லிங்கபுராணம்

விவாதவ்யாகுலாஸ்தா வை ப்ரஜாஸ்த்ரு'ஷ்ணாக்ஷுதார்திதாஃ ததஃ ப்ராதுர்பபௌ தாஸாம் ஸித்திஸ்த்ரேதாயுகே புநஃ

மக்கள் வாதங்களாலும், தாகத்தாலும், பசியாலும் சிரமப்பட்டனர்; அப்போது, த்ரேதாயுகத்தில் அவர்களுக்கு மற்றொரு முன்னேற்றம் தோன்றியது.

வார்தாயாஃ ஸாதிகாப்யந்யா வ்ரு'ஷ்டிஸ்தாஸாம் நிகாமதஃ தாஸாம் வ்ரு'ஷ்ட்யுதகாதீநி ஹ்ய் அபவந்நிம்நகாநி து

அவர்களுக்கு வேறு ஒரு வாழ்வாதாரம் தோன்றியது; அவர்கள் விரும்பியபோது மழை பெய்தது; அந்த மழையால், ஓடைகள் மற்றும் நீர்நிலைகள் உருவானது.

அபவந்வ்ரு'ஷ்டிஸம்தத்யா ஸ்ரோதஸ்தாநாநி நிம்நகாஃ ஏவம் நத்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தாஸ்து த்விதீயே வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநே

தொடர்ந்த மழையால் ஓடைகள் உருவானது; இரண்டாவது மழை பெய்யும் போது, நதிகள் பாயத் தொடங்கின.

யே புநஸ்ததபாம் ஸ்தோகாஃ பதிதாஃ ப்ரு'திவீதலே அபாம் பூமேஶ் ச ஸம்யோகாத் ஓஷத்யஸ்தாஸ்ததாபவந்

மழைத்துளிகள் பூமியில் விழுந்த போது, நீரும் மண்ணும் கலந்து, அவை மருந்தாகும் செடிகளாக மாறின.

அதால்பக்ரு'ஷ்டாஶ்சாநுப்தா க்ராம்யாரண்யாஶ்சதுர்தஶ ரு'துபுஷ்பபலாஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷகுல்மாஶ் ச ஜஜ்ஞிரே

பின்னர் சிறியது, பெரியது, காட்டும் வீடும் என நாற்பதினான்கு வகை மரங்களும் கொடிகளும், பருவத்தில் மலரும் பழுக்கும் செடிகளும் தோன்றின.

ப்ராதுர்பூதாநி சைதாநி வ்ரு'க்ஷஜாத்யௌஷதாநி ச தேநௌஷதேந வர்தந்தே ப்ரஜாஸ்த்ரேதாயுகே ததா

இந்த மரங்களும் மருந்துச் செடிகளும் அவ்வப்போது தோன்றி, அவை மூலம் உயிர்கள் திரேதாயுகத்தில் வாழ்ந்தனர்.

ததஃ புநரபூத்தாஸாம் ராகோ லோபஶ் ச ஸர்வஶஃ அவஶ்யம் பாவிநார்தேந த்ரேதாயுகவஶேந ச

அதன்பின், திரேதாயுகத்தின் இயல்பால், அவற்றில் ஆசையும் பேராசையும் எல்லா வழியிலும் தோன்றின.

ததஸ்தாஃ பர்யக்ரு'ஹ்ணந்த நதீக்ஷேத்ராணி பர்வதாந் வ்ரு'க்ஷகுல்மௌஷதீஶ்சைவ ப்ரஸஹ்ய து யதாபலம்

பின்னர், அவர்கள் தங்கள் வலிமைக்கேற்ப, ஆறுகள், நிலங்கள், மலைகள், மரங்கள், கொடிகள், மருந்துச் செடிகள் ஆகியவற்றை பலத்தால் பிடித்தனர்.

விபர்யயேண சௌஷத்யஃ ப்ரநஷ்டாஸ்தாஶ்சதுர்தஶ மத்வா தராம் ப்ரவிஷ்டாஸ்தா இத்யௌஷத்யஃ பிதாமஹஃ

அதை எதிர்மாறாக, அந்த நாற்பதினான்கு மருந்துச் செடிகள் அழிந்துவிட்டன; இதை உணர்ந்து அவை பூமிக்குள் சென்றன; அதனால் மருந்துச் செடிகள் பிதாமகன் எனப்படுகின்றன.

துதோஹ காம் ப்ரயத்நேந ஸர்வபூதஹிதாய வை ததாப்ரப்ரு'தி சௌஷத்யஃ பாலக்ரு'ஷ்டாஸ்த்விதஸ்ததஃ

பிதாமகன் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்யும் பொருட்டு, முயற்சியுடன் பூமியை பசுவைபோல் பால் பறித்து, அப்போது முதல், மருந்துச் செடிகள் உழுதுதான் பெறப்படும்.

