லிங்கபுராணம்

பயம் ததீச ஸர்வத்ர நாஸ்த்யேவ தவ ஸுவ்ரத பவார்சநரதோ யஸ்மாத் பவாந் ஸர்வஜ்ஞ ஏவ ச

ததீசா, நல்ல விரதமுள்ளவனே, நீ எங்கும் உண்மையில் பயப்பட வேண்டியதில்லை; ஏனெனில் நீ இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்தவன், மேலும் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் நீயே.

பிபேமீதி ஸக்ரு'த்வக்தும் த்வமர்ஹஸி நமஸ்தவ நியோகாந்மம விப்ரேந்த்ர க்ஷுபம் ப்ரதி ஸதஸ்யத

நீ ஒருமுறை 'நான் பயப்படுகிறேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்—உனக்கு வணக்கம்! என் கட்டளையின்படி, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவனே, அந்த மன்றத்தில் க்ஷுபனிடம் இதைச் சொல்.

ஏவம் ஶ்ருத்வாபி தத்வாக்யம் ஸாந்த்வம் விஷ்ணோர்மஹாமுநிஃ ந பிபேமீதி தம் ப்ராஹ ததீசோ தேவஸத்தமம்

விஷ்ணுவின் அந்த சமாதான வார்த்தைகளைக் கேட்டும், அந்த மகா முனிவர் ததீசன், அந்தத் தேவர்களில் சிறந்தவரிடம், 'நான் பயப்படவில்லை' என்று பதிலளித்தார்.

ப்ரபாவாத்தேவதேவஸ்ய ஶம்போஃ ஸாக்ஷாத்பிநாகிநஃ ஶர்வஸ்ய ஶங்கரஸ்யாஸ்ய ஸர்வஜ்ஞஸ்ய மஹாமுநிஃ

தேவர்களின் தேவனான சம்பு, பிணாகம் ஏந்தியவன், சர்வன், சங்கரன், அனைத்தையும் அறிந்தவன்—அவரது சக்தியால் அந்த மகா முனிவர்—

ததஸ்தஸ்ய முநேஃ ஶ்ருத்வா வசநம் குபிதோ ஹரிஃ சக்ரமுத்யம்ய பகவாந் திதக்ஷுர்முநிஸத்தமம்

அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஹரி கோபமடைந்து, தன் சக்கரத்தை தூக்கி, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை எரிக்கத் தயார் ஆனான்.

அபவத்குண்டிதாக்ரம் ஹி விஷ்ணோஶ்சக்ரம் ஸுதர்ஶநம் ப்ரபாவாத்தி ததீசஸ்ய க்ஷுபஸ்யைவ ஹி ஸம்நிதௌ

ஆனால், ததீசனின் சக்தியால், மேலும் க்ஷுபன் முன்னிலையில், விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரம் முனை மங்கியது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தத்குண்டிதாக்ரம் ஹி சக்ரம் சக்ரிணமாஹ ஸஃ ததீசஃ ஸஸ்மிதம் ஸாக்ஷாத் ஸதஸத்வ்யக்திகாரணம்

அந்த சக்கரத்தின் முனை மங்கியதைப் பார்த்த சக்கரத்தை ஏந்தியவனை, சிரித்தபடி, ததீசன், உருவும் உருவற்றதுக்கும் காரணமானவன், நேரில் பார்த்து சொன்னான்.

பகவந் பவதா லப்தம் புராதீவ ஸுதாருணம் ஸுதர்ஶநமிதி க்யாதம் சக்ரம் விஷ்ணோ ப்ரயத்நதஃ

அருளாளா, நீ பழைய காலத்தில் மிகுந்த முயற்சியுடன் பெற்ற சுதர்சனமாகப் புகழ்பெற்ற அந்த சக்கரம், விஷ்ணுவின் ஆயுதமாக அனைவரும் அறிந்திருக்கின்றது.

பவஸ்யைதச்சுபம் சக்ரம் ந ஜிகாம்ஸதி மாமிஹ ப்ரஹ்மாஸ்த்ராத்யைஸ்ததாந்யைர்ஹி ப்ரயத்நம் கர்துமர்ஹஸி

இந்த சிவனுடைய புனிதமான சக்கரம் இங்கு என்னை தீங்கு செய்ய விரும்பவில்லை; அதனால், பிரம்மாவின் ஆயுதங்களும் மற்றவையும் கொண்டு நீ முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வா நிர்வீர்யமாயுதம் ஸஸர்ஜ ச புநஸ்தஸ்மை ஸர்வாஸ்த்ராணி ஸமந்ததஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டும், தன் ஆயுதம் பலவீனமடைந்ததை பார்த்தும், அவன் மீண்டும் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் அனைத்து அஸ்திரங்களையும் உருவாக்கி அளித்தான்.

