லிங்கபுராணம்

தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா புநஃ ப்ராஹ ஸுதர்ஶநஃ தேயம் ஸர்வம் ஶிவாயார்யே ஶிவ ஏவாதிதிஃ ஸ்வயம்

அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட சுதர்சனன் மீண்டும் கூறினான்: 'அருமைமிகும் பெண்ணே, எல்லாவற்றையும் சிவனுக்காக வழங்க வேண்டும்; ஏனெனில் சிவனே விருந்தினராக வந்திருக்கிறார்.'

தஸ்மாத்ஸர்வே பூஜநீயாஃ ஸர்வே ऽப்யதிதயஃ ஸதா ஏவமுக்தா ததா பர்த்ரா பார்யா தஸ்ய பதிவ்ரதா

அதனால், எல்லா விருந்தினர்களும் எப்போதும் மதிக்கப்பட வேண்டும். கணவரால் இவ்வாறு போதிக்கப்பட்ட அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி...

ஶேஷாமிவாஜ்ஞாமாதாய மூர்த்நா ஸா ப்ராசரத்ததா பரீக்ஷிதும் ததா ஶ்ரத்தாம் தயோஃ ஸாக்ஷாத் த்விஜோத்தமாஃ

அவள் கணவரின் கட்டளையை புனிதப் பாகம் போல் தலைகுனிந்து ஏற்று, அதன்படி நடந்தாள். அவர்களின் பக்தியை நேரடியாகப் பரிசோதிக்கவே அவள் இவ்வாறு செய்தாள், சிறந்த பிராமணரே.

தர்மோ த்விஜோத்தமோ பூத்வா ஜகாமாத முநேர்க்ரு'ஹம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சார்சயாமாஸ ஸார்க்யாத்யைரநகா த்விஜம்

தர்மம் ஒரு சிறந்த பிராமணராக மாறி, முனிவரின் வீட்டிற்குச் சென்றான். அவனைப் பார்த்த அந்த பாவமில்லா மனைவி, பாதம் கழுவும் நீர் முதலியவற்றால் பிராமணனை மரியாதையுடன் வரவேற்றாள்.

ஸம்பூஜிதஸ்தயா தாம் து ப்ராஹ தர்மோ த்விஜஃ ஸ்வயம் பத்ரே குதஃ பதிர்தீமாம்ஸ் தவ பர்தா ஸுதர்ஶநஃ

அவளால் முறையாகப் போற்றப்பட்ட தர்மம், அந்த பிராமணன் சொன்னான்: 'அழகானவளே, உன் புத்திசாலியான கணவர் சுதர்சனன் எங்கே?'

அந்நாத்யைரலமத்யார்யே ஸ்வம் தாதுமிஹ சார்ஹஸி ஸா ச லஜ்ஜாவ்ரு'தா நாரீ ஸ்மரந்தீ கதிதம் புரா

உணவு, பானம் ஆகியவை போதுமான அளவில் வழங்கப்பட்டுள்ளன, அருமைமிகும் பெண்ணே, இங்கே நீ உன்னைத் தானமாக வழங்க வேண்டும். ஆனால் அந்த பெண், வெட்கத்தால் மூடப்பட்டவளாக, முன்பு கூறியதை நினைத்தாள்.

பர்த்ரா ந்யமீலயந்நேத்ரே சசால ச பதிவ்ரதா கிம்சேத்யாஹ புநஸ்தம் வை தர்மே சக்ரே ச ஸா மதிம்

கணவரால் கண்கள் கீழே நோக்க வைத்த அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி நடுங்கினாள். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்து, தர்மத்தை நினைத்து, மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினாள்.

நிவேதிதும் கிலாத்மாநம் தஸ்மை பத்யுரிஹாஜ்ஞயா ஏதஸ்மிந்நந்தரே பர்தா தஸ்யா நார்யாஃ ஸுதர்ஶநஃ

கணவரின் கட்டளையின்படி, அவள் தன்னை அவனிடம் அர்ப்பணிக்க எண்ணினாள். அந்த நேரத்தில், அவளது கணவர் சுதர்சனன்...

க்ரு'ஹத்வாரம் கதோ தீமாம்ஸ் தாமுவாச மஹாமுநிஃ ஏஹ்யேஹி க்வ கதா பத்ரே தமுவாசாதிதிஃ ஸ்வயம்

அந்த பெரிய முனிவர் சுதர்சனன், வீட்டின் வாசலில் வந்து, 'வா, வா, அருமைமிகும் பெண்ணே, நீ எங்கே சென்றாய்?' என்று அழைத்தான். அப்போது விருந்தினர் தானாகவே அவனை நோக்கி பேசினான்.

பார்யயா த்வநயா ஸார்தம் மைதுநஸ்தோ ऽஹமத்ய வை ஸுதர்ஶந மஹாபாக கிம் கர்தவ்யமிஹோச்யதாம்

'இன்று, சுதர்சனா, பெரும் அதிர்ஷ்டசாலியாய், நான் உன் மனைவியுடன் சேர இருக்கிறேன்; இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.'

