லிங்கபுராணம்

ஸம்கர்ஷண மஹாபாக ப்ரத்யும்ந புருஷோத்தம அநிருத்த மஹாவிஷ்ணோ ஸதா விஷ்ணோ நமோ ऽஸ்து தே

சங்கர்ஷணா, பெரும் பாக்கியசாலி, பிரத்யும்னா, புருஷோத்தமா, அனிருத்தா, பெரிய விஷ்ணுவே, எப்போதும் விஷ்ணுவே, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம்.

விஷ்ணோ தவாஸநம் திவ்யம் அவ்யக்தம் மத்யதோ விபுஃ ஸஹஸ்ரபணஸம்யுக்தஸ் தமோமூர்திர்தராதரஃ

விஷ்ணுவே, உமது தெய்வீக ஆசனம் கண்களுக்கு புலப்படாதது; அதன் நடுவில் எங்கும் நிறைந்தவன், ஆயிரம் பாம்பு தலைகளுடன், இருளின் உருவாகவும் பூமியைத் தாங்குபவனாகவும் இருக்கின்றான்.

அதஶ் ச தர்மோ தேவேஶ ஜ்ஞாநம் வைராக்யமேவ ச ஐஶ்வர்யமாஸநஸ்யாஸ்ய பாதரூபேண ஸுவ்ரத

அதற்குக் கீழே, தேவர்களின் தலைவனே, தர்மமும் ஞானமும் விருப்பமின்மையும் உள்ளன; நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, அந்த ஆசனத்தின் கால்கள் உமது ஆட்சி ஆகும்.

ஸப்தபாதாலபாதஸ்த்வம் தராஜகநமேவ ச வாஸாம்ஸி ஸாகராஃ ஸப்த திஶஶ்சைவ மஹாபுஜாஃ

ஏழு பாதாளங்கள் உமது கால்கள், பூமி உமது இடுப்பு, ஏழு கடல்கள் உமது உடை, திசைகள் உமது வலிமையான கைபோல் உள்ளன.

த்யௌர்மூர்தா தே விபோ நாபிஃ கம் வாயுர்நாஸிகாம் கதஃ நேத்ரே ஸோமஶ் ச ஸூர்யஶ் ச கேஶா வை புஷ்கராதயஃ

எங்கும் நிறைந்தவரே, வானம் உமது தலை, உமது நாபி ஆகாயம், காற்று உமது மூக்கில் புகுகிறது, சந்திரனும் சூரியனும் உமது கண்கள், உமது முடி நீலத்தாமரை முதலான மலர்களாகும்.

நக்ஷத்ரதாரகா த்யௌஶ் ச க்ரைவேயகவிபூஷணம் கதம் ஸ்தோஷ்யாமி தேவேஶம் பூஜ்யஶ் ச புருஷோத்தமஃ

நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் வானமும் உமது கழுத்தில் அலங்காரமாக இருக்கின்றன; தேவர்களின் தலைவனை, எல்லாம் வல்லவனை, நான் எவ்வாறு புகழ்வேன்?

ஶ்ரத்தயா ச க்ரு'தம் திவ்யம் யச் ச்ருதம் யச்ச கீர்திதம் யதிஷ்டம் தத்க்ஷமஸ்வேஶ நாராயண நமோ ऽஸ்து தே

நம்பிக்கையுடன் செய்த தெய்வீக செயல்கள், கேட்டதும் பாடியதும், ஏதேனும் தவறு இருந்தால், ஆண்டவரே, அதை மன்னியுங்கள்; நாராயணா, உமக்கு வணக்கம்.

இதம் து வைஷ்ணவம் ஸ்தோத்ரம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி க்ஷுபேண பரிகீர்திதம்

இந்த விஷ்ணுவை பற்றிய ஸ்தோத்திரம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குகிறது; யார் இதை ஓதினாலும் கேட்டாலும், சுருக்கமாகக் கூறினாலும்,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

அல்லது பக்தியுடன் பிறர் கேட்கச் செய்தாலும், அவன் விஷ்ணுவின் உலகத்தை அடைவான்.

ஸம்பூஜ்ய சைவம் த்ரிதஶேஶ்வராத்யைஃ ஸ்துத்வா ஸ்துதம் தேவமஜேயமீஶம் விஜ்ஞாபயாமாஸ நிரீக்ஷ்ய பக்த்யா ஜநார்தநாய ப்ரணிபத்ய மூர்த்நா

இவ்வாறு தேவர்களின் தலைவரையும் மற்றவர்களையும் வணங்கி, ஜெயிக்க முடியாத தேவனைப் புகழ்ந்து, பக்தியுடன் தலையணைத்து ஜனார்த்தனனிடம் அறிவித்தனர்.

