லிங்கபுராணம்

உத்தாய ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ப்ரணிபத்ய பவாய ச உவாச ஸத்வரம் ப்ரஹ்மா முநீந்தாருவநாலயாந்

எழுந்து, கைகள் கூப்பி, பவனை வணங்கி, பிரம்மா விரைவாக தாரு வனத்தில் வாழும் முனிவர்களிடம் பேசினார்.

திக் யுஷ்மாந் ப்ராப்தநிதநாந் மஹாநிதிம் அநுத்தமம் வ்ரு'தாக்ரு'தம் யதோ விப்ரா யுஷ்மாபிர் பாக்யவர்ஜிதைஃ

நீங்கள் எல்லாம் உன்னதமான செல்வத்தை இழந்து வீணாக வாழ்ந்தீர்கள்; அதனால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாத பிராமணர்களே, உங்கள் செயல் பயனற்றது.

யஸ்து தாருவநே தஸ்மிம்ல் லிங்கீ த்ரு'ஷ்டோ ऽப்யலிங்கிபிஃ யுஷ்மாபிர் விக்ரு'தாகாரஃ ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ

தாரு வனத்தில் நீங்கள் பார்த்த லிங்கம் கொண்டவர், உங்கள் கண்களுக்கு வித்தியாசமாகத் தோன்றினாலும், அவர் தான் பரமேஸ்வரன்.

க்ரு'ஹஸ்தைஶ் ச ந நிந்த்யாஸ்து ஸதா ஹ்யதிதயோ த்விஜாஃ விரூபாஶ் ச ஸுரூபாஶ் ச மலிநாஶ்சாப்யபண்டிதாஃ

கிருஹஸ்தர்கள் எப்போதும் விருந்தினர்களை அவமதிக்கக் கூடாது, ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே; அவர்கள் விகாரமாக இருந்தாலும், அழகாக இருந்தாலும், அழுக்காக இருந்தாலும், அறிவில்லாதவர்களாக இருந்தாலும் கூட.

ஸுதர்ஶநேந முநிநா காலம்ரு'த்யுரபி ஸ்வயம் புரா பூமௌ த்விஜாக்ர்யேண ஜிதோ ஹ்யதிதிபூஜயா

முனிவர் சுதர்சனன், விருந்தினரைப் போற்றுவதால், காலமும் மரணமும் கூட பூமியில் ஒருமுறை வெல்லப்பட்டன.

அந்யதா நாஸ்தி ஸம்தர்தும் க்ரு'ஹஸ்தைஶ் ச த்விஜோத்தமைஃ த்யக்த்வா சாதிதிபூஜாம் தாம் ஆத்மநோ புவி ஶோதநம்

விருந்தினரைப் போற்றுவதை விட்டுவிட்டால், கிருஹஸ்தர்களும் சிறந்த பிராமணர்களும் இந்த உலகில் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்த முடியாது.

க்ரு'ஹஸ்தோ ऽபி புரா ஜேதும் ஸுதர்ஶந இதி ஶ்ருதஃ ப்ரதிஜ்ஞாமகரோஜ்ஜாயாம் பார்யாமாஹ பதிவ்ரதாம்

கிருஹஸ்தராக இருந்தபோதும், சுதர்சனன் ஒருகாலையில் ஜயா என்ற இடத்தில் தன் கணவனுக்குப் பற்றுள்ள மனைவியிடம் ஒரு உறுதியை எடுத்ததாகக் கேள்விப்பட்டோம்.

ஸுவ்ரதே ஸுப்ரு ஸுபகே ஶ்ரு'ணு ஸர்வம் ப்ரயத்நதஃ த்வயா வை நாவமந்தவ்யா க்ரு'ஹே ஹ்யதிதயஃ ஸதா

நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, அழகான புருவமுள்ளவளே, அதிர்ஷ்டசாலியே, என் சொற்களை கவனமாக கேள். வீட்டில் வருகை தரும் விருந்தினர்களை எப்போதும் சிறிதும் அவமதிக்கக் கூடாது.

ஸர்வ ஏவ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாத் அதிதிர்யத்பிநாகத்ரு'க் தஸ்மாததிதயே தத்த்வா ஆத்மாநமபி பூஜய

எல்லா விருந்தினர்களும் உண்மையில் பிணாகம் ஏந்தும் இறைவனே. அதனால், விருந்தினருக்கு எல்லாவற்றையும் அளித்து, அவரை உன்னையே போல் மதிக்க வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வாத ஸம்தப்தா விவஶா ஸா பதிவ்ரதா பதிமாஹ ருதந்தீ ச கிமுக்தம் பவதா ப்ரபோ

இவ்வாறு கூறியவுடன், அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி துக்கத்தால் கலங்கி, தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாமல் கணவரிடம் அழுதபடி, 'ஓ பிரபு, நீ என்ன சொன்னாய்?' என்று கேட்டாள்.

தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா புநஃ ப்ராஹ ஸுதர்ஶநஃ தேயம் ஸர்வம் ஶிவாயார்யே ஶிவ ஏவாதிதிஃ ஸ்வயம்

அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட சுதர்சனன் மீண்டும் கூறினான்: 'அருமைமிகும் பெண்ணே, எல்லாவற்றையும் சிவனுக்காக வழங்க வேண்டும்; ஏனெனில் சிவனே விருந்தினராக வந்திருக்கிறார்.'

தஸ்மாத்ஸர்வே பூஜநீயாஃ ஸர்வே ऽப்யதிதயஃ ஸதா ஏவமுக்தா ததா பர்த்ரா பார்யா தஸ்ய பதிவ்ரதா

அதனால், எல்லா விருந்தினர்களும் எப்போதும் மதிக்கப்பட வேண்டும். கணவரால் இவ்வாறு போதிக்கப்பட்ட அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி...

ஶேஷாமிவாஜ்ஞாமாதாய மூர்த்நா ஸா ப்ராசரத்ததா பரீக்ஷிதும் ததா ஶ்ரத்தாம் தயோஃ ஸாக்ஷாத் த்விஜோத்தமாஃ

அவள் கணவரின் கட்டளையை புனிதப் பாகம் போல் தலைகுனிந்து ஏற்று, அதன்படி நடந்தாள். அவர்களின் பக்தியை நேரடியாகப் பரிசோதிக்கவே அவள் இவ்வாறு செய்தாள், சிறந்த பிராமணரே.

தர்மோ த்விஜோத்தமோ பூத்வா ஜகாமாத முநேர்க்ரு'ஹம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சார்சயாமாஸ ஸார்க்யாத்யைரநகா த்விஜம்

தர்மம் ஒரு சிறந்த பிராமணராக மாறி, முனிவரின் வீட்டிற்குச் சென்றான். அவனைப் பார்த்த அந்த பாவமில்லா மனைவி, பாதம் கழுவும் நீர் முதலியவற்றால் பிராமணனை மரியாதையுடன் வரவேற்றாள்.

ஸம்பூஜிதஸ்தயா தாம் து ப்ராஹ தர்மோ த்விஜஃ ஸ்வயம் பத்ரே குதஃ பதிர்தீமாம்ஸ் தவ பர்தா ஸுதர்ஶநஃ

அவளால் முறையாகப் போற்றப்பட்ட தர்மம், அந்த பிராமணன் சொன்னான்: 'அழகானவளே, உன் புத்திசாலியான கணவர் சுதர்சனன் எங்கே?'

அந்நாத்யைரலமத்யார்யே ஸ்வம் தாதுமிஹ சார்ஹஸி ஸா ச லஜ்ஜாவ்ரு'தா நாரீ ஸ்மரந்தீ கதிதம் புரா

உணவு, பானம் ஆகியவை போதுமான அளவில் வழங்கப்பட்டுள்ளன, அருமைமிகும் பெண்ணே, இங்கே நீ உன்னைத் தானமாக வழங்க வேண்டும். ஆனால் அந்த பெண், வெட்கத்தால் மூடப்பட்டவளாக, முன்பு கூறியதை நினைத்தாள்.

பர்த்ரா ந்யமீலயந்நேத்ரே சசால ச பதிவ்ரதா கிம்சேத்யாஹ புநஸ்தம் வை தர்மே சக்ரே ச ஸா மதிம்

கணவரால் கண்கள் கீழே நோக்க வைத்த அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி நடுங்கினாள். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்து, தர்மத்தை நினைத்து, மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினாள்.

நிவேதிதும் கிலாத்மாநம் தஸ்மை பத்யுரிஹாஜ்ஞயா ஏதஸ்மிந்நந்தரே பர்தா தஸ்யா நார்யாஃ ஸுதர்ஶநஃ

கணவரின் கட்டளையின்படி, அவள் தன்னை அவனிடம் அர்ப்பணிக்க எண்ணினாள். அந்த நேரத்தில், அவளது கணவர் சுதர்சனன்...

க்ரு'ஹத்வாரம் கதோ தீமாம்ஸ் தாமுவாச மஹாமுநிஃ ஏஹ்யேஹி க்வ கதா பத்ரே தமுவாசாதிதிஃ ஸ்வயம்

அந்த பெரிய முனிவர் சுதர்சனன், வீட்டின் வாசலில் வந்து, 'வா, வா, அருமைமிகும் பெண்ணே, நீ எங்கே சென்றாய்?' என்று அழைத்தான். அப்போது விருந்தினர் தானாகவே அவனை நோக்கி பேசினான்.

