லிங்கபுராணம்

இந்த்ரஸ்யாபி ச தேவாநாம் தஸ்மாத்வை புஷ்டிவர்தநஃ தம் தேவமம்ரு'தம் ருத்ரம் கர்மணா தபஸா ததா

இந்திரனுக்கும் மற்ற தேவர்களுக்கும் அவன் தந்தை; அதனால் செழிப்பை வளர்க்கும் பெருமை அவனுக்கு உண்டு. அந்த இறைவன், மரணமற்ற ருத்ரன், செயலும் தவமும் மூலம் அடையப்படுகிறான்.

ஸ்வாத்யாயேந ச யோகேந த்யாநேந ச யஜாமஹே ஸத்யேநாநேந முக்ஷீயாந் ம்ரு'த்யுபாஶாத் பவஃ ஸ்வயம்

சுவத்யாயம், யோகம், தியானம் ஆகியவற்றால் நாங்கள் அவனை வழிபடுகிறோம்; இந்த உண்மையால், மரண பாசத்திலிருந்து விடுதலை பெறட்டும், பவா, உன் அருளால்.

பந்தமோக்ஷகரோ யஸ்மாத் உர்வாருகமிவ ப்ரபுஃ ம்ரு'தஸம்ஜீவநோ மந்த்ரோ மயா லப்தஸ்து ஶங்கராத்

ஏனெனில் அவன் பந்தத்தையும் விடுதலையையும் அளிப்பவன், வெள்ளரிக்காய் தண்டிலிருந்து பிரிவதைப்போல்; மறுபடியும் உயிர் பெறும் மந்திரத்தை நான் சங்கரனிடமிருந்து பெற்றுள்ளேன்.

ஜப்த்வா ஹுத்வாபிமந்த்ர்யைவம் ஜலம் பீத்வா திவாநிஶம் லிங்கஸ்ய ஸம்நிதௌ த்யாத்வா நாஸ்தி ம்ரு'த்யுபயம் த்விஜ

இந்த முறையில் ஜபித்து, அர்ப்பணித்து, புனிதம் செய்து, அந்த நீரை பகலும் இரவும் பருகி, லிங்கத்தின் அருகில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானம் செய்தால், மரணத்திற்கான பயம் எதுவும் இல்லையே, இருமுறை பிறந்தவரே.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தபஸாராத்ய ஶங்கரம் வஜ்ராஸ்தித்வம் அவத்யத்வம் அதீநத்வம் ச லப்தவாந்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர் தவம் செய்து சங்கரனை வழிபட்டு, வைரத்துக்கு இணையான உறுதி, எந்தவிதமான தாக்கத்திற்கும் உட்படாத தன்மை, அடிமைத்தனமில்லாத நிலை ஆகியவற்றை பெற்றார்.

ஏவமாராத்ய தேவேஶம் ததீசோ முநிஸத்தமஃ ப்ராப்யாவத்யத்வமந்யைஶ் ச வஜ்ராஸ்தித்வம் ப்ரயத்நதஃ

இவ்வாறு தேவர்களின் தலைவனை முனிவர் ததீசி ஆராதித்து, மற்றவர்களுக்கு எட்டாத வைரத்துக்கு ஒப்பான உறுதியும், எந்தவிதமான பாதிப்பும் இல்லாத தன்மையையும் முயற்சியுடன் பெற்றார்.

அதாடயச்ச ராஜேந்த்ரம் பாதமூலேந மூர்தநி க்ஷுபோ ததீசம் வஜ்ரேண ஜகாநோரஸி ச ப்ரபுஃ

அவர் அரசனைத் தலையின் அடியில் அடித்தார்; க்ஷுபன் ததீசியை வைராயுதத்தால் மார்பில் தாக்கினார்.

நாபூந்நாஶாய தத்வஜ்ரம் ததீசஸ்ய மஹாத்மநஃ ப்ரபாவாத்பரமேஶஸ்ய வஜ்ரபத்தஶரீரிணஃ

அந்த வைராயுதம், பரமாத்மாவின் அருளாலும், ததீசியின் உடல் வைரத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்ததால், அவரை அழிக்க முடியவில்லை.

த்ரு'ஷ்ட்வாப்யவத்யத்வமதீநதாம் ச க்ஷுபோ ததீசஸ்ய ததா ப்ரபாவம் ஆராதயாமாஸ ஹரிம் முகுந்தம் இந்த்ராநுஜம் ப்ரேக்ஷ்ய ததாம்புஜாக்ஷம்

ததீசியின் தாக்கமற்ற தன்மை மற்றும் அடிமையில்லாத நிலையை க்ஷுபன் பார்த்தபோது, அப்போது அவர் இந்திரனின் தம்பியான, தாமரைப்பாதை கொண்ட ஹரியை ஆராதித்தார்.