பகவந்ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித் ததீச இதி விஶ்ருதஃ தர்மவேத்தா விநீதாத்மா ஸகா மம புராபவத்

பெருமானே, ததீசன் என்ற புகழ்பெற்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்; தர்மத்தை அறிந்தவர், மனதை அடக்கியவர், முன்பு எனக்கு நண்பராக இருந்தார்.

அவத்யஃ ஸர்வதா ஸர்வைஃ ஶங்கரார்சநதத்பரஃ ஸாவஜ்ஞம் வாமபாதேந ஸ மாம் மூர்த்நி ஸதஸ்யத

அவர் எப்போதும் யாராலும் வெல்ல முடியாதவர், சங்கரனை வழிபடுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்; அவமானமாக இடது காலால் எனது தலையில் சபையில் அடித்தார்.

தாடயாமாஸ தேவேஶ விஷ்ணோ விஶ்வஜகத்பதே உவாச ச மதாவிஷ்டோ ந பிபேமீதி ஸர்வதஃ

தேவர்களின் தலைவனே, விஷ்ணுவே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, அவர் என்னை அடித்தார்; பெருமை கொண்டவர் போல், 'நான் எவரையும் பயப்படவில்லை' என்று எல்லா இடத்திலும் கூறினார்.

ஜேதுமிச்சாமி தம் விப்ரம் ததீசம் ஜகதீஶ்வர யதா ஹிதம் ததா கர்தும் த்வமர்ஹஸி ஜநார்தந

உலகத்தின் ஆண்டவரே, அந்த ததீசன் பிராமணனை நான் வெல்ல விரும்புகிறேன்; என்னை ஏற்ற வகையில் நீ செய்ய வேண்டும், ஜனார்த்தனனே.

ஜ்ஞாத்வா ஸோ ऽபி ததீசஸ்ய ஹ்ய் அவத்யத்வம் மஹாத்மநஃ ஸஸ்மார ச மஹேஶஸ்ய ப்ரபாவமதுலம் ஹரிஃ

அந்த மகான் ததீசனுக்கு யாராலும் தீங்கு செய்ய முடியாது என்பதை அறிந்து, ஹரி மகேசனின் ஒப்பற்ற வலிமையை நினைத்தார்.

ஏவம் ஸ்ம்ரு'த்வா ஹரிஃ ப்ராஹ ப்ரஹ்மணஃ க்ஷுதஸம்பவம் விப்ராணாம் நாஸ்தி ராஜேந்த்ர பயமேத்ய மஹேஶ்வரம்

இவ்வாறு நினைத்த ஹரி, 'மன்னா, பிராமணர்களுக்கு, பிரம்மாவின் பசியிலிருந்து பிறந்தவர்களாக இருப்பதால், மகேசுவரனால் எந்தப் பயமும் இல்லை' என்று கூறினார்.

விஶேஷாத்ருத்ரபக்தாநாம் அபயம் ஸர்வதா ந்ரு'ப நீசாநாமபி ஸர்வத்ர ததீசஸ்யாஸ்ய கிம் புநஃ

மன்னா, குறிப்பாக ருத்ர பக்தர்களுக்குத் துன்பம் எப்போதும் இல்லை; எங்கும் தாழ்ந்தவர்களுக்குக் கூட பாதுகாப்பு உண்டு; அப்படியிருக்க ததீசனுக்கு என்ன கேட்கிறது?

தஸ்மாத்தவ மஹாபாக விஜயோ நாஸ்தி பூபதே துஃகம் கரோமி விப்ரஸ்ய ஶாபார்தம் ஸஸுரஸ்ய மே

அதனால், பெரிய அதிர்ஷ்டசாலியாய், உனக்கு வெற்றி கிடையாது, மன்னா; அந்த பிராமணனுக்கும் தேவர்களுக்கும் சாபம் ஏற்படும்படி நான் துன்பம் செய்வேன்.

பவிதா தஸ்ய ஶாபேந தக்ஷயஜ்ஞே ஸுரைஃ ஸமம் விநாஶோ மம ராஜேந்த்ர புநருத்தாநமேவ ச

அவரது சாபத்தால், மன்னா, தக்ஷன் யாகத்தில் எனக்கும் தேவர்களுக்கும் அழிவு வரும்; பின்னர் மீண்டும் எழுச்சி உண்டாகும்.

