லிங்கபுராணம்

பகவந்ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித் ததீச இதி விஶ்ருதஃ தர்மவேத்தா விநீதாத்மா ஸகா மம புராபவத்

பெருமானே, ததீசன் என்ற புகழ்பெற்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்; தர்மத்தை அறிந்தவர், மனதை அடக்கியவர், முன்பு எனக்கு நண்பராக இருந்தார்.

அவத்யஃ ஸர்வதா ஸர்வைஃ ஶங்கரார்சநதத்பரஃ ஸாவஜ்ஞம் வாமபாதேந ஸ மாம் மூர்த்நி ஸதஸ்யத

அவர் எப்போதும் யாராலும் வெல்ல முடியாதவர், சங்கரனை வழிபடுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்; அவமானமாக இடது காலால் எனது தலையில் சபையில் அடித்தார்.

தாடயாமாஸ தேவேஶ விஷ்ணோ விஶ்வஜகத்பதே உவாச ச மதாவிஷ்டோ ந பிபேமீதி ஸர்வதஃ

தேவர்களின் தலைவனே, விஷ்ணுவே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, அவர் என்னை அடித்தார்; பெருமை கொண்டவர் போல், 'நான் எவரையும் பயப்படவில்லை' என்று எல்லா இடத்திலும் கூறினார்.

ஜேதுமிச்சாமி தம் விப்ரம் ததீசம் ஜகதீஶ்வர யதா ஹிதம் ததா கர்தும் த்வமர்ஹஸி ஜநார்தந

உலகத்தின் ஆண்டவரே, அந்த ததீசன் பிராமணனை நான் வெல்ல விரும்புகிறேன்; என்னை ஏற்ற வகையில் நீ செய்ய வேண்டும், ஜனார்த்தனனே.

ஜ்ஞாத்வா ஸோ ऽபி ததீசஸ்ய ஹ்ய் அவத்யத்வம் மஹாத்மநஃ ஸஸ்மார ச மஹேஶஸ்ய ப்ரபாவமதுலம் ஹரிஃ

அந்த மகான் ததீசனுக்கு யாராலும் தீங்கு செய்ய முடியாது என்பதை அறிந்து, ஹரி மகேசனின் ஒப்பற்ற வலிமையை நினைத்தார்.

ஏவம் ஸ்ம்ரு'த்வா ஹரிஃ ப்ராஹ ப்ரஹ்மணஃ க்ஷுதஸம்பவம் விப்ராணாம் நாஸ்தி ராஜேந்த்ர பயமேத்ய மஹேஶ்வரம்

இவ்வாறு நினைத்த ஹரி, 'மன்னா, பிராமணர்களுக்கு, பிரம்மாவின் பசியிலிருந்து பிறந்தவர்களாக இருப்பதால், மகேசுவரனால் எந்தப் பயமும் இல்லை' என்று கூறினார்.

விஶேஷாத்ருத்ரபக்தாநாம் அபயம் ஸர்வதா ந்ரு'ப நீசாநாமபி ஸர்வத்ர ததீசஸ்யாஸ்ய கிம் புநஃ

மன்னா, குறிப்பாக ருத்ர பக்தர்களுக்குத் துன்பம் எப்போதும் இல்லை; எங்கும் தாழ்ந்தவர்களுக்குக் கூட பாதுகாப்பு உண்டு; அப்படியிருக்க ததீசனுக்கு என்ன கேட்கிறது?

தஸ்மாத்தவ மஹாபாக விஜயோ நாஸ்தி பூபதே துஃகம் கரோமி விப்ரஸ்ய ஶாபார்தம் ஸஸுரஸ்ய மே

அதனால், பெரிய அதிர்ஷ்டசாலியாய், உனக்கு வெற்றி கிடையாது, மன்னா; அந்த பிராமணனுக்கும் தேவர்களுக்கும் சாபம் ஏற்படும்படி நான் துன்பம் செய்வேன்.

பவிதா தஸ்ய ஶாபேந தக்ஷயஜ்ஞே ஸுரைஃ ஸமம் விநாஶோ மம ராஜேந்த்ர புநருத்தாநமேவ ச

அவரது சாபத்தால், மன்னா, தக்ஷன் யாகத்தில் எனக்கும் தேவர்களுக்கும் அழிவு வரும்; பின்னர் மீண்டும் எழுச்சி உண்டாகும்.

