லிங்கபுராணம்

ஶங்கராய வ்ரு'ஷாங்காய கணாநாம் பதயே நமஃ தண்டஹஸ்தாய காலாய பாஶஹஸ்தாய வை நமஃ

சங்கரனாகவும், காளையின் குறியுடையவராகவும், கணங்களின் ஆண்டவராகவும், தண்டம் பிடிப்பவராகவும், காலனாகவும், பாசம் ஏந்துபவராகவும் உமக்கு வணக்கம்.

வேதமந்த்ரப்ரதாநாய ஶதஜிஹ்வாய வை நமஃ பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யம் ச ஸ்தாவரம் ஜங்கமம் ச யத்

வேத மந்திரங்களில் முதன்மை உடையவராகவும், நூறு நாவுடையவராகவும் உமக்கு வணக்கம்; கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம், நிலையானவை, அசையாதவை, அசையும் அனைத்தும் நீயே.

தவ தேஹாத்ஸமுத்பந்நம் தேவ ஸர்வமிதம் ஜகத் பாஸி ஹம்ஸி ச பத்ரம் தே ப்ரஸீத பகவம்ஸ்ததஃ

இறைவா, உமது உடலிலிருந்து இந்த உலகம் முழுவதும் தோன்றியது; நீ பாதுகாக்கிறாய், அழிக்கிறாயும்; உமக்கு எல்லாம் நன்மை உண்டாகட்டும், தயவு செய், பகவானே.

அஜ்ஞாநாத்யதி விஜ்ஞாநாத் யத் கிம்சித் குருதே நரஃ தத்ஸர்வம் பகவாநேவ குருதே யோகமாயயா

அறிவில்லையோ, அறிவோடு யாராவது ஏதாவது செய்கிறார்களானால், அது எல்லாம் உம்மால் மட்டும், உமது யோக மாயையால் நிகழ்கிறது, பகவானே.

ஏவம் ஸ்துத்வா து முநயஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டைரந்தராத்மபிஃ யாசந்த தபஸா யுக்தாஃ பஶ்யாமஸ்த்வாம் யதாபுரா

இவ்வாறு உம்மை போற்றி, உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, முனிவர்கள் தவத்துடன் வந்து, 'முந்தையபோல் உம்மை காண ஆசைப்படுகிறோம்' என்று வேண்டினர்.

ததோ தேவஃ ப்ரஸந்நாத்மா ஸ்வமேவாஸ்தாய ஶங்கரஃ ரூபம் த்ர்யக்ஷம் ச ஸம்த்ரஷ்டும் திவ்யம் சக்ஷுரதாத்ப்ரபுஃ

பின்னர் சங்கரன் ஆன இறைவன் மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, தன் மூன்று கண்கள் உடைய திருவுருவை காண தெய்வீகக் கண்களை வழங்கினார்.

லப்தத்ரு'ஷ்ட்யா தயா த்ரு'ஷ்ட்வா தேவதேவம் த்ரியம்பகம் புநஸ்துஷ்டுவுரீஶாநம் தேவதாருவநௌகஸஃ

அந்த கண்பார்வை கிடைத்தபின், அவர்கள் தேவாதி தேவனான திரியம்பகனை பார்த்து, அந்த தாரு வனத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் மீண்டும் ஈசனைப் போற்றினர்.

நமோ திக்வாஸஸே நித்யம் க்ரு'தாந்தாய த்ரிஶூலிநே விகடாய கராலாய கராலவதநாய ச

எப்போதும் எல்லாத் திசைகளையே உடையாகக் கொண்டவருக்கு, இறப்புக்கும், திரிசூலம் ஏந்துபவருக்கும், பயங்கரமானவருக்கும், கொடூர முகம் உடையவருக்கும் வணக்கம்.

அரூபாய ஸுரூபாய விஶ்வரூபாய தே நமஃ கடங்கடாய ருத்ராய ஸ்வாஹாகாராய வை நமஃ

உருவமில்லாதவருக்கும், அழகானவருக்கும், உலகமெங்கும் உருவம் கொண்டவருக்கும் வணக்கம்; ஒலிக்கும் ஆபரணங்கள் அணிந்தவருக்கும், ருத்ரனுக்கும், ஸ்வாஹா எனும் ஓசையின் வடிவானவருக்கும் வணக்கம்.

