லிங்கபுராணம்

ஶ்ருத்வாநுக்ரு'ஹ்ய தம் விப்ரோ ததீசஸ்தபதாம் வரஃ ராஜாநம் முநிஶார்தூலஃ ஶஶாப ச ஸுரோத்தமாந்

அந்த அரசனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ததீசன், முனிவர்களில் சிறந்தவராக, அவனை ஏற்று, அரசனையும் சிறந்த தேவர்களையும் சாபமிட்டார்.

ருத்ரகோபாக்நிநா தேவாஃ ஸதேவேந்த்ரா முநீஶ்வரைஃ த்வஸ்தா பவந்து தேவேந விஷ்ணுநா ச ஸமந்விதாஃ

ருத்ரனுடைய கோபத்தின் அக்கினியால், இந்திரனும் மற்ற முனிவர்களும் உடன், தேவர்கள் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து அழிவடைய வேண்டும்.

ப்ரஜாபதேர் மகே புண்யே தக்ஷஸ்ய ஸுமஹாத்மநஃ ஏவம் ஶப்த்வா க்ஷுபம் ப்ரேக்ஷ்ய புநராஹ த்விஜோத்தமஃ

பிரஜாபதியான தக்ஷனுடைய புண்ணியமான யாகத்தில், க்ஷுபனை இவ்வாறு சாபமிட்டு, அந்த முனிவர் மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினார்.

தேவைஶ் ச பூஜ்யா ராஜேந்த்ர ந்ரு'பைஶ் ச விவிதைர்கணைஃ ப்ராஹ்மணா ஏவ ராஜேந்த்ர பலிநஃ ப்ரபவிஷ்ணவஃ

அரசர்களின் அரசனே, தேவர்கள் பல்வேறு அரசர்களாலும் குழுக்களாலும் வழிபடப்பட வேண்டும். ஆனால், பிராமணர்கள் மட்டுமே வலிமைசாலிகளும் அதிகாரிகளும் ஆவர்.

இத்யுக்த்வா ஸ்வோடஜம் விப்ரஃ ப்ரவிவேஶ மஹாத்யுதிஃ ததீசமபிவந்த்யைவ ஜகாம ஸ்வம் ந்ரு'பஃ க்ஷயம்

இவ்வாறு கூறி, அந்த பிரம்மஞானி தன் ஆசிரமத்துக்குள் சென்றார். அரசன் ததீசனை வணங்கி, தன் இல்லத்திற்குத் திரும்பினார்.

ததேவ தீர்தமபவத் ஸ்தாநேஶ்வரமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ஸ்தாநேஶ்வரம் அநுப்ராப்ய ஶிவஸாயுஜ்யம் ஆப்நுயாத்

அந்த இடம் புனிதமான தீர்த்தமாகி, 'ஸ்தானேஸ்வரன்' என்று அறியப்பட்டது. ஸ்தானேஸ்வரனை அடைந்தவர் சிவனுடன் ஒன்றாகும் பாக்கியம் பெறுவார்.

கதிதஸ்தவ ஸம்க்ஷேபாத் விவாதஃ க்ஷுப்ததீசயோஃ ப்ரபாவஶ் ச ததீசஸ்ய பவஸ்ய ச மஹாமுநே

க்ஷுபனும் ததீசனும் இடையே நடந்த வாதமும், ததீசனின் பெருமையும் சிவனுடைய மகிமையும் சுருக்கமாக உனக்குச் சொன்னேன், மகாமுனிவனே.

ய இதம் கீர்தயேத்திவ்யம் விவாதம் க்ஷுப்ததீசயோஃ ஜித்வாபம்ரு'த்யும் தேஹாந்தே ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாதி ஸஃ

இக்க்ஷுபன், ததீசன் ஆகியோரின் தெய்வீகமான வாதத்தை யார் பாடுவாரோ, அவர்கள் அகாலமரணத்தை வென்று, இறுதியில் பிரமாவின் உலகை அடைவார்கள்.

ய இதம் கீர்த்ய ஸம்க்ராமம் ப்ரவிஶேத்தஸ்ய ஸர்வதா நாஸ்தி ம்ரு'த்யுபயம் சைவ விஜயீ ச பவிஷ்யதி

இந்தப் போரின் கதையை யார் பாடி, போருக்குள் செல்லுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு எப்போதும் மரணபயம் இருக்காது; என்றும் வெற்றி பெறுவார்கள்.

பவாந்கதமநுப்ராப்தோ மஹாதேவமுமாபதிம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி தத்ஸர்வம் வக்துமர்ஹஸி மே ப்ரபோ

நீ எவ்வாறு மகாதேவனையும் உமையையும் அடைந்தாய்? அதை முழுவதும் கேட்க விரும்புகிறேன். தயவு செய்து எனக்குச் சொல்ல வேண்டும், பிரபுவே.