பூஜயா தஸ்ய ஸம்துஷ்டோ பகவாந்புருஷோத்தமஃ ஶ்ரீபூமிஸஹிதஃ ஶ்ரீமாஞ் ஶங்கசக்ரகதாதரஃ

அவரது பூஜையால் திருப்தியடைந்த பகவான் புருஷோத்தமன், திருமகளும் பூமியும் உடன், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் ஏந்தி, அருள்புரிந்தார்.

கிரீடீ பத்மஹஸ்தஶ் ச ஸர்வாபரணபூஷிதஃ பீதாம்பரஶ் ச பகவாந் தேவைர்தைத்யைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தஃ

முடி சூடியவர், தாமரை பிடித்தவர், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், மஞ்சள் vasthiram அணிந்தவர், தேவர்களும் அசுரர்களும் சூழ்ந்திருந்தனர்.

ப்ரததௌ தர்ஶநம் தஸ்மை திவ்யம் வை கருடத்வஜஃ திவ்யேந தர்ஶநேநைவ த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் ஜநார்தநம்

கருடக்கொடி ஏந்தியவர் அவருக்கு தெய்வீக தரிசனம் அளித்தார்; அந்த தெய்வீக வடிவத்தில் ஜனார்த்தனனை அவர் கண்டார்.

துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ ப்ரணம்ய கருடத்வஜம் த்வமாதிஸ்த்வமநாதிஶ் ச ப்ரக்ரு'திஸ்த்வம் ஜநார்தநஃ

கருடக்கொடி ஏந்தியவரை அவர் விருப்பமான வார்த்தைகளால் போற்றி, வணங்கி, 'நீயே ஆதியுமாகவும், முடிவில்லாதவராகவும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாகவும் இருக்கின்றாய் ஜனார்த்தனா' என்று கூறினார்.

புருஷஸ்த்வம் ஜகந்நாதோ விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரோ பவாந் யோ ऽயம் ப்ரஹ்மாஸி புருஷோ விஶ்வமூர்திஃ பிதாமஹஃ

நீயே மனிதருள் சிறந்தவர், உலகத்தின் ஆண்டவர், விஷ்ணு, எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவன்; நீயே பிரம்மா, மனிதருள் சிறந்தவர், உலகமயமான வடிவம், முதிர்ந்த பிதாமகன்.

தத்த்வமாத்யம் பவாநேவ பரம் ஜ்யோதிர்ஜநார்தந பரமாத்மா பரம் தாம ஶ்ரீபதே பூபதே ப்ரபோ

ஆதியுள்ள உண்மை நீயே, உயர்ந்த ஒளி, ஜனார்த்தனா, பரமாத்மா, உயர்ந்த தங்கும் இடம், திருமகளின் நாதா, பூமியின் ஆண்டவா, பிரபுவே.

த்வத்க்ரோதஸம்பவோ ருத்ரஸ் தமஸா ச ஸமாவ்ரு'தஃ த்வத்ப்ரஸாதாஜ்ஜகத்தாதா ரஜஸா ச பிதாமஹஃ

உன்னுடைய கோபத்திலிருந்து உருவானவன் ருத்ரன், இருளால் சூழப்பட்டவன்; உன்னுடைய அருளால் உலகத்தை படைக்கும் பிரம்மா, செயலாற்றும் சக்தியுடன் தோன்றுகிறார்.

த்வத்ப்ரஸாதாத்ஸ்வயம் விஷ்ணுஃ ஸத்த்வேந புருஷோத்தமஃ காலமூர்தே ஹரே விஷ்ணோ நாராயண ஜகந்மய

உன்னுடைய அருளால் விஷ்ணுவே, தூய்மையுடன் புருஷோத்தமனாகிறார்; ஹரியே, விஷ்ணுவே, நாராயணா, உலகம் முழுவதும் நிறைந்தவன், காலத்தின் வடிவம் கொண்டவன்.

மஹாம்ஸ் ததா ச பூதாதிஸ் தந்மாத்ராணீந்த்ரியாணி ச த்வயைவாதிஷ்டிதாந்யேவ விஶ்வமூர்தே மஹேஶ்வர

பெரிய பஞ்சபூதங்கள், நுண்ணிய தன்மைகள், அறிவு உறுப்புகள் எல்லாம் உன்னால் நிறுவப்பட்டவை, உலகமயமான வடிவம் கொண்ட மஹேசுவரா.

மஹாதேவ ஜகந்நாத பிதாமஹ ஜகத்குரோ ப்ரஸீத தேவதேவேஶ ப்ரஸீத பரமேஶ்வர

மகாதேவா, உலகத்தின் ஆண்டவா, பிதாமகா, உலகத்திற்கு கற்றுத் தரும் ஆசிரியா, தேவதைகளின் தலைவா, பரமேசுவரா, தயை செய்.

