லிங்கபுராணம்

கிரீடீ பத்மஹஸ்தஶ் ச ஸர்வாபரணபூஷிதஃ பீதாம்பரஶ் ச பகவாந் தேவைர்தைத்யைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தஃ

முடி சூடியவர், தாமரை பிடித்தவர், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், மஞ்சள் vasthiram அணிந்தவர், தேவர்களும் அசுரர்களும் சூழ்ந்திருந்தனர்.

ப்ரததௌ தர்ஶநம் தஸ்மை திவ்யம் வை கருடத்வஜஃ திவ்யேந தர்ஶநேநைவ த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் ஜநார்தநம்

கருடக்கொடி ஏந்தியவர் அவருக்கு தெய்வீக தரிசனம் அளித்தார்; அந்த தெய்வீக வடிவத்தில் ஜனார்த்தனனை அவர் கண்டார்.

துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ ப்ரணம்ய கருடத்வஜம் த்வமாதிஸ்த்வமநாதிஶ் ச ப்ரக்ரு'திஸ்த்வம் ஜநார்தநஃ

கருடக்கொடி ஏந்தியவரை அவர் விருப்பமான வார்த்தைகளால் போற்றி, வணங்கி, 'நீயே ஆதியுமாகவும், முடிவில்லாதவராகவும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாகவும் இருக்கின்றாய் ஜனார்த்தனா' என்று கூறினார்.

புருஷஸ்த்வம் ஜகந்நாதோ விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரோ பவாந் யோ ऽயம் ப்ரஹ்மாஸி புருஷோ விஶ்வமூர்திஃ பிதாமஹஃ

நீயே மனிதருள் சிறந்தவர், உலகத்தின் ஆண்டவர், விஷ்ணு, எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவன்; நீயே பிரம்மா, மனிதருள் சிறந்தவர், உலகமயமான வடிவம், முதிர்ந்த பிதாமகன்.

தத்த்வமாத்யம் பவாநேவ பரம் ஜ்யோதிர்ஜநார்தந பரமாத்மா பரம் தாம ஶ்ரீபதே பூபதே ப்ரபோ

ஆதியுள்ள உண்மை நீயே, உயர்ந்த ஒளி, ஜனார்த்தனா, பரமாத்மா, உயர்ந்த தங்கும் இடம், திருமகளின் நாதா, பூமியின் ஆண்டவா, பிரபுவே.

த்வத்க்ரோதஸம்பவோ ருத்ரஸ் தமஸா ச ஸமாவ்ரு'தஃ த்வத்ப்ரஸாதாஜ்ஜகத்தாதா ரஜஸா ச பிதாமஹஃ

உன்னுடைய கோபத்திலிருந்து உருவானவன் ருத்ரன், இருளால் சூழப்பட்டவன்; உன்னுடைய அருளால் உலகத்தை படைக்கும் பிரம்மா, செயலாற்றும் சக்தியுடன் தோன்றுகிறார்.

த்வத்ப்ரஸாதாத்ஸ்வயம் விஷ்ணுஃ ஸத்த்வேந புருஷோத்தமஃ காலமூர்தே ஹரே விஷ்ணோ நாராயண ஜகந்மய

உன்னுடைய அருளால் விஷ்ணுவே, தூய்மையுடன் புருஷோத்தமனாகிறார்; ஹரியே, விஷ்ணுவே, நாராயணா, உலகம் முழுவதும் நிறைந்தவன், காலத்தின் வடிவம் கொண்டவன்.

மஹாம்ஸ் ததா ச பூதாதிஸ் தந்மாத்ராணீந்த்ரியாணி ச த்வயைவாதிஷ்டிதாந்யேவ விஶ்வமூர்தே மஹேஶ்வர

பெரிய பஞ்சபூதங்கள், நுண்ணிய தன்மைகள், அறிவு உறுப்புகள் எல்லாம் உன்னால் நிறுவப்பட்டவை, உலகமயமான வடிவம் கொண்ட மஹேசுவரா.

மஹாதேவ ஜகந்நாத பிதாமஹ ஜகத்குரோ ப்ரஸீத தேவதேவேஶ ப்ரஸீத பரமேஶ்வர

மகாதேவா, உலகத்தின் ஆண்டவா, பிதாமகா, உலகத்திற்கு கற்றுத் தரும் ஆசிரியா, தேவதைகளின் தலைவா, பரமேசுவரா, தயை செய்.

