லிங்கபுராணம்

யோக்யகர்மண்யுபரதே லோகே நிஷ்க்ரியதாம் கதே கீடமூஷகஸர்பாஶ் ச தர்ஷயிஷ்யந்தி மாநவாந்

சரியான வேலை நிற்கும் போது, உலகம் சோம்பலாகும் போது, பூச்சிகள், எலி, பாம்பு ஆகியவை மனிதர்களைத் தாக்கும்.

ஸுபிக்ஷம் க்ஷேமமாரோக்யம் ஸாமர்த்யம் துர்லபம் ததா கௌஶிகீம் ப்ரதிபத்ஸ்யந்தே தேஶாந்க்ஷுத்பயபீடிதாஃ

அப்போது வளமும், பாதுகாப்பும், ஆரோக்கியமும், திறனும் அரிதாகும்; பசிக்கும் பயத்தாலும் மக்கள் கவுசிகி பகுதிகளுக்கு அடைக்கலம் தேடுவார்கள்.

துஃகேநாபிப்லுதாநாம் ச பரமாயுஃ ஶதம் ததா த்ரு'ஶ்யந்தே ந ச த்ரு'ஶ்யந்தே வேதாஃ கலியுகே ऽகிலாஃ

பெரும் துயரத்தில் மூழ்கியவர்களுக்கு அதிகபட்ச ஆயுள் நூறு ஆண்டாகும்; அப்போது கலியுகத்தில் வேதங்கள் எங்கும் காணப்படமாட்டா.

உத்ஸீதந்தி ததா யஜ்ஞாஃ கேவலாதர்மபீடிதாஃ காஷாயிணோ ऽப்யநிர்க்ரந்தாஃ காபாலீபஹுலாஸ்த்விஹ

அப்போது யாகங்கள் தர்மம் இல்லாமல் அழிந்துவிடும்; காஷாய vasthiram அணிந்தவர்களும், பந்தமில்லாதவர்களும், பலர் கபாலம் எடுத்திருப்பதும் காணப்படும்.

வேதவிக்ரயிணஶ்சாந்யே தீர்தவிக்ரயிணஃ பரே வர்ணாஶ்ரமாணாம் யே சாந்யே பாஷண்டாஃ பரிபந்திநஃ

சிலர் வேதங்களை விற்குவார்கள், சிலர் தீர்த்தங்களை விற்குவார்கள்; மற்றவர்கள், பாசாண்டர்கள், சாதி மற்றும் ஆசிரம ஒழுங்குகளைத் தடுத்துவிடுவார்கள்.

உத்பத்யந்தே ததா தே வை ஸம்ப்ராப்தே து கலௌ யுகே அதீயந்தே ததா வேதாஞ் ஶூத்ரா தர்மார்தகோவிதாஃ

கலியுகம் வந்தபோது, அந்த மனிதர்கள் தோன்றுகிறார்கள்; அப்போது, தர்மத்திலும் செல்வத்திலும் நிபுணரான சூத்திரர்கள் வேதங்களைப் படிக்கிறார்கள்.

யஜந்தே சாஶ்வமேதேந ராஜாநஃ ஶூத்ரயோநயஃ ஸ்த்ரீபாலகோவதம் க்ரு'த்வா ஹத்வா சைவ பரஸ்பரம்

சூத்திர வம்சத்தில் பிறந்த அரசர்கள், பெண்கள், பிள்ளைகள், மாடுகளை கொன்று, ஒருவரை ஒருவர் அழித்து, அசுவமேத யாகம் செய்கிறார்கள்.

உபத்ரவாம்ஸ்ததாந்யோந்யம் ஸாதயந்தி ததா ப்ரஜாஃ துஃகப்ரபூதமல்பாயுர் தேஹோத்ஸாதஃ ஸரோகதா

அப்போது மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் தொந்தரவு செய்கிறார்கள்; துயரம் மிக அதிகமாகிறது, ஆயுள் குறைகிறது, உடல் சிதைந்து, எல்லோரும் நோயால் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்.

அதர்மாபிநிவேஶித்வாத் தமோவ்ரு'த்தம் கலௌ ஸ்ம்ரு'தம் ப்ரஜாஸு ப்ரஹ்மஹத்யாதி ததா வை ஸம்ப்ரவர்ததே

அதர்மத்தில் மனம் ஊன்றியதால், கலியுகம் இருளால் சூழப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது; அப்போது மக்களிடம் பிராமணன் கொலை போன்ற பாவங்கள் தோன்றுகின்றன.

