லிங்கபுராணம்

பலவிகரிணீம் தேவீம் பலப்ரமதிநீம் ததா ஸர்வபூதஸ்ய தமநீம் ஸஸ்ரு'ஜே ச மநோந்மநீம்

பலவிகிரிணி, பலப்ரமதினி, எல்லா உயிர்களையும் அடக்கும் தேவியை, மனோன்மனியையும் உருவாக்கினார்.

ததாந்யா பஹவஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஸ் தயா நார்யஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ருத்ரைஶ்சைவ மஹாதேவஸ் தாபிஸ்த்ரிபுவநேஶ்வரஃ

அதேபோல், அவளால் இன்னும் பல ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் உருவாக்கப்பட்டனர்; ருத்ரர்களுடன் மகாதேவன் அவர்களோடு மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரானார்.

ஸர்வாத்மநஶ் ச தஸ்யாக்ரே ஹ்ய் அதிஷ்டத்பரமேஶ்வரஃ ம்ரு'தஸ்ய தஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவாகிய பரமேஸ்வரன் அவளுக்கு முன்பாக நின்றார்; இறந்த அந்த தேவனான பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் முன்பாக.

க்ரு'ணீ ததௌ புநஃ ப்ராணாந் ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹேஶ்வரஃ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரததௌ ப்ராணாந் ஆத்மஸ்தாம்ஸ்து ததா ப்ரபுஃ

கருணைமிகு மகேஸ்வரன், பிரம்மாவின் மகன், மீண்டும் பிரம்மாவுக்கு உயிர் மூச்சை வழங்கினார்; தன் உள்ளேயிருந்த அந்த உயிர் சக்திகளை அவருக்குத் தந்தார்.

ப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ ऽபூத்ததோ ருத்ரஃ கிம்சித்ப்ரத்யாகதாஸவம் அப்யபாஷத தேவேஶோ ப்ரஹ்மாணம் பரமம் வசஃ

அப்போது ருத்ரன் மகிழ்ச்சியடைந்து, சிறிது வலிமை திரும்பி, தேவர்களின் அதிபதி பிரம்மாவிடம் உயர்ந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

மா பைர்தேவ மஹாபாக விரிஞ்ச ஜகதாம் குரோ மயேஹ ஸ்தாபிதாஃ ப்ராணாஸ் தஸ்மாதுத்திஷ்ட வை ப்ரபோ

"பயப்படாதீர்கள், பெரும் பாக்கியசாலி விரிஞ்சா, உலகங்களுக்கு ஆசானே! நான் இங்கு உங்களுக்காக உயிர் சக்திகளை நிலைநிறுத்தியுள்ளேன்; ஆகவே எழுங்கள், பிரபுவே!"

ஶ்ருத்வா வசஸ்ததஸ்தஸ்ய ஸ்வப்நபூதம் மநோகதம் பிதாமஹஃ ப்ரஸந்நாத்மா நேத்ரைஃ புல்லாம்புஜப்ரபைஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிதாமகன், கனவில் இருந்து விழித்தவனைப் போல் மனம் தெளிவடைந்து, கண்கள் மலர்ந்த தாமரையின் ஒளிபோல் பிரகாசித்தன.

ததஃ ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸமுதைக்ஷந் மஹேஶ்வரம் ஸ உத்வீக்ஷ்ய சிரம் காலம் ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா

பிரம்மா உயிர் திரும்பியவுடன் மகேஸ்வரனை நீண்ட நேரம் பார்த்து, மென்மையான ஆழமான குரலில் பேசத் தொடங்கினார்.

உவாச பகவாந் ப்ரஹ்மா ஸமுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ போ போ வத மஹாபாக ஆநந்தயஸி மே மநஃ

பிரம்மா எழுந்து, கையைக் கூப்பி, "பெருமையே! மகா பாக்கியசாலி! என் மனதை மகிழ்விக்கிறீர்; தயவு செய்து பேசுங்கள்" என்று சொன்னார்.

கோ பவாந் அஷ்டமூர்திர் வை ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஜஹார மஹேஶ்வரஃ

"எட்டுவிதமான உருவங்களும், பத்தொன்பது தன்மைகளும் உடையவர் நீர் யார்?" என்று கேட்டதும், மகேஸ்வரன் பதிலளித்தார்.