தஸ்மாத்ஸமேத்ய விப்ரேந்த்ரம் ஸர்வயத்நேந பூபதே கரோமி யத்நம் ராஜேந்த்ர ததீசவிஜயாய தே

அதனால், உன்னிடம் வந்து, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, நான் முழு முயற்சியுடன், ராஜா, ததீசனை வெல்ல உனக்காக முயற்சி செய்கிறேன்.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் க்ஷுபஃ ப்ராஹ ததாஸ்த்விதி ஜநார்தநம் பகவாநபி விப்ரஸ்ய ததீசஸ்யாஶ்ரமம் யயௌ

இந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, க்ஷுபன் ஜனார்த்தனனிடம் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னான். பகவான் கூட அந்த பிரம்மணர் ததீசனின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஆஸ்தாய ரூபம் விப்ரஸ்ய பகவாந் பக்தவத்ஸலஃ ததீசமாஹ ப்ரஹ்மர்ஷிம் அபிவந்த்ய ஜகத்குருஃ

பக்தர்களை நேசிப்பவரான பகவான், பிரம்மணரின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகுக்கு குருவாகிய ததீச முனிவரிடம் சென்று வணங்கி பேசினார்.

போபோ ததீச ப்ரஹ்மர்ஷே பவார்சநரதாவ்யய வரமேகம் வ்ரு'ணே த்வத்தஸ் தம் பவாந்தாதுமர்ஹதி

ததீசா, பிரம்மணர்களில் பெரிய முனிவரே, நீ எப்போதும் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கிறாய். உன்னிடம் ஒரு வரம் கேட்கிறேன்; அதை நீ எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.

யாசிதோ தேவதேவேந ததீசஃ ப்ராஹ விஷ்ணுநா ஜ்ஞாதம் தவேப்ஸிதம் ஸர்வம் ந பிபேமி தவாப்யஹம்

தேவர்களின் தலைவனால் இப்படிக் கேட்டபோது, ததீசன் விஷ்ணுவிடம் சொன்னான்: 'நீ விரும்பும் அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்; உன்னையும்கூட நான் பயப்படவில்லை.'

பவாந் விப்ரஸ்ய ரூபேண ஆகதோ ऽஸி ஜநார்தந பூதம் பவிஷ்யம் தேவேஶ வர்தமாநம் ஜநார்தந

ஜனார்த்தனா, நீ பிரம்மணரின் உருவத்தில் வந்திருக்கிறாய்; தேவர்களின் தலைவனே, நீ கடந்த காலமும், வருங்காலமும், நிகழ்காலமும் ஆனவன்.

ஜ்ஞாதம் ப்ரஸாதாத்ருத்ரஸ்ய த்விஜத்வம் த்யஜ ஸுவ்ரத ஆராதிதோ ऽஸி தேவேஶ க்ஷுபேண மதுஸூதந

ருத்ரனின் அருளால் எனக்குத் தெரியும்; நல்ல விரதமுள்ளவனே, இந்த பிரம்மண உருவத்தை விட்டு விடு. தேவர்களின் தலைவனே, க்ஷுபனால் நீ வழிபடப்பட்டுள்ளாய், மதுசூதனா.

ஜாநே தவைநாம் பகவந் பக்தவத்ஸலதாம் ஹரே ஸ்தாநே தவைஷா பகவந் பக்தவாத்ஸல்யதா ஹரே

பகவனே, உன் பக்தர்களை நேசிப்பது எனக்குத் தெரியும், ஹரியே; பகவனே, உன் பக்தர்களிடம் உள்ள அன்பு உனக்கு ஏற்றது, ஹரியே.

அஸ்தி சேத்பகவந் பீதிர் பவார்சநரதஸ்ய மே வக்துமர்ஹஸி யத்நேந வரதாம்புஜலோசந

பகவனே, நான் இறைவனை வழிபடுவதில் மனமுடைந்திருக்கும் எனக்கு ஏதேனும் பயம் இருந்தால், அதை நீ உண்மையுடன் சொல்ல வேண்டும், வரங்களை வழங்கும் தாமரைப் பற்கள் கொண்டவனே.

வதாமி ந ம்ரு'ஷா தஸ்மாந் ந பிபேமி ஜநார்தந ந பிபேமி ஜகத்யஸ்மிந் தேவதைத்யத்விஜாதபி

அதனால், நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; ஜனார்த்தனா, எனக்கு பயமில்லை. இந்த உலகில் தேவன், அசுரன், அல்லது பிரம்மணன் யாராக இருந்தாலும் எனக்கு பயமில்லை.