லிங்கபுராணம்

க்ஷிதிர்வாயுஃ புமாநம்பஃ ஸுஷிரம் ஸர்வகம் ததா ததாப்ரப்ரு'தி தம் ப்ராஹுர் அஷ்டமூர்திரிதீஶ்வரம்

மண், காற்று, மனிதன், நீர், ஆகாயம், அனைத்திலும் நிறைந்தது—அந்த நேரத்திலிருந்து, அவரை அஷ்டமூர்த்தி என்றே அழைக்கின்றனர்.

அஷ்டமூர்தேஃ ப்ரஸாதேந விரஞ்சிஶ்சாஸ்ரு'ஜத்புநஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வைதத் அகிலம் ப்ரஹ்மா புநஃ கல்பாந்தரே ப்ரபுஃ

அஷ்டமூர்த்தியின் அருளால், விரிஞ்சி மீண்டும் படைத்தார்; இந்த உலகமெல்லாம் படைத்த பின்பு, பிரபு பிரம்மா மறுபடியும் யுக முடிவில் படைத்தார்.

ஸஹஸ்ரயுகபர்யந்தம் ஸம்ஸுப்தே ச சராசரே ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமநாஸ் தேபே தத உக்ரம் தபோ மஹத்

ஆயிரம் யுகங்கள் முழுவதும் எல்லா உயிர்களும், நகரும், நிலைநிற்றும், தூங்கிக் கொண்டிருந்த போது, உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, அவர் கடுமையான தவம் செய்தார்.

தஸ்யைவம் தப்யமாநஸ்ய ந கிம்சித்ஸமவர்தத ததோ தீர்கேண காலேந துஃகாத்க்ரோதோ வ்யஜாயத

அவர் இவ்வாறு தவம் செய்தபோது, எதுவும் நிகழவில்லை; நீண்ட காலம் கழிந்த பின், துன்பத்தால் கோபம் எழுந்தது.

க்ரோதாவிஷ்டஸ்ய நேத்ராப்யாம் ப்ராபதந்நஶ்ருபிந்தவஃ ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ பூதாஃ ப்ரேதாஸ்ததாபவந்

கோபம் கொண்ட அவரது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன; அந்தக் கண்ணீர் துளிகளில் இருந்து பூதங்கள், பிரேதங்கள் அப்போது உருவானார்கள்.

ஸர்வாம்ஸ்தாநக்ரஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா பூதப்ரேதநிஶாசராந் அநிந்தத ததா தேவோ ப்ரஹ்மாத்மாநம் அஜோ விபுஃ

அந்த மூத்த பூதங்கள், பிரேதங்கள், இரவில் சுற்றும் உயிர்களைப் பார்த்து, பிறப்பில்லாத, அனைத்திலும் நிறைந்த பிரம்மா தன்னைத் தானே குறை கூறினார்.

ஜஹௌ ப்ராணாம்ஶ் ச பகவாந் க்ரோதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ ததஃ ப்ராணமயோ ருத்ரஃ ப்ராதுராஸீத்ப்ரபோர்முகாத்

கோபம் கொண்ட பிரஜாபதி, தனது உயிர்களை விட்டுவிட்டார்; பின்னர் அந்த ஆண்டவரின் வாயிலிருந்து உயிர் சக்தியால் ஆன ருத்ரன் தோன்றினார்.

அர்தநாரீஶ்வரோ பூத்வா பாலார்கஸத்ரு'ஶத்யுதிஃ ததைகாதஶதாத்மாநம் ப்ரவிபஜ்ய வ்யவஸ்திதஃ

ஆடையும் பெண்ணும் சேர்ந்த ஒரே உருவமாக, பிள்ளை சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, அவர் தன்னை பதினொன்று பாகையாகப் பிரித்து நிலைத்தார்.

அர்தேநாம்ஶேந ஸர்வாத்மா ஸஸர்ஜாஸௌ ஶிவாமுமாம் ஸா சாஸ்ரு'ஜத்ததா லக்ஷ்மீம் துர்காம் ஶ்ரேஷ்டாம் ஸரஸ்வதீம்

அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவாக, தனது பாதி பாகத்தால் சிவா, உமாவை உருவாக்கினார்; அவள் பின்னர் லட்சுமி, சிறந்த துர்கை, சரஸ்வதி ஆகியோரை உருவாக்கினார்.

