லிங்கபுராணம்

த்வம் ச லோகஹிதார்தாய பூதாநி பரிஷிஞ்சஸி மஹேஶ்வர மஹாபாக ப்ரபோ ஶுபநிரீக்ஷக

உலக நன்மைக்காக நீ உயிர்களுக்கு அருள் நீரூற்றி, மகா ஈசனே, பெரும் பாக்கியவனே, நல்ல பார்வையுடன் பாதுகாப்பாய் இருக்கின்றாய்.

ஆஜ்ஞாபய வயம் நாத கர்தாரோ வசநம் தவ பூதகோடிஸஹஸ்ரேஷு ரூபகோடிஶதேஷு ச

நாயகனே, உன் கட்டளையை வழங்கு; நாங்கள் உன் வார்த்தையை செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம். எண்ணற்ற உயிர் வகைகளிலும், நூற்றுக்கணக்கான உருவங்களிலும்—

அந்தம் கந்தும் ந ஶக்தாஃ ஸ்ம தேவதேவ நமோ ऽஸ்து தே

நாங்கள் முடிவை அடைய இயலவில்லை, தேவதேவனே; உமக்கு வணக்கம்.

ததஸ்துதோஷ பகவாந் அநுக்ரு'ஹ்ய மஹேஶ்வரஃ ஸ்துதிம் ஶ்ருத்வா ஸ்துதஸ்தேஷாம் இதம் வசநமப்ரவீத்

அப்போது பகவான் மகேசுவரன், அவர்களின் புகழ்ச்சியை கேட்டுத் திருப்தியடைந்து, அருள் செய்து, இவ்வாறு பேசினார்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி யுஷ்மாபிஃ கீர்திதம் ஸ்தவம் ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந்விப்ரோ காணபத்யமவாப்நுயாத்

நீங்கள் பாடிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் படித்தாலும், கேட்டாலும், அல்லது பிற பிராமணர்களுக்கு கேட்க வைத்தாலும், அவர்கள் கணபதி நிலையை அடைவார்கள்.

வக்ஷ்யாமி வோ ஹிதம் புண்யம் பக்தாநாம் முநிபுங்கவாஃ ஸ்த்ரீலிங்கமகிலம் தேவீ ப்ரக்ரு'திர்மம தேஹஜா

பக்தர்களுக்குப் பயனும் புண்ணியமும் தரும் ஒன்றை நான் சொல்லுகிறேன், முனிவர்களே: பெண்மை என்பது முழுவதும் என் உடலில் இருந்து பிறந்த தேவியே.

பும்ல்லிங்கம் புருஷோ விப்ரா மம தேஹஸமுத்பவஃ உபாப்யாமேவ வை ஸ்ரு'ஷ்டிர் மம விப்ரா ந ஸம்ஶயஃ

ஆண்மை என்பது, பிராமணர்களே, என் உடலில் இருந்து தோன்றிய புருஷன்; இரண்டிலும் என் படைப்பு நிகழ்கிறது, இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ந நிந்தேத்யதிநம் தஸ்மாத் திக்வாஸஸமநுத்தமம் பாலோந்மத்தவிசேஷ்டம் து மத்பரம் ப்ரஹ்மவாதிநம்

அதனால், துறவனை, திசைதோலாக உடையவரை, குழந்தையை, பித்தனை, அல்லது எனக்கு அர்ப்பணித்து பரமத்தை உரைக்கும் ஒருவரை பழிக்கக் கூடாது.

யே ஹி மாம் பஸ்மநிரதா பஸ்மநா தக்தகில்பிஷாஃ யதோக்தகாரிணோ தாந்தா விப்ரா த்யாநபராயணாஃ

என்னைப் பற்றிய பக்தியில், பசுமை பூசி, பாவங்கள் நெருப்பில் கரைந்தவர்கள், விதிப்படி நடப்பவர்கள், தம்மை அடக்கிக் கொண்ட பிராமணர்கள், தியானத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்—

மஹாதேவபரா நித்யம் சரந்தோ ஹ்யூர்த்வரேதஸஃ அர்சயந்தி மஹாதேவம் வாங்மநஃகாயஸம்யதாஃ

மகாதேவனை என்றும் நினைத்து, உயிர்சக்தியை மேலே கொண்டு, வாக்கிலும் மனதிலும் உடலிலும் கட்டுப்பாடுடன், மகாதேவனை வழிபடுகிறார்கள்.

