லிங்கபுராணம்

க்ரு'தத்ரேதாதியுக்தாநாம் மநோரந்தரமுச்யதே மந்வந்தரஸ்ய ஸம்க்யா ச வர்ஷாக்ரேண ப்ரகீர்திதா

கிருத, த்ரேதா முதலிய யுகங்கள் சேர்ந்த காலம் மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது; மன்வந்தரத்தின் கணக்கு ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் கூறப்படுகிறது.

த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து வர்ஷாணாம் மாநுஷேண த்விஜோத்தமாஃ ஸப்தஷஷ்டிஸ்ததாந்யாநி நியுதாந்யதிகாநி து

இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, ஒரு மன்வந்தரம் முப்பது கோடி மனித ஆண்டுகள், மேலும் அறுபத்து ஏழு இலட்சம் ஆண்டுகள் கூடும்.

விம்ஶதிஶ் ச ஸஹஸ்ராணி காலோ ऽயம் அதிகம் விநா மந்வந்தரஸ்ய ஸம்க்யைஷா லைங்கே ऽஸ்மிந்கீர்திதா த்விஜாஃ

இருபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் கூடுதலாகும், அது தவிர்க்கப்படுகிறது; இந்த கணக்கே லிங்க புராணத்தில் மன்வந்தரமாக கூறப்பட்டுள்ளது, பிராமணர்களே.

சதுர்யுகஸ்ய ச ததா வர்ஷஸம்க்யா ப்ரகீர்திதா சதுர்யுகஸஹஸ்ரம் வை கல்பஶ்சைகோ த்விஜோத்தமாஃ

நான்கு யுகங்களுக்கான ஆண்டுகளின் கணக்கு இவ்வாறு கூறப்பட்டது; ஆயிரம் நான்கு யுகங்கள் ஒன்று கல்பம் ஆகும், பிரமர்களில் சிறந்தவரே.

நிஶாந்தே ஸ்ரு'ஜதே லோகாந் நஶ்யந்தே நிஶி ஜந்தவஃ தத்ர வைமாநிகாநாம் து அஷ்டாவிம்ஶதிகோடயஃ

இரவு முடிவில் உலகங்கள் உருவாகின்றன; இரவில் உயிரினங்கள் அழிகின்றன. அங்கு வானவாசிகளுக்கு இருபத்தி எட்டு கோடி என்று கூறப்படுகிறது.

மந்வந்தரேஷு வை ஸம்க்யா ஸாந்தரேஷு யதாததா த்ரீணி கோடிஶதாந்யாஸந் கோட்யோ த்விநவதிஸ் ததா

மன்வந்தரங்களில் கணக்கு இப்படிப்பட்டது: மூன்று நூறு கோடி, மேலும் தொண்ணூற்று இரண்டு கோடி.

கல்பே ऽதீதே து வை விப்ராஃ ஸஹஸ்ராணாம் து ஸப்ததிஃ புநஸ்ததாஷ்டஸாஹஸ்ரம் ஸர்வத்ரைவ ஸமாஸதஃ

பிராமணர்களே, கடந்த கல்பத்தில் எழுபது ஆயிரம், மேலும் எட்டு ஆயிரம் எங்கும் மொத்தமாக இருந்தன.

கல்பாவஸாநிகாம்ஸ்த்யக்த்வா ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே மஹர்லோகாத் ப்ரயாந்த்யேதே ஜநலோகம் ஜநாஸ்ததஃ

கல்பம் முடிவில், பிரளயம் வந்தபோது, அந்த உயிர்கள் மகர்லோகத்தை விட்டு ஜனலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.

கோடீநாம் த்வே ஸஹஸ்ரே து அஷ்டௌ கோடிஶதாநி து த்விஷஷ்டிஶ் ச ததா கோட்யோ நியுதாநி ச ஸப்ததிஃ

இரண்டு ஆயிரம் கோடி, எட்டு நூறு கோடி, அறுபத்து இரண்டு கோடி, மேலும் எழுபது இலட்சம் என கணக்காகும்.

கல்பார்தஸம்க்யா திவ்யா வை கல்பமேவம் து கல்பயேத் கல்பாநாம் வை ஸஹஸ்ரம் து வர்ஷமேகமஜஸ்ய து

கல்பத்தின் பாதி தெய்வீக கணக்கில் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது; ஆயிரம் கல்பங்கள், அஜன் ஒருவருக்கான ஒரு வருடம் ஆகும்.

