லிங்கபுராணம்

அத தஸ்யைவமநிஶம் தத்பரஸ்ய த்விஜஸ்ய து திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து கதம் க்ஷணமிவாத்புதம்

அந்த உயர்ந்த பிராமணனுக்கு, பரமத்தைக் குறிவைத்து தவம் செய்தபோது, தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஒரு கணம் போல் வியப்பாக கடந்து சென்றது.

வல்மீகேநாவ்ரு'தாங்கஶ் ச லக்ஷ்யஃ கீடகணைர்முநிஃ வஜ்ரஸூசீமுகைஶ்சாந்யை ரக்தகீடைஶ் ச ஸர்வதஃ

அந்த முனிவரின் உடல் முழுவதும் எறும்புக் குப்பையால் மூடப்பட்டு, பலவகை பூச்சிகள் மற்றும் கூர்மையான வாயுள்ள சிவப்பு பூச்சிகள் எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்திருந்தன.

நிர்மாம்ஸருதிரத்வக் வை நிர்லேபஃ குட்யவத் ஸ்திதஃ அஸ்திஶேஷோ ऽபவத்பஶ்சாத் தமமந்யத ஶங்கரஃ

அவனது உடலில் சதை, இரத்தம், தோல் எதுவும் இல்லாமல், சுவரைப் போல எதுவும் ஒட்டாமல், எலும்புகள் மட்டும் மீதமிருந்தன; இதைக் கண்டு சங்கரன் அவனை அப்படியே எண்ணினார்.

யதா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ முநிஸ்தேந கரேண ச ஸ்மராரிணா ததைவ முநிஶார்தூலஶ் சோத்ஸஸர்ஜ க்லமம் த்விஜஃ

காமனை வென்றவரின் கரம் முனிவரைத் தொடும் அந்த நிமிடத்திலேயே, முனிவர்களில் சிறந்த இரட்டையினரும் தன் சோர்வை விட்டுவிட்டார்.

தபதஸ்தஸ்ய தபஸா ப்ரபுஸ்துஷ்டாத ஶங்கரஃ துஷ்டஸ்தவேத்யதோவாச ஸகணஶ்சோமயா ஸஹ

அவன் செய்த தவத்தால் மகிழ்ந்த பெருமைமிக்க சங்கரன், தன் அணியருடன் எனக்கூட வந்து, "உன் தவம் எனக்கு திருப்தி அளித்தது" என்று சொன்னார்.

தபஸாநேந கிம் கார்யம் பவதஸ்தே மஹாமதே ததாமி புத்ரம் ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தபாரகம்

மிகுந்த அறிவுள்ளவரே, உனக்கு இந்த தவம் எதற்காக? எல்லாவித வேதங்களையும் அறிந்த, எல்லாம் தெரிந்த ஒரு மகனைக் கொடுக்கிறேன்.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் ஸ்துத்வோவாச ஶிலாஶநஃ ஹர்ஷகத்கதயா வாசா ஸோமம் ஸோமவிபூஷணம்

அதன்பின் தேவாதிகளின் தலைவனை வணங்கி, புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியில் கம்பமான குரலில், சந்திரனை அலங்கரித்தவரை நோக்கி சிலாதன் பேசினான்.

பகவந்தேவதேவேஶ த்ரிபுரார்தந ஶங்கர அயோநிஜம் ம்ரு'த்யுஹீநம் புத்ரமிச்சாமி ஸத்தம

பகவனே, தேவாதிகளின் தலைவனே, திரிபுரனை அழித்தவரே, சங்கரா, எனக்கு பிறவியில்லாத, மரணம் இல்லாத ஒரு மகன் வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

பூர்வமாராதிதஃ ப்ராஹ தபஸா பரமேஶ்வரஃ ஶிலாதம் ப்ரஹ்மணா ருத்ரஃ ப்ரீத்யா பரமயா புநஃ

முன்பே, உன்னால் அராதிக்கப்பட்ட பரமசிவன், பிரம்மாவினால் சிலாதனிடம் மிகுந்த பாசத்துடன் மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.

பூர்வமாராதிதோ விப்ர ப்ரஹ்மணாஹம் தபோதந தபஸா சாவதாரார்தம் முநிபிஶ் ச ஸுரோத்தமைஃ

இரட்டையினரே, முன்பே நான் பிரம்மாவாலும், தவத்தில் சிறந்த முனிவர்களாலும், தேவர்களில் சிறந்தவர்களாலும் அவதாரத்திற்காக வழிபடப்பட்டேன்.

