லிங்கபுராணம்

ஶாதாதபோ வஸிஷ்டஶ் ச ஏவமாத்யைஃ ஸஹஸ்ரஶஃ அவ்ரு'ஷ்டிர்மரணம் சைவ ததா வ்யாத்யாத்யுபத்ரவாஃ

சாதாதபன், வசிஷ்டர்—இவ்வாறு ஆயிரக்கணக்கான மற்றவர்களும்; வறட்சி, மரணம், நோய் போன்ற துன்பங்களும் ஏற்படுகின்றன.

வாங்மநஃகர்மஜைர் துஃகைர் நிர்வேதோ ஜாயதே ததஃ நிர்வேதாஜ்ஜாயதே தேஷாம் துஃகமோக்ஷவிசாரணா

வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக வரும் துன்பங்களால் விரக்தி உண்டாகிறது; அந்த விரக்தியிலிருந்து துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பற்றி ஆராய்ச்சி பிறக்கிறது.

விசாரணாச்ச வைராக்யம் வைராக்யாத்தோஷதர்ஶநம் தோஷாணாம் தர்ஶநாச்சைவ த்வாபரே ஜ்ஞாநஸம்பவஃ

ஆராய்ச்சியால் வைராக்கியம் பிறக்கிறது; வைராக்கியத்தால் குறைகள் தெளிவாக தெரிகின்றன; குறைகளை அறிந்ததால் துவாபர யுகத்தில் ஞானம் உருவாகிறது.

ஏஷா ரஜஸ்தமோயுக்தா வ்ரு'த்திர் வை த்வாபரே ஸ்ம்ரு'தா ஆத்யே க்ரு'தே து தர்மோ ऽஸ்தி ஸ த்ரேதாயாம் ப்ரவர்ததே

இத்தகைய செயல், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் கலந்ததாக துவாபர யுகத்தில் காணப்படுகிறது; முதல் யுகமான கிருதயுகத்தில் தர்மம் நிலவியது, த்ரேதாயுகத்தில் அது விரிவடைந்தது.

த்வாபரே வ்யாகுலீபூத்வா ப்ரணஶ்யதி கலௌ யுகே

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் குழப்பமடைந்து, கலியுகத்தில் அது முற்றிலும் அழிகிறது.

திஷ்யே மாயாமஸூயாம் ச வதம் சைவ தபஸ்விநாம் ஸாதயந்தி நராஸ்தத்ர தமஸா வ்யாகுலேந்த்ரியாஃ

திஷ்யம், மாயாமசூயிலும், தவமிருக்கும் மக்களை கொல்வதிலும், அந்த மனிதர்கள் இருளால் உணர்வுகள் குழப்பமடைந்து, இவை போன்ற செயல்களைச் செய்கிறார்கள்.

கலௌ ப்ரமாதகோ ரோகஃ ஸததம் க்ஷுத்பயாநி ச அநாவ்ரு'ஷ்டிபயம் கோரம் தேஶாநாம் ச விபர்யயஃ

கலியுகத்தில் கவனக்குறைவு, நோய், எப்போதும் பசிப்பும் பயமும், கடுமையான வறட்சி பயமும், நாடுகளில் குழப்பமும் நிலவுகிறது.

ந ப்ராமாண்யம் ஶ்ருதேரஸ்தி ந்ரு'ணாம் சாதர்மஸேவநம் அதார்மிகாஸ்த்வநாசாரா மஹாகோபால்பசேதஸஃ

மக்களுக்கு வேதத்தின் அதிகாரம் இல்லை; அநியாயம் அதிகம்; அநியாயம் செய்பவர்கள் கட்டுப்பாடின்றி, மிகுந்த கோபத்துடன், குறைந்த அறிவுடன் நடக்கிறார்கள்.

அந்ரு'தம் ப்ருவதே லுப்தாஸ் திஷ்யே ஜாதாஶ் ச துஷ்ப்ரஜாஃ துரிஷ்டைர்துரதீதைஶ் ச துராசாரைர்துராகமைஃ

பேராசையால் பொய் பேசுகிறார்கள்; திஷ்யத்தில் தீய பிள்ளைகள் பிறக்கிறார்கள்; அவர்கள் கெட்ட செயல்களும், குறைவான கல்வியும், தவறான நடப்பும், ஒழுக்கமற்ற முறைகளும் கொண்டவர்கள்.

விப்ராணாம் கர்ம தோஷேண ப்ரஜாநாம் ஜாயதே பயம் நாதீயந்தே ததா வேதாந் ந யஜந்தி த்விஜாதயஃ

பிராமணர்களின் தவறான செயல்களால் மக்கள் மனதில் பயம் தோன்றுகிறது; அப்போது அவர்கள் வேதங்களை படிக்கவில்லை, இருமுறை பிறந்தோர்கள் யாகங்களும் செய்யவில்லை.