ப்ரஸீத த்வம் ஜகந்நாத ஶரண்யம் ஶரணம் கதஃ வைகுண்ட ஶௌரே ஸர்வஜ்ஞ வாஸுதேவ மஹாபுஜ

உலகத்தின் ஆண்டவா, தயை செய்; நான் உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன், வைகுண்டா, சௌரியே, எல்லாம் அறிந்தவா, வாசுதேவா, வலிமை மிகுந்தவா.

ஸம்கர்ஷண மஹாபாக ப்ரத்யும்ந புருஷோத்தம அநிருத்த மஹாவிஷ்ணோ ஸதா விஷ்ணோ நமோ ऽஸ்து தே

சங்கர்ஷணா, பெரும் பாக்கியசாலி, பிரத்யும்னா, புருஷோத்தமா, அனிருத்தா, பெரிய விஷ்ணுவே, எப்போதும் விஷ்ணுவே, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம்.

விஷ்ணோ தவாஸநம் திவ்யம் அவ்யக்தம் மத்யதோ விபுஃ ஸஹஸ்ரபணஸம்யுக்தஸ் தமோமூர்திர்தராதரஃ

விஷ்ணுவே, உமது தெய்வீக ஆசனம் கண்களுக்கு புலப்படாதது; அதன் நடுவில் எங்கும் நிறைந்தவன், ஆயிரம் பாம்பு தலைகளுடன், இருளின் உருவாகவும் பூமியைத் தாங்குபவனாகவும் இருக்கின்றான்.

அதஶ் ச தர்மோ தேவேஶ ஜ்ஞாநம் வைராக்யமேவ ச ஐஶ்வர்யமாஸநஸ்யாஸ்ய பாதரூபேண ஸுவ்ரத

அதற்குக் கீழே, தேவர்களின் தலைவனே, தர்மமும் ஞானமும் விருப்பமின்மையும் உள்ளன; நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, அந்த ஆசனத்தின் கால்கள் உமது ஆட்சி ஆகும்.

ஸப்தபாதாலபாதஸ்த்வம் தராஜகநமேவ ச வாஸாம்ஸி ஸாகராஃ ஸப்த திஶஶ்சைவ மஹாபுஜாஃ

ஏழு பாதாளங்கள் உமது கால்கள், பூமி உமது இடுப்பு, ஏழு கடல்கள் உமது உடை, திசைகள் உமது வலிமையான கைபோல் உள்ளன.

த்யௌர்மூர்தா தே விபோ நாபிஃ கம் வாயுர்நாஸிகாம் கதஃ நேத்ரே ஸோமஶ் ச ஸூர்யஶ் ச கேஶா வை புஷ்கராதயஃ

எங்கும் நிறைந்தவரே, வானம் உமது தலை, உமது நாபி ஆகாயம், காற்று உமது மூக்கில் புகுகிறது, சந்திரனும் சூரியனும் உமது கண்கள், உமது முடி நீலத்தாமரை முதலான மலர்களாகும்.

நக்ஷத்ரதாரகா த்யௌஶ் ச க்ரைவேயகவிபூஷணம் கதம் ஸ்தோஷ்யாமி தேவேஶம் பூஜ்யஶ் ச புருஷோத்தமஃ

நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் வானமும் உமது கழுத்தில் அலங்காரமாக இருக்கின்றன; தேவர்களின் தலைவனை, எல்லாம் வல்லவனை, நான் எவ்வாறு புகழ்வேன்?

ஶ்ரத்தயா ச க்ரு'தம் திவ்யம் யச் ச்ருதம் யச்ச கீர்திதம் யதிஷ்டம் தத்க்ஷமஸ்வேஶ நாராயண நமோ ऽஸ்து தே

நம்பிக்கையுடன் செய்த தெய்வீக செயல்கள், கேட்டதும் பாடியதும், ஏதேனும் தவறு இருந்தால், ஆண்டவரே, அதை மன்னியுங்கள்; நாராயணா, உமக்கு வணக்கம்.

இதம் து வைஷ்ணவம் ஸ்தோத்ரம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி க்ஷுபேண பரிகீர்திதம்

இந்த விஷ்ணுவை பற்றிய ஸ்தோத்திரம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குகிறது; யார் இதை ஓதினாலும் கேட்டாலும், சுருக்கமாகக் கூறினாலும்,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

அல்லது பக்தியுடன் பிறர் கேட்கச் செய்தாலும், அவன் விஷ்ணுவின் உலகத்தை அடைவான்.

ஸம்பூஜ்ய சைவம் த்ரிதஶேஶ்வராத்யைஃ ஸ்துத்வா ஸ்துதம் தேவமஜேயமீஶம் விஜ்ஞாபயாமாஸ நிரீக்ஷ்ய பக்த்யா ஜநார்தநாய ப்ரணிபத்ய மூர்த்நா

இவ்வாறு தேவர்களின் தலைவரையும் மற்றவர்களையும் வணங்கி, ஜெயிக்க முடியாத தேவனைப் புகழ்ந்து, பக்தியுடன் தலையணைத்து ஜனார்த்தனனிடம் அறிவித்தனர்.