சக்ருர்தேவாஸ்ததஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸாஹாய்யமவ்யயாஃ த்விஜேநைகேந யோத்தும் ஹி ப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய மஹாபலாஃ

அப்போது அழியாத தேவர்கள், பிரம்மணனை ஒருவனாக எதிர்த்து போரிட விரைந்த விஷ்ணுவுக்கு துணை செய்தார்கள்.

குஶமுஷ்டிம் ததாதாய ததீசஃ ஸம்ஸ்மரந்பவம் ஸஸர்ஜ ஸர்வதேவேப்யோ வஜ்ராஸ்திஃ ஸர்வதோ வஶீ

அந்த சமயம் ததீசர் ஒரு கைப்பிடி தருமை எடுத்து, சிவனை நினைத்து, எல்லா தேவர்களுக்காக வஜ்ராயுதத்தை உருவாக்கினார்; அது எல்லாவற்றிலும் தலைமை பெற்றதாக இருந்தது.

திவ்யம் த்ரிஶூலம் அபவத் காலாக்நிஸத்ரு'ஶப்ரபம் தக்தும் தேவாந்மதிம் சக்ரே யுகாந்தாக்நிரிவாபரஃ

ஒரு தெய்வீகமான திரிசூலம் தோன்றியது; அது யுகத்தின் முடிவில் எரியும் அக்கினியைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தது; அந்த திரிசூலம் தேவர்களை எரிக்க எண்ணியது, இன்னொரு யுகாந்த அக்கினிபோல்.

இந்த்ரநாராயணாத்யைஶ் ச தேவைஸ்த்யக்தாநி யாநி து ஆயுதாநி ஸமஸ்தாநி ப்ரணேமுஸ் த்ரிஶிகம் முநே

இந்திரன், நாராயணன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் கைவிட்ட அனைத்து ஆயுதங்களும் அந்த திரிசூலத்திற்கு வணங்கி நின்றன, முனிவரே.

தேவாஶ் ச துத்ருவுஃ ஸர்வே த்வஸ்தவீர்யா த்விஜோத்தம ஸஸர்ஜ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸ்வதேஹாத்புருஷோத்தமஃ

அனைத்து தேவர்களும் தங்கள் வலிமை சிதைந்ததால் ஓடினர், சிறந்த பிராமணரே; பின்னர் பரமபுருஷனான விஷ்ணு தன் உடலிலிருந்து—

ஆத்மநஃ ஸத்ரு'ஶாந் திவ்யாம்ல் லக்ஷலக்ஷாயுதாந் கணாந் தாநி ஸர்வாணி ஸஹஸா ததாஹ முநிஸத்தமஃ

தன் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீகக் கூட்டங்களை உருவாக்கினார்; ஆனால் அந்த சிறந்த முனிவர் அவற்றை எல்லாம் உடனே எரித்துவிட்டார்.

ததோ விஸ்மயநார்தாய விஶ்வமூர்திரபூத்தரிஃ தஸ்ய தேஹே ஹரேஃ ஸாக்ஷாத் அபஶ்யத்த்விஜஸத்தமஃ

பின்னர், வியப்புக்காக, ஹரி உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்த உருவமாக ஆனார்; அந்த ஹரியின் உருவத்தை சிறந்த பிராமணர் நேரில் கண்டார்.

ததீசோ பகவாந்விப்ரஃ தேவதாநாம் கணாந் ப்ரு'தக் ருத்ராணாம் கோடயஶ்சைவ கணாநாம் கோடயஸ்ததா

பரமபாக்யவான் ததீச முனிவர், அந்த நேரத்தில், தனித்தனியாக தேவர்களின் கூட்டங்களையும், ருத்ரர்களின் கோடிகளையும், அவர்களுடைய கூட்டங்களையும் பார்த்தார்.

அண்டாநாம் கோடயஶ்சைவ விஶ்வமூர்தேஸ்தநௌ ததா த்ரு'ஷ்ட்வைததகிலம் தத்ர ச்யாவநிர் விஸ்மிதம் ததா

அப்போது அந்த உலகமயமான உருவத்தின் உடலில் கோடி கோடியாக அண்டங்களையும் பார்த்தார்; அவையெல்லாம் பார்த்து, ச்யாவனன் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.

விஷ்ணுமாஹ ஜகந்நாதம் ஜகந்மயமஜம் விபும் அம்பஸாப்யுக்ஷ்ய தம் விஷ்ணும் விஶ்வரூபம் மஹாமுநிஃ

அப்போது அவர், உலகத்துக்குத் தலைவனான, பிறவியில்லாத, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவை நீரால் தெளித்து, அந்த விஷ்வரூபனை நோக்கி உரையாடினார், பெரிய முனிவரே.