வாமாம் ரௌத்ரீம் மஹாமாயாம் வைஷ்ணவீம் வாரிஜேக்ஷணாம் கலாம் விகிரிணீம் சைவ காலீம் கமலவாஸிநீம்

வாமா, ரௌத்ரி, மகாமாயை, தாமரைப் போல் கண்கள் உடைய வைஷ்ணவி, கலா, விகிரிணி, காளி, தாமரையில் உறையும் தேவியை உருவாக்கினார்.

பலவிகரிணீம் தேவீம் பலப்ரமதிநீம் ததா ஸர்வபூதஸ்ய தமநீம் ஸஸ்ரு'ஜே ச மநோந்மநீம்

பலவிகிரிணி, பலப்ரமதினி, எல்லா உயிர்களையும் அடக்கும் தேவியை, மனோன்மனியையும் உருவாக்கினார்.

ததாந்யா பஹவஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஸ் தயா நார்யஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ருத்ரைஶ்சைவ மஹாதேவஸ் தாபிஸ்த்ரிபுவநேஶ்வரஃ

அதேபோல், அவளால் இன்னும் பல ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் உருவாக்கப்பட்டனர்; ருத்ரர்களுடன் மகாதேவன் அவர்களோடு மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரானார்.

ஸர்வாத்மநஶ் ச தஸ்யாக்ரே ஹ்ய் அதிஷ்டத்பரமேஶ்வரஃ ம்ரு'தஸ்ய தஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவாகிய பரமேஸ்வரன் அவளுக்கு முன்பாக நின்றார்; இறந்த அந்த தேவனான பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் முன்பாக.

க்ரு'ணீ ததௌ புநஃ ப்ராணாந் ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹேஶ்வரஃ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரததௌ ப்ராணாந் ஆத்மஸ்தாம்ஸ்து ததா ப்ரபுஃ

கருணைமிகு மகேஸ்வரன், பிரம்மாவின் மகன், மீண்டும் பிரம்மாவுக்கு உயிர் மூச்சை வழங்கினார்; தன் உள்ளேயிருந்த அந்த உயிர் சக்திகளை அவருக்குத் தந்தார்.

ப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ ऽபூத்ததோ ருத்ரஃ கிம்சித்ப்ரத்யாகதாஸவம் அப்யபாஷத தேவேஶோ ப்ரஹ்மாணம் பரமம் வசஃ

அப்போது ருத்ரன் மகிழ்ச்சியடைந்து, சிறிது வலிமை திரும்பி, தேவர்களின் அதிபதி பிரம்மாவிடம் உயர்ந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

மா பைர்தேவ மஹாபாக விரிஞ்ச ஜகதாம் குரோ மயேஹ ஸ்தாபிதாஃ ப்ராணாஸ் தஸ்மாதுத்திஷ்ட வை ப்ரபோ

"பயப்படாதீர்கள், பெரும் பாக்கியசாலி விரிஞ்சா, உலகங்களுக்கு ஆசானே! நான் இங்கு உங்களுக்காக உயிர் சக்திகளை நிலைநிறுத்தியுள்ளேன்; ஆகவே எழுங்கள், பிரபுவே!"

ஶ்ருத்வா வசஸ்ததஸ்தஸ்ய ஸ்வப்நபூதம் மநோகதம் பிதாமஹஃ ப்ரஸந்நாத்மா நேத்ரைஃ புல்லாம்புஜப்ரபைஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிதாமகன், கனவில் இருந்து விழித்தவனைப் போல் மனம் தெளிவடைந்து, கண்கள் மலர்ந்த தாமரையின் ஒளிபோல் பிரகாசித்தன.

ததஃ ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸமுதைக்ஷந் மஹேஶ்வரம் ஸ உத்வீக்ஷ்ய சிரம் காலம் ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா

பிரம்மா உயிர் திரும்பியவுடன் மகேஸ்வரனை நீண்ட நேரம் பார்த்து, மென்மையான ஆழமான குரலில் பேசத் தொடங்கினார்.

உவாச பகவாந் ப்ரஹ்மா ஸமுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ போ போ வத மஹாபாக ஆநந்தயஸி மே மநஃ

பிரம்மா எழுந்து, கையைக் கூப்பி, "பெருமையே! மகா பாக்கியசாலி! என் மனதை மகிழ்விக்கிறீர்; தயவு செய்து பேசுங்கள்" என்று சொன்னார்.