வார்தாம் க்ரு'ஷிம் ஸமாயாதா வர்துகாமாஃ ப்ரயத்நதஃ வார்தா வ்ரு'த்திஃ ஸமாக்யாதா க்ரு'ஷிகாமப்ரயத்நதஃ

வாழ்வை நடத்த விரும்பி, மக்கள் உழவிலும் வேளாண்மையிலும் தீவிரமாக ஈடுபட்டனர்; இதை வாழ்வாதாரம் என்றும், உழவு வாழ்வின் மூலமெனவும் அழைக்கப்படுகிறது.

அந்யதா ஜீவிதம் தாஸாம் நாஸ்தி த்ரேதாயுகாத்யயே ஹஸ்தோத்பவா ஹ்யபஶ்சைவ பவந்தி பஹுஶஸ்ததா

இல்லையெனில், திரேதாயுகம் முடிவில் அந்த செடிகள் உயிருடன் இருக்க முடியாது; அப்போது நீரில் பிறக்கும், கையால் வளர்க்கப்படும் பல வகை செடிகள் தோன்றும்.

தத்ராபி ஜக்ரு'ஹுஃ ஸர்வே சாந்யோந்யம் க்ரோதமூர்சிதாஃ ஸுததாரதநாத்யாம்ஸ்து பலாத்யுகபலேந து

அங்கேயும், எல்லோரும் கோபத்தால் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்து, மகன், மனைவி, செல்வம் ஆகியவற்றை யுகத்தின் வலிமையால் பலத்தால் பிடித்தனர்.

மர்யாதாயாஃ ப்ரதிஷ்டார்தம் ஜ்ஞாத்வா ததகிலம் விபுஃ ஸஸர்ஜ க்ஷத்ரியாம்ஸ்த்ராதும் க்ஷதாத்கமலஸம்பவஃ

அனைத்தையும் அறிந்த தாமரைப்பூவில் பிறந்த இறைவன், ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு, க்ஷத்திரியர்களை பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கினார்.

வர்ணாஶ்ரமப்ரதிஷ்டாம் ச சகார ஸ்வேந தேஜஸா வ்ரு'த்தேந வ்ரு'த்திநா வ்ரு'த்தம் விஶ்வாத்மா நிர்மமே ஸ்வயம்

தன் சக்தியால், அவர் வகுப்பும் வாழ்க்கை முறையும் நிலைபெறச் செய்தார்; நடத்தை மற்றும் வாழ்வாதாரத்தின் மூலம், உலகின் ஆத்மா தானே அந்த ஒழுங்கை அமைத்தார்.

யஜ்ஞப்ரவர்தநம் சைவ த்ரேதாயாமபவத்க்ரமாத் பஶுயஜ்ஞம் ந ஸேவந்தே கேசித்தத்ராபி ஸுவ்ரதாஃ

திரேதாயுகத்தில், யாகங்கள் படிப்படியாக ஆரம்பமானது; அங்கே சில நல்லவர்கள் மிருக யாகம் செய்யவில்லை.

பலாத்விஷ்ணுஸ்ததா யஜ்ஞம் அகரோத்ஸர்வத்ரு'க் க்ரமாத் த்விஜாஸ்ததா ப்ரஶம்ஸந்தி ததஸ்த்வாஹிம்ஸகம் முநே

அப்போது, எல்லாம் அறிந்த விஷ்ணு, பலத்தால் யாகம் செய்தார்; அந்த யாகத்தை இருமுறை பிறந்தோர் புகழ்ந்தனர்; அதன் பிறகு, முனிவரே, அது வன்முறை இல்லாததாக ஆனது.

த்வாபரேஷ்வபி வர்தந்தே மதிபேதாஸ்ததா ந்ரு'ணாம் மநஸா கர்மணா வாசா க்ரு'ச்ச்ராத்வார்தா ப்ரஸித்யதி

துவாபரயுகத்திலும், மக்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றின; மனதில், செயலால், சொல்லால், மிகுந்த முயற்சியால் வாழ்வாதாரம் கிடைத்தது.

ததா து ஸர்வபூதாநாம் காயக்லேஶவஶாத்க்ரமாத் லோபோ ப்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ

அப்போது, எல்லா உயிர்களும் உடல் சிரமத்தால், ஆசை, சம்பளம், வியாபாரம், போர், உண்மை பற்றிய குழப்பம் ஆகியவை படிப்படியாக தோன்றின.

வேதஶாகாப்ரணயநம் தர்மாணாம் ஸம்கரஸ் ததா வர்ணாஶ்ரமபரித்வம்ஸஃ காமத்வேஷௌ ததைவ ச

வேதப் பிரிவுகள் பரவியது, தர்மங்களில் குழப்பம் ஏற்பட்டது, வகுப்பு மற்றும் வாழ்க்கை முறைகள் கெட்டன, ஆசையும் வெறுப்பும் தோன்றின.

