லிங்கபுராணம்

வர்ஷாணாமஷ்டஸாஹஸ்ரம் ப்ராஹ்மம் வை ப்ரஹ்மணோ யுகம் ஸவநம் யுகஸாஹஸ்ரம் ஸர்வதேவோத்பவஸ்ய து

எட்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மனுடைய யுகம்; சவன யுகம் ஆயிரம் எல்லா தேவர்களுக்கும் தோற்றமானது.

ஸவநாநாம் ஸஹஸ்ரம் து த்ரிவிதம் த்ரிகுணம் ததா ப்ரஹ்மணஸ்து ததா ப்ரோக்தஃ காலஃ காலாத்மநஃ ப்ரபோ

ஓர் ஆயிரம் யாகங்கள் மூன்று வகையிலும், மூன்று குணங்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளன; அதுபோலவே, காலத்தின் உருவான பிரம்மாவின் காலமும் இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளது.

பவோத்பவஸ்தபஶ்சைவ பவ்யோ ரம்பஃ க்ரதுஃ புநஃ ரு'துர்வஹ்நிர்ஹவ்யவாஹஃ ஸாவித்ரஃ ஶுத்த ஏவ ச

உருவாக்கம், தோற்றம், தவம், வரப்போகும் நிகழ்வு, மலர்ச்சி, மறுபடியும் யாகம், காலம், அக்னி, ஹவனங்கள் எடுத்துச் செல்லும் தீ, சாவித்ரி, தூய்மை ஆகியவை உள்ளன.

உஶிகஃ குஶிகஶ்சைவ காந்தாரோ முநிஸத்தமாஃ ரு'ஷபஶ் ச ததா ஷட்ஜோ மஜ்ஜாலீயஶ் ச மத்யமஃ

உஷிகன், குஷிகன், காந்தாரன், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ரிஷபன், சட்ஜம், மஜ்ஜாளியன், மற்றும் மத்தியமம் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

வைராஜோ வை நிஷாதஶ் ச முக்யோ வை மேகவாஹநஃ பஞ்சமஶ்சித்ரகஶ்சைவ ஆகூதிர் ஜ்ஞாந ஏவ ச

வைராஜன், நிஷாதன், முதன்மை மேகவாகனன், ஐந்தாவது சித்ரகன், ஆகூதி, ஞானம் ஆகியவை உள்ளன.

மநஃ ஸுதர்ஶோ ப்ரு'ம்ஹஶ் ச ததா வை ஶ்வேதலோஹிதஃ ரக்தஶ் ச பீதவாஸாஶ் ச அஸிதஃ ஸர்வரூபகஃ

மனம், சுதர்சன், ப்ரிமன், வெள்ளை சிவப்பும், ரத்தமும், மஞ்சள் உடை அணிந்தவர்களும், கருப்பும், எல்லா வடிவங்களும் கொண்டவரும் உள்ளனர்.

ஏவம் கல்பாஸ்து ஸம்க்யாதா ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ கோடிகோடிஸஹஸ்ராணி கல்பாநாம் முநிஸத்தமாஃ

இவ்வாறு, வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் கால்பங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன; முனிவர்களே, கோடிக்கோடி கால்பங்கள் உள்ளன.

கதாநி தாவச்சேஷாணி அஹர்நிஶ்யாநி வை புநஃ பராந்தே வை விகாராணி விகாரம் யாந்தி விஶ்வதஃ

இவ்வளவு பகலும் இரவும் கடந்துவிட்டன; பரம காலத்தின் முடிவில், எல்லா மாற்றங்களும் மீண்டும் தங்கள் மூலத்திற்கே திரும்புகின்றன.

விகாரஸ்ய ஶிவஸ்யாஜ்ஞாவஶேநைவ து ஸம்ஹ்ரு'திஃ ஸம்ஹ்ரு'தே து விகாரே ச ப்ரதாநே சாத்மநி ஸ்திதே

மாற்றங்கள் சிவனின் கட்டளையால் மட்டுமே அழிகின்றன; மாற்றங்கள் அழிந்தபின், முதன்மை பொருளும் ஆத்மாவும் நிலைத்திருக்கும்.

ஸாதர்ம்யேணாவதிஷ்டேதே ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ குணாநாம் சைவ வைஷம்யே விப்ராஃ ஸ்ரு'ஷ்டிரிதி ஸ்ம்ரு'தா

ஒற்றுமையால், முதன்மை பொருளும் புருஷனும் இருவரும் நிலைத்து நிற்கின்றனர்; குணங்கள் சமமில்லாதபோது, முனிவர்களே, அதுவே படைப்பு எனக் கூறப்படுகிறது.