வர்ஷாணாமஷ்டஸாஹஸ்ரம் ப்ராஹ்மம் வை ப்ரஹ்மணோ யுகம் ஸவநம் யுகஸாஹஸ்ரம் ஸர்வதேவோத்பவஸ்ய து

எட்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மனுடைய யுகம்; சவன யுகம் ஆயிரம் எல்லா தேவர்களுக்கும் தோற்றமானது.

ஸவநாநாம் ஸஹஸ்ரம் து த்ரிவிதம் த்ரிகுணம் ததா ப்ரஹ்மணஸ்து ததா ப்ரோக்தஃ காலஃ காலாத்மநஃ ப்ரபோ

ஓர் ஆயிரம் யாகங்கள் மூன்று வகையிலும், மூன்று குணங்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளன; அதுபோலவே, காலத்தின் உருவான பிரம்மாவின் காலமும் இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளது.

பவோத்பவஸ்தபஶ்சைவ பவ்யோ ரம்பஃ க்ரதுஃ புநஃ ரு'துர்வஹ்நிர்ஹவ்யவாஹஃ ஸாவித்ரஃ ஶுத்த ஏவ ச

உருவாக்கம், தோற்றம், தவம், வரப்போகும் நிகழ்வு, மலர்ச்சி, மறுபடியும் யாகம், காலம், அக்னி, ஹவனங்கள் எடுத்துச் செல்லும் தீ, சாவித்ரி, தூய்மை ஆகியவை உள்ளன.

உஶிகஃ குஶிகஶ்சைவ காந்தாரோ முநிஸத்தமாஃ ரு'ஷபஶ் ச ததா ஷட்ஜோ மஜ்ஜாலீயஶ் ச மத்யமஃ

உஷிகன், குஷிகன், காந்தாரன், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ரிஷபன், சட்ஜம், மஜ்ஜாளியன், மற்றும் மத்தியமம் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

வைராஜோ வை நிஷாதஶ் ச முக்யோ வை மேகவாஹநஃ பஞ்சமஶ்சித்ரகஶ்சைவ ஆகூதிர் ஜ்ஞாந ஏவ ச

வைராஜன், நிஷாதன், முதன்மை மேகவாகனன், ஐந்தாவது சித்ரகன், ஆகூதி, ஞானம் ஆகியவை உள்ளன.

மநஃ ஸுதர்ஶோ ப்ரு'ம்ஹஶ் ச ததா வை ஶ்வேதலோஹிதஃ ரக்தஶ் ச பீதவாஸாஶ் ச அஸிதஃ ஸர்வரூபகஃ

மனம், சுதர்சன், ப்ரிமன், வெள்ளை சிவப்பும், ரத்தமும், மஞ்சள் உடை அணிந்தவர்களும், கருப்பும், எல்லா வடிவங்களும் கொண்டவரும் உள்ளனர்.

ஏவம் கல்பாஸ்து ஸம்க்யாதா ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ கோடிகோடிஸஹஸ்ராணி கல்பாநாம் முநிஸத்தமாஃ

இவ்வாறு, வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் கால்பங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன; முனிவர்களே, கோடிக்கோடி கால்பங்கள் உள்ளன.

கதாநி தாவச்சேஷாணி அஹர்நிஶ்யாநி வை புநஃ பராந்தே வை விகாராணி விகாரம் யாந்தி விஶ்வதஃ

இவ்வளவு பகலும் இரவும் கடந்துவிட்டன; பரம காலத்தின் முடிவில், எல்லா மாற்றங்களும் மீண்டும் தங்கள் மூலத்திற்கே திரும்புகின்றன.

விகாரஸ்ய ஶிவஸ்யாஜ்ஞாவஶேநைவ து ஸம்ஹ்ரு'திஃ ஸம்ஹ்ரு'தே து விகாரே ச ப்ரதாநே சாத்மநி ஸ்திதே

மாற்றங்கள் சிவனின் கட்டளையால் மட்டுமே அழிகின்றன; மாற்றங்கள் அழிந்தபின், முதன்மை பொருளும் ஆத்மாவும் நிலைத்திருக்கும்.

ஸாதர்ம்யேணாவதிஷ்டேதே ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ குணாநாம் சைவ வைஷம்யே விப்ராஃ ஸ்ரு'ஷ்டிரிதி ஸ்ம்ரு'தா

ஒற்றுமையால், முதன்மை பொருளும் புருஷனும் இருவரும் நிலைத்து நிற்கின்றனர்; குணங்கள் சமமில்லாதபோது, முனிவர்களே, அதுவே படைப்பு எனக் கூறப்படுகிறது.

