லிங்கபுராணம்

தந்யா தர்மம் சரிஷ்யந்தி யுகாந்தே த்விஜஸத்தமாஃ ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யுதிதம் தர்மம் யே சரந்த்யநஸூயகாஃ

யுகத்தின் முடிவில், பொறாமையில்லாமல் வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் சொன்ன தர்மத்தை நடத்தும் சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவர்கள் வாழ்த்துக்குரியவர்கள்.

த்ரேதாயாம் வார்ஷிகோ தர்மோ த்வாபரே மாஸிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யதாக்லேஶம் சரந்ப்ராஜ்ஞஸ் ததஹ்நா ப்ராப்நுதே கலௌ

த்ரேதாயுகத்தில் வருடம் ஒருமுறை தர்மம் நடத்தப்படுகிறது; துவாபரயுகத்தில் மாதம் ஒருமுறை; கலியுகத்தில், துன்பத்துக்கு ஏற்ப, அறிவாளிகள் தினமும் அதை நடத்துகிறார்கள்.

ஏஷா கலியுகாவஸ்தா ஸம்த்யாம்ஶம் து நிபோத மே யுகே யுகே ச ஹீயந்தே த்ரீம்ஸ்த்ரீந்பாதாம்ஸ்து ஸித்தயஃ

இது கலியுகத்தின் நிலை; இப்போது அதன் சந்தியைக் குறித்து என்னிடம் கேள். ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மூன்றில் மூன்று பாகங்கள் சித்தி குறைகின்றன.

யுகஸ்வபாவாஃ ஸம்த்யாஸ்து திஷ்டந்தீஹ து பாதஶஃ ஸம்த்யாஸ்வபாவாஃ ஸ்வாம்ஶேஷு பாதஶஸ்தே ப்ரதிஷ்டிதாஃ

யுகங்களின் இயல்பும் சந்திகளும் இங்கு ஒவ்வொன்றும் ஒரு பாகம் வீதம் நிலைத்திருக்கின்றன; சந்தியின் இயல்பு அதன் பாகத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.

ஏவம் ஸம்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே தேஷாம் ஶாஸ்தா ஹ்யஸாதூநாம் பூதாநாம் நிதநோத்திதஃ

இவ்வாறு, யுகத்தின் முடிவில் சந்திக்காலம் வந்தபோது, அந்தப் பாவிகளுக்காக ஒரு ஆளும் உருவாகி, அவர்களை அழிக்க வருகிறார்.

கோத்ரே ऽஸ்மிந்வை சந்த்ரமஸோ நாம்நா ப்ரமிதிருச்யதே மாநவஸ்ய து ஸோ ऽம்ஶேந பூர்வம் ஸ்வாயம்புவே ऽந்தரே

இந்த சந்திரகுலத்தில், பிரமிதி என்ற பெயருடையவர் கூறப்படுகிறார்; அவர் முன்பு ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் ஒரு பகுதியாய் மனிதராக இருந்தார்.

ஸமாஃ ஸ விம்ஶதிஃ பூர்ணாஃ பர்யடந்வை வஸும்தராம் அநுகர்ஷந் ஸ வை ஸேநாம் ஸவாஜிரதகுஞ்ஜராம்

அவர் இருபது ஆண்டுகள் முழுமையாக முடித்தபின், பூமியிலெல்லாம் சுற்றி, குதிரை, ரதம், யானை கொண்ட படையை அழைத்துச் செல்கிறார்.

ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதைர்விப்ரைஃ ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ஸ ததா தைஃ பரிவ்ரு'தோ ம்லேச்சாந் ஹந்தி ஸஹஸ்ரஶஃ

அப்போது ஆயுதம் எடுத்த நூற்றுக்கணக்கானும் ஆயிரக்கணக்கானும் பிராமணர்கள் அவரைச் சுற்றி, அவர் ஆயிரக்கணக்கான மிலேச்சர்களை அழிக்கிறார்.

ஸ ஹத்வா ஸர்வஶஶ்சைவ ராஜ்ஞஸ்தாஞ்ஶூத்ரயோநிஜாந் பாகண்டாம்ஸ்து ததஃ ஸர்வாந் நிஃஶேஷம் க்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ

அவர் சூத்திர வம்சத்தில் பிறந்த அனைத்து அரசர்களையும் அழித்தபின், எல்லா போலி மதங்களை முழுமையாக அழித்து விடுகிறார்.

நாத்யர்தம் தார்மிகா யே ச தாந் ஸர்வாந் ஹந்தி ஸர்வதஃ வர்ணவ்யத்யாஸஜாதாஶ் ச யே ச தாநநுஜீவிநஃ

மிகவும் தர்மம் நடத்தாதவர்களை எல்லாம் அவர் எங்கும் அழிக்கிறார்; கலப்பினத்தில் பிறந்தவர்களையும் அவர்களுடன் வாழ்பவர்களையும் அழிக்கிறார்.

