லிங்கபுராணம்

சக்ருர்தேவாஸ்ததஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸாஹாய்யமவ்யயாஃ த்விஜேநைகேந யோத்தும் ஹி ப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய மஹாபலாஃ

அப்போது அழியாத தேவர்கள், பிரம்மணனை ஒருவனாக எதிர்த்து போரிட விரைந்த விஷ்ணுவுக்கு துணை செய்தார்கள்.

குஶமுஷ்டிம் ததாதாய ததீசஃ ஸம்ஸ்மரந்பவம் ஸஸர்ஜ ஸர்வதேவேப்யோ வஜ்ராஸ்திஃ ஸர்வதோ வஶீ

அந்த சமயம் ததீசர் ஒரு கைப்பிடி தருமை எடுத்து, சிவனை நினைத்து, எல்லா தேவர்களுக்காக வஜ்ராயுதத்தை உருவாக்கினார்; அது எல்லாவற்றிலும் தலைமை பெற்றதாக இருந்தது.

திவ்யம் த்ரிஶூலம் அபவத் காலாக்நிஸத்ரு'ஶப்ரபம் தக்தும் தேவாந்மதிம் சக்ரே யுகாந்தாக்நிரிவாபரஃ

ஒரு தெய்வீகமான திரிசூலம் தோன்றியது; அது யுகத்தின் முடிவில் எரியும் அக்கினியைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தது; அந்த திரிசூலம் தேவர்களை எரிக்க எண்ணியது, இன்னொரு யுகாந்த அக்கினிபோல்.

இந்த்ரநாராயணாத்யைஶ் ச தேவைஸ்த்யக்தாநி யாநி து ஆயுதாநி ஸமஸ்தாநி ப்ரணேமுஸ் த்ரிஶிகம் முநே

இந்திரன், நாராயணன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் கைவிட்ட அனைத்து ஆயுதங்களும் அந்த திரிசூலத்திற்கு வணங்கி நின்றன, முனிவரே.

தேவாஶ் ச துத்ருவுஃ ஸர்வே த்வஸ்தவீர்யா த்விஜோத்தம ஸஸர்ஜ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸ்வதேஹாத்புருஷோத்தமஃ

அனைத்து தேவர்களும் தங்கள் வலிமை சிதைந்ததால் ஓடினர், சிறந்த பிராமணரே; பின்னர் பரமபுருஷனான விஷ்ணு தன் உடலிலிருந்து—

ஆத்மநஃ ஸத்ரு'ஶாந் திவ்யாம்ல் லக்ஷலக்ஷாயுதாந் கணாந் தாநி ஸர்வாணி ஸஹஸா ததாஹ முநிஸத்தமஃ

தன் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீகக் கூட்டங்களை உருவாக்கினார்; ஆனால் அந்த சிறந்த முனிவர் அவற்றை எல்லாம் உடனே எரித்துவிட்டார்.

ததோ விஸ்மயநார்தாய விஶ்வமூர்திரபூத்தரிஃ தஸ்ய தேஹே ஹரேஃ ஸாக்ஷாத் அபஶ்யத்த்விஜஸத்தமஃ

பின்னர், வியப்புக்காக, ஹரி உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்த உருவமாக ஆனார்; அந்த ஹரியின் உருவத்தை சிறந்த பிராமணர் நேரில் கண்டார்.

ததீசோ பகவாந்விப்ரஃ தேவதாநாம் கணாந் ப்ரு'தக் ருத்ராணாம் கோடயஶ்சைவ கணாநாம் கோடயஸ்ததா

பரமபாக்யவான் ததீச முனிவர், அந்த நேரத்தில், தனித்தனியாக தேவர்களின் கூட்டங்களையும், ருத்ரர்களின் கோடிகளையும், அவர்களுடைய கூட்டங்களையும் பார்த்தார்.

அண்டாநாம் கோடயஶ்சைவ விஶ்வமூர்தேஸ்தநௌ ததா த்ரு'ஷ்ட்வைததகிலம் தத்ர ச்யாவநிர் விஸ்மிதம் ததா

அப்போது அந்த உலகமயமான உருவத்தின் உடலில் கோடி கோடியாக அண்டங்களையும் பார்த்தார்; அவையெல்லாம் பார்த்து, ச்யாவனன் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.

விஷ்ணுமாஹ ஜகந்நாதம் ஜகந்மயமஜம் விபும் அம்பஸாப்யுக்ஷ்ய தம் விஷ்ணும் விஶ்வரூபம் மஹாமுநிஃ

அப்போது அவர், உலகத்துக்குத் தலைவனான, பிறவியில்லாத, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவை நீரால் தெளித்து, அந்த விஷ்வரூபனை நோக்கி உரையாடினார், பெரிய முனிவரே.