தஸ்மாதாயுர்பலம் ரூபம் கலிம் ப்ராப்ய ப்ரஹீயதே ததா த்வல்பேந காலேந ஸித்திம் கச்சந்தி மாநவாஃ

அதனால், கலியுகம் வந்ததும், ஆயுளும், பலமும், அழகும் குறைந்து விடுகின்றன; அப்போது, மனிதர்கள் குறுகிய காலத்திலேயே முடிவை அடைகிறார்கள்.

தந்யா தர்மம் சரிஷ்யந்தி யுகாந்தே த்விஜஸத்தமாஃ ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யுதிதம் தர்மம் யே சரந்த்யநஸூயகாஃ

யுகத்தின் முடிவில், பொறாமையில்லாமல் வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் சொன்ன தர்மத்தை நடத்தும் சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவர்கள் வாழ்த்துக்குரியவர்கள்.

த்ரேதாயாம் வார்ஷிகோ தர்மோ த்வாபரே மாஸிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யதாக்லேஶம் சரந்ப்ராஜ்ஞஸ் ததஹ்நா ப்ராப்நுதே கலௌ

த்ரேதாயுகத்தில் வருடம் ஒருமுறை தர்மம் நடத்தப்படுகிறது; துவாபரயுகத்தில் மாதம் ஒருமுறை; கலியுகத்தில், துன்பத்துக்கு ஏற்ப, அறிவாளிகள் தினமும் அதை நடத்துகிறார்கள்.

ஏஷா கலியுகாவஸ்தா ஸம்த்யாம்ஶம் து நிபோத மே யுகே யுகே ச ஹீயந்தே த்ரீம்ஸ்த்ரீந்பாதாம்ஸ்து ஸித்தயஃ

இது கலியுகத்தின் நிலை; இப்போது அதன் சந்தியைக் குறித்து என்னிடம் கேள். ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மூன்றில் மூன்று பாகங்கள் சித்தி குறைகின்றன.

யுகஸ்வபாவாஃ ஸம்த்யாஸ்து திஷ்டந்தீஹ து பாதஶஃ ஸம்த்யாஸ்வபாவாஃ ஸ்வாம்ஶேஷு பாதஶஸ்தே ப்ரதிஷ்டிதாஃ

யுகங்களின் இயல்பும் சந்திகளும் இங்கு ஒவ்வொன்றும் ஒரு பாகம் வீதம் நிலைத்திருக்கின்றன; சந்தியின் இயல்பு அதன் பாகத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.

ஏவம் ஸம்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே தேஷாம் ஶாஸ்தா ஹ்யஸாதூநாம் பூதாநாம் நிதநோத்திதஃ

இவ்வாறு, யுகத்தின் முடிவில் சந்திக்காலம் வந்தபோது, அந்தப் பாவிகளுக்காக ஒரு ஆளும் உருவாகி, அவர்களை அழிக்க வருகிறார்.

கோத்ரே ऽஸ்மிந்வை சந்த்ரமஸோ நாம்நா ப்ரமிதிருச்யதே மாநவஸ்ய து ஸோ ऽம்ஶேந பூர்வம் ஸ்வாயம்புவே ऽந்தரே

இந்த சந்திரகுலத்தில், பிரமிதி என்ற பெயருடையவர் கூறப்படுகிறார்; அவர் முன்பு ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் ஒரு பகுதியாய் மனிதராக இருந்தார்.

ஸமாஃ ஸ விம்ஶதிஃ பூர்ணாஃ பர்யடந்வை வஸும்தராம் அநுகர்ஷந் ஸ வை ஸேநாம் ஸவாஜிரதகுஞ்ஜராம்

அவர் இருபது ஆண்டுகள் முழுமையாக முடித்தபின், பூமியிலெல்லாம் சுற்றி, குதிரை, ரதம், யானை கொண்ட படையை அழைத்துச் செல்கிறார்.

ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதைர்விப்ரைஃ ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ஸ ததா தைஃ பரிவ்ரு'தோ ம்லேச்சாந் ஹந்தி ஸஹஸ்ரஶஃ

அப்போது ஆயுதம் எடுத்த நூற்றுக்கணக்கானும் ஆயிரக்கணக்கானும் பிராமணர்கள் அவரைச் சுற்றி, அவர் ஆயிரக்கணக்கான மிலேச்சர்களை அழிக்கிறார்.

ஸ ஹத்வா ஸர்வஶஶ்சைவ ராஜ்ஞஸ்தாஞ்ஶூத்ரயோநிஜாந் பாகண்டாம்ஸ்து ததஃ ஸர்வாந் நிஃஶேஷம் க்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ

அவர் சூத்திர வம்சத்தில் பிறந்த அனைத்து அரசர்களையும் அழித்தபின், எல்லா போலி மதங்களை முழுமையாக அழித்து விடுகிறார்.

