லிங்கபுராணம்

ஶ்ருத்வா வாக்யம் க்ஷுபஃ ப்ராஹ ததாஸ்த்விதி ஜநார்தநம் பகவாநபி விப்ரஸ்ய ததீசஸ்யாஶ்ரமம் யயௌ

இந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, க்ஷுபன் ஜனார்த்தனனிடம் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னான். பகவான் கூட அந்த பிரம்மணர் ததீசனின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஆஸ்தாய ரூபம் விப்ரஸ்ய பகவாந் பக்தவத்ஸலஃ ததீசமாஹ ப்ரஹ்மர்ஷிம் அபிவந்த்ய ஜகத்குருஃ

பக்தர்களை நேசிப்பவரான பகவான், பிரம்மணரின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகுக்கு குருவாகிய ததீச முனிவரிடம் சென்று வணங்கி பேசினார்.

போபோ ததீச ப்ரஹ்மர்ஷே பவார்சநரதாவ்யய வரமேகம் வ்ரு'ணே த்வத்தஸ் தம் பவாந்தாதுமர்ஹதி

ததீசா, பிரம்மணர்களில் பெரிய முனிவரே, நீ எப்போதும் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கிறாய். உன்னிடம் ஒரு வரம் கேட்கிறேன்; அதை நீ எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.

யாசிதோ தேவதேவேந ததீசஃ ப்ராஹ விஷ்ணுநா ஜ்ஞாதம் தவேப்ஸிதம் ஸர்வம் ந பிபேமி தவாப்யஹம்

தேவர்களின் தலைவனால் இப்படிக் கேட்டபோது, ததீசன் விஷ்ணுவிடம் சொன்னான்: 'நீ விரும்பும் அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்; உன்னையும்கூட நான் பயப்படவில்லை.'

பவாந் விப்ரஸ்ய ரூபேண ஆகதோ ऽஸி ஜநார்தந பூதம் பவிஷ்யம் தேவேஶ வர்தமாநம் ஜநார்தந

ஜனார்த்தனா, நீ பிரம்மணரின் உருவத்தில் வந்திருக்கிறாய்; தேவர்களின் தலைவனே, நீ கடந்த காலமும், வருங்காலமும், நிகழ்காலமும் ஆனவன்.

ஜ்ஞாதம் ப்ரஸாதாத்ருத்ரஸ்ய த்விஜத்வம் த்யஜ ஸுவ்ரத ஆராதிதோ ऽஸி தேவேஶ க்ஷுபேண மதுஸூதந

ருத்ரனின் அருளால் எனக்குத் தெரியும்; நல்ல விரதமுள்ளவனே, இந்த பிரம்மண உருவத்தை விட்டு விடு. தேவர்களின் தலைவனே, க்ஷுபனால் நீ வழிபடப்பட்டுள்ளாய், மதுசூதனா.

ஜாநே தவைநாம் பகவந் பக்தவத்ஸலதாம் ஹரே ஸ்தாநே தவைஷா பகவந் பக்தவாத்ஸல்யதா ஹரே

பகவனே, உன் பக்தர்களை நேசிப்பது எனக்குத் தெரியும், ஹரியே; பகவனே, உன் பக்தர்களிடம் உள்ள அன்பு உனக்கு ஏற்றது, ஹரியே.

அஸ்தி சேத்பகவந் பீதிர் பவார்சநரதஸ்ய மே வக்துமர்ஹஸி யத்நேந வரதாம்புஜலோசந

பகவனே, நான் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கும் எனக்கு ஏதேனும் பயம் இருந்தால், அதை நீ உண்மையுடன் சொல்ல வேண்டும், வரங்களை வழங்கும் தாமரைப் பற்கள் கொண்டவனே.

வதாமி ந ம்ரு'ஷா தஸ்மாந் ந பிபேமி ஜநார்தந ந பிபேமி ஜகத்யஸ்மிந் தேவதைத்யத்விஜாதபி

அதனால், நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; ஜனார்த்தனா, எனக்கு பயமில்லை. இந்த உலகில் தேவன், அசுரன், அல்லது பிரம்மணன் யாராக இருந்தாலும் எனக்கு பயமில்லை.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததீசஸ்ய ததாஸ்தாய ஜநார்தநஃ ஸ்வரூபம் ஸஸ்மிதம் ப்ராஹ ஸம்த்யஜ்ய த்விஜதாம் க்ஷணாத்

ததீசனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஜனார்த்தனன் ஒரு கணத்தில் பிரம்மண உருவத்தை விட்டுவிட்டு, சிரித்தபடி தன் இயல்பான உருவத்தில் பேசினார்.

