லிங்கபுராணம்

ஏஹ்யேஹி ஶ்வேத சாநேந விதிநா கிம் பலம் தவ ருத்ரோ வா பகவாந் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்மா வா ஜகதீஶ்வரஃ

வா, வா, ஶ்வேதா! இந்த வழிபாட்டால் உனக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும்? ருத்ரனா, பெருமானா, விஷ்ணுவா, பிரம்மாவா, உலகத்துக்குத் தலைவனா?

கஃ ஸமர்தஃ பரித்ராதும் மயா க்ரஸ்தம் த்விஜோத்தம அநேந மம கிம் விப்ர ரௌத்ரேண விதிநா ப்ரபோஃ

நான் பிடித்தவனை யார் காப்பாற்ற முடியும், சிறந்த பிராமணா? இந்தக் கடுமையான வழிபாடு உனக்கு என்ன பயன் தரும், பிராமணா?

நேதும் யஸ்யோத்திதஶ்சாஹம் யமலோகம் க்ஷணேந வை யஸ்மாத்கதாயுஸ்த்வம் தஸ்மாந் முநே நேதுமிஹோத்யதஃ

உன்னை அழைத்துச் செல்ல நான் வந்துள்ளேன்; ஒரு கணத்தில் யமராஜாவின் உலகத்துக்கு. உன்னுடைய ஆயுள் முடிந்துவிட்டது, அதனால் உன்னை இங்கு அழைத்துச் செல்ல வந்துள்ளேன்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பைரவம் தர்மமிஶ்ரிதம் ஹா ருத்ர ருத்ர ருத்ரேதி லலாப முநிபுங்கவஃ

பயங்கரமான, தர்மம் கலந்த அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அந்த முனிவர், 'அய்யோ, ருத்ரா! ருத்ரா! ருத்ரா!' என்று அழைத்தார்.

தம் ப்ராஹ ச மஹாதேவம் காலம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய வை த்ரு'ஶா நேத்ரேண பாஷ்பமிஶ்ரேண ஸம்ப்ராந்தேந ஸமாகுலஃ

அவர், சங்கரனை நோக்கி, காலனை கண்களால் பார்த்தார்; கண்களில் கண்ணீர் கலந்திருந்தது; மனம் கலங்கியிருந்தது.

த்வயா கிம் கால நோ நாதஶ் சாஸ்தி சேத்தி வ்ரு'ஷத்வஜஃ லிங்கே ऽஸ்மிந் ஶங்கரோ ருத்ரஃ ஸர்வதேவபவோத்பவஃ

நாயகனாகிய வ்ருஷத்வஜன் இருந்தால், காலா, உனால் என்ன செய்ய முடியும்? இந்த லிங்கத்தில் சங்கரன், ருத்ரன், எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆதியானவன் இருக்கிறான்.

அதீவ பவபக்தாநாம் மத்விதாநாம் மஹாத்மநாம் விதிநா கிம் மஹாபாஹோ கச்ச கச்ச யதாகதம்

உயிரை நேசிக்கும், என்னைப் போன்ற பெரிய ஆன்மாக்களுக்கு, இந்தச் செயல் என்ன பயன் தரும், வீரனே? நீ வந்தபடி போய்விடு.

ததோ நிஶம்ய குபிதஸ் தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரோ பயங்கரஃ ஶ்ருத்வா ஶ்வேதஸ்ய தத்வாக்யம் பாஶஹஸ்தோ பயாவஹஃ

ஶ்வேதனுடைய வார்த்தைகளை கேட்டதும், கோபம் கொண்ட, கூர்மையான பற்கள் உடைய, பயங்கரமான, பாசம் பிடித்த காலன், பெரிய சிங்கம் போல முழங்கினான், பலமுறை கையடி அடித்தான், காலம் வந்த அந்த முனிவரை பிணைத்தான்.

ஸிம்ஹநாதம் மஹத்க்ரு'த்வா சாஸ்பாட்ய ச முஹுர்முஹுஃ பபந்த ச முநிம் காலஃ காலப்ராப்தம் தமாஹ ச

பெரிய சிங்கம் போல முழங்கியும், மீண்டும் மீண்டும் கையடி அடித்தும், காலன், காலம் வந்த அந்த முனிவரை பிணைத்து, அவனிடம் பேசினான்.

மயா பத்தோ ऽஸி விப்ரர்ஷே ஶ்வேதம் நேதும் யமாலயம் அத்ய வை தேவதேவேந தவ ருத்ரேண கிம் க்ரு'தம்

நான் உன்னை பிணைத்துள்ளேன், சிறந்த பிராமண முனிவரே! இன்று ஶ்வேதனை யமராஜாவின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன். உன் தேவதேவனாகிய ருத்ரன் உனக்காக என்ன செய்தான்?