ஸுரதாந்தஸ்து விப்ரேந்த்ர ஸம்துஷ்டோ ऽஹம் த்விஜோத்தம ஸுதர்ஶநஸ்ததஃ ப்ராஹ ஸுப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ த்விஜோத்தமஃ

'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, இன்பம் முடிந்தது; நான் திருப்தியடைந்தேன்,' என்று அந்த சிறந்த பிராமணன் சொன்னான். பின்னர், சுதர்சனன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அந்த சிறந்த பிராமணனை நோக்கி பேசினான்.

புங்க்ஷ்வ சைநாம் யதாகாமம் கமிஷ்யே ऽஹம் த்விஜோத்தம ஹ்ரு'ஷ்டோ ऽத தர்ஶயாமாஸ ஸ்வாத்மாநம் தர்மராட் ஸ்வயம்

'நீ விரும்பும் போல் அவளுடன் இரு; நான் இப்போது போகிறேன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே,' என்று கூறினான். அப்போது தர்மராஜா மகிழ்ச்சியுடன் தன் உண்மையான உருவத்தை காட்டினான்.

ப்ரததௌ சேப்ஸிதம் ஸர்வம் தமாஹ ச மஹாத்யுதிஃ ஏஷா ந புக்தா விப்ரேந்த்ர மநஸாபி ஸுஶோபநா

அவன் விரும்பிய அனைத்தையும் வழங்கி, பிரகாசமாக, 'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, இந்த அழகானவளை நான் மனதிலும் தொடவில்லை,' என்று கூறினான்.

மயா சைஷா ந ஸம்தேஹஃ ஶ்ரத்தாம் ஜ்ஞாதுமிஹாகதஃ ஜிதோ வை யஸ்த்வயா ம்ரு'த்யுர் தர்மேணைகேந ஸுவ்ரத

'நான் அவளைத் தொடவில்லை என்பது சந்தேகமில்லை; உன் பக்தியை அறியவே இங்கு வந்தேன். நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, நீ தர்மத்தின் மூலம் மரணத்தை வென்றுவிட்டாய்.'

அஹோ ऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் இத்யுக்த்வா ப்ரயயௌ ச ஸஃ தஸ்மாத்ததா பூஜநீயாஃ ஸர்வே ஹ்யதிதயஃ ஸதா

'அஹா, இவரது தவத்தின் வலிமை!' என்று கூறி, அவர் சென்றார். எனவே, எல்லா விருந்தினர்களும் எப்போதும் இப்படியே மதிக்கப்பட வேண்டும்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந பாக்யஹீநா த்விஜோத்தமாஃ தமேவ ஶரணம் தூர்ணம் கந்துமர்ஹத ஶங்கரம்

இன்னும் எதைச் சொல்ல வேண்டும், உத்தம பிராமணர்களே? அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள் விரைவாகவே சங்கரனைத் தஞ்சமாக அடைய வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ ப்ராஹ்மணர்ஷபாஃ ப்ரஹ்மாணமபிவந்த்யார்தாஃ ப்ரோசுராகுலிதேக்ஷணாஃ

பிரம்மாவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிராமணர்களில் சிறந்தவர்கள், மனதில் துயரம் கொண்டு கண்கள் கலங்கியபடி, பிரம்மாவை வணங்கி பேசினார்கள்.

நாபேக்ஷிதம் மஹாபாக ஜீவிதம் விக்ரு'தாஃ ஸ்த்ரியஃ த்ரு'ஷ்டோ ऽஸ்மாபிர் மஹாதேவோ நிந்திதோ யஸ்த்வநிந்திதஃ

மிகுந்த பாக்கியசாலி நீரே, எங்கள் உயிரை நாம் பொருட்படுத்தவில்லை; பெண்கள் மிகவும் கலங்கிவிட்டார்கள்; நாங்கள் குற்றமற்ற மகாதேவனை பார்த்தும், அவரை தவறாக பேசிவிட்டோம்.

ஶப்தஶ் ச ஸர்வகஃ ஶூலீ பிநாகீ நீலலோஹிதஃ அஜ்ஞாநாச்சாபஜா ஶக்திஃ குண்டிதாஸ்யநிரீக்ஷணாத்

எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும், சூலம் ஏந்தும், பிணாகம் வில்லும் கொண்ட, நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவரான அவரை நாம் சபித்துவிட்டோம்; ஆனால் அவரை பார்த்தவுடன், அறியாமையால் நாங்கள் சொன்ன சாபம் பலிக்கவில்லை.