ப்ரவ்ரு'த்தசக்ரோ பலவாந் ம்லேச்சாநாமந்தக்ரு'த்ஸ து அத்ரு'ஷ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் சசாராத வஸும்தராம்

செயலின் சக்கரம் ஓட, வலிமை மிகுந்தவர், மிலேச்சர்களை அழிக்கிறார்; எல்லா உயிர்களுக்கும் வெல்ல முடியாதவர், பிறகு பூமியில் சஞ்சரிக்கிறார்.

மாநவஸ்ய து ஸோ ऽம்ஶேந தேவஸ்யேஹ விஜஜ்ஞிவாந் பூர்வஜந்மநி விஷ்ணோஸ்து ப்ரமிதிர்நாம வீர்யவாந்

அவர் ஒரு பகுதியாய் இங்கு மனிதராக பிறந்தாலும், முன் பிறவியில் பிரமிதி என்ற வீரன் விஷ்ணுவாகத் தெய்வமாக இருந்தார்.

கோத்ரதோ வை சந்த்ரமஸஃ பூர்ணே கலியுகே ப்ரபுஃ த்வாத்ரிம்ஶே ऽப்யுதிதே வர்ஷே ப்ரக்ராந்தோ விம்ஶதிஃ ஸமாஃ

சந்திரகுலத்தில், கலியுகம் முடிவில், அந்த ஆண்டவரானவர், முப்பத்திரண்டு ஆண்டில், இருபது ஆண்டுகள் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்.

விநிக்நந்ஸர்வபூதாநி ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ க்ரு'த்வா பீஜாவஶேஷாம் து ப்ரு'திவீம் க்ரூரகர்மணஃ

அவன் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் எல்லா உயிரினங்களையும் அழித்து, கடுமையான செயல்களால் பூமியில் விதைகள் மட்டும் மீதமிருக்கச் செய்தான்.

பரஸ்பரநிமித்தேந கோபேநாகஸ்மிகேந து ஸ ஸாதயித்வா வ்ரு'ஷலாந் ப்ராயஶஸ் தாந் அதார்மிகாந்

ஒருவருக்கொருவர் காரணமாகவும், திடீரென எழும் கோபத்தாலும் அவன் பெரும்பாலான தெய்வீகமற்ற, அநியாயமான மக்களை அடக்கி அழித்தான்.

கங்காயமுநயோர்மத்யே ஸ்திதிம் ப்ராப்தஃ ஸஹாநுகஃ ததோ வ்யதீதே காலே து ஸாமாத்யஃ ஸஹஸைநிகஃ

அவன் தன் உடன்பிறப்புகளுடன் கங்கை, யமுனை நதிகளுக்கு நடுவில் தங்கினான்; பின்னர் காலம் கடந்தபோது அமைச்சர்களும் படையுடனும் அங்கேயே இருந்தான்.

உத்ஸாத்ய பார்திவாந் ஸர்வாந் ம்லேச்சாம்ஶ்சைவ ஸஹஸ்ரஶஃ தத்ர ஸம்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே

அவன் எல்லா அரசர்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டு மக்களையும் வீழ்த்தி, அந்த யுகத்தின் முடிவில், மாலை நேரம் போலிய காலத்தில்—

ஸ்திதாஸ்வல்பாவஶிஷ்டாஸு ப்ரஜாஸ்விஹ க்வசித்க்வசித் அப்ரக்ரஹாஸ்ததஸ்தா வை லோபாவிஷ்டாஸ்து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

சில இடங்களில் மட்டும் சிலர் மீதமிருந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் பேராசையில் ஆட்பட்டு, எந்த கட்டுப்பாடும் இன்றி நடந்தார்கள்.

உபஹிம்ஸந்தி சாந்யோந்யம் ப்ரணிபத்ய பரஸ்பரம் அராஜகே யுகவஶாத் ஸம்ஶயே ஸமுபஸ்திதே

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வணங்கி இருந்தும், ஒருவரை ஒருவர் புண்படுத்தத் தொடங்கினர்; அரசர் இல்லாததால், அந்தக் காலத்தின் இயல்பின்படி, குழப்பம் நிலவியது.

ப்ரஜாஸ்தா வை ததஃ ஸர்வாஃ பரஸ்பரபயார்திதாஃ வ்யாகுலாஶ் ச பரிப்ராந்தாஸ் த்யக்த்வா தாராந் க்ரு'ஹாணி ச

பிறர் பயத்தில் எல்லா மக்கள் கலக்கமடைந்து, தங்கள் குடும்பத்தையும் வீடுகளையும் விட்டு விட்டு அலைந்து திரிந்தார்கள்.