க்வ ஶர்வஸ்தவ பக்திஶ் ச க்வ பூஜா பூஜயா பலம் க்வ சாஹம் க்வ ச மே பீதிஃ ஶ்வேத பத்தோ ऽஸி வை மயா

உன் பக்தி எங்கே? உன் பூஜை, பூஜையின் பலன் எங்கே? நான் எங்கே? எனக்கு பயம் எங்கே? ஶ்வேதா, நீ என் பாசத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளாய்.

லிங்கே ऽஸ்மிந் ஸம்ஸ்திதஃ ஶ்வேத தவ ருத்ரோ மஹேஶ்வரஃ நிஶ்சேஷ்டோ ऽஸௌ மஹாதேவஃ கதம் பூஜ்யோ மஹேஶ்வரஃ

இந்த லிங்கத்தில், வெண்மையுள்ளவரே, உன் ருத்ரன், மகேஸ்வரன் உறைகிறார்; அசையாத மகாதேவன் எப்படி வழிபடப்பட வேண்டும் என்று கேட்கிறாயா?

ததஃ ஸதாஶிவஃ ஸ்வயம் த்விஜம் நிஹந்துமாகதம் நிஹந்துமந்தகம் ஸ்மயந் ஸ்மராரியஜ்ஞஹா ஹரஃ

அப்போது சதாசிவன் தானே, கொல்ல வந்த இரண்டுமுறை பிறந்தவரை அழிக்கவும், மரணத்தை அழிக்கவும், காமனுக்கு எதிரியான ஹரன், யஜ்ஞம் செய்தவன், சிரித்தபடி வந்தான்.

த்வரந் விநிர்கதஃ பரஃ ஶிவஃ ஸ்வயம் த்ரிலோசநஃ த்ரியம்பகோ ऽம்பயா ஸமம் ஸநந்திநா கணேஶ்வரைஃ

அந்த உத்தமமான திரிலோசனன் சிவன், துரிதமாக அம்பிகையுடன், நந்தியுடன், கணங்களின் தலைவர்களுடன் வெளியில் தோன்றினார்.

ஸஸர்ஜ ஜீவிதம் க்ஷணாத் பவம் நிரீக்ஷ்ய வை பயாத் பபாத சாஶு வை பலீ முநேஸ்து ஸம்நிதௌ த்விஜாஃ

அவன் பயத்தில் பவனை பார்த்தவுடன், ஒரு கணத்தில் உயிரை உருவாக்கினான்; அந்த வலிமைமிக்கவன் முனிவரின் முன்னிலையில் விரைவாக கீழே விழுந்தான்.

நநாத சோர்த்வமுச்சதீர் நிரீக்ஷ்ய சாந்தகாந்தகம் நிரீக்ஷணேந வை ம்ரு'தம் பவஸ்ய விப்ரபுங்கவாஃ

அவன் மேல் நோக்கி பெரிதாக கர்ஜித்தான்; மரணத்தின் முடிவை பார்த்தவுடன், அவன் பார்வையாலேயே, பவனை அழித்தான், பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே.

விநேதுருச்சமீஶ்வராஃ ஸுரேஶ்வரா மஹேஶ்வரம் ப்ரணேமுரம்பிகாமுமாம் முநீஶ்வராஸ்து ஹர்ஷிதாஃ

தேவர்களின் தலைவர்கள் மகேஸ்வரனை நோக்கி உரக்க அழுதார்கள்; அவர்கள் அம்பிகைக்கும் உமைக்கும் வணங்கினர்; முனிவர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

ஸஸர்ஜுர் அஸ்ய மூர்த்நி வை முநேர்பவஸ்ய கேசராஃ ஸுஶோபநம் ஸுஶீதலம் ஸுபுஷ்பவர்ஷமம்பராத்

வானிலுள்ள உயிர்கள், பவ முனிவரின் தலையில் இருந்து, அழகான, குளிர்ந்த, மணமுள்ள மலர்களை ஆகாயத்திலிருந்து பொழிந்தன.

அஹோ நிரீக்ஷ்ய சாந்தகம் ம்ரு'தம் ததா ஸுவிஸ்மிதஃ ஶிலாஶநாத்மஜோ ऽவ்யயம் ஶிவம் ப்ரணம்ய ஶங்கரம்

அப்போது மரணத்தை அழிக்கப்பட்டதை பார்த்து, கல்லின் மகன் ஆச்சரியத்துடன், அழிவில்லாத சிவனாகிய சங்கரனை வணங்கினான்.