வக்துமர்ஹஸி தேவேஶ ஸம்ந்யாஸம் வை க்ரமேண து த்ரஷ்டும் வை தேவதேவேஶம் உக்ரம் பீமம் கபர்திநம்

தேவர்களின் தலைவனே, எங்களுக்கு அந்த உக்ரன், பயங்கரன், ஜடாமுடியுடன் உள்ள தேவதேவனை காண, எவ்வாறு துறவு மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதை முறையாக விளக்க வேண்டும்.

ஆதௌ வேதாநதீத்யைவ ஶ்ரத்தயா ச குரோஃ ஸதா விசார்யார்தம் முநேர்தர்மாந் ப்ரதிஜ்ஞாய த்விஜோத்தமாஃ

முதலில், ஒரு ஆசானிடம் நம்பிக்கையுடன் வேதங்களை படித்து, எப்போதும் அதன் பொருளை ஆராய்ந்து, முனிவரின் தர்மங்களை பின்பற்ற உறுதி செய்து, பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே,

க்ரஹணாந்தம் ஹி வா வித்வாந் அத த்வாதஶவார்ஷிகம் ஸ்நாத்வாஹ்ரு'த்ய ச தாராந்வை புத்ராநுத்பாத்ய ஸுவ்ரதாந்

அல்லது வேதபடிப்பு முடிந்ததும், அல்லது பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கழித்தும், நீராடி, மணமகளை ஏற்று, நல்லொழுக்கம் கொண்ட மகன்களைப் பெற்ற பிறகு,

வ்ரு'த்திபிஶ்சாநுரூபாபிஸ் தாந் விபஜ்ய ஸுதாந்முநிஃ அக்நிஷ்டோமாதிபிஶ்சேஷ்ட்வா யஜ்ஞைர்யஜ்ஞேஶ்வரம் விபும்

முனிவர் தன் மக்களுக்கு அவரவர் வாழ்க்கைத் தேவைக்கு ஏற்ப சொத்துகளைப் பகிர்ந்து, அக்கினிஷ்டோமம் போன்ற யாகங்களை யஜ்ஞேஸ்வரனுக்காக நடத்தி,

பூஜயேத் பரமாத்மாநம் ப்ராப்யாரண்யம் விபாவஸௌ முநிர்த்வாதஶவர்ஷம் வா வர்ஷமாத்ரம் அதாபி வா

பின்னர் காட்டுக்குச் சென்று, அங்கே பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அல்லது ஒரு வருடமாவது, அக்கினியால் வாழ்ந்து, பரமாத்மாவை வழிபட வேண்டும்.

பக்ஷத்வாதஶகம் வாபி திநத்வாதஶகம் து வா க்ஷீரபுக் ஸம்யுதஃ ஶாந்தஃ ஸர்வாந் ஸம்பூஜயேத்ஸுராந்

அல்லது பன்னிரண்டு பக்கங்கள், அல்லது பன்னிரண்டு நாட்கள், பாலை மட்டும் அருந்தி, அமைதியுடன் இருந்து, எல்லா தேவர்களையும் வழிபட வேண்டும்.

இஷ்ட்வைவம் ஜுஹுயாதக்நௌ யஜ்ஞபாத்ராணி மந்த்ரதஃ அப்ஸு வை பார்திவம் ந்யஸ்ய குரவே தைஜஸாநி து

இவ்வாறு யாகங்கள் செய்து முடித்தவுடன், மந்திரங்களோடு யாகபாத்திரங்களை அக்கினியில் அர்ப்பணித்து, மண்ணால் ஆனவற்றை நீரில் வைத்து, உலோக பாத்திரங்களை ஆசானுக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

ஸ்வதநம் ஸகலம் சைவ ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶங்கயா ப்ரணிபத்ய குரும் பூமௌ விரக்தஃ ஸம்ந்யஸேத்யதிஃ

தன் சொத்து அனைத்தையும் தயங்காமல் பிராமணர்களுக்கு வழங்கி, ஆசானுக்கு தரையில் வணங்கி, பற்றினை விட்டுவிட்டு, யதி துறவு மேற்கொள்ள வேண்டும்.

நிக்ரு'த்ய கேஶாந் ஸஶிகாந் உபவீதம் விஸ்ரு'ஜ்ய ச பஞ்சபிர் ஜுஹுயாத் அப்ஸு பூஃ ஸ்வாஹேதி விசக்ஷணஃ

தலைமுடியும் சிகையும் வெட்டி, பூணூலும் கழற்றி, அறிவுள்ளவன் ஐந்து முறைகள் 'பூ: ஸ்வாஹா' என்று சொல்லி நீரில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ததஶ்சோர்த்வம் சரேதேவம் யதிஃ ஶிவவிமுக்தயே வ்ரதேநாநஶநேநாபி தோயவ்ரு'த்த்யாபி வா புநஃ

அதற்குப் பிறகு, சிவமுக்திக்கு, விரதம், உண்ணாமை, அல்லது வெறும் தண்ணீரில் வாழ்வது போன்ற முறைகளில் யதி வாழ வேண்டும்.