பகவந்ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித் ததீச இதி விஶ்ருதஃ தர்மவேத்தா விநீதாத்மா ஸகா மம புராபவத்

பெருமானே, ததீசன் என்ற புகழ்பெற்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்; தர்மத்தை அறிந்தவர், மனதை அடக்கியவர், முன்பு எனக்கு நண்பராக இருந்தார்.

அவத்யஃ ஸர்வதா ஸர்வைஃ ஶங்கரார்சநதத்பரஃ ஸாவஜ்ஞம் வாமபாதேந ஸ மாம் மூர்த்நி ஸதஸ்யத

அவர் எப்போதும் யாராலும் வெல்ல முடியாதவர், சங்கரனை வழிபடுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்; அவமானமாக இடது காலால் எனது தலையில் சபையில் அடித்தார்.

தாடயாமாஸ தேவேஶ விஷ்ணோ விஶ்வஜகத்பதே உவாச ச மதாவிஷ்டோ ந பிபேமீதி ஸர்வதஃ

தேவர்களின் தலைவனே, விஷ்ணுவே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, அவர் என்னை அடித்தார்; பெருமை கொண்டவர் போல், 'நான் எவரையும் பயப்படவில்லை' என்று எல்லா இடத்திலும் கூறினார்.

ஜேதுமிச்சாமி தம் விப்ரம் ததீசம் ஜகதீஶ்வர யதா ஹிதம் ததா கர்தும் த்வமர்ஹஸி ஜநார்தந

உலகத்தின் ஆண்டவரே, அந்த ததீசன் பிராமணனை நான் வெல்ல விரும்புகிறேன்; என்னை ஏற்ற வகையில் நீ செய்ய வேண்டும், ஜனார்த்தனனே.

ஜ்ஞாத்வா ஸோ ऽபி ததீசஸ்ய ஹ்ய் அவத்யத்வம் மஹாத்மநஃ ஸஸ்மார ச மஹேஶஸ்ய ப்ரபாவமதுலம் ஹரிஃ

அந்த மகான் ததீசனுக்கு யாராலும் தீங்கு செய்ய முடியாது என்பதை அறிந்து, ஹரி மகேசனின் ஒப்பற்ற வலிமையை நினைத்தார்.

ஏவம் ஸ்ம்ரு'த்வா ஹரிஃ ப்ராஹ ப்ரஹ்மணஃ க்ஷுதஸம்பவம் விப்ராணாம் நாஸ்தி ராஜேந்த்ர பயமேத்ய மஹேஶ்வரம்

இவ்வாறு நினைத்த ஹரி, 'மன்னா, பிராமணர்களுக்கு, பிரம்மாவின் பசியிலிருந்து பிறந்தவர்களாக இருப்பதால், மகேசுவரனால் எந்தப் பயமும் இல்லை' என்று கூறினார்.

விஶேஷாத்ருத்ரபக்தாநாம் அபயம் ஸர்வதா ந்ரு'ப நீசாநாமபி ஸர்வத்ர ததீசஸ்யாஸ்ய கிம் புநஃ

மன்னா, குறிப்பாக ருத்ர பக்தர்களுக்குத் துன்பம் எப்போதும் இல்லை; எங்கும் தாழ்ந்தவர்களுக்குக் கூட பாதுகாப்பு உண்டு; அப்படியிருக்க ததீசனுக்கு என்ன கேட்கிறது?

தஸ்மாத்தவ மஹாபாக விஜயோ நாஸ்தி பூபதே துஃகம் கரோமி விப்ரஸ்ய ஶாபார்தம் ஸஸுரஸ்ய மே

அதனால், பெரிய அதிர்ஷ்டசாலியாய், உனக்கு வெற்றி கிடையாது, மன்னா; அந்த பிராமணனுக்கும் தேவர்களுக்கும் சாபம் ஏற்படும்படி நான் துன்பம் செய்வேன்.

பவிதா தஸ்ய ஶாபேந தக்ஷயஜ்ஞே ஸுரைஃ ஸமம் விநாஶோ மம ராஜேந்த்ர புநருத்தாநமேவ ச

அவரது சாபத்தால், மன்னா, தக்ஷன் யாகத்தில் எனக்கும் தேவர்களுக்கும் அழிவு வரும்; பின்னர் மீண்டும் எழுச்சி உண்டாகும்.