லிங்கபுராணம்

ஶ்வேதேநாபி கதேநாஸ்யம் ம்ரு'த்யோர்முநிவரேண து மஹாதேவப்ரஸாதேந ஜிதோ ம்ரு'த்யுர்யதா மயா

மகாதேவனின் அருளால், வெள்ளை உடலுடன் இருந்த முனிவர் மரணத்தை வென்றதுபோல், நானும் மரணத்தை வென்றேன்.

கதம் பவப்ரஸாதேந தேவதாருவநௌகஸஃ ப்ரபந்நாஃ ஶரணம் தேவம் வக்துமர்ஹஸி மே ப்ரபோ

பிரபு, பவனின் அருளால் தேவதாரு வனத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் எவ்வாறு கடவுளிடம் அடைக்கலம் அடைந்தார்கள் என்பதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

தாநுவாச மஹாபாகாந் பகவாந் ஆத்மபூஃ ஸ்வயம் தேவதாருவநஸ்தாம்ஸ்து தபஸா பாவகப்ரபாந்

அந்த மகானுபாவிகளிடம், தேவதாரு வனத்தில் தவத்தால் ஒளிர்ந்தவர்களிடம், ஸ்வயம்பு பகவான் நேரில் வந்து பேசினார்.

ஏஷ தேவோ மஹாதேவோ விஜ்ஞேயஸ்து மஹேஶ்வரஃ ந தஸ்மாத்பரமம் கிம்சித் பதம் ஸமதிகம்யதே

இந்த இறைவன் தான் மகாதேவன்; இவரை மகேஸ்வரன் என்று அறிய வேண்டும். இவரை விட உயர்ந்த நிலை எதுவும் இல்லை.

தேவாநாம் ச ரு'ஷீநாம் ச பித்ரூ'ணாம் சைவ ஸ ப்ரபுஃ ஸஹஸ்ரயுகபர்யந்தே ப்ரலயே ஸர்வதேஹிநஃ

இவர் தான் தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் அனைவருக்கும் ஆண்டவன்; ஆயிரம் யுகங்கள் முடிவில், எல்லா உயிர்களையும் இவன் அழிக்கிறான்.

ஸம்ஹரத்யேஷ பகவாந் காலோ பூத்வா மஹேஶ்வரஃ ஏஷ சைவ ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸ்ரு'ஜத்யேகஃ ஸ்வதேஜஸா

மகேஸ்வரன் காலமாகி, எல்லா உயிர்களையும் திரும்ப அழிக்கிறான்; அதேபோல், தன் சக்தியால் எல்லா உயிர்களையும் ஒருவனாக உருவாக்குகிறான்.

ஏஷ சக்ரீ ச வஜ்ரீ ச ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ யோகீ க்ரு'தயுகே சைவ த்ரேதாயாம் க்ரதுர் உச்யதே

இவர் சக்கரம், வஜ்ரம் உடையவர்; ஸ்ரீவத்ஸம் என்ற குறியுடன் இருக்கிறார்; கிருதயுகத்தில் யோகி என்றும், திரேதாயுகத்தில் யாகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்வாபரே சைவ காலாக்நிர் தர்மகேதுஃ கலௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ருத்ரஸ்ய மூர்தயஸ்த்வேதா யே ऽபித்யாயந்தி பண்டிதாஃ

துவாபரயுகத்தில் காலாக்னி என்றும், கலியுகத்தில் தர்மத்தின் கொடி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; இவை தான் பண்டிதர்கள் அறிந்த ருத்ரனின் உருவங்கள்.

சதுரஸ்ரம் பஹிஶ்சாந்தர் அஷ்டாஸ்ரம் பிண்டிகாஶ்ரயே வ்ரு'த்தம் ஸுதர்ஶநம் யோக்யம் ஏவம் லிங்கம் ப்ரபூஜயேத்

வெளியில் சதுரசரம், அடிப்பகுதியில் எட்டுபக்கமும், மேலே வட்டமாக அழகாக இருக்கும் லிங்கத்தை இப்படித் துதிக்க வேண்டும்.

தமோ ஹ்யக்நீ ரஜோ ப்ரஹ்மா ஸத்த்வம் விஷ்ணுஃ ப்ரகாஶகம் மூர்திரேகா ஸ்திதா சாஸ்ய மூர்தயஃ பரிகீர்திதாஃ

இருள் என்பது அக்னி, ரஜஸ் என்பது பிரம்மா, வெளிச்சம் என்பது விஷ்ணு; ஒரே உருவம் கொண்ட இவர், இவை எல்லாம் அவனது அம்சங்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

யத்ர திஷ்டதி தத்ப்ரஹ்ம யோகேந து ஸமந்விதம் தஸ்மாத்தி தேவதேவேஶம் ஈஶாநம் ப்ரபுமவ்யயம்

யோகத்துடன் கூடிய அந்த பரப்பிரம்மம் எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கு தேவதெய்வங்களின் தலைவனாகிய ஈசானனை, அழியாத ஆண்டவனை வழிபட வேண்டும்.