பார்யயா த்வநயா ஸார்தம் மைதுநஸ்தோ ऽஹமத்ய வை ஸுதர்ஶந மஹாபாக கிம் கர்தவ்யமிஹோச்யதாம்

'இன்று, சுதர்சனா, பெரும் அதிர்ஷ்டசாலியாய், நான் உன் மனைவியுடன் சேர இருக்கிறேன்; இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.'

ஸுரதாந்தஸ்து விப்ரேந்த்ர ஸம்துஷ்டோ ऽஹம் த்விஜோத்தம ஸுதர்ஶநஸ்ததஃ ப்ராஹ ஸுப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ த்விஜோத்தமஃ

'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, இன்பம் முடிந்தது; நான் திருப்தியடைந்தேன்,' என்று அந்த சிறந்த பிராமணன் சொன்னான். பின்னர், சுதர்சனன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அந்த சிறந்த பிராமணனை நோக்கி பேசினான்.

புங்க்ஷ்வ சைநாம் யதாகாமம் கமிஷ்யே ऽஹம் த்விஜோத்தம ஹ்ரு'ஷ்டோ ऽத தர்ஶயாமாஸ ஸ்வாத்மாநம் தர்மராட் ஸ்வயம்

'நீ விரும்பும் போல் அவளுடன் இரு; நான் இப்போது போகிறேன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே,' என்று கூறினான். அப்போது தர்மராஜா மகிழ்ச்சியுடன் தன் உண்மையான உருவத்தை காட்டினான்.

ப்ரததௌ சேப்ஸிதம் ஸர்வம் தமாஹ ச மஹாத்யுதிஃ ஏஷா ந புக்தா விப்ரேந்த்ர மநஸாபி ஸுஶோபநா

அவன் விரும்பிய அனைத்தையும் வழங்கி, பிரகாசமாக, 'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, இந்த அழகானவளை நான் மனதிலும் தொடவில்லை,' என்று கூறினான்.

மயா சைஷா ந ஸம்தேஹஃ ஶ்ரத்தாம் ஜ்ஞாதுமிஹாகதஃ ஜிதோ வை யஸ்த்வயா ம்ரு'த்யுர் தர்மேணைகேந ஸுவ்ரத

'நான் அவளைத் தொடவில்லை என்பது சந்தேகமில்லை; உன் பக்தியை அறியவே இங்கு வந்தேன். நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, நீ தர்மத்தின் மூலம் மரணத்தை வென்றுவிட்டாய்.'

அஹோ ऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் இத்யுக்த்வா ப்ரயயௌ ச ஸஃ தஸ்மாத்ததா பூஜநீயாஃ ஸர்வே ஹ்யதிதயஃ ஸதா

'அஹா, இவரது தவத்தின் வலிமை!' என்று கூறி, அவர் சென்றார். எனவே, எல்லா விருந்தினர்களும் எப்போதும் இப்படியே மதிக்கப்பட வேண்டும்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந பாக்யஹீநா த்விஜோத்தமாஃ தமேவ ஶரணம் தூர்ணம் கந்துமர்ஹத ஶங்கரம்

இன்னும் எதைச் சொல்ல வேண்டும், உத்தம பிராமணர்களே? அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள் விரைவாகவே சங்கரனைத் தஞ்சமாக அடைய வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ ப்ராஹ்மணர்ஷபாஃ ப்ரஹ்மாணமபிவந்த்யார்தாஃ ப்ரோசுராகுலிதேக்ஷணாஃ

பிரம்மாவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிராமணர்களில் சிறந்தவர்கள், மனதில் துயரம் கொண்டு கண்கள் கலங்கியபடி, பிரம்மாவை வணங்கி பேசினார்கள்.

நாபேக்ஷிதம் மஹாபாக ஜீவிதம் விக்ரு'தாஃ ஸ்த்ரியஃ த்ரு'ஷ்டோ ऽஸ்மாபிர் மஹாதேவோ நிந்திதோ யஸ்த்வநிந்திதஃ

மிகுந்த பாக்கியசாலி நீரே, எங்கள் உயிரை நாம் பொருட்படுத்தவில்லை; பெண்கள் மிகவும் கலங்கிவிட்டார்கள்; நாங்கள் குற்றமற்ற மகாதேவனை பார்த்தும், அவரை தவறாக பேசிவிட்டோம்.

ஶப்தஶ் ச ஸர்வகஃ ஶூலீ பிநாகீ நீலலோஹிதஃ அஜ்ஞாநாச்சாபஜா ஶக்திஃ குண்டிதாஸ்யநிரீக்ஷணாத்

எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும், சூலம் ஏந்தும், பிணாகம் வில்லும் கொண்ட, நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவரான அவரை நாம் சபித்துவிட்டோம்; ஆனால் அவரை பார்த்தவுடன், அறியாமையால் நாங்கள் சொன்ன சாபம் பலிக்கவில்லை.