ஸாம்யே லயோ குணாநாம் து தயோர்ஹேதுர்மஹேஶ்வரஃ லீலயா தேவதேவேந ஸர்காஸ்த்வீத்ரு'க்விதாஃ க்ரு'தாஃ

குணங்கள் சமமாயிருக்கும்போது, லயம் உண்டாகிறது; இரண்டிற்கும் காரணம் மகேசுவரன். தெய்வங்களின் தெய்வமான அவர் விளையாட்டால் இப்படிப்பட்ட படைப்புகள் உண்டாகின்றன.

அஸம்க்யாதாஶ் ச ஸம்க்ஷேபாத் ப்ரதாநாத் அந்வதிஷ்டிதாத் அஸம்க்யாதாஶ் ச கல்பாக்யா ஹ்ய் அஸம்க்யாதாஃ பிதாமஹாஃ

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், முதன்மை பொருளிலிருந்து எண்ணற்ற உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; எண்ணற்ற கால்பங்கள், எண்ணற்ற பிதாமகர்களும் உள்ளனர்.

ஹரயஶ்சாப்யஸம்க்யாதாஸ் த்வ் ஏக ஏவ மஹேஶ்வரஃ ப்ரதாநாதிப்ரவ்ரு'த்தாநி லீலயா ப்ராக்ரு'தாநி து

அனேக ஹரிகளும் உள்ளனர், ஆனால் மகேசுவரன் ஒருவரே; முதன்மை பொருளிலிருந்து தொடங்கும் இயற்கை நிகழ்வுகள் அனைத்தும் அவருடைய விளையாட்டால் நடைபெறுகின்றன.

குணாத்மிகா ச தத்வ்ரு'த்திஸ் தஸ்ய தேவஸ்ய வை த்ரிதா அப்ராக்ரு'தஸ்ய தஸ்யாதிர் மத்யாந்தம் நாஸ்தி சாத்மநஃ

அந்த தேவனின் செயல்கள் மூன்று வகை குணங்களால் ஆனவை; அந்த பரப்பொருளுக்கு ஆரம்பமும் நடுவும் முடிவும் இல்லை.

பிதாமஹஸ்யாத பரஃ பரார்தத்வயஸம்மிதஃ திவா ஸ்ரு'ஷ்டம் து யத்ஸர்வம் நிஶி நஶ்யதி சாஸ்ய தத்

பிதாமகரைத் தாண்டி, இன்னொருவர் உள்ளார், அவருடைய ஒரு பகல் இரண்டு பரார்த்தம் ஆகும்; அந்த பகலில் உருவான அனைத்தும் இரவில் அழிகின்றன.

பூர்புவஃஸ்வர்மஹஸ்தத்ர நஶ்யதே சோர்த்வதோ ந ச ராத்ரௌ சைகார்ணவே ப்ரஹ்மா நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே

அங்கு பூ, புவ, ஸ்வர் உலகங்கள் அழிகின்றன; மேலுள்ள உலகங்களும் கூட. இரவில், நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் அழிந்தபோது, பிரம்மா ஒரே பெருங்கடலில் நிலைத்திருப்பார்.

ஸுஷ்வாபாம்பஸி யஸ்தஸ்மாந் நாராயண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஶர்வர்யந்தே ப்ரபுத்தோ வை த்ரு'ஷ்ட்வா ஶூந்யம் சராசரம்

ஆழ்ந்த நித்திரை நீரில் மூழ்கியதால், அவர் நாராயணன் என அழைக்கப்படுகிறார்; இரவு முடிவில் விழித்தபோது, அசையும், அசையாத அனைத்தும் வெறுமையாக இருப்பதைப் பார்க்கிறார்.

ஸ்ரஷ்டும் ததா மதிம் சக்ரே ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ உதகைராப்லுதாம் க்ஷ்மாம் தாம் ஸமாதாய ஸநாதநஃ

பிரம்மா, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர், அப்போது படைக்க எண்ணம் கொண்டார்; நீரில் மூழ்கியிருந்த பூமியை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த நித்யன்—

பூர்வவத்ஸ்தாபயாமாஸ வாராஹம் ரூபமாஸ்திதஃ நதீநதஸமுத்ராம்ஶ் ச பூர்வவச்சாகரோத்ப்ரபுஃ

முந்தையபோல், அவர் வராக உருவம் எடுத்துத் தனை நிலைநிறுத்தினார்; நதிகள், ஆறுகள், கடல்கள் அனைத்தையும் முன்புபோல் உருவாக்கினார்.

க்ரு'த்வா தராம் ப்ரயத்நேந நிம்நோந்நதிவிவர்ஜிதாம் தராயாம் ஸோ ऽசிநோத்ஸர்வாந் கிரீந் தக்தாந் புராக்நிநா

மிகவும் கவனமாக நிலத்தை சமமாக்கி, பள்ளங்களும் உயரங்களும் இல்லாதபடி செய்து, பழைய அக்கினியில் எரிந்த எல்லா மலைகளையும் அந்த நிலத்தில் அவர் வைத்தார்.

