லிங்கபுராணம்

ஸ்வாந்ப்ராணாந் அநபேக்ஷந்தோ நிஷ்காருண்யாஃ ஸுதுஃகிதாஃ நஷ்டே ஶ்ரௌதே ஸ்மார்ததர்மே பரஸ்பரஹதாஸ்ததா

தங்கள் உயிரை பொருட்படுத்தாமல், இரக்கம் இன்றி, மிகுந்த துயரத்தில், வேதமும் பழக்க வழக்கங்களும் அழிந்ததால், அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொல்லத் தொடங்கினர்.

நிர்மர்யாதா நிராக்ராந்தா நிஃஸ்நேஹா நிரபத்ரபாஃ நஷ்டே தர்மே ப்ரதிஹதாஃ ஹ்ரஸ்வகாஃ பஞ்சவிம்ஶகாஃ

அவர்கள் எல்லா எல்லைகளும் இழந்து, வெளியேற்றப்பட்டு, பாசமுமின்றி, வெட்கமுமின்றி, தர்மம் அழிந்ததால் பலவீனமடைந்து, சிறியவர்களாக இருபத்தைந்து பேர் மட்டுமே மீதமிருந்தார்கள்.

ஹித்வா புத்ராம்ஶ் ச தாராம்ஶ் ச விவாதவ்யாகுலேந்த்ரியாஃ அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஶ்சைவ வார்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தூரதஃ

மக்கள் தங்கள் மக்களையும் மனைவியையும் விட்டு, மனம் கலங்க, வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டு, தங்கள் வாழ்வை விட்டுவிட்டு தூரம் சென்றார்கள்.

ப்ரத்யந்தாநுபஸேவந்தே ஹித்வா ஜநபதாந் ஸ்வகாந் ஸரித்ஸாகரகூபாம்ஸ்தே ஸேவந்தே பர்வதாம்ஸ் ததா

அவர்கள் தங்கள் நாட்டை விட்டு எல்லையோர பகுதிகளில் வாழ்ந்து, ஆறுகள், கடல்கள், கிணறுகள், மலைகள் ஆகியவற்றை நாடினர்.

மதுமாம்ஸைர்மூலபலைர் வர்தயந்தி ஸுதுஃகிதாஃ சீரபத்ராஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ

மிகுந்த துயரத்தில், தேன், இறைச்சி, வேர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, மரச்சீலை, இலை, மிருக தோல் போன்றவற்றை அணிந்து, யாரும் வழிபாடும் சொத்தும் இன்றி வாழ்ந்தார்கள்.

வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸம்கடம் கோரமாஸ்திதாஃ ஏவம் கஷ்டமநுப்ராப்தா அல்பஶேஷாஃ ப்ரஜாஸ்ததா

வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையுமின்றி, கடும் துன்பத்தில் மூழ்கி, அப்போது மிகக் குறைவான மக்கள் மட்டுமே மிகுந்த துயரத்துடன் மீதமிருந்தார்கள்.

ஜராவ்யாதிக்ஷுதாவிஷ்டா துஃகாந்நிர்வேதமாநஸாஃ விசாரணா து நிர்வேதாத் ஸாம்யாவஸ்தா விசாரணா

வயது, நோய், பசிக்காக அவதிப்பட்டு, துயரத்தால் மனம் சோர்ந்து, அந்தச் சோர்விலிருந்து சிந்தனை எழுந்தது; சிந்தனையிலிருந்து சமநிலை வந்தது.

ஸாம்யாவஸ்தாத்மகோ போதஃ ஸம்போதாத்தர்மஶீலதா அரூபஶமயுக்தாஸ்து கலிஶிஷ்டா ஹி வை ஸ்வயம்

அந்த சமநிலை அறிவு பிறந்தது; அந்த விழிப்பிலிருந்து தர்மமும் நல்லொழுக்கமும் வந்தன; கலியுகம் முடிவில் மீதமுள்ளவர்கள் உருவமோ கட்டுப்பாடோ இல்லாமல் இதை பெற்றிருந்தார்கள்.

அஹோராத்ராத்ததா தாஸாம் யுகம் து பரிவர்ததே சித்தஸம்மோஹநம் க்ரு'த்வா தாஸாம் வை ஸுப்தமத்தவத்

அப்போது, அவர்களுக்கு ஒரு பகல், ஒரு இரவில் யுகம் மாறியது; அவர்கள் மனம் தூக்கத்திலும் மதத்தில் உள்ளவர்கள்போல் குழப்பமடைந்தது.