ஸர்வப்ரணததேஹாய ஸ்வயம் ச ப்ரணதாத்மநே நித்யம் நீலஶிகண்டாய ஶ்ரீகண்டாய நமோநமஃ

அனைவரும் வணங்கும் உடலுடையவருக்கும், தானும் தன் உள்ளத்தால் வணங்குபவருக்கும், எப்போதும் நீல மயிலிறகும், அழகிய கழுத்தும் உடையவருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நீலகண்டாய தேவாய சிதாபஸ்மாங்கதாரிணே த்வம் ப்ரஹ்மா ஸர்வதேவாநாம் ருத்ராணாம் நீலலோஹிதஃ

நீலக்கண்டனாகிய தேவனுக்கும், சிதை சாம்பலை உடலில் பூசியவருக்கும் வணக்கம்; எல்லா தேவர்களிலும் பிரம்மாவாகவும், ருத்ரர்களில் நீல சிவப்பாகவும் நீயே.

ஆத்மா ச ஸர்வபூதாநாம் ஸாம்க்யைஃ புருஷ உச்யதே பர்வதாநாம் மஹாமேருர் நக்ஷத்ராணாம் ச சந்த்ரமாஃ

அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவும் நீயே, சாங்கியர்களால் புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறாய்; மலைகளில் பெரிய மேருவும், நட்சத்திரங்களில் சந்திரனும் நீயே.

ரு'ஷீணாம் ச வஸிஷ்டஸ் த்வம் தேவாநாம் வாஸவஸ் ததா ஓங்காரஃ ஸர்வவேதாநாம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸாம ச ஸாமஸு

முனிவர்களில் வசிஷ்டரும், தேவர்களில் வாசவனும் நீயே; எல்லா வேதங்களிலும் ஓம் எனும் மந்திரமும், சாம வேத பாடல்களில் சிறந்த சாமமும் நீயே.

ஆரண்யாநாம் பஶூநாம் ச ஸிம்ஹஸ்த்வம் பரமேஶ்வரஃ க்ராம்யாணாம்ரு'ஷபஶ்சாஸி பகவாம்ல்லோகபூஜிதஃ

காட்டில் வாழும் மிருகங்களில் நீயே சிங்கம், பரம ஈசனே; வீட்டில் வளர்க்கும் மிருகங்களில் நீயே எருது, உலகங்கள் போற்றும் பகவனே.

ஸர்வதா வர்தமாநோ ऽபி யோ யோ பாவோ பவிஷ்யதி த்வாமேவ தத்ர பஶ்யாமோ ப்ரஹ்மணா கதிதம் ததா

எந்த நிலை இருந்தாலும், வரப்போகினாலும், எல்லாவற்றிலும் நாங்கள் உன்னையே காண்கிறோம்; பிரமா சொன்னதுபோலவே.

காமஃ க்ரோதஶ் ச லோபஶ் ச விஷாதோ மத ஏவ ச ஏதத் இச்சாமஹே போத்தும் ப்ரஸீத பரமேஶ்வர

ஆசை, கோபம், பேராசை, மனவருத்தம், பெருமை—இவையெல்லாம் அறிய விரும்புகிறோம்; தயை செய், பரமேசுவரா.

மஹாஸம்ஹரணே ப்ராப்தே த்வயா தேவ க்ரு'தாத்மநா கரம் லலாடே ஸம்வித்ய வஹ்நிருத்பாதிதஸ்த்வயா

பெரும் அழிவின் நேரத்தில், தேவனே, நீ உன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நெற்றியில் கை வைத்தாய்; அப்போது உன்னிடமிருந்து நெருப்பு தோன்றியது.

தேநாக்நிநா ததா லோகா அர்சிர்பிஃ ஸர்வதோ வ்ரு'தாஃ தஸ்மாதக்நிஸமா ஹ்யேதே பஹவோ விக்ரு'தாக்நயஃ

அந்த நெருப்பால் அந்த நேரத்தில் உலகங்கள் எல்லாம் சுடரால் சூழப்பட்டது; அதனால் அதுபோல பல வகை வித்தியாசமான நெருப்புகள் உண்டு.