உத்ஸீதந்தி நராஶ்சைவ க்ஷத்ரியாஶ் ச விஶஃ க்ரமாத் ஶூத்ராணாம் மந்த்ரயோகேந ஸம்பந்தோ ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ

அந்த நேரத்தில் மனிதர்களும், க்ஷத்திரியர்களும், பொதுமக்களும் ஒவ்வொன்றாக வீழ்ச்சி அடைகிறார்கள்; மந்திரங்களின் மூலம் சூத்திரர்கள் பிராமணர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளுகிறார்கள்.

பவதீஹ கலௌ தஸ்மிஞ் ஶயநாஸநபோஜநைஃ ராஜாநஃ ஶூத்ரபூயிஷ்டா ப்ராஹ்மணாந் பாதயந்தி தே

அந்த கலியுகத்தில், படுக்கை, இருக்கை, உணவு ஆகியவற்றை பகிர்ந்து, பெரும்பாலும் சூத்திரர்கள் ஆன அரசர்கள் பிராமணர்களை துன்புறுத்துகிறார்கள்.

ப்ரூணஹத்யா வீரஹத்யா ப்ரஜாயந்தே ப்ரஜாஸு வை ஶூத்ராஶ் ச ப்ராஹ்மணாசாராஃ ஶூத்ராசாராஶ் ச ப்ராஹ்மணாஃ

மக்களிடையே கருக்கொலை, வீரர்களைக் கொல்வது போன்ற பாவங்கள் ஏற்படுகின்றன; சூத்திரர்கள் பிராமணர்களைப் போல நடக்கிறார்கள், பிராமணர்கள் சூத்திரர்களைப் போல நடக்கிறார்கள்.

ராஜவ்ரு'த்திஸ்திதாஶ் சௌராஶ் சௌராசாராஶ் ச பார்திவாஃ ஏகபத்ந்யோ ந ஶிஷ்யந்தி வர்திஷ்யந்த்யபிஸாரிகாஃ

திருடர்கள் அரசர்களின் வேலையை செய்கிறார்கள், அரசர்கள் திருடர்களைப் போல நடக்கிறார்கள்; ஒரே கணவனுடன் வாழும் பெண்கள் குறைந்து, பிறரை நாடும் பெண்கள் அதிகரிக்கிறார்கள்.

வர்ணாஶ்ரமப்ரதிஷ்டாநோ ஜாயதே ந்ரு'ஷு ஸர்வதஃ ததா ஸ்வல்பபலா பூமிஃ க்வசிச்சாபி மஹாபலா

மக்களிடையே அனைத்து இடங்களிலும் வகுப்பும் ஆசிரம முறையும் நிலைநிற்றலை இழக்கிறது; அப்போது பூமி சிறிது பயிரையே தரும், சில இடங்களில் மட்டும் அதிகம் பயிரும் தரும்.

அரக்ஷிதாரோ ஹர்தாரஃ பார்திவாஶ் ச ஶிலாஶந ஶூத்ரா வை ஜ்ஞாநிநஃ ஸர்வே ப்ராஹ்மணைரபிவந்திதாஃ

கல்லை உண்ணும் பெருமகனே, பாதுகாப்பு தரவேண்டிய அரசர்கள் திருடர்களாகி கொள்ளை செய்கிறார்கள்; எல்லா சூத்திரர்களும் அறிவாளிகளாகி, பிராமணர்களால் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.

அக்ஷத்ரியாஶ் ச ராஜாநோ விப்ராஃ ஶூத்ரோபஜீவிநஃ ஆஸநஸ்தா த்விஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ந சலந்த்யல்பபுத்தயஃ

அரசர்கள் க்ஷத்திரியர்கள் அல்ல, பிராமணர்கள் சூத்திரர்களைச் சார்ந்து வாழ்கிறார்கள்; இருமுறை பிறந்தோர்கள் அமர்ந்திருக்கும்போது, அறியாமை உடையவர்கள் எழுந்து மரியாதை செய்யவில்லை.

தாடயந்தி த்விஜேந்த்ராம்ஶ் ச ஶூத்ரா வை ஸ்வல்பபுத்தயஃ ஆஸ்யே நிதாய வை ஹஸ்தம் கர்ணம் ஶூத்ரஸ்ய வை த்விஜாஃ

அறிவில்லாத சூத்திரர்கள் சிறந்த பிராமணர்களை அடிக்கிறார்கள்; பிராமணர்கள் சூத்திரரின் வாயிலோ காதிலோ கை வைக்கிறார்கள்.

நீசஸ்யேவ ததா வாக்யம் வதந்தி விநயேந தம் உச்சாஸநஸ்தாந் ஶூத்ராம்ஶ் ச த்விஜமத்யே த்விஜர்ஷப

அந்த நேரத்தில், அவர்கள் கீழ்மக்களைப் போல மரியாதையுடன் பேசுகிறார்கள்; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்குள், சூத்திரர்கள் உயர்ந்த இருக்கைகளில் அமர்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாத்வா ந ஹிம்ஸதே ராஜா கலௌ காலவஶேந து புஷ்பைஶ் ச வாஸிதைஶ்சைவ ததாந்யைர் மங்கலைஃ ஶுபைஃ

அரசன் உண்மையை அறிந்தும், காலத்தின் கட்டுப்பாட்டால் கலியுகத்தில் தீங்கு செய்யமாட்டான்; மலர்கள், வாசனை பொருட்கள் மற்றும் பிற மங்களமானவற்றை பயன்படுத்துவான்.