பாவிநோ ऽர்தஸ்ய ச பலாத் ததஃ க்ரு'தமவர்தத ப்ரவ்ரு'த்தே து ததஸ்தஸ்மிந் புநஃ க்ரு'தயுகே து வை

எதிர்காலத்தின் வலிமையால், கிருதயுகம் திரும்ப வந்தது; அது ஆரம்பித்ததும், மீண்டும் கிருதயுகம் வந்தது.

உத்பந்நாஃ கலிஶிஷ்டாஸ்து ப்ரஜாஃ கார்தயுகாஸ்ததா திஷ்டந்தி சேஹ யே ஸித்தா அத்ரு'ஷ்டா விசரந்தி ச

கலியுகத்தில் மீதமிருந்த மக்கள் அப்போது கிருதயுகத்தில் பிறந்தார்கள்; இங்கேயே இருக்கும் சித்தர்கள் கண்களுக்கு தெரியாமல் திரிந்தார்கள்.

ஸப்த ஸப்தர்ஷிபிஶ்சைவ தத்ர தே து வ்யவஸ்திதாஃ ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶஃ ஶூத்ரா பீஜார்தம் யே ஸ்ம்ரு'தா இஹ

அங்கே, ஏழு வகை மக்கள், ஏழு முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, இங்கே நினைவில் கொள்ளப்படும் பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோர், வம்சம் தொடரும் பொருட்டு நிலைபெற்றிருக்கின்றனர்.

கலிஜைஃ ஸஹ தே ஸர்வே நிர்விஶேஷாஸ்ததாபவந் தேஷாம் ஸப்தர்ஷயோ தர்மம் கதயந்தீதரே ऽபி ச

கலியுகத்தில் பிறந்தவர்களுடன் எல்லோரும் அந்த நேரத்தில் வேறுபாடின்றி ஒன்றாகி விட்டனர்; அவர்களில் ஏழு முனிவர்கள் தர்மத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர், மற்றவர்களும் அதையே செய்கின்றனர்.

வர்ணாஶ்ரமாசாரயுதம் ஶ்ரௌதம் ஸ்மார்தம் த்விதா து யம் ததஸ்தேஷு க்ரியாவத்ஸு வர்தந்தே வை ப்ரஜாஃ க்ரு'தே

வண்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் சார்ந்த பழக்கங்கள், வேத வழியும், மரபு வழியும் இருவகையாக உள்ளன; அவற்றை அவர்கள் செய்தால், கிருதயுகத்தில் மக்கள் வளமாக வளர்கின்றனர்.

ஶ்ரௌதஸ்மார்தக்ரு'தாநாம் ச தர்மே ஸப்தர்ஷிதர்ஶிதே கேசித்தர்மவ்யவஸ்தார்தம் திஷ்டந்தீஹ யுகக்ஷயே

வேத மற்றும் மரபு வழி தர்மங்களை, ஏழு முனிவர்கள் காட்டியபடி மேற்கொள்ளும் போது, அந்த தர்மங்களில் சில, யுகத்தின் முடிவில் தர்மம் நிலைநிற்றும் பொருட்டு இங்கே தொடர்கின்றன.

மந்வந்தராதிகாரேஷு திஷ்டந்தி முநயஸ்து வை யதா தாவப்ரதக்தேஷு த்ரு'ணேஷ்விஹ ததஃ க்ஷிதௌ

மனுவின் காலங்களில் முனிவர்கள் நிலைபெற்று இருக்கின்றனர்; அது எப்படியெனில், காட்டுத் தீயால் எரிந்த பின்பும் புல் பூமியில் மீண்டும் வளர்வதைப் போன்று.

வநாநாம் ப்ரதமம் வ்ரு'ஷ்ட்யா தேஷாம் மூலேஷு ஸம்பவஃ ததா கார்தயுகாநாம் து கலிஜேஷ்விஹ ஸம்பவஃ

காடுகளில் முதல் மழை விழும்போது வேர்களில் புதிதாக வளர்ச்சி உண்டாகும் போல, இங்கே கலியுகத்தினிடையே கிருதயுகம் தோன்றுகிறது.

ஏவம் யுகாத்யுகஸ்யேஹ ஸம்தாநம் து பரஸ்பரம் வர்ததே ஹ வ்யவச்சேதாத் யாவந்மந்வந்தரக்ஷயஃ

இவ்வாறு, யுகம் யுகமாக ஒன்றுக்கொன்று தொடர்ந்தே, எந்த இடையூறும் இல்லாமல், ஒரு மன்வந்தர முடிவுவரை இவை நடைபெறுகின்றன.

ஸுகமாயுர்பலம் ரூபம் தர்மோ ऽர்தஃ காம ஏவ ச யுகேஷ்வேதாநி ஹீயந்தே த்ரீம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் க்ரமேண து

இன்பம், ஆயுள், பலம், அழகு, தர்மம், செல்வம், ஆசை ஆகியவை யுகங்களுக்குள் ஒவ்வொன்றாக மூன்றில் மூன்றுபங்கு குறைந்து போகின்றன.