நாத்யர்தம் தார்மிகா யே ச தாந் ஸர்வாந் ஹந்தி ஸர்வதஃ வர்ணவ்யத்யாஸஜாதாஶ் ச யே ச தாநநுஜீவிநஃ

மிகவும் தர்மம் நடத்தாதவர்களை எல்லாம் அவர் எங்கும் அழிக்கிறார்; கலப்பினத்தில் பிறந்தவர்களையும் அவர்களுடன் வாழ்பவர்களையும் அழிக்கிறார்.

ப்ரவ்ரு'த்தசக்ரோ பலவாந் ம்லேச்சாநாமந்தக்ரு'த்ஸ து அத்ரு'ஷ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் சசாராத வஸும்தராம்

செயலின் சக்கரம் ஓட, வலிமை மிகுந்தவர், மிலேச்சர்களை அழிக்கிறார்; எல்லா உயிர்களுக்கும் வெல்ல முடியாதவர், பிறகு பூமியில் சஞ்சரிக்கிறார்.

மாநவஸ்ய து ஸோ ऽம்ஶேந தேவஸ்யேஹ விஜஜ்ஞிவாந் பூர்வஜந்மநி விஷ்ணோஸ்து ப்ரமிதிர்நாம வீர்யவாந்

அவர் ஒரு பகுதியாய் இங்கு மனிதராக பிறந்தாலும், முன் பிறவியில் பிரமிதி என்ற வீரன் விஷ்ணுவாகத் தெய்வமாக இருந்தார்.

கோத்ரதோ வை சந்த்ரமஸஃ பூர்ணே கலியுகே ப்ரபுஃ த்வாத்ரிம்ஶே ऽப்யுதிதே வர்ஷே ப்ரக்ராந்தோ விம்ஶதிஃ ஸமாஃ

சந்திரகுலத்தில், கலியுகம் முடிவில், அந்த ஆண்டவரானவர், முப்பத்திரண்டு ஆண்டில், இருபது ஆண்டுகள் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்.

விநிக்நந்ஸர்வபூதாநி ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ க்ரு'த்வா பீஜாவஶேஷாம் து ப்ரு'திவீம் க்ரூரகர்மணஃ

அவன் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் எல்லா உயிரினங்களையும் அழித்து, கடுமையான செயல்களால் பூமியில் விதைகள் மட்டும் மீதமிருக்கச் செய்தான்.

பரஸ்பரநிமித்தேந கோபேநாகஸ்மிகேந து ஸ ஸாதயித்வா வ்ரு'ஷலாந் ப்ராயஶஸ் தாந் அதார்மிகாந்

ஒருவருக்கொருவர் காரணமாகவும், திடீரென எழும் கோபத்தாலும் அவன் பெரும்பாலான தெய்வீகமற்ற, அநியாயமான மக்களை அடக்கி அழித்தான்.

கங்காயமுநயோர்மத்யே ஸ்திதிம் ப்ராப்தஃ ஸஹாநுகஃ ததோ வ்யதீதே காலே து ஸாமாத்யஃ ஸஹஸைநிகஃ

அவன் தன் உடன்பிறப்புகளுடன் கங்கை, யமுனை நதிகளுக்கு நடுவில் தங்கினான்; பின்னர் காலம் கடந்தபோது அமைச்சர்களும் படையுடனும் அங்கேயே இருந்தான்.

உத்ஸாத்ய பார்திவாந் ஸர்வாந் ம்லேச்சாம்ஶ்சைவ ஸஹஸ்ரஶஃ தத்ர ஸம்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே

அவன் எல்லா அரசர்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டு மக்களையும் வீழ்த்தி, அந்த யுகத்தின் முடிவில், மாலை நேரம் போலிய காலத்தில்—

ஸ்திதாஸ்வல்பாவஶிஷ்டாஸு ப்ரஜாஸ்விஹ க்வசித்க்வசித் அப்ரக்ரஹாஸ்ததஸ்தா வை லோபாவிஷ்டாஸ்து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

சில இடங்களில் மட்டும் சிலர் மீதமிருந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் பேராசையில் ஆட்பட்டு, எந்த கட்டுப்பாடும் இன்றி நடந்தார்கள்.

உபஹிம்ஸந்தி சாந்யோந்யம் ப்ரணிபத்ய பரஸ்பரம் அராஜகே யுகவஶாத் ஸம்ஶயே ஸமுபஸ்திதே

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வணங்கி இருந்தும், ஒருவரை ஒருவர் புண்படுத்தத் தொடங்கினர்; அரசர் இல்லாததால், அந்தக் காலத்தின் இயல்பின்படி, குழப்பம் நிலவியது.