கதே மஹேஶ்வரே தேவே தமுத்திஶ்ய ஜநார்தநஃ ப்ரணம்ய பகவாந்ப்ராஹ பத்மயோநிமஜோத்பவஃ
மகேஷ்வரன் அங்கிருந்து புறப்பட்ட பிறகு, ஜனார்த்தனன் அவரை வணங்கி, தாமரைப்பிறப்பான பிரம்மாவை நேரில் நோக்கி உரைத்தான்.
பரமேஶோ ஜகந்நாதஃ ஶங்கரஸ்த்வேஷ ஸர்வகஃ ஆவயோரகிலஸ்யேஶஃ ஶரணம் ச மஹேஶ்வரஃ
பரமன், உலகத்தின் ஆண்டவன், சங்கரன் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன்; அவன் நம்மிருவருக்கும், எல்லாவற்றிற்கும் இறையவன், நம்முடைய அடைக்கலம் மகேஷ்வரன்.
அஹம் வாமாங்கஜோ ப்ரஹ்மந் ஶங்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ பவாந் பவஸ்ய தேவஸ்ய தக்ஷிணாங்கபவஃ ஸ்வயம்
பிரம்மா, நான் அந்த மகான் சங்கரனின் இடது பக்கத்திலிருந்து பிறந்தவன்; நீயும் அந்த தேவன் பவனின் வலது பக்கத்திலிருந்து தானாகவே பிறந்தவன்.
மாமாஹுர் ரு'ஷயஃ ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் ததா அவ்யக்தமஜமித்யேவம் பவந்தம் புருஷஸ்த்விதி
முனிவர்கள் என்னை பார்த்து, முதன்மை, இயற்கை, வெளிப்படாதது, பிறவியில்லாதது என்று அழைக்கிறார்கள்; உன்னை புருஷன் என்று கூறுகிறார்கள்.
ஏவமாஹுர்மஹாதேவம் ஆவயோரபி காரணம் ஈஶம் ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ ப்ரபுமவ்யயமீஶ்வரம்
இவ்வாறு, மகாதேவன் நம்மிருவருக்கும் காரணம், எல்லா உலகங்களுக்கும் இறை, அழியாத ஆண்டவன் என்று அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஸோ ऽபி தஸ்யாமரேஶஸ்ய வசநாத்வாரிஜோத்பவஃ வரேண்யம் வரதம் ருத்ரம் அஸ்துவத்ப்ரணநாம ச
அந்த அமரர்களின் தலைவனின் கட்டளையின்படி, தாமரைப்பிறப்பான பிரம்மா, வரங்களை வழங்கும், வணங்கத்தக்க ருத்ரனை புகழ்ந்து வணங்கினான்.
அதாம்பஸா ப்லுதாம் பூமீம் ஸமாதாய ஜநார்தநஃ பூர்வவத்ஸ்தாபயாமாஸ வாராஹம் ரூபமாஸ்திதஃ
பின்னர், ஜனார்த்தனன், வராக உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, நீரில் மூழ்கிய பூமியை முன்புபோல் நிலைநிறுத்தினான்.
நதீநதஸமுத்ராம்ஶ் ச பூர்வவச்சாகரோத்ப்ரபுஃ க்ரு'த்வா சோர்வீம் ப்ரயத்நேந நிம்நோந்நதவிவர்ஜிதாம்
அண்டவன், முன்புபோல் நதிகள், ஓடைகள், கடல்களை உருவாக்கி, மிகுந்த கவனத்துடன் பள்ளத்தாக்கும் உயர்வும் இல்லாத சமமான பூமியை அமைத்தான்.
தராயாம் ஸோ ऽசிநோத்ஸர்வாந் பூதராந் பூதராக்ரு'திஃ பூராத்யாம்ஶ்சதுரோ லோகாந் கல்பயாமாஸ பூர்வவத்
அவன், மலை வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, பூமியில் எல்லா மலைகளையும் நிறுவி, பூ முதலான நான்கு உலகங்களையும் முன்புபோல் படைத்தான்.
ஸ்ரஷ்டும் ச பகவாம்ஶ்சக்ரே மதிம் மதிமதாம் வரஃ முக்யம் ச தைர்யக்யோந்யம் ச தைவிகம் மாநுஷம் ததா
அருளாளன், ஞானிகளுக்குள் சிறந்தவன், படைக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, முதன்மை உயிரினங்கள், முட்டையிலிருந்து பிறப்போர், தெய்வீகர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரையும் உருவாக்கினான்.
விபுஶ்சாநுக்ரஹம் தத்ர கௌமாரகம் அதீநதீஃ புரஸ்தாதஸ்ரு'ஜத்தேவஃ ஸநந்தம் ஸநகம் ததா
வல்லமைமிக்க ஆண்டவன், கருணையுடன் மனம் தளராமல், முதலில் சனந்தன், சனகன் ஆகியோரை அருள் புரிந்து படைத்தான்.
ஸநாதநம் ஸதாம் ஶ்ரேஷ்டம் நைஷ்கர்ம்யேண கதாஃ பரம் மரீசிப்ரு'க்வங்கிரஸம் புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும்
சனாதனனை, நல்லவர்களில் சிறந்தவனாக, செயல் இன்றி உயர்ந்த நிலையை அடைந்தவனாக, மரீசி, ப்ருகு, அங்கிரசு, புலஸ்த்யன், புலஹன், கிரது ஆகியோரை படைத்தான்.
தக்ஷமத்ரிம் வஸிஷ்டம் ச ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் யோகவித்யயா ஸம்கல்பம் சைவ தர்மம் ச ஹ்ய் அதர்மம் பகவாந்ப்ரபுஃ
தக்ஷன், அத்ரி, வசிஷ்டன் ஆகியோரை யோகத்தின் சக்தியால் படைத்தான்; தீர்மானம், தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றையும் ஆண்டவன் உருவாக்கினான்.
த்வாதஶைவ ப்ரஜாஸ்த்வேதா ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ ரு'பும் ஸநத்குமாரம் ச ஸஸர்ஜாதௌ ஸநாதநஃ
இவை பன்னிரண்டு மக்கள், வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள்; ஆரம்பத்தில் சனாதனன், ரிபு, சனத்குமாரனையும் படைத்தான்.
தௌ சோர்த்வரேதஸௌ திவ்யௌ சாக்ரஜௌ ப்ரஹ்மவாதிநௌ குமாரௌ ப்ரஹ்மணஸ்துல்யௌ ஸர்வஜ்ஞௌ ஸர்வபாவிநௌ
அந்த இருவரும் தெய்வீக சக்தியுடன், உயர்ந்த சக்தியுடன் பிறந்தவர்கள், பிரம்மாவைப் போலவே, எல்லாம் அறிந்தவர்கள், எல்லாவற்றையும் கொண்டவர்கள்.
ஏவம் முக்யாதிகாந் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா பத்மயோநிஃ ஶிலாஶந யுகதர்மாநஶேஷாம்ஶ் ச கல்பயாமாஸ விஶ்வஸ்ரு'க்
இவ்வாறு, முதன்மை உயிரினங்களையும், தாமரைப்பிறப்பான படைப்பாளி யுகங்களின் கடமைகளையும், உலக ஒழுங்கையும் நிறுவினார்.
ஶ்ருத்வா ஶக்ரேண கதிதம் பிதா மம மஹாமுநிஃ புநஃ பப்ரச்ச தேவேஶம் ப்ரணம்ய ரசிதாஞ்ஜலிஃ
சக்கிரன் சொன்னதை கேட்டுவிட்டு, என் தந்தை ஆன மகா முனிவர், மீண்டும் தேவர்களின் இறைவனை கைகூப்பி வணங்கி கேட்டார்.
பகவந் ஶக்ர ஸர்வஜ்ஞ தேவதேவநமஸ்க்ரு'த ஶசீபதே ஜகந்நாத ஸஹஸ்ராக்ஷ மஹேஶ்வர
பகவானே, சக்கிரா, எல்லாம் அறிந்தவன், தேவர்களால் வணங்கப்படும், சசியின் கணவர், உலகத்தின் ஆண்டவன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், மகேஷ்வரா.
யுகதர்மாந்கதம் சக்ரே பகவாந்பத்மஸம்பவஃ வக்துமர்ஹஸி மே ஸர்வம் ஸாம்ப்ரதம் ப்ரணதாய மே
பத்மத்தில் பிறந்த பரமபவன் யுகங்களுக்கான தர்மங்களை எவ்வாறு நிறுவினார் என்பதை, நான் உமக்கு பணிந்து கேட்டுள்ளேன், எனவே எல்லாவற்றையும் இப்போது எனக்கு கூற வேண்டும்.
தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஶிலாதஸ்ய மஹாத்மநஃ வ்யாஜஹார யதாத்ரு'ஷ்டம் யுகதர்மம் ஸுவிஸ்தரம்
அந்த மகாத்மா சிலாதரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபின், அவர் தானே கண்ட யுக தர்மங்களை விரிவாக விளக்கியார்.
ஆத்யம் க்ரு'தயுகம் வித்தி ததஸ்த்ரேதாயுகம் முநே த்வாபரம் திஷ்யமித்யேதே சத்வாரஸ்து ஸமாஸதஃ
முனிவரே, முதலில் க்ருதயுகம், அதன் பின் திரேதாயுகம், பிறகு த்வாபரயுகம், அதற்குப் பின் திஷ்யம் — இவை நான்கு யுகங்கள் ஆகும்.
ஸத்த்வம் க்ரு'தம் ரஜஸ்த்ரேதா த்வாபரம் ச ரஜஸ்தமஃ கலிஸ்தமஶ் ச விஜ்ஞேயம் யுகவ்ரு'த்திர்யுகேஷு ச
க்ருதயுகத்தில் சத்துவம், திரேதாயுகத்தில் ரஜஸ், த்வாபரயுகத்தில் ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் இரண்டும், கலியுகத்தில் தமஸ் — இவ்வாறு ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அதன் தன்மை அறியப்பட வேண்டும்.
த்யாநம் பரம் க்ரு'தயுகே த்ரேதாயாம் யஜ்ஞ உச்யதே பஜநம் த்வாபரே ஶுத்தம் தாநமேவ கலௌ யுகே
க்ருதயுகத்தில் தியானமே சிறந்தது; திரேதாயுகத்தில் யாகம் புகழப்படுகிறது; த்வாபரயுகத்தில் தூய பக்தி; கலியுகத்தில் தானம் மட்டுமே உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
சத்வாரி ச ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் தத்க்ரு'தம் யுகம் தஸ்ய தாவச்சதீ ஸம்த்யா ஸம்த்யாம்ஶஶ் ச ததாவிதஃ
க்ருதயுகம் நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கொண்டது; அதன் சந்த்யை என்பது அதே எண்ணிக்கையிலான நூறுகள்; சந்த்யை பகுதியும் அதுபோலவே.
சத்வாரி ச ஸஹஸ்ராணி மாநுஷாணி ஶிலாஶந ஆயுஃ க்ரு'தயுகே வித்தி ப்ரஜாநாமிஹ ஸுவ்ரத
நல்ல விரதம் கொண்டவரே, க்ருதயுகத்தில் கல் உண்ணும் மனிதர்களின் ஆயுள் நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் என அறிய வேண்டும்.
ததஃ க்ரு'தயுகே தஸ்மிந் ஸம்த்யாம்ஶே ச கதே து வை பாதாவஶிஷ்டோ பவதி யுகதர்மஸ்து ஸர்வதஃ
அப்போது, க்ருதயுகமும் அதன் சந்த்யை பகுதியும் முடிந்தபின், யுக தர்மங்களில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டும் எங்கும் மீதமிருக்கும்.
சதுர்பாகைகஹீநம் து த்ரேதாயுகமநுத்தமம் க்ரு'தார்தம் த்வாபரம் வித்தி ததர்தம் திஷ்யமுச்யதே
அற்புதமான திரேதாயுகம், க்ருதயுகத்தில் ஒரு பங்கினை இழந்தது; த்வாபரயுகம் க்ருதயுகத்தின் பாதி; திஷ்யம் அதற்கும் பாதி என்று கூறப்படுகிறது.
த்ரிஶதீ த்விஶதீ ஸம்த்யா ததா சைகஶதீ முநே ஸம்த்யாம்ஶகம் ததாப்யேவம் கல்பேஷ்வேவம் யுகே யுகே
முனிவரே, சந்த்யை காலங்கள் முறையே மூன்று நூறு, இரண்டு நூறு, ஒரு நூறு ஆண்டுகள்; சந்த்யை பாகங்களும் அதேபோல்; ஒவ்வொரு யுகத்திலும், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் இவ்வாறே.
ஆத்யே க்ரு'தயுகே தர்மஶ் சதுஷ்பாதஃ ஸநாதநஃ த்ரேதாயுகே த்ரிபாதஸ்து த்விபாதோ த்வாபரே ஸ்திதஃ
முதற்கால க்ருதயுகத்தில் தர்மம் நான்கு கால்களிலும் நிலைத்துள்ளது; திரேதாயுகத்தில் மூன்று கால்களில்; த்வாபரயுகத்தில் இரண்டு கால்களில் நிற்கிறது.
த்ரிபாதஹீநஸ்திஷ்யே து ஸத்தாமாத்ரேண திஷ்டிதஃ க்ரு'தே து மிதுநோத்பத்திர் வ்ரு'த்திஃ ஸாக்ஷாத்ரஸோல்லஸா
திஷ்யத்தில் மூன்று கால்கள் குறைந்த நிலையில், தர்மம் சத்துவத்தால் மட்டும் நிலைக்கிறது; க்ருதயுகத்தில் ஜோடிகள் நேரடியாக உருவாகின்றன, வாழ்வும் முழுமையாக இனிமை நிறைந்தது.