தவ புத்ரோ பவிஷ்யாமி நந்திநாம்நா த்வயோநிஜஃ பிதா பவிஷ்யஸி மம பிதுர்வை ஜகதாம் முநே

நான் உன் மகனாக, பிறவியில்லாத நந்தி என்ற பெயரில் பிறப்பேன்; நீ என் தந்தையாக இருப்பாய், உலகங்களுக்குத் தந்தை பிரம்மா போல, முனிவரே.

ஏவமுக்த்வா முநிம் ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரணிபத்ய ஸ்திதம் க்ரு'ணீ ஸோமஃ ஸோமோபமஃ ப்ரீதஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத

இவ்வாறு கூறி, முனிவரை அங்கு வணங்கி நின்றதைப் பார்த்த சந்திரன் போல் ஒளிரும், மகிழ்ந்த சோமன் அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.

லப்தபுத்ரஃ பிதா ருத்ராத் ப்ரீதோ மம மஹாமுநே யஜ்ஞாங்கணம் மஹத்ப்ராப்ய யஜ்ஞார்தம் யஜ்ஞவித்தமஃ

ருத்ரனிடமிருந்து மகனைப் பெற்ற தந்தை, மகிழ்ச்சியுடன், பெரிய யாகவேட்கை கொண்டவர்களில் சிறந்தவராக, பெரிய யாகவெளியை அடைந்தார்.

ததங்கணாதஹம் ஶம்போஸ் தநுஜஸ்தஸ்ய சாஜ்ஞயா ஸம்ஜாதஃ பூர்வமேவாஹம் யுகாந்தாக்நிஸமப்ரபஃ

அந்த சாம்புவின் வெளியில், அவருடைய கட்டளையால், யுகத்தின் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் நான் முன்பே பிறந்தேன்.

வவர்ஷுஸ்ததா புஷ்கராவர்தகாத்யா ஜகுஃ கேசராஃ கிந்நராஃ ஸித்தஸாத்யாஃ ஶிலாதாத்மஜத்வம் கதே மய்யுபேந்த்ரஃ ஸஸர்ஜாத வ்ரு'ஷ்டிம் ஸுபுஷ்பௌகமிஶ்ராம்

அப்போது மேகங்கள் மழை பொழிந்தன; விண்ணில் தேவகனங்கள், கின்னரர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள் பாடினர்; நான் சிலாதனின் மகனாக ஆனபோது, உபேந்திரன் மலர்மழை பொழியச் செய்தான்.

மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா காலஸூர்யாபம் ஜடாமுகுடதாரிணம் த்ர்யக்ஷம் சதுர்புஜம் பாலம் ஶூலடங்ககதாதரம்

அந்தக் காலத்தின் சூரியனைப் போல் ஒளிரும், சடையுடன், மூன்று கண்கள், நான்கு கைகள், பிள்ளை வடிவில், சூலம், பரிசு, கடாயம் ஏந்திய என்னை அவர்கள் பார்த்தனர்.

வஜ்ரிணம் வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரம் ச வஜ்ரிணாராதிதம் ஶிஶும் வஜ்ரகுண்டலிநம் கோரம் நீரதோபமநிஃஸ்வநம்

வஜ்ராயுதம் ஏந்திய, வஜ்ரம் போல் கூரிய பற்கள் கொண்ட, வஜ்ராயுதத்தால் வழிபடப்பட்ட, வஜ்ரக் குண்டலங்கள் அணிந்த, பயங்கரமான, மேகக் கர்ஜனை போன்ற சப்தம் உடைய பிள்ளை என்னை அவர்கள் கண்டனர்.

ப்ரஹ்மாத்யாஸ்துஷ்டுவுஃ ஸர்வே ஸுரேந்த்ரஶ் ச முநீஶ்வராஃ நேதுஃ ஸமந்ததஃ ஸர்வே நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ

பிரம்மா முதலான தேவர்கள், இந்திரன், பெரிய முனிவர்கள் எல்லோரும் என்னை புகழ்ந்தனர்; எல்லா பக்கமும் இசை ஒலித்தது; அப்பர் குழுக்கள் ஆடினர்.

ரு'ஷயோ முநிஶார்தூல ரு'க்யஜுஃஸாமஸம்பவைஃ மந்த்ரைர்மாஹேஶ்வரைஃ ஸ்துத்வா ஸம்ப்ரணேமுர்முதாந்விதாஃ

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, முனிவர்கள், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட பெரிய சைவ மந்திரங்களால் மகிழ்ச்சியுடன் என்னை புகழ்ந்து வணங்கினர்.