ப்ரஜாகாமஃ ஶிலாதோ ऽபூத் பிதா மம மஹாமுநே ஸோ ऽப்யந்தஃ ஸுசிரம் கலம் தபஸ்தேபே ஸுதுஶ்சரம்

மகாமுனிவனே, எனது தந்தை சிலாடன், மக்களை விரும்பி, நீண்ட நாட்கள் குருடனாக இருந்து, கடினமான தவம் செய்தார்.

தபதஸ்தஸ்ய தபஸா ஸம்துஷ்டோ வஜ்ரத்ரு'க் ப்ரபுஃ ஶிலாதமாஹ துஷ்டோ ऽஸ்மி வரயஸ்வ வராநிதி

அவர் தவம் செய்தபோது, வஜ்ராயுதம் உடைய இறைவன் அவரது தவத்தால் மகிழ்ந்து, 'நான் மகிழ்ந்தேன்; வேண்டிய வரங்களை கேள்' என்று சிலாடனிடம் கூறினார்.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் ஸஹஸ்ராக்ஷம் ஸஹாமரைஃ ப்ரோவாச முநிஶார்தூல க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ ஹரிம்

பின்னர், தேவர்களோடு கூடிய ஆயிரம் கண்கள் உடைய தேவேசனை வணங்கி, அந்த முனிவர், கைகூப்பி ஹரியை நோக்கி பேசினார்.

பகவந்தேவதாரிக்ந ஸஹஸ்ராக்ஷ வரப்ரத அயோநிஜம் ம்ரு'த்யுஹீநம் புத்ரமிச்சாமி ஸுவ்ரத

தேவதைகளின் பகைவரை அழிப்பவரும், ஆயிரம் கண்கள் உடையவரும், அருள்புரிவவரும் ஆன இறைவா, கருவில் பிறக்காத, மரணம் இல்லாத ஒரு மகனை நான் விரும்புகிறேன், தர்மத்திலுள்ளவரே.

புத்ரம் தாஸ்யாமி விப்ரர்ஷே யோநிஜம் ம்ரு'த்யுஸம்யுதம் அந்யதா தே ந தாஸ்யாமி ம்ரு'த்யுஹீநா ந ஸந்தி வை

முனிவரே, நான் உனக்கு கருவில் பிறந்த, மரணத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு மகனைத் தருவேன்; வேறு விதமாக உனக்கு மகன் கிடையாது, மரணம் இல்லாதவர்கள் யாரும் இல்லை.

ந தாஸ்யதி ஸுதம் தே ऽத்ர ம்ரு'த்யுஹீநமயோநிஜம் பிதாமஹோ ऽபி பகவாந் கிமுதாந்யே மஹாமுநே

இந்த உலகில், கருவில் பிறக்காத, மரணமற்ற மகனை உனக்கு பிரம்மா கூட தர முடியாது; பிறர் எப்படி தர முடியும், பெரிய முனிவரே?

ஸோ ऽபி தேவஃ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ம்ரு'த்யுஹீநோ ந சேஶ்வரஃ யோநிஜஶ் ச மஹாதேஜாஶ் சாண்டஜஃ பத்மஸம்பவஃ

அந்த பிரம்மா தேவனும் மரணத்திலிருந்து விடுபட்டவர் அல்ல; அவர் கருவில் பிறந்தவர், பேரொளி உடையவர், முட்டையில் பிறந்தவர், தாமரையில் தோன்றியவர்.

மஹேஶ்வராங்கஜஶ்சைவ பவாந்யாஸ்தநயஃ ப்ரபுஃ தஸ்யாப்யாயுஃ ஸமாக்யாதம் பரார்தத்வயஸம்மிதம்

மகேஸ்வரனின் உடலிலிருந்து பிறந்த, பவானியின் மகன் ஆன அந்த பிரபுவிற்கும், அவனுடைய ஆயுள் இரண்டு பரார்த்தம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

கோடிகோடிஸஹஸ்ராணி அஹர்பூதாநி யாநி வை ஸமதீதாநி கல்பாநாம் தாவச்சேஷாபரத்ரயே

எத்தனை கோடி கோடி ஆயிரக் கணக்கான நாட்கள் கடந்தனவோ, அவை எல்லாம் ஒரு கல்பத்தின் கால அளவு; அந்த அளவுதான் மூன்று உலகிலும் மீதமுள்ள ஆயுள்.