ஸ்ப்ரு'ஶந்கராப்யாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸுகாப்யாம் ஸ ஸுராரிஹா மாம் வித்தி பரமாத்மாநம் ஏநாம் மாயாமஜாமிதி

அருள்மிகு கைகளால் பிரம்மாவைத் தொடிந்து, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவர், "நான் பரமாத்மா; இது என் பிறவியற்ற மாயை" என்று கூறினார்.

ஏதே வை ஸம்ஸ்திதா ருத்ராஸ் த்வாம் ரக்ஷிதுமிஹாகதாஃ ததஃ ப்ரணம்ய தம் ப்ரஹ்மா தேவதேவமுவாச ஹ

"இவர்கள் எல்லாம் ருத்ரர்கள்; உங்களை பாதுகாக்க வந்துள்ளனர்." பின்னர் பிரம்மா, தேவாதி தேவனை வணங்கி பேசினார்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ஹர்ஷகத்கதயா கிரா பகவந்தேவதேவேஶ துஃகைராகுலிதோ ஹ்யஹம்

கையைக் கூப்பி, ஆனந்தத்தில் குரல் நடுங்க, "பெருமையே! தேவாதி தேவனே! நான் துயரத்தில் சிக்கியுள்ளேன்" என்று சொன்னார்.

ஸம்ஸாராந்மோக்துமீஶாந மாமிஹார்ஹஸி ஶங்கர ததஃ ப்ரஹஸ்ய பகவாந் பிதாமஹமுமாபதிஃ

"சங்கரா, என்னை இந்த பிறவி சுழற்சியில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டும்" என்று பிரம்மா வேண்டினார். பின்னர் உமாதேவியின் கணவர் பிதாமகனைப் பார்த்து சிரித்தார்.

ததா ருத்ரைர்ஜகந்நாதஸ் தயா சாந்தர்ததே விபுஃ தஸ்மாச்சிலாத லோகேஷு துர்லபோ வை த்வயோநிஜஃ

அப்போது உலகநாதன் ருத்ரர்களும் அவளும் சேர்ந்து மறைந்துவிட்டார். அதனால், சிலாடா, உலகங்களில் கருவில் பிறக்காதவன் மிகவும் அபூர்வம்.

ம்ரு'த்யுஹீநஃ புமாந்வித்தி ஸம்ரு'த்யுஃ பத்மஜோ ऽபி ஸஃ கிம்து தேவேஶ்வரோ ருத்ரஃ ப்ரஸீததி யதீஶ்வரஃ

மரணம் இல்லாத மனிதன் மிகவும் அரிது; தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மாவும் மரணத்திற்கு உட்படுவார். ஆனால் தேவாதி தேவன் ருத்ரன் திருப்தியடைந்தால் அது சாத்தியமாகும்.

ந துர்லபோ ம்ரு'த்யுஹீநஸ் தவ புத்ரோ ஹ்யயோநிஜஃ மயா ச விஷ்ணுநா சைவ ப்ரஹ்மணா ச மஹாத்மநா

உங்கள் மகன் கருவில் பிறக்காதவன், மரணமற்றவன் என்பதும், அது எனக்கும், விஷ்ணுவுக்கும், மகாத்மா பிரம்மாவுக்கும் அரிதல்ல.

அயோநிஜம் ம்ரு'த்யுஹீநம் அஸமர்தம் நிவேதிதும் ஏவம் வ்யாஹ்ரு'த்ய விப்ரேந்த்ரம் அநுக்ரு'ஹ்ய ச தம் க்ரு'ணீ

கருவில் பிறக்காத, மரணமற்ற ஒருவரை விவரிக்க முடியாது" என்று கூறி, அருள்மிகு ஒருவன் அந்த சிறந்த பிராமணனை ஆசீர்வதித்தார்.

தேவைர்வ்ரு'தோ யயௌ தேவஃ ஸிதேநேபேந வை ப்ரபுஃ

தேவர்கள் சூழ, பிரபு வெண்காளையில் ஏறி புறப்பட்டார்.

