லிங்கபுராணம்

க்வசிந்ந்ரு'த்யதி ஶ்ரு'ங்காரம் க்வசித்ரௌதி முஹுர்முஹுஃ ஆஶ்ரமே ஹ்யடதே பைக்ஷ்யம் யாசதே ச புநஃ புநஃ

சில நேரம் காதல் நடனம் ஆடினார், சில நேரம் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜனை செய்தார்; ஆசிரமத்தில் சுற்றி, அடிக்கடி பிச்சை கேட்டார்.

மாயாம் க்ரு'த்வா ததாரூபாம் தேவஸ்தத்வநம் ஆகதஃ ததஸ்தே முநயஃ ஸர்வே துஷ்டுவுஶ் ச ஸமாஹிதாஃ

அப்படி தன் மாயையால் அந்த உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, தேவன் அந்த வனத்துக்குள் வந்தார்; அப்போது அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அவரை புகழ்ந்தனர்.

அத்பிர் விவிதமால்யைஶ் ச தூபைர்கந்தைஸ்ததைவ ச ஸபத்நீகா மஹாபாகாஃ ஸபுத்ராஃ ஸபரிச்சதாஃ

நீர், பலவகை மாலைகள், தூபம், வாசனை ஆகியவற்றால், தங்கள் மனைவியர், மக்கள், உற்றார், தோழர்கள் உடன் அந்த மகா பாக்கியசாலிகள் வழிபட்டனர்.

முநயஸ்தே ததா வாக்பிர் ஈஶ்வரம் சேதம் அப்ருவந் அஜ்ஞாநாத்தேவதேவேஶ யதஸ்மாபிர் அநுஷ்டிதம்

அந்த முனிவர்கள், 'தேவதேவரே, அறியாமையால் எங்களால் நடந்தவை எதுவும்—' என்று இறைவனை இவ்வாறு சொன்னார்கள்.

கர்மணா மநஸா வாசா தத்ஸர்வம் க்ஷந்துமர்ஹஸி சரிதாநி விசித்ராணி குஹ்யாநி கஹநாநி ச

'செயலில், மனதில், வார்த்தையில் எதுவாக இருந்தாலும், அவையெல்லாம் நீங்கள் மன்னிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் எங்கள் செயல்கள் பலவகையாகவும், ரகசியமாகவும், ஆழமாகவும் இருந்துள்ளன.'

ப்ரஹ்மாதீநாம் ச தேவாநாம் துர்விஜ்ஞேயாநி தே ஹர அகதிம் தே ந ஜாநீமோ கதிம் நைவ ச நைவ ச

ஓ ஹரா, பிரமா முதலான தேவர்களுக்கே உமது பாதைகள் எளிதில் புரியாதவை; உமது வருகையும் போக்கையும் நாங்கள் அறியோம், அறியவேயும் முடியாது.

விஶ்வேஶ்வர மஹாதேவ யோ ऽஸி ஸோ ऽஸி நமோ ऽஸ்து தே ஸ்துவந்தி த்வாம் மஹாத்மாநோ தேவதேவம் மஹேஶ்வரம்

அனைவருக்கும் இறைவனே, பெரிய தேவனே, நீ எவன் என்றால் அதுவே; உமக்கு வணக்கம்! பெரிய ஆன்மாக்கள் உம்மை, தேவாதி தேவனாகவும், பரம ஈசனாகவும் போற்றுகிறார்கள்.

நமோ பவாய பவ்யாய பாவநாயோத்பவாய ச அநந்தபலவீர்யாய பூதாநாம் பதயே நமஃ

பவனாகவும், மங்களனாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாகவும், அளவில்லா வலிமையும் சக்தியும் உடையவராகவும், உயிர்கள் அனைத்துக்கும் ஆண்டவராகவும் உமக்கு வணக்கம்.

ஸம்ஹர்த்ரே ச பிஶங்காய அவ்யயாய வ்யயாய ச கங்காஸலிலதாராய ஆதாராய குணாத்மநே

அழிப்பவராகவும், மஞ்சள் நிற உடையவராகவும், அழிவில்லாதவராகவும், அழிவுடையவராகவும், கங்கை நீரை தாங்குபவராகவும், ஆதாரமாகவும், குணங்களின் சுருக்கமாகவும் உமக்கு வணக்கம்.