மாயாம் த்யஜ மஹாபாஹோ ப்ரதிபாஸா விசாரதஃ விஜ்ஞாநாநாம் ஸஹஸ்ராணி துர்விஜ்ஞேயாநி மாதவ

மிகுந்த புயலுடையவனே, மாயையை விட்டு விடு; வெளிப்பாடுகள் எல்லாம் ஏமாற்றமளிக்கக்கூடியவை. மாதவா, ஆயிரக்கணக்கான அறிவுகளும் அறிதற்குப் பெரிதும் கடினமானவை.

மயி பஶ்ய ஜகத் ஸர்வம் த்வயா ஸார்தம் அநிந்தித ப்ரஹ்மாணம் ச ததா ருத்ரம் திவ்யாம் த்ரு'ஷ்டிம் ததாமி தே

என்னைப் பார்த்து, நீயும், இந்த உலகமும், பிரம்மாவும், ருத்ரனும் எல்லோரும் எனக்குள் இருப்பதை காண், குற்றமில்லாதவனே; உனக்கு தெய்வீகத் திருஷ்டி அளிக்கிறேன்.

இத்யுக்த்வா தர்ஶயாமாஸ ஸ்வதநௌ நிகிலம் முநிஃ தம் ப்ராஹ ச ஹரிம் தேவம் ஸர்வதேவபவோத்பவம்

இவ்வாறு கூறி, அந்த முனிவர் தன் உடலில் எல்லாவற்றையும் காண்பித்தார்; பின்னர், எல்லா தேவர்களின் ஆதியாகிய ஹரியை நோக்கி உரையாடினார்.

மாயயா ஹ்யநயா கிம் வா மந்த்ரஶக்த்யாத வா ப்ரபோ வஸ்துஶக்த்யாத வா விஷ்ணோ த்யாநஶக்த்யாத வா புநஃ

இது இந்த மாயையாலா, அல்லது மந்திரத்தின் சக்தியாலா, பொருளின் சக்தியாலா, அல்லது தியானத்தின் சக்தியாலா, பரமனே, விஷ்ணுவே?

த்யக்த்வா மாயாமிமாம் தஸ்மாத் யோத்துமர்ஹஸி யத்நதஃ ஏவம் தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வா மாஹாத்ம்யமத்புதம்

ஆகையால், இந்த மாயையை விட்டு, நீ முயற்சியுடன் போரிட வேண்டும்; அவன் சொற்களை கேட்டதும், அவன் அதிசயமான மகிமையை கண்டதும்—

தேவாஶ் ச துத்ருவுர்பூயோ தேவம் நாராயணம் ச தம் வாரயாமாஸ நிஶ்சேஷ்டம் பத்மயோநிர்ஜகத்குருஃ

அப்பொழுது தேவர்கள் மீண்டும் ஓடினர். ஆனால் உலகத்துக்குத் தலைவன், தாமரைப்பிறப்பான பிரமா, அசையாமல் நின்ற நாராயணனைத் தடுத்தார்.

நிஶம்ய வசநம் தஸ்ய ப்ரஹ்மணஸ்தேந நிர்ஜிதஃ ஜகாம பகவாந் விஷ்ணுஃ ப்ரணிபத்ய மஹாமுநிம்

பிரமாவின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட விஷ்ணு, தன்னை வென்றவராகிய பிரமாவிடம் பணிந்து, அந்த மகாமுனிவரிடம் சென்று வணங்கினார்.

க்ஷுபோ துஃகாதுரோ பூத்வா ஸம்பூஜ்ய ச முநீஶ்வரம் ததீசமபிவந்த்யாஶு ப்ரார்தயாமாஸ விக்லவஃ

க்ஷுபன் துக்கத்தில் வாடி, அந்த முனிவருக்கு மரியாதை செய்து, ததீசனை விரைவாக வணங்கி, மனம் கலங்கியவனாக வேண்டிக் கொண்டான்.

ததீச க்ஷம்யதாம் தேவ மயாஜ்ஞாநாத்க்ரு'தம் ஸகே விஷ்ணுநா ஹி ஸுரைர்வாபி ருத்ரபக்தஸ்ய கிம் தவ

ததீசா, என்னை மன்னிக்க வேண்டும். நண்பனே, நான் அறியாமலே செய்தேன். ருத்ர பக்தனாகிய உனக்கு, விஷ்ணுவிலோ அல்லது மற்ற தேவர்களிலோ என்ன பயன் இருக்கிறது?