பயம் ததீச ஸர்வத்ர நாஸ்த்யேவ தவ ஸுவ்ரத பவார்சநரதோ யஸ்மாத் பவாந் ஸர்வஜ்ஞ ஏவ ச

ததீசா, நல்ல விரதமுள்ளவனே, நீ எங்கும் உண்மையில் பயப்பட வேண்டியதில்லை; ஏனெனில் நீ இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்தவன், மேலும் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் நீயே.

பிபேமீதி ஸக்ரு'த்வக்தும் த்வமர்ஹஸி நமஸ்தவ நியோகாந்மம விப்ரேந்த்ர க்ஷுபம் ப்ரதி ஸதஸ்யத

நீ ஒருமுறை 'நான் பயப்படுகிறேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்—உனக்கு வணக்கம்! என் கட்டளையின்படி, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவனே, அந்த மன்றத்தில் க்ஷுபனிடம் இதைச் சொல்.

ஏவம் ஶ்ருத்வாபி தத்வாக்யம் ஸாந்த்வம் விஷ்ணோர்மஹாமுநிஃ ந பிபேமீதி தம் ப்ராஹ ததீசோ தேவஸத்தமம்

விஷ்ணுவின் அந்த சமாதான வார்த்தைகளைக் கேட்டும், அந்த மகா முனிவர் ததீசன், அந்தத் தேவர்களில் சிறந்தவரிடம், 'நான் பயப்படவில்லை' என்று பதிலளித்தார்.

ப்ரபாவாத்தேவதேவஸ்ய ஶம்போஃ ஸாக்ஷாத்பிநாகிநஃ ஶர்வஸ்ய ஶங்கரஸ்யாஸ்ய ஸர்வஜ்ஞஸ்ய மஹாமுநிஃ

தேவர்களின் தேவனான சம்பு, பிணாகம் ஏந்தியவன், சர்வன், சங்கரன், அனைத்தையும் அறிந்தவன்—அவரது சக்தியால் அந்த மகா முனிவர்—

ததஸ்தஸ்ய முநேஃ ஶ்ருத்வா வசநம் குபிதோ ஹரிஃ சக்ரமுத்யம்ய பகவாந் திதக்ஷுர்முநிஸத்தமம்

அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஹரி கோபமடைந்து, தன் சக்கரத்தை தூக்கி, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை எரிக்கத் தயார் ஆனான்.

அபவத்குண்டிதாக்ரம் ஹி விஷ்ணோஶ்சக்ரம் ஸுதர்ஶநம் ப்ரபாவாத்தி ததீசஸ்ய க்ஷுபஸ்யைவ ஹி ஸம்நிதௌ

ஆனால், ததீசனின் சக்தியால், மேலும் க்ஷுபன் முன்னிலையில், விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரம் முனை மங்கியது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தத்குண்டிதாக்ரம் ஹி சக்ரம் சக்ரிணமாஹ ஸஃ ததீசஃ ஸஸ்மிதம் ஸாக்ஷாத் ஸதஸத்வ்யக்திகாரணம்

அந்த சக்கரத்தின் முனை மங்கியதைப் பார்த்த சக்கரத்தை ஏந்தியவனை, சிரித்தபடி, ததீசன், உருவும் உருவற்றதுக்கும் காரணமானவன், நேரில் பார்த்து சொன்னான்.

பகவந் பவதா லப்தம் புராதீவ ஸுதாருணம் ஸுதர்ஶநமிதி க்யாதம் சக்ரம் விஷ்ணோ ப்ரயத்நதஃ

அருளாளா, நீ பழைய காலத்தில் மிகுந்த முயற்சியுடன் பெற்ற சுதர்சனமாகப் புகழ்பெற்ற அந்த சக்கரம், விஷ்ணுவின் ஆயுதமாக அனைவரும் அறிந்திருக்கின்றது.

பவஸ்யைதச்சுபம் சக்ரம் ந ஜிகாம்ஸதி மாமிஹ ப்ரஹ்மாஸ்த்ராத்யைஸ்ததாந்யைர்ஹி ப்ரயத்நம் கர்துமர்ஹஸி

இந்த சிவனுடைய புனிதமான சக்கரம் இங்கு என்னை தீங்கு செய்ய விரும்பவில்லை; அதனால், பிரம்மாவின் ஆயுதங்களும் மற்றவையும் கொண்டு நீ முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வா நிர்வீர்யமாயுதம் ஸஸர்ஜ ச புநஸ்தஸ்மை ஸர்வாஸ்த்ராணி ஸமந்ததஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டும், தன் ஆயுதம் பலவீனமடைந்ததை பார்த்தும், அவன் மீண்டும் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் அனைத்து அஸ்திரங்களையும் உருவாக்கி அளித்தான்.