ஸஸம்த்யாம்ஶேஷு ஹீயந்தே யுகாநாம் தர்மஸித்தயஃ இத்யேஷா ப்ரதிஸித்திர்வை கீர்திதைஷா க்ரமேண து

யுகங்களில் சந்த்யை மற்றும் சந்த்யாம்சம் எனப்படும் பகுதிகளில் தர்மநிறைவு குறைந்து போகிறது; இது ஒவ்வொன்றாக ஏற்படும் கட்டுப்பாடாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சதுர்யுகாநாம் ஸர்வேஷாம் அநேநைவ து ஸாதநம் ஏஷா சதுர்யுகாவ்ரு'த்திர் ஆ ஸஹஸ்ராத் குணீக்ரு'தா

நான்கு யுகங்களுக்கெல்லாம் இதுவே முறை; இந்த நான்கு யுகங்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஆயிரமடங்கு நடைபெறும் சுழற்சி இதுவே.

ப்ரஹ்மணஸ்ததஹஃ ப்ரோக்தம் ராத்ரிஶ்சைதாவதீ ஸ்ம்ரு'தா அநார்ஜவம் ஜடீபாவோ பூதாநாம் ஆ யுகக்ஷயாத்

இது பிரம்மாவின் ஒரு பகலாகக் கூறப்படுகிறது; இரவு அதே அளவு என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; யுகம் முடிவடையும் போது உயிரினங்களில் நேர்மை குறைவு, மந்தநிலை ஏற்படுகிறது.

ஏததேவ து ஸர்வேஷாம் யுகாநாம் லக்ஷணம் ஸ்ம்ரு'தம் ஏஷாம் சதுர்யுகாணாம் ச குணிதா ஹ்யேகஸப்ததிஃ

இது எல்லா யுகங்களின் இலக்கணமாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; இந்த நான்கு யுகங்கள் சேர்த்து எண்ணினால், எழுபத்து ஒன்று ஆகும்.

க்ரமேண பரிவ்ரு'த்தா து மநோரந்தரம் உச்யதே சதுர்யுகே யதைகஸ்மிந் பவதீஹ யதா து யத்

இவை ஒவ்வொன்றாக சுழன்று செல்லும் போது, அது ஒரு மன்வந்தரமாக அழைக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இங்கே என்ன நடக்கிறதோ, அது ஏற்படுகிறது.

ததா சாந்யேஷு பவதி புநஸ்தத்வை யதாக்ரமம் ஸர்கே ஸர்கே யதா பேதா உத்பத்யந்தே ததைவ து

அதேபோல், மற்றவற்றிலும் முறையே மீண்டும் நிகழ்கிறது; ஒவ்வொரு படைப்பிலும் வேறுபாடுகள் தோன்றும் போதும், அதேபோல் நிகழ்கிறது.

பஞ்சவிம்ஶத்பரிமிதா ந ந்யூநா நாதிகாஸ் ததா ததா கல்பா யுகைஃ ஸார்தம் பவந்தி ஸஹ லக்ஷணைஃ

இவை இருபத்தைந்து என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன; குறைவோ அதிகமோ இல்லை; இவ்வாறு, யுகங்களுடனும் அவற்றின் இலக்கணங்களுடனும் கல்பங்கள் நடைபெறுகின்றன.

மந்வந்தராணாம் ஸர்வேஷாம் ஏததேவ து லக்ஷணம்

இது எல்லா மன்வந்தரங்களின் இலக்கணம் ஆகும்.

யதா யுகாநாம் பரிவர்தநாநி சிரப்ரவ்ரு'த்தாநி யுகஸ்வபாவாத் ததா து ஸம்திஷ்டதி ஜீவலோகஃ க்ஷயோதயாப்யாம் பரிவர்தமாநஃ

யுகங்கள் நீண்ட காலமாக மாற்றம் அடைந்தது போல, உயிர்கள் வாழும் உலகமும், யுகங்களின் இயல்பின்படி வீழ்ச்சி, எழுச்சி ஆகியவற்றில் சுழன்று நிலைக்கிறது.

இத்யேதல்லக்ஷணம் ப்ரோக்தம் யுகாநாம் வை ஸமாஸதஃ அதீதாநாகதாநாம் ஹி ஸர்வமந்வந்தரேஷு வை

இவ்வாறு, கடந்த காலமும் வருங்காலமும் உட்பட எல்லா மன்வந்தரங்களிலும் யுகங்களின் இலக்கணங்கள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளன.