லிங்கபுராணம்

க்ஷீரார்ணவே ऽம்ரு'தமயே ஶாயிநம் யோகநித்ரயா தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராஹ வை ப்ரஹ்மா பகவந்தம் ஜநார்தநம்

பால்கடலில் அமுதம் போல அமைந்த இடத்தில், யோகநித்திரையில் படுத்திருந்த அவரை பார்த்து, பிரம்மா அந்த பாக்கியசாலியான ஜனார்த்தனனைப் பேசினார்.

க்ரஸாமி த்வாம் ப்ரஸாதேந யதாபூர்வம் பவாநஹம் ஸ்மயமாநஸ்து பகவாந் ப்ரதிபுத்ய பிதாமஹம்

"உமது அருளால், முன்புபோல் உம்மை நான் உட்கொள்கிறேன், ஏனெனில் நானே நீர்." ஆனால் அந்த பாக்கியசாலி சிரித்தபடி, பிதாமகரை விழித்தார்.

உதைக்ஷத மஹாபாஹுஃ ஸ்மிதமீஷச்சகார ஸஃ விவேஶ சாண்டஜம் தம் து க்ரஸ்தஸ்தேந மஹாத்மநா

பெரும் புயலுடையவன் அவனைப் பார்த்து சற்றே சிரித்தான்; பிறகு முட்டையிலிருந்து பிறந்தவனுள் புகுந்து, அந்த மகாத்மாவால் அவன் உட்கொள்ளப்பட்டான்.

ததஸ்தம் சாஸ்ரு'ஜத்ப்ரஹ்மா ப்ருவோர்மத்யேந சாச்யுதம் ஸ்ரு'ஷ்டஸ்தேந ஹரிஃ ப்ரேக்ஷ்ய ஸ்திதஸ்தஸ்யாத ஸம்நிதௌ

பின்னர் பிரம்மா, தன் புருவங்களுக்கு நடுவிலிருந்து அசையாதவனை உருவாக்கினார்; அவ்வாறு உருவான ஹரி, அவன் அருகில் நின்றான்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே ருத்ரஃ ஸர்வதேவபவோத்பவஃ விக்ரு'தம் ரூபமாஸ்தாய புரா தத்தவரஸ்தயோஃ

அந்த நேரத்தில், எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆதியாகிய ருத்ரன், முன்பு வழங்கப்பட்ட வரத்தின்படி, கொடூரமான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டான்.

ஆகச்சத்யத்ர வை விஷ்ணுர் விஶ்வாத்மா பரமேஶ்வரஃ ப்ரஸாதமதுலம் கர்தும் ப்ரஹ்மணஶ் ச ஹரேஃ ப்ரபுஃ

அங்கு, உலகுக்கு ஆத்மாவாகவும் பரமேஶ்வரனாகவும் இருக்கும் விஷ்ணு வந்து, பிரம்மாவுக்கும் ஹரிக்கும் ஒப்பற்ற அருளை வழங்க வந்தார்.

ததஃ ஸமேத்ய தௌ தேவௌ ஸர்வதேவபவோத்பவம் அபஶ்யதாம் பவம் தேவம் காலாக்நிஸத்ரு'ஶம் ப்ரபும்

பின்னர், அந்த இரு தேவர்களும் ஒன்றாகச் சென்று, எல்லா தேவர்களுக்கும் மூலமான, காலாக்னியைப் போல் பிரகாசிக்கும் பவ தேவனைப் பார்த்தார்கள்.

தௌ தம் துஷ்டுவதுஶ்சைவ ஶர்வமுக்ரம் கபர்திநம் ப்ரணேமதுஶ் ச வரதம் பஹுமாநேந தூரதஃ

அவர்கள் அந்த சர்வனை, கொடுமையான, ஜடையுடன் இருக்கும் இறைவனைப் புகழ்ந்து, தூரத்தில் இருந்து பெரும் மரியாதையுடன் வணங்கி, வரங்களை வழங்குபவரை வணங்கினார்கள்.

பவோ ऽபி பகவாந் தேவம் அநுக்ரு'ஹ்ய பிதாமஹம் ஜநார்தநம் ஜகந்நாதஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத

பவனும், அந்த பாக்கியசாலியான இறைவன், பிரம்மாவுக்கும் உலகநாதனாகிய ஜனார்த்தனனுக்கும் அருள் செய்து, அங்கேயே மறைந்தார்.

கதே மஹேஶ்வரே தேவே தமுத்திஶ்ய ஜநார்தநஃ ப்ரணம்ய பகவாந்ப்ராஹ பத்மயோநிமஜோத்பவஃ

மகேஷ்வரன் அங்கிருந்து புறப்பட்ட பிறகு, ஜனார்த்தனன் அவரை வணங்கி, தாமரைப்பிறப்பான பிரம்மாவை நேரில் நோக்கி உரைத்தான்.

பரமேஶோ ஜகந்நாதஃ ஶங்கரஸ்த்வேஷ ஸர்வகஃ ஆவயோரகிலஸ்யேஶஃ ஶரணம் ச மஹேஶ்வரஃ

பரமன், உலகத்தின் ஆண்டவன், சங்கரன் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன்; அவன் நம்மிருவருக்கும், எல்லாவற்றிற்கும் இறையவன், நம்முடைய அடைக்கலம் மகேஷ்வரன்.

அஹம் வாமாங்கஜோ ப்ரஹ்மந் ஶங்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ பவாந் பவஸ்ய தேவஸ்ய தக்ஷிணாங்கபவஃ ஸ்வயம்

பிரம்மா, நான் அந்த மகான் சங்கரனின் இடது பக்கத்திலிருந்து பிறந்தவன்; நீயும் அந்த தேவன் பவனின் வலது பக்கத்திலிருந்து தானாகவே பிறந்தவன்.

மாமாஹுர் ரு'ஷயஃ ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் ததா அவ்யக்தமஜமித்யேவம் பவந்தம் புருஷஸ்த்விதி

முனிவர்கள் என்னை பார்த்து, முதன்மை, இயற்கை, வெளிப்படாதது, பிறவியில்லாதது என்று அழைக்கிறார்கள்; உன்னை புருஷன் என்று கூறுகிறார்கள்.

ஏவமாஹுர்மஹாதேவம் ஆவயோரபி காரணம் ஈஶம் ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ ப்ரபுமவ்யயமீஶ்வரம்

இவ்வாறு, மகாதேவன் நம்மிருவருக்கும் காரணம், எல்லா உலகங்களுக்கும் இறை, அழியாத ஆண்டவன் என்று அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஸோ ऽபி தஸ்யாமரேஶஸ்ய வசநாத்வாரிஜோத்பவஃ வரேண்யம் வரதம் ருத்ரம் அஸ்துவத்ப்ரணநாம ச

அந்த அமரர்களின் தலைவனின் கட்டளையின்படி, தாமரைப்பிறப்பான பிரம்மா, வரங்களை வழங்கும், வணங்கத்தக்க ருத்ரனை புகழ்ந்து வணங்கினான்.

அதாம்பஸா ப்லுதாம் பூமீம் ஸமாதாய ஜநார்தநஃ பூர்வவத்ஸ்தாபயாமாஸ வாராஹம் ரூபமாஸ்திதஃ

பின்னர், ஜனார்த்தனன், வராக உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, நீரில் மூழ்கிய பூமியை முன்புபோல் நிலைநிறுத்தினான்.

நதீநதஸமுத்ராம்ஶ் ச பூர்வவச்சாகரோத்ப்ரபுஃ க்ரு'த்வா சோர்வீம் ப்ரயத்நேந நிம்நோந்நதவிவர்ஜிதாம்

அண்டவன், முன்புபோல் நதிகள், ஓடைகள், கடல்களை உருவாக்கி, மிகுந்த கவனத்துடன் பள்ளத்தாக்கும் உயர்வும் இல்லாத சமமான பூமியை அமைத்தான்.

தராயாம் ஸோ ऽசிநோத்ஸர்வாந் பூதராந் பூதராக்ரு'திஃ பூராத்யாம்ஶ்சதுரோ லோகாந் கல்பயாமாஸ பூர்வவத்

அவன், மலை வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, பூமியில் எல்லா மலைகளையும் நிறுவி, பூ முதலான நான்கு உலகங்களையும் முன்புபோல் படைத்தான்.

ஸ்ரஷ்டும் ச பகவாம்ஶ்சக்ரே மதிம் மதிமதாம் வரஃ முக்யம் ச தைர்யக்யோந்யம் ச தைவிகம் மாநுஷம் ததா

அருளாளன், ஞானிகளுக்குள் சிறந்தவன், படைக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, முதன்மை உயிரினங்கள், முட்டையிலிருந்து பிறப்போர், தெய்வீகர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரையும் உருவாக்கினான்.