ஶூத்ராநப்யர்சயந்த்யல்பஶ்ருதபாக்யபலாந்விதாஃ ந ப்ரேக்ஷந்தே கர்விதாஶ் ச ஶூத்ரா த்விஜவராந் த்விஜ

குறைவான கல்வி, அதிர்ஷ்டம், பலம் உடையவர்கள் சூத்திரர்களை வணங்குகிறார்கள்; பெருமை கொண்ட சூத்திரர்கள் சிறந்த பிராமணர்களை நோக்கவே இல்லை, பிராமணனே.

ஸேவாவஸரம் ஆலோக்ய த்வாரே திஷ்டந்தி வை த்விஜாஃ வாஹநஸ்தாந் ஸமாவ்ரு'த்ய ஶூத்ராஞ்ஶூத்ரோபஜீவிநஃ

சேவை செய்ய வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது, பிராமணர்கள் கதவின் அருகில் நிற்கிறார்கள்; வாகனத்தில் இருப்பவர்களை சூத்திரர்களும், சூத்திரரைச் சார்ந்து வாழ்பவர்களும் சூழ்ந்து நிற்கிறார்கள்.

ஸேவந்தே ப்ராஹ்மணாஸ்தத்ர ஸ்துவந்தி ஸ்துதிபிஃ கலௌ தபோயஜ்ஞபலாநாம் ச விக்ரேதாரோ த்விஜோத்தமாஃ

அங்கே, கலியுகத்தில் பிராமணர்கள் சேவை செய்து, புகழ்ச்சிப் பாடல்கள் பாடுகிறார்கள்; சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் தபசு, யாகத்தின் பலனை விற்கிறார்கள்.

யதயஶ் ச பவிஷ்யந்தி பஹவோ ऽஸ்மிந்கலௌ யுகே புருஷால்பம் பஹுஸ்த்ரீகம் யுகாந்தே ஸமுபஸ்திதே

இந்த கலியுகத்தில் பல யோகிகள் தோன்றுவார்கள்; யுகத்தின் முடிவில் ஆண்கள் குறைந்து, பெண்கள் அதிகரிப்பார்கள்.

நிந்தந்தி வேதவித்யாம் ச த்விஜாஃ கர்மாணி வை கலௌ கலௌ தேவோ மஹாதேவஃ ஶங்கரோ நீலலோஹிதஃ

கலியுகத்தில் இருமுறை பிறந்தவர்கள் வேத அறிவையும் கர்மங்களையும் இழிவுபடுத்துகிறார்கள்; அந்தக் காலத்தில் நீலமும் சிவப்பும் கொண்ட மகாதேவன் சங்கரன் தோன்றுவான்.

ப்ரகாஶதே ப்ரதிஷ்டார்தம் தர்மஸ்ய விக்ரு'தாக்ரு'திஃ யே தம் விப்ரா நிஷேவந்தே யேந கேநாபி ஶங்கரம்

தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு, மாற்றமான உருவில் அவர் வெளிப்படுவார்; பிராமணர்கள் எவ்வாறு முடிந்தாலும் அந்த சங்கரனை வணங்குவார்கள்.

கலிதோஷாந் விநிர்ஜித்ய ப்ரயாந்தி பரமம் பதம் ஶ்வாபதப்ரபலத்வம் ச கவாம் சைவ பரிக்ஷயஃ

கலியின் குறைகளை வென்று, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்; காட்டு மிருகங்கள் வலிமை பெறும், பசுக்கள் குறைந்து போகும்.

ஸாதூநாம் விநிவ்ரு'த்திஶ் ச வேத்யா தஸ்மிந்யுகக்ஷயே ததா ஸூக்ஷ்மோ மஹோதர்கோ துர்லபோ தாநமூலவாந்

நல்லவர்களின் விலகல் அந்த யுகத்தின் முடிவில் அறியப்படும்; அப்போது அது மிக நுண்ணியமாகவும், பெரிதாகவும், அரிதாகவும், தானம் அடிப்படையாகவும் இருக்கும்.

சாதுராஶ்ரமஶைதில்யே தர்மஃ ப்ரதிசலிஷ்யதி அரக்ஷிதாரோ ஹர்தாரோ பலிபாகஸ்ய பார்திவாஃ

நான்கு ஆசிரமங்களும் சீர்குலைந்தால், தர்மம் தளர்ந்து போகும்; அரசர்கள் பாதுகாக்கவும், வரி வசூலிக்கவும் இல்லாமல், கொள்ளையடிப்பவர்களாக மாறுவார்கள்.