணாஸிதஜலா ஶுபா

அவர், "இது ஒரு நதி ஆகட்டும்" என்று கூறி, வ்ருஷத்வஜன் அந்த நீரை விட்டார். அப்போது அந்த தெய்வீகமான, கருப்பு நிறம் கொண்ட, புனிதமான நீர் பூரணமாக வெளிப்பட்டது.

பத்மோத்பலவநோபேதா ப்ராவர்தத மஹாநதீ தாமாஹ ச மஹாதேவோ நதீம் பரமஶோபநாம்

தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய நதி ஓடத் தொடங்கியது. மகாதேவன் அந்த மிக அழகான நதியிடம் பேசினார்.

யஸ்மாஜ்ஜடோதகாதேவ ப்ரவ்ரு'த்தா த்வம் மஹாநதீ தஸ்மாஜ்ஜடோதகா புண்யா பவிஷ்யஸி ஸரித்வரா

நீ ஜடையில் இருந்த நீரிலிருந்து தோன்றினாய் என்பதால், பெரிய நதியாக ஆனாய்; அதனால், நீ ஜடோதகா என்ற புனிதமான, சிறந்த நதியாக அறியப்படுவாய்.

த்வயி ஸ்நாத்வா நரஃ கஶ்சித் ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ததோ தேவ்யா மஹாதேவஃ ஶிலாததநயம் ப்ரபுஃ

உன்னில் யார் குளித்தாலும் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள். பின்னர் மகாதேவன், தேவியின் வாயிலாக சிலாதனின் மகனிடம் உரையாடினார்.

புத்ரஸ்தே ऽயமிதி ப்ரோச்ய பாதயோஃ ஸம்ந்யபாதயத் ஸா மாமாக்ராய ஶிரஸி பாணிப்யாம் பரிமார்ஜதீ

அவள், 'இவர் உன் மகன்' என்று சொல்லி, என்னைத் தன் காலடியில் வைத்தாள்; பின்னர் என்னை அணைத்துக் கொண்டு, என் தலையை மணந்து, தன் கைகளால் மெதுவாகத் தடவினாள்.

புத்ரப்ரேம்ணாப்யஷிஞ்சச்ச ஸ்ரோதோபிஸ்தநயைஸ்த்ரிபிஃ பயஸா ஶங்ககௌரேண தேவதேவம் நிரீக்ஷ்ய ஸா

மகன் மீது கொண்ட அன்பால், தன் மார்பிலிருந்து பால் மூன்று ஓடைகள் பாய, அந்தத் தாயார், சங்கு போன்ற தூய தேவதேவனை நோக்கி என்னைத் துடைத்தாள்.

தாநி ஸ்ரோதாம்ஸி த்ரீண்யஸ்யாஃ ஸ்ரோதஸ்விந்யோ ऽபவம்ஸ்ததா நதீம் த்ரிஸ்ரோதஸம் தேவோ பகவாநவதத்பவஃ

அந்த மூன்று பால் ஓடைகள், அப்போது அவளிடமிருந்து மூன்று நதிகளாக ஆனது; பின்னர் பகவான், 'இது மூன்று ஓடையுடைய நதி ஆகட்டும்' என்று அருளினார்.

த்ரிஸ்ரோதஸம் நதீம் த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரு'ஷஃ பரமஹர்ஷிதஃ நநாத நாதாத்தஸ்மாச்ச ஸரிதந்யா ததோ ऽபவத்

மூன்று ஓடையுடைய அந்த நதியைப் பார்த்து, நந்தி மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் உரக்கக் கூவி, அந்த ஒலியிலிருந்து இன்னொரு நதி தோன்றியது.

வ்ரு'ஷத்வநிரிதி க்யாதா தேவதேவேந ஸா நதீ ஜாம்பூநதமயம் சித்ரம் ஸர்வரத்நமயம் ஶுபம்

அந்த நதி, தேவதேவன் புகழ்வதால் 'விருஷத்வனி' என்று அறியப்பட்டது; அது பொன்னால் ஆன ஜாம்பு மரத்தால் ஆனது, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அதிசயமானதும் மங்களகரமானதும் ஆனது.

ஸ்வம் தேவஶ்சாத்புதம் திவ்யம் நிர்மிதம் விஶ்வகர்மணா முகுடம் சாபபந்தேஶோ மம மூர்த்நி வ்ரு'ஷத்வஜஃ

பின்னர் விருஷத்வஜன் எனும் இறைவன், விஸ்வகர்மா செய்த அதிசயமான தெய்வீகக் கிரீடத்தை என் தலையில் கட்டினார்.