தஸ்மாதயோநிஜே புத்ரே ம்ரு'த்யுஹீநே ப்ரயத்நதஃ பரித்யஜாஶாம் விப்ரேந்த்ர க்ரு'ஹாணாத்மஸமம் ஸுதம்

ஆகையால், கருவில் பிறக்காத, மரணமற்ற மகனை விரும்பும் ஆசையை விட்டுவிடு, சிறந்த பிராமணரே; உனக்கு உன்னையே போன்ற ஒரு மகனை ஏற்றுக்கொள்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பிதா மே லோகவிஶ்ருதஃ ஶிலாத இதி புண்யாத்மா புநஃ ப்ராஹ ஶசீபதிம்

இந்த வார்த்தைகளை என் தந்தை, உலகில் புகழ்பெற்ற, புண்ணியமுள்ள சிலாடர் கேட்டதும், மீண்டும் சசியின் கணவரிடம் பேசினார்.

பகவந்நண்டயோநித்வம் பத்மயோநித்வமேவ ச மஹேஶ்வராங்கயோநித்வம் ஶ்ருதம் வை ப்ரஹ்மணோ மயா

இறைவா, கருவில் பிறக்காமல் பிறப்பது, தாமரையில் பிறப்பது, மகேஸ்வரனின் உடலில் பிறப்பது, பிரம்மாவின் பிறப்பு ஆகியவற்றை நான் கேட்டுள்ளேன்.

புரா மஹேந்த்ரதாயாதாத் கததஶ்சாஸ்ய பூர்வஜாத் நாரதாத்வை மஹாபாஹோ கதமத்ராஶு நோ வத

மிகப் பெருமை உடையவரே, முன்பு மகேந்திரனின் வம்சத்திலிருந்தும், கடந்த பிறவிகளில் நாரதரிடமிருந்தும் இதை நான் கேட்டேன்; இது எப்படி நடந்தது என்பதை விரைவில் சொல்.

தாக்ஷாயணீ ஸா தக்ஷோ ऽபி தேவஃ பத்மோத்பவாத்மஜஃ பௌத்ரீகநககர்பஸ்ய கதம் தஸ்யாஃ ஸுதோ விபுஃ

தக்ஷாயணி தக்ஷனின் மகள்; தாமரையில் பிறந்த தேவன் அவளுடைய மகன்; அப்படி இருக்க, அவள் பொன்னிறக் கருவில் பிறந்தவளாகவும், அந்த வல்லமையுள்ளவன் அவளுடைய மகனாகவும் எப்படி இருக்க முடியும்?

ஸ்தாநே ஸம்ஶயிதும் விப்ர தவ வக்ஷ்யாமி காரணம் கல்பே தத்புருஷே வ்ரு'த்தம் ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

உனக்கு சந்தேகம் வருவது இயல்பானதே, பிராமணரே; காரணத்தை நான் கூறுகிறேன். புருஷ கல்பத்தில், பரம பிரம்மாவைச் சார்ந்த இந்த நிகழ்வு நடந்தது.

ஸஸர்ஜ ஸகலம் த்யாத்வா ப்ரஹ்மாணம் பரமேஶ்வரஃ ஜநார்தநோ ஜகந்நாதஃ கல்பே வை மேகவாஹநே

அனைத்தையும் சிந்தித்து, உலகத்தின் ஆண்டவன் ஜனார்த்தனன், அந்த மேகவாகன கல்பத்தில் பிரம்மாவையும் மற்ற உயிர்களையும் உருவாக்கினார்.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து மேகோ பூத்வாவஹத்தரம் நாராயணோ மஹாதேவம் பஹுமாநேந ஸாதரம்

தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள், மேகமாக மாறி, நாராயணன், மகாதேவனை மிகுந்த மரியாதையோடு சுமந்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா பாவம் மஹாதேவோ ஹரேஃ ஸ்வாத்மநி ஶங்கரஃ ப்ரததௌ தஸ்ய ஸகலம் ஸ்ரஷ்டும் வை ப்ரஹ்மணா ஸஹ

ஹரியின் மனநிலையைத் தன் உள்ளத்தில் கண்ட மகாதேவன் சங்கரன், பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து அனைத்தையும் படைக்கும் சக்தியை அவருக்கு அளித்தார்.

ததா தம் கல்பமாஹுர்வை மேகவாஹநஸம்ஜ்ஞயா ஹிரண்யகர்பஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய தேஹோத்பவஸ்ததா

அப்போது அந்த கல்பம் 'மேகவாகன' என அழைக்கப்பட்டது; ஹிரண்யகர்பன் அவரை பார்த்து, அப்போது அவனது உடலில் இருந்து பிறந்தான்.