ஆராதயந்தி விப்ரேந்த்ரா ஜிதக்ரோதா ஜிதேந்த்ரியாஃ லிங்கம் க்ரு'த்வா யதாந்யாயம் ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதம்

கோபத்தையும், இச்சைகளையும் வென்ற சிறந்த பிராமணர்கள், எல்லா நல்ல குறியுடனும் கூடிய லிங்கத்தை முறையாக வழிபடுகிறார்கள்.

அங்குஷ்டமாத்ரம் ஸுஶுபம் ஸுவ்ரு'த்தம் ஸர்வஸம்மதம் ஸமநாபம் ததாஷ்டாஸ்ரம் ஷோடஶாஸ்ரம் அதாபி வா

அது விரல் அளவு அழகாக, நன்கு வட்டமாக, அனைவராலும் ஏற்கப்பட்டதாக, அடிப்பகுதி சம உயரத்துடன், எட்டுபக்கமாகவோ, பதினாறு பக்கமாகவோ இருக்க வேண்டும்.

ஸுவ்ரு'த்தம் மண்டலம் திவ்யம் ஸர்வகாமபலப்ரதம் வேதிகா த்விகுணா தஸ்ய ஸமா வா ஸர்வஸம்மதா

அடிப்பகுதி நன்கு வட்டமாக, தெய்வீகமாக, எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும் வகையில் இருக்க வேண்டும்; அதன் அடிப்படையளவு இரட்டிப்பு அல்லது சமமாக இருக்கலாம்.

கோமுகீ ச த்ரிபாகைகா வேத்யா லக்ஷணஸம்யுதா பட்டிகா ச ஸமந்தாத்வை யவமாத்ரா த்விஜோத்தமாஃ

அடிப்பகுதி பசுமாடு வாய் போல, மூன்றில் ஒரு பகுதி, நல்ல குறியுடன், சுற்றிலும் யவம் அளவு பட்டையுடன் இருக்க வேண்டும், சிறந்த பிராமணர்களே.

ஸௌவர்ணம் ராஜதம் ஶைலம் க்ரு'த்வா தாம்ரமயம் ததா வேதிகாயாஶ் ச விஸ்தாரம் த்ரிகுணம் வை ஸமந்ததஃ

அது தங்கம், வெள்ளி, கல், அல்லது தாமிரத்தில் செய்யலாம்; அதன் அடிப்பகுதி எல்லா பக்கமும் மூன்று மடங்கு அகலமாக இருக்க வேண்டும்.

வர்துலம் சதுரஸ்ரம் வா ஷடஸ்ரம் வா த்ரிரஸ்ரகம் ஸமந்தாந்நிர்வ்ரணம் ஶுப்ரம் லக்ஷணைஸ்தத் ஸுலக்ஷிதம்

அது வட்டமாகவோ, சதுரசரமாகவோ, அறுபக்கமாகவோ, முக்கோணமாகவோ இருக்கலாம்; எல்லா பக்கமும் குறையில்லாமல், வெளிராக, நல்ல குறியுடன் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ரதிஷ்டாப்ய யதாந்யாயம் பூஜாலக்ஷணஸம்யுதம் கலஶம் ஸ்தாபயேத்தஸ்ய வேதிமத்யே ததா த்விஜாஃ

சமயப்படி பூஜைக்கு உரிய அடையாளங்களுடன் ஒரு கலசத்தை நிறுவி, அந்த வேதியின் நடுவில் அதை வைத்து வழிபட வேண்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஸஹிரண்யம் ஸபீஜம் ச ப்ரஹ்மபிஶ் சாபிமந்த்ரிதம் ஸேசயேச்ச ததோ லிங்கம் பவித்ரைஃ பஞ்சபிஃ ஶுபைஃ

பொன்னும் விதைகளும் நிரப்பி, பிராமணர்கள் மந்திரம் கூறி புனிதமாக்கிய கலசத்தால், பின்னர் அந்த லிங்கத்தை ஐந்து தூய்மையான, மங்களகரமான பொருள்களால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

பூஜயேச்ச யதாலாபம் ததஃ ஸித்திமவாப்ஸ்யத ஸமாஹிதாஃ பூஜயத்வம் ஸபுத்ராஃ ஸஹ பந்துபிஃ

யாருக்கு எவ்வளவு சாத்தியமோ, அதன்படி பூஜை செய்ய வேண்டும்; அப்போது நீங்கள் வெற்றியை அடைவீர்கள். மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உங்கள் மக்களும் உறவினர்களும் சேர்ந்து வழிபடுங்கள்.

ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயோ பூத்வா ஶூலபாணிம் ப்ரபத்யத ததோ த்ரக்ஷ்யத தேவேஶம் துர்தர்ஶமக்ரு'தாத்மபிஃ

அனைவரும் கைகளை கூப்பி, சூலத்தை ஏந்தியவரை அடையுங்கள்; அப்போது, மனம் தூய்மையில்லாதவர்களுக்கு எளிதில் காண முடியாத தேவர்களின் தலைவனை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வமஜ்ஞாநம் அதர்மஶ் ச ப்ரணஶ்யதி ததஃ ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா ப்ரஹ்மாணமமிதௌஜஸம்

அவரை கண்டவுடன் எல்லா அறியாமையும், அநியாயமும் அழிகின்றன; அதன் பிறகு, அளவில்லாத மகிமை கொண்ட பிரம்மனைச் சுற்றி வணங்குங்கள்.

ஸம்ப்ரஸ்திதா வநௌகாஸ்தே தேவதாருவநம் ததஃ ஆராதயிதுமாரப்தா ப்ரஹ்மணா கதிதம் யதா

அந்த காட்டில் வாழ்ந்தவர்கள், பிரம்மா கூறியபடி வழிபாடு செய்யத் தொடங்கி, தேவதாரு வனத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ஸ்தண்டிலேஷு விசித்ரேஷு பர்வதாநாம் குஹாஸு ச நதீநாம் ச விவிக்தேஷு புலிநேஷு ஶுபேஷு ச

பல்வேறு வேதிகளில், மலைக் குகைகளிலும், நதிகளின் தனிமையான, புனிதமான கரைகளிலும், மணற்பரப்புகளிலும்—

ஶைவாலஶோபநாஃ கேசித் கேசிதந்தர்ஜலேஶயாஃ கேசித்தர்பாவகாஶாஸ்து பாதாங்குஷ்டாக்ரதிஷ்டிதாஃ

சிலர் அழகான பாசி அலங்கரித்த இடங்களில், சிலர் சிறிதளவு நீர் உள்ள இடங்களில், சிலர் தர்ப்பை புல்லில் அமர்ந்து, சிலர் பாதம் விரல் முனையில் நிற்பவர்களாக இருந்தனர்.

தந்தோலூகலிநஸ்த்வந்யே அஶ்மகுட்டாஸ் ததா பரே ஸ்தாநவீராஸநாஸ்த்வந்யே ம்ரு'கசர்யாரதாஃ பரே

சிலர் மரத்தால் செய்யப்பட்ட உலோகத்தில் அமர்ந்தனர், மற்றவர்கள் கல்லில் அமர்ந்தனர்; சிலர் நிற்கும் வீர ஆசனத்தில் இருந்தனர், மற்றவர்கள் மான் போல் சுற்றித் திரிந்தனர்.

காலம் நயந்தி தபஸா பூஜயா ச மஹாதியஃ ஏவம் ஸம்வத்ஸரே பூர்ணே வஸந்தே ஸமுபஸ்திதே

அந்த மகான்கள் தங்கள் காலத்தை தவம் செய்து, பூஜை செய்து கழித்தனர்; இப்படியாக ஒரு வருடம் முடிந்து வசந்த காலம் வந்தது.

ததஸ்தேஷாம் ப்ரஸாதார்தம் பக்தாநாம் அநுகம்பயா தேவஃ க்ரு'தயுகே தஸ்மிந் கிரௌ ஹிமவதஃ ஶுபே

பிறகு, அந்த பக்தர்களுக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு, கருணையால், அந்த நல்ல மலையில் கிருத யுகத்தில் தேவன் தோன்றினார்.

தேவதாருவநம் ப்ராப்தஃ ப்ரஸந்நஃ பரமேஶ்வரஃ பஸ்மபாம்ஸூபதிக்தாங்கோ நக்நோ விக்ரு'தலக்ஷணஃ

பரம ஈசுவரன் மகிழ்ச்சியுடன் தேவதாரு வனத்துக்கு வந்து, தன் உடலைப் புச்சும் தூசும் பூசி, நிர்வாணமாகவும், விசித்திரமான அடையாளங்களுடன் தோன்றினார்.