த்வாபரே து ப்ரவர்தந்தே ராகோ லோபோ மதஸ் ததா வேதோ வ்யாஸைஶ்சதுர்தா து வ்யஸ்யதே த்வாபராதிஷு

துவாபரயுகத்தில், ஆசை, பேராசை, மதம் ஆகியவை பெருகின; துவாபரயுகம் முதலாக, வியாசர் வேதத்தை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ஏகோ வேதஶ்சதுஷ்பாதஸ் த்ரேதாஸ்விஹ விதீயதே ஸம்க்ஷயாதாயுஷஶ்சைவ வ்யஸ்யதே த்வாபரேஷு ஸஃ

த்ரேதா யுகத்தில் ஒரே வேதம் நான்கு பகுதிகளாக அமைக்கப்பட்டது; ஆயுளும் குறைந்து, அது துவாபர யுகத்தில் இன்னும் பலவகையாகப் பிரிக்கப்பட்டது.

ரு'ஷிபுத்ரைஃ புநர்பேதா பித்யந்தே த்ரு'ஷ்டிவிப்ரமைஃ மந்த்ரப்ராஹ்மணவிந்யாஸைஃ ஸ்வரவர்ணவிபர்யயைஃ

முனிவர்களின் மக்களால், பார்வை வேறுபாடுகள், மந்திரங்களும் பிராமணங்களும் அமைக்கப்பட்ட விதமும், சுருதி, எழுத்து மாற்றங்களும் காரணமாக வேறுபாடுகள் உருவாகின்றன.

ஸம்ஹிதா ரு'க்யஜுஃஸாம்நாம் ஸம்ஹந்யந்தே மநீஷிபிஃ ஸாமாந்யா வைக்ரு'தாஶ்சைவ த்ரஷ்ட்ரு'பிஸ்தைஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்

ரிக், யஜுஸ், சாமம் ஆகிய வேதங்களின் தொகுப்புகள் ஞானிகள் மூலம் தொகுக்கப்பட்டன; அவற்றில் பொதுவானதும், மாற்றப்பட்டதும், அந்த அந்த முனிவர்களால் தனித்தனியாக நிறுவப்பட்டன.

ப்ராஹ்மணம் கல்பஸூத்ராணி மந்த்ரப்ரவசநாநி ச அந்யே து ப்ரஸ்திதாஸ்தாந்வை கேசித்தாந்ப்ரத்யவஸ்திதாஃ

பிராமணங்கள், கல்ப சூத்திரங்கள், மந்திர விளக்கங்கள்—இவற்றில் சிலர் தொடர்ந்தும் பயின்றனர்; மற்றவர்கள் பழையவற்றிலேயே நிலைத்திருந்தனர்.

இதிஹாஸபுராணாநி பித்யந்தே காலகௌரவாத் ப்ராஹ்மம் பாத்மம் வைஷ்ணவம் ச ஶைவம் பாகவதம் ததா

இதிகாசங்களும் புராணங்களும் காலத்தின் பெருமையால் பிரிக்கப்பட்டன: ப்ராஹ்மம், பாட்மம், வைஷ்ணவம், சைவம், பாகவதம் என்பனவும் உள்ளன.

பவிஷ்யம் நாரதீயம் ச மார்கண்டேயமதஃ பரம் ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் லைங்கம் வாராஹமேவ ச

பவிஷ்யம், நாரதம், மார்கண்டேயன், பின்னர் ஆக்னேயன், ப்ரஹ்மவைவர்த்தம், லைங்கம், வாராஹம் ஆகியவை கூட உள்ளன.

வாமநாக்யம் ததஃ கூர்மம் மாத்ஸ்யம் காருடமேவ ச ஸ்காந்தம் ததா ச ப்ரஹ்மாண்டம் தேஷாம் பேதஃ ப்ரகத்யதே

பின்னர் வாமனன், கூர்மம், மாத்ஸ்யம், காருடம், ஸ்காண்டம், ப்ரஹ்மாண்டம்—இவ்வாறு அவற்றின் பிரிவுகள் கூறப்பட்டுள்ளன.

லைங்கம் ஏகாதஶவிதம் ப்ரபிந்நம் த்வாபரே ஶுபம் மந்வத்ரிவிஷ்ணுஹாரீதயாஜ்ஞவல்க்யோஶநோ ऽங்கிராஃ

துவாபர யுகத்தில் லைங்க புராணம் பதினொன்று வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது: மனு, திரி, விஷ்ணு, ஹாரீதன், யாஜ்ஞவல்க்யன், உசனஸ், அங்கிரஸ்.