லிங்கபுராணம்

இமம் பாஶுபதம் த்யாயந் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் யஃ படேச்ச ஶுசிர்பூத்வா ஶ்ரத்ததாநோ ஜிதேந்த்ரியஃ

யார் தூய்மையுடன், மனஅடக்கம் மற்றும் நம்பிக்கையுடன், இந்த பாஷுபத விரதத்தை தியானித்து, அதை ஓதுகிறாரோ, அவர் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குவார்.

ஸர்வபாபவிஶுத்தாத்மா ருத்ரலோகம் ஸ கச்சதி தே ஸர்வே முநயஃ ஶ்ருத்வா வஸிஷ்டாத்யா த்விஜோத்தமாஃ

எல்லா பாவங்களும் நீங்கிய தூய்மையான மனதை உடையவர்கள், ருத்ரனுடைய உலகை அடைவார்கள்; வசிஷ்டர் முதலிய முனிவர்கள் இதை கேட்டதும் அதுபோல ஆனார்கள்.

பஸ்மபாண்டுரதிக்தாங்கா பபூவுர்விகதஸ்ப்ரு'ஹாஃ ருத்ரலோகாய கல்பாந்தே ஸம்ஸ்திதாஃ ஶிவதேஜஸா

வெண்மையான பசுமை பூசி, ஆசைகள் இல்லாமல், சிவனுடைய சக்தியால் ருத்ரனுடைய உலகில் காலத்தின் முடிவிலும் நிலைத்திருந்தார்கள்.

தஸ்மாந்ந நிந்த்யாஃ பூஜ்யாஶ்ச விக்ரு'தா மலிநா அபி ரூபாந்விதாஶ் ச விப்ரேந்த்ராஃ ஸதா யோகீந்த்ரஶங்கயா

ஆகவே, வடிவத்தில் குறைபாடோ, அழுக்கோ இருந்தாலும், அவர்கள் யோகிகள் போல் எப்போதும் மதிக்கப்பட வேண்டும்; அவர்களை இகழக்கூடாது, பிராமணர்களே.

பஹுநா கிம் ப்ரலாபேந பவபக்தா த்விஜோத்தமாஃ ஸம்பூஜ்யாஃ ஸர்வயத்நேந ஶிவவந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அதிகமாக விளக்க என்ன வேண்டும்? பிராமணர்களே, பவனை பக்தியுடன் வணங்குபவர்கள், சிவனைப் போலவே எல்லா முயற்சியுடன் மதிக்கப்பட வேண்டும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

மலிநாஶ்சைவ விப்ரேந்த்ரா பவபக்தா த்ரு'டவ்ரதாஃ ததீசஸ்து யதா தேவதேவம் ஜித்வா வ்யவஸ்திதஃ

அழுக்குள்ள பிராமணர்களும், பவனுக்கு உறுதியான பக்தியுள்ளவர்களும், தேவதேவனை வென்று நிலைத்த ததீசர் போல மதிக்கப்பட வேண்டும்.

நாராயணம் ததா லோகே ருத்ரபக்த்யா ந ஸம்ஶயஃ தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பஸ்மதிக்ததநூருஹாஃ

இவ்வுலகில் நாராயணனும், ருத்ர பக்தியால் உயர்ந்தான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆகவே, பசுமை பூசியுள்ளவர்கள் எல்லா முயற்சியுடனும் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

ஜடிநோ முண்டிநஶ்சைவ நக்நா நாநாப்ரகாரிணஃ ஸம்பூஜ்யாஃ ஶிவவந்நித்யம் மநஸா கர்மணா கிரா

கூந்தல் முடி வைத்தவர்களும், முடிகழித்தவர்களும், நிர்வாணர்களும், பலவகை வடிவுள்ளவர்களும், எப்போதும் சிவனைப் போல மனதில், சொல்லிலும், செயலிலும் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

கதம் ஜகாந ராஜாநம் க்ஷுபம் பாதேந ஸுவ்ரத ததீசஃ ஸமரே ஜித்வா தேவதேவம் ஜநார்தநம்

நல்லவனே, ததீசர் சமரத்தில் ஜனார்த்தனனை வென்று, தனது காலால் க்ஷுபன் என்ற அரசனை எப்படி வீழ்த்தினார்?

வஜ்ராஸ்தித்வம் கதம் லேபே மஹாதேவாந்மஹாதபாஃ வக்துமர்ஹஸி ஶைலாதே ஜிதோ ம்ரு'த்யுஸ்த்வயா யதா

மகாதேவனிடமிருந்து ததீசர் எப்படி வஜ்ரத்தின் நிலையைப் பெற்றார்? ஶைலாதி, நீ மரணத்தை வென்றதைப்போல் இதையும் சொல்ல வேண்டும்.

ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹாதேஜா ராஜா க்ஷுப இதி ஸ்ம்ரு'தஃ அபூந்மித்ரோ ததீசஸ்ய முநீந்த்ரஸ்ய ஜநேஶ்வரஃ

பிரம்மாவின் மகனாகவும், மிகுந்த ஒளியுடையவராகவும் புகழ்பெற்ற க்ஷுபன் என்ற அரசன், முனிவர்களின் தலைவனான ததீசருடன் நண்பனானான்.

சிராத்தயோஃ ப்ரஸம்காத்வை வாதஃ க்ஷுபததீசயோஃ அபவத் க்ஷத்ரியஶ்ரேஷ்டோ விப்ர ஏவேதி விஶ்ருதஃ

நீண்ட நாட்கள் கழித்து, க்ஷுபன் மற்றும் ததீசர் இடையே, க்ஷத்திரியர்களா பிராமணர்களா உயர்ந்தவர்கள் என்ற விவாதம் எழுந்தது; அது எல்லோருக்கும் தெரிந்தது.

அஷ்டாநாம் லோகபாலாநாம் வபுர்தாரயதே ந்ரு'பஃ தஸ்மாதிந்த்ரோ ஹ்யயம் வஹ்நிர் யமஶ் ச நிர்ரு'திஸ் ததா

அந்த அரசன் எட்டு திசைபாலர்களின் உருவத்தை எடுத்தான்; அதனால் அவன் இந்திரன், அக்னி, யமன், நிருத்தி ஆகியவர்களாகவும் ஆனான்.

வருணஶ்சைவ வாயுஶ் ச ஸோமோ தநத ஏவ ச ஈஶ்வரோ ऽஹம் ந ஸம்தேஹோ நாவமந்தவ்ய ஏவ ச

அதேபோல், வருணன், வாயு, சோமன், செல்வன் ஆகியவர்களாகவும் ஆனான்; நான் இறைவன் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; எனவே என்னை இகழக்கூடாது.

மஹதீ தேவதா யா ஸா மஹதஶ்சாபி ஸுவ்ரத தஸ்மாத்த்வயா மஹாபாக ச்யாவநேய ஸதா ஹ்யஹம்

அந்த பெரிய தெய்வம் மிகவும் உயர்ந்தது; அதனால், அதிர்ஷ்டசாலி, நான் எப்போதும் ச்யவனனின் வம்சத்திலிருந்து வந்தவன் என்று கருதப்பட வேண்டும்.

நாவமந்தவ்ய ஏவேஹ பூஜநீயஶ் ச ஸர்வதா ஶ்ருத்வா ததா மதம் தஸ்ய க்ஷுபஸ்ய முநிஸத்தமஃ

இங்கே அவனை ஒருபோதும் இகழக் கூடாது; எப்போதும் அவனை வழிபடவேண்டும். இப்படிச் கேட்ட பிறகு, அந்த முனிவர் அந்த மரத்தை அதேபோல் மதித்தார்.

ததீசஶ் ச்யாவநிஶ் சோக்ரோ கௌரவாதாத்மநோ த்விஜஃ அதாடயத்க்ஷுபம் மூர்த்நி ததீசோ வாமமுஷ்டிநா சிசேத வஜ்ரேண ச தம் ததீசம் பலவாந் க்ஷுபஃ

ததீசன், ச்யாவனி, உக்ரன் ஆகிய உயர்ந்த பிராமணர்கள், மரத்தின் தலைப்பகுதியில் அடித்தார்கள்; ததீசன் இடது கையால் அதனை அடித்தான், அப்போது வஜ்ராயுதத்தால் வலிமைமிக்க க்ஷுபன் ததீசனை வெட்டினான்.

ப்ரஹ்மலோகே புராஸௌ ஹி ப்ரஹ்மணஃ க்ஷுதஸம்பவஃ லப்தம் வஜ்ரம் ச கார்யார்தம் வஜ்ரிணா சோதிதஃ ப்ரபுஃ

முன்னொரு காலத்தில் பிரம்மாவின் உலகில், அவன் பிரம்மாவின் பசியிலிருந்து பிறந்தான்; அவன் ஒரு காரியத்திற்காக வஜ்ராயுதத்தை பெற்றான், வஜ்ராயுதம் ஏந்தும் ஆண்டவன் அவனை அதற்காக உத்தரவிட்டான்.

ஸ்வேச்சயைவ நரோ பூத்வா நரபாலோ பபூவ ஸஃ தஸ்மாத்ராஜா ஸ விப்ரேந்த்ரம் அஜயத்வை மஹாபலஃ

தன் விருப்பப்படி மனிதராகி, அரசராக ஆட்சி செய்தான்; அதனால் அந்த வலிமைமிக்க அரசன் அந்த உயர்ந்த பிராமணரை வென்றான்.