பூராத்யாம்ஶ் சதுரோ லோகாந் கல்பயாமாஸ பூர்வவத் ஸ்ரஷ்டும் ச பகவாம்ஶ்சக்ரே ததா ஸ்ரஷ்டா புநர்மதிம்

பூலோகம் முதலான நான்கு உலகங்களையும் முன்னிருந்தபடி உருவாக்கினார்; அப்போது அந்த அருளாளன் மீண்டும் படைப்பைச் செய்ய எண்ணினார்.

யதா ஸ்ரஷ்டும் மதிம் சக்ரே மோஹஶ்சாஸீந்மஹாத்மநஃ த்விஜாஶ் ச புத்திபூர்வம் து ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

பிரம்மன் படைக்க எண்ணியபோது, அவனுக்குள் மாயை தோன்றியது; அவ்வப்போது அவ்விதம் பிறந்த பிரம்மதேவனிடமிருந்து முன்பே அறிவு பெற்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள் தோன்றினர்.

தமோ மோஹோ மஹாமோஹஸ் தாமிஸ்ரஶ்சாந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ அவித்யா பஞ்சதா ஹ்யேஷா ப்ராதுர்பூதா ஸ்வயம்புவஃ

இருள், மயக்கம், பெரும் மயக்கம், தாமிஸ்ரம், அந்தம் என்ற ஐந்து விதமான அறியாமை சுயம்புவனிடமிருந்து தோன்றின.

அவித்யயா முநேர்க்ரஸ்தஃ ஸர்கோ முக்ய இதி ஸ்ம்ரு'தஃ அஸாதக இதி ஸ்ம்ரு'த்வா ஸர்கோ முக்யஃ ப்ரஜாபதிஃ

அறியாமையால் பிடிக்கப்பட்ட படைப்பை முதன்மை படைப்பு என்று அழைக்கின்றனர்; அது பயனளிக்காதது என்று நினைத்து, அந்த முதன்மை படைப்பை உயிர்களின் ஆண்டவரிடம் சேர்க்கின்றனர்.

அப்யமந்யத ஸோ ऽந்யம் வை நகா முக்யோத்பவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ த்ரிதா கண்டோ முநேஸ்தஸ்ய த்யாயதோ வை ஹ்யவர்தத

அவர் வேறு ஒரு படைப்பை யோசித்தார்; முக்கியமான மரங்கள் தோன்றின என்று நினைவில் உள்ளது; அந்த முனிவர் தியானித்தபோது, அவருடைய குரல் மூன்று வகையாக வெளிப்பட்டது.

ப்ரதமம் தஸ்ய வை ஜஜ்ஞே திர்யக்ஸ்ரோதோ மஹாத்மநஃ ஊர்த்வஸ்ரோதஃ பரஸ்தஸ்ய ஸாத்த்விகஃ ஸ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

முதலில், அந்த மகானிடமிருந்து குறுக்கே செல்லும் படைப்பு பிறந்தது; அடுத்ததாக மேலே செல்லும் படைப்பு தோன்றியது, அது சாந்தமானது என்று கூறப்படுகிறது.

அர்வாக்ஸ்ரோதோ ऽநுக்ரஹஶ் ச ததா பூதாதிகஃ புநஃ ப்ரஹ்மணோ மஹதஸ்த்வாத்யோ த்விதீயோ பௌதிகஸ் ததா

கீழே செல்லும் படைப்பு, அருள் படைப்பு, மற்றும் மூலப் பொருட்களின் படைப்பு மீண்டும் தோன்றின; அந்த பெரிய பிரம்மனிடமிருந்து முதலில் மகத் எனப்படும் ஒன்று, இரண்டாவது பொருட்களின் படைப்பு எனப்படுகிறது.

ஸர்கஸ்த்ரு'தீயஶ்சைந்த்ரியஸ் துரீயோ முக்ய உச்யதே திர்யக்யோந்யஃ பஞ்சமஸ்து ஷஷ்டோ தைவிக உச்யதே

மூன்றாவது படைப்பு உணர்வுகளுக்கானது, நான்காவது முதன்மை படைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஐந்தாவது விலங்குகளுக்கானது, ஆறாவது தெய்வீகமானது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸப்தமோ மாநுஷோ விப்ரா அஷ்டமோ ऽநுக்ரஹஃ ஸ்ம்ரு'தஃ நவமஶ்சைவ கௌமாரஃ ப்ராக்ரு'தா வைக்ரு'தாஸ்த்விமே

ஏழாவது மனிதப் படைப்பு, பிராமணர்களே; எட்டாவது அருள் படைப்பு என்று நினைவில் உள்ளது; ஒன்பதாவது இளமைப் படைப்பு; இவை இயற்கை மற்றும் மாற்றப்பட்ட படைப்புகள் ஆகும்.