விபுஶ்சாநுக்ரஹம் தத்ர கௌமாரகம் அதீநதீஃ புரஸ்தாதஸ்ரு'ஜத்தேவஃ ஸநந்தம் ஸநகம் ததா

வல்லமைமிக்க ஆண்டவன், கருணையுடன் மனம் தளராமல், முதலில் சனந்தன், சனகன் ஆகியோரை அருள் புரிந்து படைத்தான்.

ஸநாதநம் ஸதாம் ஶ்ரேஷ்டம் நைஷ்கர்ம்யேண கதாஃ பரம் மரீசிப்ரு'க்வங்கிரஸம் புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும்

சனாதனனை, நல்லவர்களில் சிறந்தவனாக, செயல் இன்றி உயர்ந்த நிலையை அடைந்தவனாக, மரீசி, ப்ருகு, அங்கிரசு, புலஸ்த்யன், புலஹன், கிரது ஆகியோரை படைத்தான்.

தக்ஷமத்ரிம் வஸிஷ்டம் ச ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் யோகவித்யயா ஸம்கல்பம் சைவ தர்மம் ச ஹ்ய் அதர்மம் பகவாந்ப்ரபுஃ

தக்ஷன், அத்ரி, வசிஷ்டன் ஆகியோரை யோகத்தின் சக்தியால் படைத்தான்; தீர்மானம், தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றையும் ஆண்டவன் உருவாக்கினான்.

த்வாதஶைவ ப்ரஜாஸ்த்வேதா ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ ரு'பும் ஸநத்குமாரம் ச ஸஸர்ஜாதௌ ஸநாதநஃ

இவை பன்னிரண்டு மக்கள், வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள்; ஆரம்பத்தில் சனாதனன், ரிபு, சனத்குமாரனையும் படைத்தான்.

தௌ சோர்த்வரேதஸௌ திவ்யௌ சாக்ரஜௌ ப்ரஹ்மவாதிநௌ குமாரௌ ப்ரஹ்மணஸ்துல்யௌ ஸர்வஜ்ஞௌ ஸர்வபாவிநௌ

அந்த இருவரும் தெய்வீக சக்தியுடன், உயர்ந்த சக்தியுடன் பிறந்தவர்கள், பிரம்மாவைப் போலவே, எல்லாம் அறிந்தவர்கள், எல்லாவற்றையும் கொண்டவர்கள்.

ஏவம் முக்யாதிகாந் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா பத்மயோநிஃ ஶிலாஶந யுகதர்மாநஶேஷாம்ஶ் ச கல்பயாமாஸ விஶ்வஸ்ரு'க்

இவ்வாறு, முதன்மை உயிரினங்களையும், தாமரைப்பிறப்பான படைப்பாளி யுகங்களின் கடமைகளையும், உலக ஒழுங்கையும் நிறுவினார்.

ஶ்ருத்வா ஶக்ரேண கதிதம் பிதா மம மஹாமுநிஃ புநஃ பப்ரச்ச தேவேஶம் ப்ரணம்ய ரசிதாஞ்ஜலிஃ

சக்கிரன் சொன்னதை கேட்டுவிட்டு, என் தந்தை ஆன மகா முனிவர், மீண்டும் தேவர்களின் இறைவனை கைகூப்பி வணங்கி கேட்டார்.

பகவந் ஶக்ர ஸர்வஜ்ஞ தேவதேவநமஸ்க்ரு'த ஶசீபதே ஜகந்நாத ஸஹஸ்ராக்ஷ மஹேஶ்வர

பகவானே, சக்கிரா, எல்லாம் அறிந்தவன், தேவர்களால் வணங்கப்படும், சசியின் கணவர், உலகத்தின் ஆண்டவன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், மகேஷ்வரா.

யுகதர்மாந்கதம் சக்ரே பகவாந்பத்மஸம்பவஃ வக்துமர்ஹஸி மே ஸர்வம் ஸாம்ப்ரதம் ப்ரணதாய மே

பத்மத்தில் பிறந்த பரமபவன் யுகங்களுக்கான தர்மங்களை எவ்வாறு நிறுவினார் என்பதை, நான் உமக்கு பணிந்து கேட்டுள்ளேன், எனவே எல்லாவற்றையும் இப்போது எனக்கு கூற வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஶிலாதஸ்ய மஹாத்மநஃ வ்யாஜஹார யதாத்ரு'ஷ்டம் யுகதர்மம் ஸுவிஸ்தரம்

அந்த மகாத்மா சிலாதரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபின், அவர் தானே கண்ட யுக தர்மங்களை விரிவாக விளக்கியார்.