மாயாம் த்யஜ மஹாபாஹோ ப்ரதிபாஸா விசாரதஃ விஜ்ஞாநாநாம் ஸஹஸ்ராணி துர்விஜ்ஞேயாநி மாதவ

மிகுந்த புயலுடையவனே, மாயையை விட்டு விடு; வெளிப்பாடுகள் எல்லாம் ஏமாற்றமளிக்கக்கூடியவை. மாதவா, ஆயிரக்கணக்கான அறிவுகளும் அறிதற்குப் பெரிதும் கடினமானவை.

மயி பஶ்ய ஜகத் ஸர்வம் த்வயா ஸார்தம் அநிந்தித ப்ரஹ்மாணம் ச ததா ருத்ரம் திவ்யாம் த்ரு'ஷ்டிம் ததாமி தே

என்னைப் பார்த்து, நீயும், இந்த உலகமும், பிரம்மாவும், ருத்ரனும் எல்லோரும் எனக்குள் இருப்பதை காண், குற்றமில்லாதவனே; உனக்கு தெய்வீகத் திருஷ்டி அளிக்கிறேன்.

இத்யுக்த்வா தர்ஶயாமாஸ ஸ்வதநௌ நிகிலம் முநிஃ தம் ப்ராஹ ச ஹரிம் தேவம் ஸர்வதேவபவோத்பவம்

இவ்வாறு கூறி, அந்த முனிவர் தன் உடலில் எல்லாவற்றையும் காண்பித்தார்; பின்னர், எல்லா தேவர்களின் ஆதியாகிய ஹரியை நோக்கி உரையாடினார்.

மாயயா ஹ்யநயா கிம் வா மந்த்ரஶக்த்யாத வா ப்ரபோ வஸ்துஶக்த்யாத வா விஷ்ணோ த்யாநஶக்த்யாத வா புநஃ

இது இந்த மாயையாலா, அல்லது மந்திரத்தின் சக்தியாலா, பொருளின் சக்தியாலா, அல்லது தியானத்தின் சக்தியாலா, பரமனே, விஷ்ணுவே?

த்யக்த்வா மாயாமிமாம் தஸ்மாத் யோத்துமர்ஹஸி யத்நதஃ ஏவம் தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வா மாஹாத்ம்யமத்புதம்

ஆகையால், இந்த மாயையை விட்டு, நீ முயற்சியுடன் போரிட வேண்டும்; அவன் சொற்களை கேட்டதும், அவன் அதிசயமான மகிமையை கண்டதும்—

தேவாஶ் ச துத்ருவுர்பூயோ தேவம் நாராயணம் ச தம் வாரயாமாஸ நிஶ்சேஷ்டம் பத்மயோநிர்ஜகத்குருஃ

அப்பொழுது தேவர்கள் மீண்டும் ஓடினர். ஆனால் உலகத்துக்குத் தலைவன், தாமரைப்பிறப்பான பிரமா, அசையாமல் நின்ற நாராயணனைத் தடுத்தார்.

நிஶம்ய வசநம் தஸ்ய ப்ரஹ்மணஸ்தேந நிர்ஜிதஃ ஜகாம பகவாந் விஷ்ணுஃ ப்ரணிபத்ய மஹாமுநிம்

பிரமாவின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட விஷ்ணு, தன்னை வென்றவராகிய பிரமாவிடம் பணிந்து, அந்த மகாமுனிவரிடம் சென்று வணங்கினார்.

க்ஷுபோ துஃகாதுரோ பூத்வா ஸம்பூஜ்ய ச முநீஶ்வரம் ததீசமபிவந்த்யாஶு ப்ரார்தயாமாஸ விக்லவஃ

க்ஷுபன் துக்கத்தில் வாடி, அந்த முனிவருக்கு மரியாதை செய்து, ததீசனை விரைவாக வணங்கி, மனம் கலங்கியவனாக வேண்டிக் கொண்டான்.

ததீச க்ஷம்யதாம் தேவ மயாஜ்ஞாநாத்க்ரு'தம் ஸகே விஷ்ணுநா ஹி ஸுரைர்வாபி ருத்ரபக்தஸ்ய கிம் தவ

ததீசா, என்னை மன்னிக்க வேண்டும். நண்பனே, நான் அறியாமலே செய்தேன். ருத்ர பக்தனாகிய உனக்கு, விஷ்ணுவிலோ அல்லது மற்ற தேவர்களிலோ என்ன பயன் இருக்கிறது?