சக்ருர்தேவாஸ்ததஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸாஹாய்யமவ்யயாஃ த்விஜேநைகேந யோத்தும் ஹி ப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய மஹாபலாஃ

அப்போது அழியாத தேவர்கள், பிரம்மணனை ஒருவனாக எதிர்த்து போரிட விரைந்த விஷ்ணுவுக்கு துணை செய்தார்கள்.

குஶமுஷ்டிம் ததாதாய ததீசஃ ஸம்ஸ்மரந்பவம் ஸஸர்ஜ ஸர்வதேவேப்யோ வஜ்ராஸ்திஃ ஸர்வதோ வஶீ

அந்த சமயம் ததீசர் ஒரு கைப்பிடி தருமை எடுத்து, சிவனை நினைத்து, எல்லா தேவர்களுக்காக வஜ்ராயுதத்தை உருவாக்கினார்; அது எல்லாவற்றிலும் தலைமை பெற்றதாக இருந்தது.

திவ்யம் த்ரிஶூலம் அபவத் காலாக்நிஸத்ரு'ஶப்ரபம் தக்தும் தேவாந்மதிம் சக்ரே யுகாந்தாக்நிரிவாபரஃ

ஒரு தெய்வீகமான திரிசூலம் தோன்றியது; அது யுகத்தின் முடிவில் எரியும் அக்கினியைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தது; அந்த திரிசூலம் தேவர்களை எரிக்க எண்ணியது, இன்னொரு யுகாந்த அக்கினிபோல்.

இந்த்ரநாராயணாத்யைஶ் ச தேவைஸ்த்யக்தாநி யாநி து ஆயுதாநி ஸமஸ்தாநி ப்ரணேமுஸ் த்ரிஶிகம் முநே

இந்திரன், நாராயணன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் கைவிட்ட அனைத்து ஆயுதங்களும் அந்த திரிசூலத்திற்கு வணங்கி நின்றன, முனிவரே.

தேவாஶ் ச துத்ருவுஃ ஸர்வே த்வஸ்தவீர்யா த்விஜோத்தம ஸஸர்ஜ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸ்வதேஹாத்புருஷோத்தமஃ

அனைத்து தேவர்களும் தங்கள் வலிமை சிதைந்ததால் ஓடினர், சிறந்த பிராமணரே; பின்னர் பரமபுருஷனான விஷ்ணு தன் உடலிலிருந்து—

ஆத்மநஃ ஸத்ரு'ஶாந் திவ்யாம்ல் லக்ஷலக்ஷாயுதாந் கணாந் தாநி ஸர்வாணி ஸஹஸா ததாஹ முநிஸத்தமஃ

தன் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீகக் கூட்டங்களை உருவாக்கினார்; ஆனால் அந்த சிறந்த முனிவர் அவற்றை எல்லாம் உடனே எரித்துவிட்டார்.

ததோ விஸ்மயநார்தாய விஶ்வமூர்திரபூத்தரிஃ தஸ்ய தேஹே ஹரேஃ ஸாக்ஷாத் அபஶ்யத்த்விஜஸத்தமஃ

பின்னர், வியப்புக்காக, ஹரி உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்த உருவமாக ஆனார்; அந்த ஹரியின் உருவத்தை சிறந்த பிராமணர் நேரில் கண்டார்.

ததீசோ பகவாந்விப்ரஃ தேவதாநாம் கணாந் ப்ரு'தக் ருத்ராணாம் கோடயஶ்சைவ கணாநாம் கோடயஸ்ததா

பரமபாக்யவான் ததீச முனிவர், அந்த நேரத்தில், தனித்தனியாக தேவர்களின் கூட்டங்களையும், ருத்ரர்களின் கோடிகளையும், அவர்களுடைய கூட்டங்களையும் பார்த்தார்.

அண்டாநாம் கோடயஶ்சைவ விஶ்வமூர்தேஸ்தநௌ ததா த்ரு'ஷ்ட்வைததகிலம் தத்ர ச்யாவநிர் விஸ்மிதம் ததா

அப்போது அந்த உலகமயமான உருவத்தின் உடலில் கோடி கோடியாக அண்டங்களையும் பார்த்தார்; அவையெல்லாம் பார்த்து, ச்யாவனன் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.