த்ர்யம்பகாய த்ரிநேத்ராய த்ரிஶூலவரதாரிணே கந்தர்பாய ஹுதாஶாய நமோ ऽஸ்து பரமாத்மநே

மூன்று கண்கள் உடைய திரியம்பகனாகவும், திரிசூலம் ஏந்துபவராகவும், காமனாகவும், அக்னியாகவும், பரமாத்மாவாகவும் உமக்கு வணக்கம்.

ஶங்கராய வ்ரு'ஷாங்காய கணாநாம் பதயே நமஃ தண்டஹஸ்தாய காலாய பாஶஹஸ்தாய வை நமஃ

சங்கரனாகவும், காளையின் குறியுடையவராகவும், கணங்களின் ஆண்டவராகவும், தண்டம் பிடிப்பவராகவும், காலனாகவும், பாசம் ஏந்துபவராகவும் உமக்கு வணக்கம்.

வேதமந்த்ரப்ரதாநாய ஶதஜிஹ்வாய வை நமஃ பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யம் ச ஸ்தாவரம் ஜங்கமம் ச யத்

வேத மந்திரங்களில் முதன்மை உடையவராகவும், நூறு நாவுடையவராகவும் உமக்கு வணக்கம்; கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம், நிலையானவை, அசையாதவை, அசையும் அனைத்தும் நீயே.

தவ தேஹாத்ஸமுத்பந்நம் தேவ ஸர்வமிதம் ஜகத் பாஸி ஹம்ஸி ச பத்ரம் தே ப்ரஸீத பகவம்ஸ்ததஃ

இறைவா, உமது உடலிலிருந்து இந்த உலகம் முழுவதும் தோன்றியது; நீ பாதுகாக்கிறாய், அழிக்கிறாயும்; உமக்கு எல்லாம் நன்மை உண்டாகட்டும், தயவு செய், பகவானே.

அஜ்ஞாநாத்யதி விஜ்ஞாநாத் யத் கிம்சித் குருதே நரஃ தத்ஸர்வம் பகவாநேவ குருதே யோகமாயயா

அறிவில்லையோ, அறிவோடு யாராவது ஏதாவது செய்கிறார்களானால், அது எல்லாம் உம்மால் மட்டும், உமது யோக மாயையால் நிகழ்கிறது, பகவானே.

ஏவம் ஸ்துத்வா து முநயஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டைரந்தராத்மபிஃ யாசந்த தபஸா யுக்தாஃ பஶ்யாமஸ்த்வாம் யதாபுரா

இவ்வாறு உம்மை போற்றி, உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, முனிவர்கள் தவத்துடன் வந்து, 'முந்தையபோல் உம்மை காண ஆசைப்படுகிறோம்' என்று வேண்டினர்.

ததோ தேவஃ ப்ரஸந்நாத்மா ஸ்வமேவாஸ்தாய ஶங்கரஃ ரூபம் த்ர்யக்ஷம் ச ஸம்த்ரஷ்டும் திவ்யம் சக்ஷுரதாத்ப்ரபுஃ

பின்னர் சங்கரன் ஆன இறைவன் மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, தன் மூன்று கண்கள் உடைய திருவுருவை காண தெய்வீகக் கண்களை வழங்கினார்.

லப்தத்ரு'ஷ்ட்யா தயா த்ரு'ஷ்ட்வா தேவதேவம் த்ரியம்பகம் புநஸ்துஷ்டுவுரீஶாநம் தேவதாருவநௌகஸஃ

அந்த கண்பார்வை கிடைத்தபின், அவர்கள் தேவாதி தேவனான திரியம்பகனை பார்த்து, அந்த தாரு வனத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் மீண்டும் ஈசனைப் போற்றினர்.

நமோ திக்வாஸஸே நித்யம் க்ரு'தாந்தாய த்ரிஶூலிநே விகடாய கராலாய கராலவதநாய ச

எப்போதும் எல்லாத் திசைகளையே உடையாகக் கொண்டவருக்கு, இறப்புக்கும், திரிசூலம் ஏந்துபவருக்கும், பயங்கரமானவருக்கும், கொடூர முகம் உடையவருக்கும் வணக்கம்.

அரூபாய ஸுரூபாய விஶ்வரூபாய தே நமஃ கடங்கடாய ருத்ராய ஸ்வாஹாகாராய வை நமஃ

உருவமில்லாதவருக்கும், அழகானவருக்கும், உலகமெங்கும் உருவம் கொண்டவருக்கும் வணக்கம்; ஒலிக்கும் ஆபரணங்கள் அணிந்தவருக்கும், ருத்ரனுக்கும், ஸ்வாஹா எனும் ஓசையின் வடிவானவருக்கும் வணக்கம்.