ப்ரஹ்மா ஹரிஶ் ச ருத்ரஶ் ச ஶக்ரஃ ஸாக்ஷாச்சிவாம்பிகா ஜீவஶ்சேந்துர்மஹாதேஜா பாஸ்கரஃ பவநோ ऽநலஃ

பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன், சக்ரன், சிவபெருமான், அம்பிகை, ஜீவன், பிரகாசமான சந்திரன், சூரியன், காற்று, அக்னி ஆகியோர்—

ஈஶாநோ நிர்ரு'திர்யக்ஷோ யமோ வருண ஏவ ச விஶ்வேதேவாஸ் ததா ருத்ரா வஸவஶ் ச மஹாபலாஃ

ஈசானன், நிருத்தி, யக்ஷன், யமன், வருணன், விஷ்வேதேவர்கள், ருத்ரர்கள், வலிமைமிக்க வசுக்கள்—

லக்ஷ்மீஃ ஸாக்ஷாச்சசீ ஜ்யேஷ்டா தேவீ சைவ ஸரஸ்வதீ அதிதிஶ் ச திதிஶ்சைவ ஶ்ரத்தா லஜ்ஜா த்ரு'திஸ் ததா

லட்சுமி, சகி, ஜ்யேஷ்டா, சரஸ்வதி தேவி, அதிதி, திதி, श्रद्धை, வெட்கம், துணிவு ஆகியோர்—

நந்தா பத்ரா ச ஸுரபீ ஸுஶீலா ஸுமநாஸ் ததா வ்ரு'ஷேந்த்ரஶ் ச மஹாதேஜா தர்மோ தர்மாத்மஜஸ் ததா

நந்தா, பத்ரா, சுரபி, சுசீலை, சுமனா, பிரகாசமான வ்ருஷேந்திரன், தர்மன், தர்மனின் மகன்—

ஆவ்ரு'த்ய மாம் ததாலிங்க்ய துஷ்டுவுர்முநிஸத்தம ஶிலாதோ ऽபி முநிர்த்ரு'ஷ்ட்வா பிதா மே தாத்ரு'ஶம் ததா

இவர்கள் எல்லாம் என்னைச் சுற்றி அணைத்து, புகழ்ந்தார்கள். அப்போது என் தந்தை சிலாடர், அந்த அதிசயமான காட்சியைப் பார்த்தார்.

ப்ரீத்யா ப்ரணம்ய புண்யாத்மா துஷ்டாவேஷ்டப்ரதம் ஸுதம் பகவந்தேவதேவேஶ த்ரியம்பக மமாவ்யய

மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கி, அந்த புண்ணியவான், ஆசிகளை வழங்கும் தன் மகனைப் புகழ்ந்து கூறினார்: "பெருமான், தேவாதி தேவா, மூன்று கண்கள் உடையவனே, என் அழியாதவனே—"

புத்ரோ ऽஸி ஜகதாம் யஸ்மாத் த்ராதா துஃகாத்தி கிம் புநஃ ரக்ஷகோ ஜகதாம் யஸ்மாத் பிதா மே புத்ர ஸர்வக

"நீ உலகங்களை ரட்சிப்பவன் என்பதால், இனி என்ன சொல்ல வேண்டும்? உலகங்களை காத்து நிற்பவன் என் மகன், அவன் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தவன்."

அயோநிஜ நமஸ்துப்யம் ஜகத்யோநே பிதாமஹ பிதா புத்ர மஹேஶாந ஜகதாம் ச ஜகத்குரோ

"பிறவியில்லாதவனே, உமக்கு வணக்கம். உலகத்தின் ஆதியாய், பெரியப்பா, தந்தை, மகன், மகா ஈசா, உலகாசிரியா."

வத்ஸ வத்ஸ மஹாபாக பாஹி மாம் பரமேஶ்வர த்வயாஹம் நந்திதோ யஸ்மாந் நந்தீ நாம்நா ஸுரேஶ்வர

"குழந்தா, பெரிய பாக்கியசாலி, என்னை காப்பாற்று, பரமேஸ்வரா. நீ எனக்கு மகிழ்ச்சி அளித்ததால், தேவர்களின் தலைவனே, நான் நந்தி என்று அழைக்கப்படுகிறேன்."

தஸ்மாந்நந்தய மாம் நந்திந் நமாமி ஜகதீஶ்வரம் ப்ரஸீத பிதரௌ மே ऽத்ய ருத்ரலோகம் கதௌ விபோ

"அதனால், நந்தி, என்னை மகிழ்விப்பாயாக. உலகத்தின் ஈசுவரனுக்கு நான் வணங்குகிறேன். இன்று என் பெற்றோர் ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள், பராக்கிரமசாலி, தயவு செய்."