கதே புண்யே ச வரதே ஸஹஸ்ராக்ஷே ஶிலாஶநஃ ஆராதயந்மஹாதேவம் தபஸாதோஷயத்பவம்

ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரனும், வரம் வழங்குபவரும் புறப்பட்டபின், சிலாடா மகாதேவனை தவம் செய்து வழிபட்டு, அவரை மகிழ்வித்தார்.

அத தஸ்யைவமநிஶம் தத்பரஸ்ய த்விஜஸ்ய து திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து கதம் க்ஷணமிவாத்புதம்

அந்த உயர்ந்த பிராமணனுக்கு, பரமத்தைக் குறிவைத்து தவம் செய்தபோது, தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஒரு கணம் போல் வியப்பாக கடந்து சென்றது.

வல்மீகேநாவ்ரு'தாங்கஶ் ச லக்ஷ்யஃ கீடகணைர்முநிஃ வஜ்ரஸூசீமுகைஶ்சாந்யை ரக்தகீடைஶ் ச ஸர்வதஃ

அந்த முனிவரின் உடல் முழுவதும் எறும்புக் குப்பையால் மூடப்பட்டு, பலவகை பூச்சிகள் மற்றும் கூர்மையான வாயுள்ள சிவப்பு பூச்சிகள் எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்திருந்தன.

நிர்மாம்ஸருதிரத்வக் வை நிர்லேபஃ குட்யவத் ஸ்திதஃ அஸ்திஶேஷோ ऽபவத்பஶ்சாத் தமமந்யத ஶங்கரஃ

அவனது உடலில் சதை, இரத்தம், தோல் எதுவும் இல்லாமல், சுவரைப் போல எதுவும் ஒட்டாமல், எலும்புகள் மட்டும் மீதமிருந்தன; இதைக் கண்டு சங்கரன் அவனை அப்படியே எண்ணினார்.

யதா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ முநிஸ்தேந கரேண ச ஸ்மராரிணா ததைவ முநிஶார்தூலஶ் சோத்ஸஸர்ஜ க்லமம் த்விஜஃ

காமனை வென்றவரின் கரம் முனிவரைத் தொடும் அந்த நிமிடத்திலேயே, முனிவர்களில் சிறந்த இரட்டையினரும் தன் சோர்வை விட்டுவிட்டார்.

தபதஸ்தஸ்ய தபஸா ப்ரபுஸ்துஷ்டாத ஶங்கரஃ துஷ்டஸ்தவேத்யதோவாச ஸகணஶ்சோமயா ஸஹ

அவன் செய்த தவத்தால் மகிழ்ந்த பெருமைமிக்க சங்கரன், தன் அணியருடன் எனக்கூட வந்து, "உன் தவம் எனக்கு திருப்தி அளித்தது" என்று சொன்னார்.

தபஸாநேந கிம் கார்யம் பவதஸ்தே மஹாமதே ததாமி புத்ரம் ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தபாரகம்

மிகுந்த அறிவுள்ளவரே, உனக்கு இந்த தவம் எதற்காக? எல்லாவித வேதங்களையும் அறிந்த, எல்லாம் தெரிந்த ஒரு மகனைக் கொடுக்கிறேன்.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் ஸ்துத்வோவாச ஶிலாஶநஃ ஹர்ஷகத்கதயா வாசா ஸோமம் ஸோமவிபூஷணம்

அதன்பின் தேவாதிகளின் தலைவனை வணங்கி, புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியில் கம்பமான குரலில், சந்திரனை அலங்கரித்தவரை நோக்கி சிலாதன் பேசினான்.

பகவந்தேவதேவேஶ த்ரிபுரார்தந ஶங்கர அயோநிஜம் ம்ரு'த்யுஹீநம் புத்ரமிச்சாமி ஸத்தம

பகவனே, தேவாதிகளின் தலைவனே, திரிபுரனை அழித்தவரே, சங்கரா, எனக்கு பிறவியில்லாத, மரணம் இல்லாத ஒரு மகன் வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

பூர்வமாராதிதஃ ப்ராஹ தபஸா பரமேஶ்வரஃ ஶிலாதம் ப்ரஹ்மணா ருத்ரஃ ப்ரீத்யா பரமயா புநஃ

முன்பே, உன்னால் அராதிக்கப்பட்ட பரமசிவன், பிரம்மாவினால் சிலாதனிடம் மிகுந்த பாசத்துடன் மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.