ஸர்வப்ரணததேஹாய ஸ்வயம் ச ப்ரணதாத்மநே நித்யம் நீலஶிகண்டாய ஶ்ரீகண்டாய நமோநமஃ

அனைவரும் வணங்கும் உடலுடையவருக்கும், தானும் தன் உள்ளத்தால் வணங்குபவருக்கும், எப்போதும் நீல மயிலிறகும், அழகிய கழுத்தும் உடையவருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நீலகண்டாய தேவாய சிதாபஸ்மாங்கதாரிணே த்வம் ப்ரஹ்மா ஸர்வதேவாநாம் ருத்ராணாம் நீலலோஹிதஃ

நீலக்கண்டனாகிய தேவனுக்கும், சிதை சாம்பலை உடலில் பூசியவருக்கும் வணக்கம்; எல்லா தேவர்களிலும் பிரம்மாவாகவும், ருத்ரர்களில் நீல சிவப்பாகவும் நீயே.

ஆத்மா ச ஸர்வபூதாநாம் ஸாம்க்யைஃ புருஷ உச்யதே பர்வதாநாம் மஹாமேருர் நக்ஷத்ராணாம் ச சந்த்ரமாஃ

அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவும் நீயே, சாங்கியர்களால் புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறாய்; மலைகளில் பெரிய மேருவும், நட்சத்திரங்களில் சந்திரனும் நீயே.

ரு'ஷீணாம் ச வஸிஷ்டஸ் த்வம் தேவாநாம் வாஸவஸ் ததா ஓங்காரஃ ஸர்வவேதாநாம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸாம ச ஸாமஸு

முனிவர்களில் வசிஷ்டரும், தேவர்களில் வாசவனும் நீயே; எல்லா வேதங்களிலும் ஓம் எனும் மந்திரமும், சாம வேத பாடல்களில் சிறந்த சாமமும் நீயே.

ஆரண்யாநாம் பஶூநாம் ச ஸிம்ஹஸ்த்வம் பரமேஶ்வரஃ க்ராம்யாணாம்ரு'ஷபஶ்சாஸி பகவாம்ல்லோகபூஜிதஃ

காட்டில் வாழும் மிருகங்களில் நீயே சிங்கம், பரம ஈசனே; வீட்டில் வளர்க்கும் மிருகங்களில் நீயே எருது, உலகங்கள் போற்றும் பகவனே.

ஸர்வதா வர்தமாநோ ऽபி யோ யோ பாவோ பவிஷ்யதி த்வாமேவ தத்ர பஶ்யாமோ ப்ரஹ்மணா கதிதம் ததா

எந்த நிலை இருந்தாலும், வரப்போகினாலும், எல்லாவற்றிலும் நாங்கள் உன்னையே காண்கிறோம்; பிரமா சொன்னதுபோலவே.

காமஃ க்ரோதஶ் ச லோபஶ் ச விஷாதோ மத ஏவ ச ஏதத் இச்சாமஹே போத்தும் ப்ரஸீத பரமேஶ்வர

ஆசை, கோபம், பேராசை, மனவருத்தம், பெருமை—இவையெல்லாம் அறிய விரும்புகிறோம்; தயை செய், பரமேசுவரா.

மஹாஸம்ஹரணே ப்ராப்தே த்வயா தேவ க்ரு'தாத்மநா கரம் லலாடே ஸம்வித்ய வஹ்நிருத்பாதிதஸ்த்வயா

பெரும் அழிவின் நேரத்தில், தேவனே, நீ உன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நெற்றியில் கை வைத்தாய்; அப்போது உன்னிடமிருந்து நெருப்பு தோன்றியது.

தேநாக்நிநா ததா லோகா அர்சிர்பிஃ ஸர்வதோ வ்ரு'தாஃ தஸ்மாதக்நிஸமா ஹ்யேதே பஹவோ விக்ரு'தாக்நயஃ

அந்த நெருப்பால் அந்த நேரத்தில் உலகங்கள் எல்லாம் சுடரால் சூழப்பட்டது; அதனால் அதுபோல பல வகை வித்தியாசமான நெருப்புகள் உண்டு.

காமஃ க்ரோதஶ் ச லோபஶ் ச மோஹோ தம்ப உபத்ரவஃ யாநி சாந்யாநி பூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

ஆசை, கோபம், பேராசை, மயக்கம், பாசாங்கு, இடையூறு, மற்ற எல்லா உயிரினங்கள், நிலையாகவும் அசையுமாகவும்—