ருத்ரலோகமநுப்ராப்ய ந நிவர்தந்தி தே புநஃ தஸ்மாதேதத்வ்ரதம் திவ்யம் அவ்யக்தம் வ்யக்தலிங்கிநஃ

அவர்கள் ருத்ரரின் உலகை அடைந்து மீண்டும் பிறக்கவில்லை; எனவே இந்த விரதம் தெய்வீகமானது, மறைபொருளுடையது, வெளிப்படையான லிங்கம் கொண்டவர்களுக்கு உரியது.

பஸ்மவ்ரதாஶ் ச முண்டாஶ் ச வ்ரதிநோ விஶ்வரூபிணஃ ந தாந்பரிவதேத்வித்வாந் ந சைதாந்நாபிலங்கயேத்

பொடி பூசும் விரதம் மேற்கொண்டவர்களும், முடி முழுவதும் சவரப்பட்டவர்களும், பலவகை விரதங்களை மேற்கொள்வோர்களும், அவர்கள் உணவை இகழாமல், அறிவுடையோர் அவர்களை இகழவும் கூடாது.

ந ஹஸேந்நாப்ரியம் ப்ரூயாத் அமுத்ரேஹ ஹிதார்தவாந் யஸ்தாந்நிந்ததி மூடாத்மா மஹாதேவம் ஸ நிந்ததி

அவர்களைப் பார்த்து சிரிக்கவோ, கடுமையான வார்த்தைகள் பேசவோ கூடாது; இங்கேயோ அங்கேயோ தீங்கு நினைத்து பேசக் கூடாது. யார் அவர்களை இகழ்கிறார்களோ, அவர்கள் அறியாமல் மகாதேவனைத் தானே இகழ்கிறார்கள்.

யஸ் த்வேதாந் பூஜயேந் நித்யம் ஸ பூஜயதி ஶங்கரம் ஏவமேஷ மஹாதேவோ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

யார் இந்த மக்களை எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் சங்கரனைத் தானே வணங்குகிறார்கள். இப்படித்தான் இந்த மகாதேவன் உலக நன்மைக்காக விரும்புகிறார்.

யுகே யுகே மஹாயோகீ க்ரீடதே பஸ்மகுண்டிதஃ ஏவம் சரத பத்ரம் வஸ் ததஃ ஸித்திமவாப்ஸ்யத

ஒவ்வொரு யுகத்திலும், பொடி பூசிய மகாயோகி இப்படியே விளையாடுகிறார்; நீங்களும் இப்படியே நடந்து, பாக்கியசாலிகளே, அதனால் சிறந்த Siddhi-யை அடைவீர்கள்.

அதுலமிஹ மஹாபயப்ரணாஶஹேதும் ஶிவகதிதம் பரமம் பதம் விதித்வா வ்யபகதபவலோபமோஹசித்தாஃ ப்ரணிபதிதாஃ ஸஹஸா ஶிரோபிர் உக்ரம்

இங்கே ஒப்பில்லாத, பெரிய பயத்தை நீக்கும் இந்த உயர்ந்த நிலையை சிவன் கூறியதை அறிந்து, உலக ஆசை, பேராசை, மயக்கம் எல்லாம் நீங்கிய மனதுடன், அவர்கள் விறலானவரைத் தங்கள் தலைகளால் விரைவாக வணங்குகிறார்கள்.

ததஃ ப்ரமுதிதா விப்ராஃ ஶ்ருத்வைவம் கதிதம் ததா கந்தோதகைஃ ஸுஶுத்தைஶ் ச குஶபுஷ்பவிமிஶ்ரிதைஃ

அப்போது, அந்தப் பிராமணர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இந்த உபதேசத்தை கேட்டவுடன், தூய சந்தனத்தண்ணீர், தருமுலை மற்றும் மலர்களை கலந்து,

ஸ்நாபயந்தி மஹாகும்பைர் அத்பிர் ஏவ மஹேஶ்வரம் காயந்தி விவிதைர்குஹ்யைர் ஹும்காரைஶ்சாபி ஸுஸ்வரைஃ

பெரிய குடங்களில் நீர் கொண்டு மகேஸ்வரனை அபிஷேகம் செய்து, பலவிதமான ரகசியமான பாடல்களும், 'ஹும்' எனும் ஒலியோடும் இனிய குரலிலும் பாடுகிறார்கள்.

நமோ தேவாதிதேவாய மஹாதேவாய வை நமஃ அர்தநாரீஶரீராய ஸாம்க்யயோகப்ரவர்திநே

தேவர்களின் தலைவனுக்கும், மகாதேவனுக்கும் வணக்கம்; அர்த்தநாரீஸ்வர உருவமுடையவருக்கும், சாங்க்யயோகம் தொடங்கியவருக்கும் வணக்கம்.