ப்ரஸீத த்வம் ஜகந்நாத ஶரண்யம் ஶரணம் கதஃ வைகுண்ட ஶௌரே ஸர்வஜ்ஞ வாஸுதேவ மஹாபுஜ

உலகத்தின் ஆண்டவா, தயை செய்; நான் உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன், வைகுண்டா, சௌரியே, எல்லாம் அறிந்தவா, வாசுதேவா, வலிமை மிகுந்தவா.

ஸம்கர்ஷண மஹாபாக ப்ரத்யும்ந புருஷோத்தம அநிருத்த மஹாவிஷ்ணோ ஸதா விஷ்ணோ நமோ ऽஸ்து தே

சங்கர்ஷணா, பெரும் பாக்கியசாலி, பிரத்யும்னா, புருஷோத்தமா, அனிருத்தா, பெரிய விஷ்ணுவே, எப்போதும் விஷ்ணுவே, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம்.

விஷ்ணோ தவாஸநம் திவ்யம் அவ்யக்தம் மத்யதோ விபுஃ ஸஹஸ்ரபணஸம்யுக்தஸ் தமோமூர்திர்தராதரஃ

விஷ்ணுவே, உமது தெய்வீக ஆசனம் கண்களுக்கு புலப்படாதது; அதன் நடுவில் எங்கும் நிறைந்தவன், ஆயிரம் பாம்பு தலைகளுடன், இருளின் உருவாகவும் பூமியைத் தாங்குபவனாகவும் இருக்கின்றான்.

அதஶ் ச தர்மோ தேவேஶ ஜ்ஞாநம் வைராக்யமேவ ச ஐஶ்வர்யமாஸநஸ்யாஸ்ய பாதரூபேண ஸுவ்ரத

அதற்குக் கீழே, தேவர்களின் தலைவனே, தர்மமும் ஞானமும் விருப்பமின்மையும் உள்ளன; நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, அந்த ஆசனத்தின் கால்கள் உமது ஆட்சி ஆகும்.

ஸப்தபாதாலபாதஸ்த்வம் தராஜகநமேவ ச வாஸாம்ஸி ஸாகராஃ ஸப்த திஶஶ்சைவ மஹாபுஜாஃ

ஏழு பாதாளங்கள் உமது கால்கள், பூமி உமது இடுப்பு, ஏழு கடல்கள் உமது உடை, திசைகள் உமது வலிமையான கைபோல் உள்ளன.

த்யௌர்மூர்தா தே விபோ நாபிஃ கம் வாயுர்நாஸிகாம் கதஃ நேத்ரே ஸோமஶ் ச ஸூர்யஶ் ச கேஶா வை புஷ்கராதயஃ

எங்கும் நிறைந்தவரே, வானம் உமது தலை, உமது நாபி ஆகாயம், காற்று உமது மூக்கில் புகுகிறது, சந்திரனும் சூரியனும் உமது கண்கள், உமது முடி நீலத்தாமரை முதலான மலர்களாகும்.

நக்ஷத்ரதாரகா த்யௌஶ் ச க்ரைவேயகவிபூஷணம் கதம் ஸ்தோஷ்யாமி தேவேஶம் பூஜ்யஶ் ச புருஷோத்தமஃ

நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் வானமும் உமது கழுத்தில் அலங்காரமாக இருக்கின்றன; தேவர்களின் தலைவனை, எல்லாம் வல்லவனை, நான் எவ்வாறு புகழ்வேன்?

ஶ்ரத்தயா ச க்ரு'தம் திவ்யம் யச் ச்ருதம் யச்ச கீர்திதம் யதிஷ்டம் தத்க்ஷமஸ்வேஶ நாராயண நமோ ऽஸ்து தே

நம்பிக்கையுடன் செய்த தெய்வீக செயல்கள், கேட்டதும் பாடியதும், ஏதேனும் தவறு இருந்தால், ஆண்டவரே, அதை மன்னியுங்கள்; நாராயணா, உமக்கு வணக்கம்.

இதம் து வைஷ்ணவம் ஸ்தோத்ரம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி க்ஷுபேண பரிகீர்திதம்

இந்த விஷ்ணுவை பற்றிய ஸ்தோத்திரம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குகிறது; யார் இதை ஓதினாலும் கேட்டாலும், சுருக்கமாகக் கூறினாலும்,

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் பக்த்யா விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

அல்லது பக்தியுடன் பிறர் கேட்கச் செய்தாலும், அவன் விஷ்ணுவின் உலகத்தை அடைவான்.