தஸ்மாத்ஸமேத்ய விப்ரேந்த்ரம் ஸர்வயத்நேந பூபதே கரோமி யத்நம் ராஜேந்த்ர ததீசவிஜயாய தே

அதனால், உன்னிடம் வந்து, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, நான் முழு முயற்சியுடன், ராஜா, ததீசனை வெல்ல உனக்காக முயற்சி செய்கிறேன்.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் க்ஷுபஃ ப்ராஹ ததாஸ்த்விதி ஜநார்தநம் பகவாநபி விப்ரஸ்ய ததீசஸ்யாஶ்ரமம் யயௌ

இந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, க்ஷுபன் ஜனார்த்தனனிடம் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னான். பகவான் கூட அந்த பிரம்மணர் ததீசனின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஆஸ்தாய ரூபம் விப்ரஸ்ய பகவாந் பக்தவத்ஸலஃ ததீசமாஹ ப்ரஹ்மர்ஷிம் அபிவந்த்ய ஜகத்குருஃ

பக்தர்களை நேசிப்பவரான பகவான், பிரம்மணரின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகுக்கு குருவாகிய ததீச முனிவரிடம் சென்று வணங்கி பேசினார்.

போபோ ததீச ப்ரஹ்மர்ஷே பவார்சநரதாவ்யய வரமேகம் வ்ரு'ணே த்வத்தஸ் தம் பவாந்தாதுமர்ஹதி

ததீசா, பிரம்மணர்களில் பெரிய முனிவரே, நீ எப்போதும் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கிறாய். உன்னிடம் ஒரு வரம் கேட்கிறேன்; அதை நீ எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.

யாசிதோ தேவதேவேந ததீசஃ ப்ராஹ விஷ்ணுநா ஜ்ஞாதம் தவேப்ஸிதம் ஸர்வம் ந பிபேமி தவாப்யஹம்

தேவர்களின் தலைவனால் இப்படிக் கேட்டபோது, ததீசன் விஷ்ணுவிடம் சொன்னான்: 'நீ விரும்பும் அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்; உன்னையும்கூட நான் பயப்படவில்லை.'

பவாந் விப்ரஸ்ய ரூபேண ஆகதோ ऽஸி ஜநார்தந பூதம் பவிஷ்யம் தேவேஶ வர்தமாநம் ஜநார்தந

ஜனார்த்தனா, நீ பிரம்மணரின் உருவத்தில் வந்திருக்கிறாய்; தேவர்களின் தலைவனே, நீ கடந்த காலமும், வருங்காலமும், நிகழ்காலமும் ஆனவன்.

ஜ்ஞாதம் ப்ரஸாதாத்ருத்ரஸ்ய த்விஜத்வம் த்யஜ ஸுவ்ரத ஆராதிதோ ऽஸி தேவேஶ க்ஷுபேண மதுஸூதந

ருத்ரனின் அருளால் எனக்குத் தெரியும்; நல்ல விரதமுள்ளவனே, இந்த பிரம்மண உருவத்தை விட்டு விடு. தேவர்களின் தலைவனே, க்ஷுபனால் நீ வழிபடப்பட்டுள்ளாய், மதுசூதனா.

ஜாநே தவைநாம் பகவந் பக்தவத்ஸலதாம் ஹரே ஸ்தாநே தவைஷா பகவந் பக்தவாத்ஸல்யதா ஹரே

பகவனே, உன் பக்தர்களை நேசிப்பது எனக்குத் தெரியும், ஹரியே; பகவனே, உன் பக்தர்களிடம் உள்ள அன்பு உனக்கு ஏற்றது, ஹரியே.

அஸ்தி சேத்பகவந் பீதிர் பவார்சநரதஸ்ய மே வக்துமர்ஹஸி யத்நேந வரதாம்புஜலோசந

பகவனே, நான் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கும் எனக்கு ஏதேனும் பயம் இருந்தால், அதை நீ உண்மையுடன் சொல்ல வேண்டும், வரங்களை வழங்கும் தாமரைப் பற்கள் கொண்டவனே.

வதாமி ந ம்ரு'ஷா தஸ்மாந் ந பிபேமி ஜநார்தந ந பிபேமி ஜகத்யஸ்மிந் தேவதைத்யத்விஜாதபி

அதனால், நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; ஜனார்த்தனா, எனக்கு பயமில்லை. இந்த உலகில் தேவன், அசுரன், அல்லது பிரம்மணன் யாராக இருந்தாலும் எனக்கு பயமில்லை.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததீசஸ்ய ததாஸ்தாய ஜநார்தநஃ ஸ்வரூபம் ஸஸ்மிதம் ப்ராஹ ஸம்த்யஜ்ய த்விஜதாம் க்ஷணாத்

ததீசனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஜனார்த்தனன் ஒரு கணத்தில் பிரம்மண உருவத்தை விட்டுவிட்டு, சிரித்தபடி தன் இயல்பான உருவத்தில் பேசினார்.