உவாச பாலதீர்ம்ரு'தஃ ப்ரஸீத சேதி வை முநேஃ மஹேஶ்வரம் மஹேஶ்வர-ஸ்ய சாநுகோ கணேஶ்வரஃ

குழந்தை மனதுடன், இறந்தவன், முனிவரின் ஆண்டவரிடம், மகேஸ்வரனிடம், மகேஸ்வரனின் கணங்களின் தலைவரிடம், 'தயவு செய்' என்று கூறினான்.

ததோ விவேஶ பகவாந் அநுக்ரு'ஹ்ய த்விஜோத்தமம் க்ஷணாத்கூடஶரீரம் ஹி த்வஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வாந்தகம் க்ஷணாத்

பின்னர் பகவான், அந்த சிறந்த இரண்டுமுறை பிறந்தவருக்கு அருள் செய்து, உடனே அவனை அடைந்தார்; மரணத்தின் மறைந்த உடல் அழிந்ததை பார்த்தவுடன், உடனே அப்படி செய்தார்.

தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுஞ்ஜயம் சைவ பக்த்யா ஸம்பூஜயே த்விஜாஃ முக்திதம் புக்திதம் சைவ ஸர்வேஷாமபி ஶங்கரம்

அதனால், இரண்டுமுறை பிறந்தவர்களே, மரணத்தை வெல்வோனை பக்தியுடன் வழிபடுங்கள்; எல்லோருக்கும் முக்தியும், இன்பமும் தரும் சங்கரனை வணங்குங்கள்.

பஹுநா கிம் ப்ரலாபேந ஸம்ந்யஸ்யாப்யர்ச்ய வை பவம் பக்த்யா சாபரயா தஸ்மிந் விஶோகா வை பவிஷ்யத

பல பேசுவதால் என்ன பயன்? எல்லாவற்றையும் விட்டு பவனை வழிபடுங்கள்; அவனை உயர்ந்த பக்தியுடன் சேவித்தால், நீங்கள் துயரமின்றி இருப்பீர்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேந ப்ரஹ்மணா ப்ரஹ்மவாதிநஃ ப்ரஸீத பக்திர்தேவேஶே பவேத்ருத்ரே பிநாகிநி

அப்போது பிரம்மாவால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, பிரம்மத்தைப் பேசும் முனிவர்கள், 'தேவர்களின் ஆண்டவரான ருத்ரனிடம், வில்லுடையவரிடம் பக்தி பிறக்கட்டும்' என்று கூறினர்.

கேந வா தபஸா தேவ யஜ்ஞேநாப்யத கேந வா வ்ரதைர்வா பகவத்பக்தா பவிஷ்யந்தி த்விஜாதயஃ

எந்த தவத்தால், எந்த யாகத்தால், அல்லது எந்த விரதத்தால், இரண்டுமுறை பிறந்தவர்கள் பகவானுக்கு பக்தர்களாக முடியும் என்று கேட்டனர்.

ந தாநேந முநிஶ்ரேஷ்டாஸ் தபஸா ச ந வித்யயா யஜ்ஞைர் ஹோமைர் வ்ரதைர் வேதைர் யோகஶாஸ்த்ரைர் நிரோதநைஃ

முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, தானம் கொடுத்தாலும், தவம் செய்தாலும், அறிவால், யாகம், ஹோமம், விரதம், வேதம், யோக நூல்கள், கட்டுப்பாடுகள் இவற்றால் கூட முடியாது.

ப்ரஸாதே நைவ ஸா பக்திஃ ஶிவே பரமகாரணே அத தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸர்வே தே பரமர்ஷயஃ

அந்த பக்தி சிவனிடம், உயர்ந்த காரணத்திடம், அவனது அருளால் மட்டுமே கிடைக்கும். இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, அந்த உயர்ந்த முனிவர்கள்—

ஸதாரதநயாஃ ஶ்ராந்தாஃ ப்ரணேமுஶ் ச பிதாமஹம் தஸ்மாத்பாஶுபதீ பக்திர் தர்மகாமார்தஸித்திதா

மனைவியரும் மக்களும் உடன், சோர்வடைந்து, பிதாமகருக்கு வணங்கினர். அதனால் பாசுபத பக்தி தர்மம், காமம், பொருள் ஆகியவற்றில் வெற்றி தரும்.

முநேர் விஜயதா சைவ ஸர்வம்ரு'த்யுஜயப்ரதா ததீசஸ்து புரா பக்த்யா ஹரிம் ஜித்வாமரைர்விபும்

அது முனிவருக்கு வெற்றியும், எல்லா மரணங்களையும் வெல்லும் பலனும் தரும். பழைய காலத்தில் ததீசி, பக்தியால், அமரர்களின் தலைவனான ஹரியை வென்றான்.