யதா வஜ்ரதரஃ ஶ்ரீமாந் பலவாம்ஸ்தமஸாந்விதஃ பபாத பூமௌ நிஹதோ வஜ்ரேண த்விஜபுங்கவஃ

வஜ்ராயுதம் ஏந்தும் பிரமாண்டமானவன், வலிமையும் இருளும் உடையவன், வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தான் போல, அந்த பிராமண சிறந்தவரும் வஜ்ரத்தால் வீழ்த்தப்பட்டான்.

ஸஸ்மார ச ததா தத்ர துஃகாத்வை பார்கவம் முநிம் ஶுக்ரோ ऽபி ஸம்தயாமாஸ தாடிதம் குலிஶேந தம்

அப்போது துக்கத்தில் அவன் பாஹர்கவ முனிவரை நினைத்தான்; சுக்கிரன் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட அவனை குணப்படுத்தத் தொடங்கினான்.

யோகாதேத்ய ததீசஸ்ய தேஹம் தேஹப்ரு'தாம்வரஃ ஸம்தாய பூர்வவத்தேஹம் ததீசஸ்யாஹ பார்கவஃ

யோகத்தினால், உடலுடையவர்களில் சிறந்தவன் பாஹர்கவன் வந்து, ததீசனின் உடலை முந்தையபோல் மீண்டும் குணப்படுத்தினான்.

போ ததீச மஹாபாக தேவதேவமுமாபதிம் ஸம்பூஜ்ய பூஜ்யம் ப்ரஹ்மாத்யைர் தேவதேவம் நிரஞ்ஜநம்

ஓ ததீசா, பெரும் பாக்கியசாலி, பிரம்மா முதலியோர் வழிபடும் தேவாதி தேவனும், உமையின் கணவரும், குற்றமற்றவனுமான அவனை நீ ஆராதித்து வழிபடு.

அவத்யோ பவ விப்ரர்ஷே ப்ரஸாதாத்த்ர்யம்பகஸ்ய து ம்ரு'தஸம்ஜீவநம் தஸ்மால் லப்தமேதந்மயா த்விஜ

பிராமண முனிவரே, திரயம்பகனின் அருளால் நீ அழிக்க முடியாதவனாகு. இந்த மறுபடியும் உயிர் பெறும் சக்தியை நான் பெற்றுள்ளேன், பிராமணனே.

நாஸ்தி ம்ரு'த்யுபயம் ஶம்போர் பக்தாநாமிஹ ஸர்வதஃ ம்ரு'தஸம்ஜீவநம் சாபி ஶைவமத்ய வதாமி தே

இங்கே சம்புவை பக்தியுடன் வழிபடுவோருக்கு எங்கும் மரணப் பயம் இல்லை; இந்த மறுபடியும் உயிர் பெறும் சக்தி சிவனுடையது என்பதை இப்போது உனக்குச் சொல்கிறேன்.

த்ரியம்பகம் யஜாமஹே த்ரைலோக்யபிதரம் ப்ரபும் த்ரிமண்டலஸ்ய பிதரம் த்ரிகுணஸ்ய மஹேஶ்வரம்

நாம் திரயம்பகனை, மூவுலகுக்கும் தந்தையுமான ஆண்டவனை, மூன்று உலகங்களுக்கும், மூன்று குணங்களுக்கும் தலைவனான மகேசுவரனை வழிபடுகிறோம்.

த்ரிதத்த்வஸ்ய த்ரிவஹ்நேஶ் ச த்ரிதாபூதஸ்ய ஸர்வதஃ த்ரிவேதஸ்ய மஹாதேவம் ஸுகந்திம் புஷ்டிவர்தநம்

மூன்று தத்துவங்களுக்கும், மூன்று அக்னிகளுக்கும், மூன்று வகைகளுக்கும், மூன்று வேதங்களுக்கும் தலைவனான மகாதேவன், மணமிக்கவன், செழிப்பை வளர்க்கும் பெருமைமிக்கவன்.

ஸர்வபூதேஷு ஸர்வத்ர த்ரிகுணே ப்ரக்ரு'தௌ ததா இந்த்ரியேஷு ததாந்யேஷு தேவேஷு ச கணேஷு ச

எல்லா உயிர்களிலும், எங்கும், மூன்று குணங்களிலும், இயற்கையிலும், அறிவுப்புலங்களிலும், மற்ற பொருட்களிலும், தேவர்களிலும், கணங்களிலும் அவன் இருக்கிறான்.

புஷ்பேஷு கந்தவத்ஸூக்ஷ்மஃ ஸுகந்திஃ பரமேஶ்வரஃ புஷ்டிஶ் ச ப்ரக்ரு'திர்யஸ்மாத் புருஷஸ்ய த்விஜோத்தம

மலர்களில் வாசனைபோல் நுண்ணியவனும், பரம ஈசுவரனும், மணமிக்கவனும்; செழிப்பு மனிதனின் இயல்பாகும், உயர்ந்த பிராமணனே.