காமஃ க்ரோதஶ் ச லோபஶ் ச மோஹோ தம்ப உபத்ரவஃ யாநி சாந்யாநி பூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

ஆசை, கோபம், பேராசை, மயக்கம், பாசாங்கு, இடையூறு, மற்ற எல்லா உயிரினங்கள், நிலையாகவும் அசையுமாகவும்—

தஹ்யந்தே ப்ராணிநஸ்தே து த்வத்ஸமுத்தேந வஹ்நிநா அஸ்மாகம் தஹ்யமாநாநாம் த்ராதா பவ ஸுரேஶ்வர

இந்த உயிர்கள் உன்னிடமிருந்து எழும் நெருப்பால் சுடப்படுகின்றன; நாங்கள் சுடப்படும்போது, தேவர்களின் தலைவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

த்வம் ச லோகஹிதார்தாய பூதாநி பரிஷிஞ்சஸி மஹேஶ்வர மஹாபாக ப்ரபோ ஶுபநிரீக்ஷக

உலக நன்மைக்காக நீ உயிர்களுக்கு அருள் நீரூற்றி, மகா ஈசனே, பெரும் பாக்கியவனே, நல்ல பார்வையுடன் பாதுகாப்பாய் இருக்கின்றாய்.

ஆஜ்ஞாபய வயம் நாத கர்தாரோ வசநம் தவ பூதகோடிஸஹஸ்ரேஷு ரூபகோடிஶதேஷு ச

நாயகனே, உன் கட்டளையை வழங்கு; நாங்கள் உன் வார்த்தையை செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம். எண்ணற்ற உயிர் வகைகளிலும், நூற்றுக்கணக்கான உருவங்களிலும்—

அந்தம் கந்தும் ந ஶக்தாஃ ஸ்ம தேவதேவ நமோ ऽஸ்து தே

நாங்கள் முடிவை அடைய இயலவில்லை, தேவதேவனே; உமக்கு வணக்கம்.

ததஸ்துதோஷ பகவாந் அநுக்ரு'ஹ்ய மஹேஶ்வரஃ ஸ்துதிம் ஶ்ருத்வா ஸ்துதஸ்தேஷாம் இதம் வசநமப்ரவீத்

அப்போது பகவான் மகேசுவரன், அவர்களின் புகழ்ச்சியை கேட்டுத் திருப்தியடைந்து, அருள் செய்து, இவ்வாறு பேசினார்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி யுஷ்மாபிஃ கீர்திதம் ஸ்தவம் ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந்விப்ரோ காணபத்யமவாப்நுயாத்

நீங்கள் பாடிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் படித்தாலும், கேட்டாலும், அல்லது பிற பிராமணர்களுக்கு கேட்க வைத்தாலும், அவர்கள் கணபதி நிலையை அடைவார்கள்.

வக்ஷ்யாமி வோ ஹிதம் புண்யம் பக்தாநாம் முநிபுங்கவாஃ ஸ்த்ரீலிங்கமகிலம் தேவீ ப்ரக்ரு'திர்மம தேஹஜா

பக்தர்களுக்குப் பயனும் புண்ணியமும் தரும் ஒன்றை நான் சொல்லுகிறேன், முனிவர்களே: பெண்மை என்பது முழுவதும் என் உடலில் இருந்து பிறந்த தேவியே.

பும்ல்லிங்கம் புருஷோ விப்ரா மம தேஹஸமுத்பவஃ உபாப்யாமேவ வை ஸ்ரு'ஷ்டிர் மம விப்ரா ந ஸம்ஶயஃ

ஆண்மை என்பது, பிராமணர்களே, என் உடலில் இருந்து தோன்றிய புருஷன்; இரண்டிலும் என் படைப்பு நிகழ்கிறது, இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ந நிந்தேத்யதிநம் தஸ்மாத் திக்வாஸஸமநுத்தமம் பாலோந்மத்தவிசேஷ்டம் து மத்பரம் ப்ரஹ்மவாதிநம்

அதனால், துறவனை, திசைதோலாக உடையவரை, குழந்தையை, பித்தனை, அல்லது எனக்கு அர்ப்பணித்து பரமத்தை உரைக்கும் ஒருவரை பழிக்கக் கூடாது.

யே ஹி மாம் பஸ்மநிரதா பஸ்மநா தக்தகில்பிஷாஃ யதோக்தகாரிணோ தாந்தா விப்ரா த்யாநபராயணாஃ

என்னைப் பற்றிய பக்தியில், பசுமை பூசி, பாவங்கள் நெருப்பில் கரைந்தவர்கள், விதிப்படி நடப்பவர்கள், தம்மை அடக்கிக் கொண்ட பிராமணர்கள், தியானத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்—