மேகவாஹநக்ரு'ஷ்ணாய கஜசர்மநிவாஸிநே க்ரு'ஷ்ணாஜிநோத்தரீயாய வ்யாலயஜ்ஞோபவீதிநே

மேகங்களை வாகனமாகக் கொண்ட கருப்பனுக்கும், யானைத் தோலை உடையாக அணிந்தவருக்கும், கரு மான் தோலை மேலாடையாக அணிந்தவருக்கும், பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்தவருக்கும் வணக்கம்.

ஸுரசிதஸுவிசித்ரகுண்டலாய ஸுரசிதமால்யவிபூஷணாய துப்யம் ம்ரு'கபதிவரசர்மவாஸஸே ச ப்ரதிதயஶஸே நமோ ऽஸ்து ஶங்கராய

அழகாக செய்யப்பட்ட குண்டலங்களும், தேவர்கள் செய்த மலர்களும் அணிந்தவருக்கும், மிருகங்களின் தலைவனின் தோலை உடையாக அணிந்தவருக்கும், புகழ் பரவி நிறைந்த சங்கரனுக்கும் வணக்கம்.

ததஸ் தாந் ஸ முநீந் ப்ரீதஃ ப்ரத்யுவாச மஹேஶ்வரஃ ப்ரீதோ ऽஸ்மி தபஸா யுஷ்மாந் வரம் வ்ரு'ணுத ஸுவ்ரதாஃ

பின்னர் மகேஸ்வரன் அந்த முனிவர்களிடம் மகிழ்ச்சியுடன், 'உங்கள் தவத்தால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்; நல்ல விரதம் மேற்கொண்டவர்களே, நீங்கள் விரும்பும் வரத்தை கேளுங்கள்' என்று சொன்னார்.

ததஸ்தே முநயஃ ஸர்வே ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம் ப்ரு'க்வங்கிரா வஸிஷ்டஶ் ச விஶ்வாமித்ரஸ்ததைவ ச

அப்போது அந்த முனிவர்கள் எல்லோரும், ப்ருகு, அங்கிரசு, வசிஷ்டர், விஸ்வாமித்ரர் ஆகியோரும் மகேஸ்வரனை வணங்கினர்.

கௌதமோ ऽத்ரிஃ ஸுகேஶஶ் ச புலஸ்த்யஃ புலஹஃ க்ரதுஃ மரீசிஃ கஶ்யபஃ கண்வஃ ஸம்வர்தஶ் ச மஹாதபாஃ

கௌதமர், அத்ரி, சுகேஷன், புலஸ்தியர், புலஹர், கிரது, மரீசி, கஶ்யபர், கண்வர், மற்றும் பெரிய தவசு சம்பர்த்தர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

தே ப்ரணம்ய மஹாதேவம் இதம் வசநமப்ருவந் பஸ்மஸ்நாநம் ச நக்நத்வம் வாமத்வம் ப்ரதிலோமதா

அவர்கள் மகாதேவனை வணங்கி, 'பொடி பூசுதல், நிர்வாணம், இடது வழி நடத்தை, எதிர்மறை நடத்தை ஆகியவற்றில் எது மேற்கொள்ள வேண்டியது, எது தவிர்க்க வேண்டியது என்பதை அறிய விரும்புகிறோம்' என்று கேட்டனர்.

ஸேவ்யாஸேவ்யத்வமேவம் ச ஹ்ய் ஏததிச்சாம வேதிதும் ததஸ்தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா பகவாந்பரமேஶ்வரஃ

அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட பாக்யவான் பரமேஸ்வரன்,

ஸஸ்மிதம் ப்ராஹ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ஸர்வாந்முநிவராம்ஸ்ததா

அப்போது எல்லா முனிவர்களையும் பார்த்து, சிரித்தபடியே அவர் பேசத் தொடங்கினார்.

ஏதத்வஃ ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி கதா ஸர்வஸ்வமத்ய வை அக்நிர்ஹ்யஹம் ஸோமகர்தா ஸோமஶ்சாக்நிமுபாஶ்ரிதஃ

இப்போது நான் உங்களுக்காக இந்த கதையை முழுமையாக சொல்கிறேன்; நான் அக்கினி, சோமத்தை உருவாக்குபவன், சோமனும் அக்கினியை சார்ந்தவன்.

க்ரு'தமேதத்வஹத்யக்நிர் பூயோ லோகஸமாஶ்ரயாத் அஸக்ரு'த்த்வக்நிநா தக்தம் ஜகத் ஸ்தாவரஜங்கமம்

இந்த உலகத்தை அக்கினி சுமக்கிறான்; உலக நன்மைக்காக மீண்டும் மீண்டும் அக்கினி நிலைமையுள்ளதும் அசையாததும் ஆகிய உயிர்கள் அனைத்தையும் எரித்திருக்கிறான்.