பயம் ததீச ஸர்வத்ர நாஸ்த்யேவ தவ ஸுவ்ரத பவார்சநரதோ யஸ்மாத் பவாந் ஸர்வஜ்ஞ ஏவ ச

ததீசா, நல்ல விரதமுள்ளவனே, நீ எங்கும் உண்மையில் பயப்பட வேண்டியதில்லை; ஏனெனில் நீ இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்தவன், மேலும் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் நீயே.

பிபேமீதி ஸக்ரு'த்வக்தும் த்வமர்ஹஸி நமஸ்தவ நியோகாந்மம விப்ரேந்த்ர க்ஷுபம் ப்ரதி ஸதஸ்யத

நீ ஒருமுறை 'நான் பயப்படுகிறேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்—உனக்கு வணக்கம்! என் கட்டளையின்படி, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவனே, அந்த மன்றத்தில் க்ஷுபனிடம் இதைச் சொல்.

ஏவம் ஶ்ருத்வாபி தத்வாக்யம் ஸாந்த்வம் விஷ்ணோர்மஹாமுநிஃ ந பிபேமீதி தம் ப்ராஹ ததீசோ தேவஸத்தமம்

விஷ்ணுவின் அந்த சமாதான வார்த்தைகளைக் கேட்டும், அந்த மகா முனிவர் ததீசன், அந்தத் தேவர்களில் சிறந்தவரிடம், 'நான் பயப்படவில்லை' என்று பதிலளித்தார்.

ப்ரபாவாத்தேவதேவஸ்ய ஶம்போஃ ஸாக்ஷாத்பிநாகிநஃ ஶர்வஸ்ய ஶங்கரஸ்யாஸ்ய ஸர்வஜ்ஞஸ்ய மஹாமுநிஃ

தேவர்களின் தேவனான சம்பு, பிணாகம் ஏந்தியவன், சர்வன், சங்கரன், அனைத்தையும் அறிந்தவன்—அவரது சக்தியால் அந்த மகா முனிவர்—

ததஸ்தஸ்ய முநேஃ ஶ்ருத்வா வசநம் குபிதோ ஹரிஃ சக்ரமுத்யம்ய பகவாந் திதக்ஷுர்முநிஸத்தமம்

அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஹரி கோபமடைந்து, தன் சக்கரத்தை தூக்கி, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை எரிக்கத் தயார் ஆனான்.

அபவத்குண்டிதாக்ரம் ஹி விஷ்ணோஶ்சக்ரம் ஸுதர்ஶநம் ப்ரபாவாத்தி ததீசஸ்ய க்ஷுபஸ்யைவ ஹி ஸம்நிதௌ

ஆனால், ததீசனின் சக்தியால், மேலும் க்ஷுபன் முன்னிலையில், விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரம் முனை மங்கியது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தத்குண்டிதாக்ரம் ஹி சக்ரம் சக்ரிணமாஹ ஸஃ ததீசஃ ஸஸ்மிதம் ஸாக்ஷாத் ஸதஸத்வ்யக்திகாரணம்

அந்த சக்கரத்தின் முனை மங்கியதைப் பார்த்த சக்கரத்தை ஏந்தியவனை, சிரித்தபடி, ததீசன், உருவும் உருவற்றதுக்கும் காரணமானவன், நேரில் பார்த்து சொன்னான்.

பகவந் பவதா லப்தம் புராதீவ ஸுதாருணம் ஸுதர்ஶநமிதி க்யாதம் சக்ரம் விஷ்ணோ ப்ரயத்நதஃ

அருளாளா, நீ பழைய காலத்தில் மிகுந்த முயற்சியுடன் பெற்ற சுதர்சனமாகப் புகழ்பெற்ற அந்த சக்கரம், விஷ்ணுவின் ஆயுதமாக அனைவரும் அறிந்திருக்கின்றது.

பவஸ்யைதச்சுபம் சக்ரம் ந ஜிகாம்ஸதி மாமிஹ ப்ரஹ்மாஸ்த்ராத்யைஸ்ததாந்யைர்ஹி ப்ரயத்நம் கர்துமர்ஹஸி

இந்த சிவனுடைய புனிதமான சக்கரம் இங்கு என்னை தீங்கு செய்ய விரும்பவில்லை; அதனால், பிரம்மாவின் ஆயுதங்களும் மற்றவையும் கொண்டு நீ முயற்சி செய்ய வேண்டும்.