ப்ரஸீத பரமேஶாந துர்லபா துர்ஜநைர்த்விஜ பக்திர்பக்திமதாம் ஶ்ரேஷ்ட மத்விதைஃ க்ஷத்ரியாதமைஃ

பரமேசானே, தயை செய். தீயவர்களிடம் பக்தி அரிது. பக்தர்களில் சிறந்தவரே, என்னைப் போன்ற க்ஷத்திரியர்களிடையே பக்தி மிக அரிது.

ஶ்ருத்வாநுக்ரு'ஹ்ய தம் விப்ரோ ததீசஸ்தபதாம் வரஃ ராஜாநம் முநிஶார்தூலஃ ஶஶாப ச ஸுரோத்தமாந்

அந்த அரசனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ததீசன், முனிவர்களில் சிறந்தவராக, அவனை ஏற்று, அரசனையும் சிறந்த தேவர்களையும் சாபமிட்டார்.

ருத்ரகோபாக்நிநா தேவாஃ ஸதேவேந்த்ரா முநீஶ்வரைஃ த்வஸ்தா பவந்து தேவேந விஷ்ணுநா ச ஸமந்விதாஃ

ருத்ரனுடைய கோபத்தின் அக்கினியால், இந்திரனும் மற்ற முனிவர்களும் உடன், தேவர்கள் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து அழிவடைய வேண்டும்.

ப்ரஜாபதேர் மகே புண்யே தக்ஷஸ்ய ஸுமஹாத்மநஃ ஏவம் ஶப்த்வா க்ஷுபம் ப்ரேக்ஷ்ய புநராஹ த்விஜோத்தமஃ

பிரஜாபதியான தக்ஷனுடைய புண்ணியமான யாகத்தில், க்ஷுபனை இவ்வாறு சாபமிட்டு, அந்த முனிவர் மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினார்.

தேவைஶ் ச பூஜ்யா ராஜேந்த்ர ந்ரு'பைஶ் ச விவிதைர்கணைஃ ப்ராஹ்மணா ஏவ ராஜேந்த்ர பலிநஃ ப்ரபவிஷ்ணவஃ

அரசர்களின் அரசனே, தேவர்கள் பல்வேறு அரசர்களாலும் குழுக்களாலும் வழிபடப்பட வேண்டும். ஆனால், பிராமணர்கள் மட்டுமே வலிமைசாலிகளும் அதிகாரிகளும் ஆவர்.

இத்யுக்த்வா ஸ்வோடஜம் விப்ரஃ ப்ரவிவேஶ மஹாத்யுதிஃ ததீசமபிவந்த்யைவ ஜகாம ஸ்வம் ந்ரு'பஃ க்ஷயம்

இவ்வாறு கூறி, அந்த பிரம்மஞானி தன் ஆசிரமத்துக்குள் சென்றார். அரசன் ததீசனை வணங்கி, தன் இல்லத்திற்குத் திரும்பினார்.

ததேவ தீர்தமபவத் ஸ்தாநேஶ்வரமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ஸ்தாநேஶ்வரம் அநுப்ராப்ய ஶிவஸாயுஜ்யம் ஆப்நுயாத்

அந்த இடம் புனிதமான தீர்த்தமாகி, 'ஸ்தானேஸ்வரன்' என்று அறியப்பட்டது. ஸ்தானேஸ்வரனை அடைந்தவர் சிவனுடன் ஒன்றாகும் பாக்கியம் பெறுவார்.

கதிதஸ்தவ ஸம்க்ஷேபாத் விவாதஃ க்ஷுப்ததீசயோஃ ப்ரபாவஶ் ச ததீசஸ்ய பவஸ்ய ச மஹாமுநே

க்ஷுபனும் ததீசனும் இடையே நடந்த வாதமும், ததீசனின் பெருமையும் சிவனுடைய மகிமையும் சுருக்கமாக உனக்குச் சொன்னேன், மகாமுனிவனே.

ய இதம் கீர்தயேத்திவ்யம் விவாதம் க்ஷுப்ததீசயோஃ ஜித்வாபம்ரு'த்யும் தேஹாந்தே ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாதி ஸஃ

இக்க்ஷுபன், ததீசன் ஆகியோரின் தெய்வீகமான வாதத்தை யார் பாடுவாரோ, அவர்கள் அகாலமரணத்தை வென்று, இறுதியில் பிரமாவின் உலகை அடைவார்கள்.

ய இதம் கீர்த்ய ஸம்க்ராமம் ப்ரவிஶேத்தஸ்ய ஸர்வதா நாஸ்தி ம்ரு'த்யுபயம் சைவ விஜயீ ச பவிஷ்யதி

இந்தப் போரின் கதையை யார் பாடி, போருக்குள் செல்லுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு எப்போதும் மரணபயம் இருக்காது; என்றும் வெற்றி பெறுவார்கள்.