ஸ்வாந்ப்ராணாந் அநபேக்ஷந்தோ நிஷ்காருண்யாஃ ஸுதுஃகிதாஃ நஷ்டே ஶ்ரௌதே ஸ்மார்ததர்மே பரஸ்பரஹதாஸ்ததா

தங்கள் உயிரை பொருட்படுத்தாமல், இரக்கம் இன்றி, மிகுந்த துயரத்தில், வேதமும் பழக்க வழக்கங்களும் அழிந்ததால், அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொல்லத் தொடங்கினர்.

நிர்மர்யாதா நிராக்ராந்தா நிஃஸ்நேஹா நிரபத்ரபாஃ நஷ்டே தர்மே ப்ரதிஹதாஃ ஹ்ரஸ்வகாஃ பஞ்சவிம்ஶகாஃ

அவர்கள் எல்லா எல்லைகளும் இழந்து, வெளியேற்றப்பட்டு, பாசமுமின்றி, வெட்கமுமின்றி, தர்மம் அழிந்ததால் பலவீனமடைந்து, சிறியவர்களாக இருபத்தைந்து பேர் மட்டுமே மீதமிருந்தார்கள்.

ஹித்வா புத்ராம்ஶ் ச தாராம்ஶ் ச விவாதவ்யாகுலேந்த்ரியாஃ அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஶ்சைவ வார்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தூரதஃ

மக்கள் தங்கள் மக்களையும் மனைவியையும் விட்டு, மனம் கலங்க, வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டு, தங்கள் வாழ்வை விட்டுவிட்டு தூரம் சென்றார்கள்.

ப்ரத்யந்தாநுபஸேவந்தே ஹித்வா ஜநபதாந் ஸ்வகாந் ஸரித்ஸாகரகூபாம்ஸ்தே ஸேவந்தே பர்வதாம்ஸ் ததா

அவர்கள் தங்கள் நாட்டை விட்டு எல்லையோர பகுதிகளில் வாழ்ந்து, ஆறுகள், கடல்கள், கிணறுகள், மலைகள் ஆகியவற்றை நாடினர்.

மதுமாம்ஸைர்மூலபலைர் வர்தயந்தி ஸுதுஃகிதாஃ சீரபத்ராஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ

மிகுந்த துயரத்தில், தேன், இறைச்சி, வேர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, மரச்சீலை, இலை, மிருக தோல் போன்றவற்றை அணிந்து, யாரும் வழிபாடும் சொத்தும் இன்றி வாழ்ந்தார்கள்.

வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸம்கடம் கோரமாஸ்திதாஃ ஏவம் கஷ்டமநுப்ராப்தா அல்பஶேஷாஃ ப்ரஜாஸ்ததா

வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையுமின்றி, கடும் துன்பத்தில் மூழ்கி, அப்போது மிகக் குறைவான மக்கள் மட்டுமே மிகுந்த துயரத்துடன் மீதமிருந்தார்கள்.

ஜராவ்யாதிக்ஷுதாவிஷ்டா துஃகாந்நிர்வேதமாநஸாஃ விசாரணா து நிர்வேதாத் ஸாம்யாவஸ்தா விசாரணா

வயது, நோய், பசிக்காக அவதிப்பட்டு, துயரத்தால் மனம் சோர்ந்து, அந்தச் சோர்விலிருந்து சிந்தனை எழுந்தது; சிந்தனையிலிருந்து சமநிலை வந்தது.

ஸாம்யாவஸ்தாத்மகோ போதஃ ஸம்போதாத்தர்மஶீலதா அரூபஶமயுக்தாஸ்து கலிஶிஷ்டா ஹி வை ஸ்வயம்

அந்த சமநிலை அறிவு பிறந்தது; அந்த விழிப்பிலிருந்து தர்மமும் நல்லொழுக்கமும் வந்தன; கலியுகம் முடிவில் மீதமுள்ளவர்கள் உருவமோ கட்டுப்பாடோ இல்லாமல் இதை பெற்றிருந்தார்கள்.

அஹோராத்ராத்ததா தாஸாம் யுகம் து பரிவர்ததே சித்தஸம்மோஹநம் க்ரு'த்வா தாஸாம் வை ஸுப்தமத்தவத்

அப்போது, அவர்களுக்கு ஒரு பகல், ஒரு இரவில் யுகம் மாறியது; அவர்கள் மனம் தூக்கத்திலும் மதத்தில் உள்ளவர்கள்போல் குழப்பமடைந்தது.