ஸாம்யே லயோ குணாநாம் து தயோர்ஹேதுர்மஹேஶ்வரஃ லீலயா தேவதேவேந ஸர்காஸ்த்வீத்ரு'க்விதாஃ க்ரு'தாஃ

குணங்கள் சமமாயிருக்கும்போது, லயம் உண்டாகிறது; இரண்டிற்கும் காரணம் மகேசுவரன். தெய்வங்களின் தெய்வமான அவர் விளையாட்டால் இப்படிப்பட்ட படைப்புகள் உண்டாகின்றன.

அஸம்க்யாதாஶ் ச ஸம்க்ஷேபாத் ப்ரதாநாத் அந்வதிஷ்டிதாத் அஸம்க்யாதாஶ் ச கல்பாக்யா ஹ்ய் அஸம்க்யாதாஃ பிதாமஹாஃ

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், முதன்மை பொருளிலிருந்து எண்ணற்ற உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; எண்ணற்ற கால்பங்கள், எண்ணற்ற பிதாமகர்களும் உள்ளனர்.

ஹரயஶ்சாப்யஸம்க்யாதாஸ் த்வ் ஏக ஏவ மஹேஶ்வரஃ ப்ரதாநாதிப்ரவ்ரு'த்தாநி லீலயா ப்ராக்ரு'தாநி து

அனேக ஹரிகளும் உள்ளனர், ஆனால் மகேசுவரன் ஒருவரே; முதன்மை பொருளிலிருந்து தொடங்கும் இயற்கை நிகழ்வுகள் அனைத்தும் அவருடைய விளையாட்டால் நடைபெறுகின்றன.

குணாத்மிகா ச தத்வ்ரு'த்திஸ் தஸ்ய தேவஸ்ய வை த்ரிதா அப்ராக்ரு'தஸ்ய தஸ்யாதிர் மத்யாந்தம் நாஸ்தி சாத்மநஃ

அந்த தேவனின் செயல்கள் மூன்று வகை குணங்களால் ஆனவை; அந்த பரப்பொருளுக்கு ஆரம்பமும் நடுவும் முடிவும் இல்லை.

பிதாமஹஸ்யாத பரஃ பரார்தத்வயஸம்மிதஃ திவா ஸ்ரு'ஷ்டம் து யத்ஸர்வம் நிஶி நஶ்யதி சாஸ்ய தத்

பிதாமகரைத் தாண்டி, இன்னொருவர் உள்ளார், அவருடைய ஒரு பகல் இரண்டு பரார்த்தம் ஆகும்; அந்த பகலில் உருவான அனைத்தும் இரவில் அழிகின்றன.

பூர்புவஃஸ்வர்மஹஸ்தத்ர நஶ்யதே சோர்த்வதோ ந ச ராத்ரௌ சைகார்ணவே ப்ரஹ்மா நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே

அங்கு பூ, புவ, ஸ்வர் உலகங்கள் அழிகின்றன; மேலுள்ள உலகங்களும் கூட. இரவில், நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் அழிந்தபோது, பிரம்மா ஒரே பெருங்கடலில் நிலைத்திருப்பார்.

ஸுஷ்வாபாம்பஸி யஸ்தஸ்மாந் நாராயண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஶர்வர்யந்தே ப்ரபுத்தோ வை த்ரு'ஷ்ட்வா ஶூந்யம் சராசரம்

ஆழ்ந்த நித்திரை நீரில் மூழ்கியதால், அவர் நாராயணன் என அழைக்கப்படுகிறார்; இரவு முடிவில் விழித்தபோது, அசையும், அசையாத அனைத்தும் வெறுமையாக இருப்பதைப் பார்க்கிறார்.

ஸ்ரஷ்டும் ததா மதிம் சக்ரே ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ உதகைராப்லுதாம் க்ஷ்மாம் தாம் ஸமாதாய ஸநாதநஃ

பிரம்மா, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர், அப்போது படைக்க எண்ணம் கொண்டார்; நீரில் மூழ்கியிருந்த பூமியை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த நித்யன்—

பூர்வவத்ஸ்தாபயாமாஸ வாராஹம் ரூபமாஸ்திதஃ நதீநதஸமுத்ராம்ஶ் ச பூர்வவச்சாகரோத்ப்ரபுஃ

முந்தையபோல், அவர் வராக உருவம் எடுத்துத் தனை நிலைநிறுத்தினார்; நதிகள், ஆறுகள், கடல்கள் அனைத்தையும் முன்புபோல் உருவாக்கினார்.