கோ பவாந் அஷ்டமூர்திர் வை ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஜஹார மஹேஶ்வரஃ

"எட்டுவிதமான உருவங்களும், பத்தொன்பது தன்மைகளும் உடையவர் நீர் யார்?" என்று கேட்டதும், மகேஸ்வரன் பதிலளித்தார்.

ஸ்ப்ரு'ஶந்கராப்யாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸுகாப்யாம் ஸ ஸுராரிஹா மாம் வித்தி பரமாத்மாநம் ஏநாம் மாயாமஜாமிதி

அருள்மிகு கைகளால் பிரம்மாவைத் தொடிந்து, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவர், "நான் பரமாத்மா; இது என் பிறவியற்ற மாயை" என்று கூறினார்.

ஏதே வை ஸம்ஸ்திதா ருத்ராஸ் த்வாம் ரக்ஷிதுமிஹாகதாஃ ததஃ ப்ரணம்ய தம் ப்ரஹ்மா தேவதேவமுவாச ஹ

"இவர்கள் எல்லாம் ருத்ரர்கள்; உங்களை பாதுகாக்க வந்துள்ளனர்." பின்னர் பிரம்மா, தேவாதி தேவனை வணங்கி பேசினார்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ஹர்ஷகத்கதயா கிரா பகவந்தேவதேவேஶ துஃகைராகுலிதோ ஹ்யஹம்

கையைக் கூப்பி, ஆனந்தத்தில் குரல் நடுங்க, "பெருமையே! தேவாதி தேவனே! நான் துயரத்தில் சிக்கியுள்ளேன்" என்று சொன்னார்.

ஸம்ஸாராந்மோக்துமீஶாந மாமிஹார்ஹஸி ஶங்கர ததஃ ப்ரஹஸ்ய பகவாந் பிதாமஹமுமாபதிஃ

"சங்கரா, என்னை இந்த பிறவி சுழற்சியில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டும்" என்று பிரம்மா வேண்டினார். பின்னர் உமாதேவியின் கணவர் பிதாமகனைப் பார்த்து சிரித்தார்.

ததா ருத்ரைர்ஜகந்நாதஸ் தயா சாந்தர்ததே விபுஃ தஸ்மாச்சிலாத லோகேஷு துர்லபோ வை த்வயோநிஜஃ

அப்போது உலகநாதன் ருத்ரர்களும் அவளும் சேர்ந்து மறைந்துவிட்டார். அதனால், சிலாடா, உலகங்களில் கருவில் பிறக்காதவன் மிகவும் அபூர்வம்.

ம்ரு'த்யுஹீநஃ புமாந்வித்தி ஸம்ரு'த்யுஃ பத்மஜோ ऽபி ஸஃ கிம்து தேவேஶ்வரோ ருத்ரஃ ப்ரஸீததி யதீஶ்வரஃ

மரணம் இல்லாத மனிதன் மிகவும் அரிது; தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மாவும் மரணத்திற்கு உட்படுவார். ஆனால் தேவாதி தேவன் ருத்ரன் திருப்தியடைந்தால் அது சாத்தியமாகும்.

ந துர்லபோ ம்ரு'த்யுஹீநஸ் தவ புத்ரோ ஹ்யயோநிஜஃ மயா ச விஷ்ணுநா சைவ ப்ரஹ்மணா ச மஹாத்மநா

உங்கள் மகன் கருவில் பிறக்காதவன், மரணமற்றவன் என்பதும், அது எனக்கும், விஷ்ணுவுக்கும், மகாத்மா பிரம்மாவுக்கும் அரிதல்ல.

அயோநிஜம் ம்ரு'த்யுஹீநம் அஸமர்தம் நிவேதிதும் ஏவம் வ்யாஹ்ரு'த்ய விப்ரேந்த்ரம் அநுக்ரு'ஹ்ய ச தம் க்ரு'ணீ

கருவில் பிறக்காத, மரணமற்ற ஒருவரை விவரிக்க முடியாது" என்று கூறி, அருள்மிகு ஒருவன் அந்த சிறந்த பிராமணனை ஆசீர்வதித்தார்.

தேவைர்வ்ரு'தோ யயௌ தேவஃ ஸிதேநேபேந வை ப்ரபுஃ

தேவர்கள் சூழ, பிரபு வெண்காளையில் ஏறி புறப்பட்டார்.