லிங்கபுராணம்

சதுர்வ்யூஹேண மார்கேண விசார்யாலோக்ய ஸுவ்ரத ஸம்ஸாரஹேதுஃ ஸம்ஸாரோ மோக்ஷஹேதுஶ் ச நிர்வ்ரு'திஃ

நான்கு வகை வழிகளால் ஆராய்ந்து பார்த்தால், சம்சாரம் என்பது பிறவி காரணம், முத்தி என்பது விடுதலையின் காரணம் என்று தெரிகிறது.

சதுர்வ்யூஹஃ ஸமாக்யாதஶ் சிந்தகஸ்யேஹ யோகிநஃ சிந்தா பஹுவிதா க்யாதா ஸைகத்ர பரமேஷ்டிநா

நான்கு வகை பிரிவுகள் தியானிக்கும் யோகிக்கு இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன; பலவகை தியானங்கள் அறியப்பட்டாலும், எல்லாம் பரமேஷ்வரனில் ஒன்றாகும்.

ஸுநிஷ்டேத்யத்ர கதிதா ருத்ரம் ரௌத்ரீ ந ஸம்ஶயஃ ஐந்த்ரீ சேந்த்ரே ததா ஸௌம்யா ஸோமே நாராயணே ததா

இங்கு உறுதியாகக் கூறப்பட்டது: ருத்ரன் ரௌத்ரியிலும், இந்த்ரன் இந்திரியிலும், சோமன் சௌம்யையிலும், நாராயணன் நாராயணியிலும் உள்ளார் என்று சந்தேகமில்லை.

ஸூர்யே வஹ்நௌ ச ஸர்வேஷாம் ஸர்வத்ரைவம் விசாரதஃ ஸைவாஹம் ஸோ ऽஹமித்யேவம் த்விதா ஸம்ஸ்தாப்ய பாவதஃ

சூரியனிலும், அக்னியிலும், எல்லா இடங்களிலும் உள்ள அனைத்தையும் ஆராய்ந்து, 'அவள் நானே, நானே அவன்' என்று இருவகையாக மனதில் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

பக்தோ ऽஸௌ நாஸ்தி யஸ்தஸ்மாச் சிந்தா ப்ராஹ்மீ ந ஸம்ஶயஃ ஏவம் ப்ரஹ்மமயம் த்யாயேத் பூர்வம் விப்ர சராசரம்

இவ்வாறு எண்ணம் இல்லாதவர் பக்தர் அல்லர்; அவர்களின் தியானம் பரமத்துவம் அடையாது என்பது சந்தேகம் இல்லை. ஆகவே, முன்பே, பிராமணா, எல்லா உயிரும் உயிரற்றதும் பரமத்துவம் நிறைந்ததாக தியானிக்க வேண்டும்.

சராசரவிபாகம் ச த்யஜேதபிமதம் ஸ்மரந் த்யாஜ்யம் க்ராஹ்யம் அலப்யம் ச க்ரு'த்யம் சாக்ரு'த்யமேவ ச

நடமாடும், நிலைத்திருக்கும் என இரண்டாகப் பிரிப்பதை விட்டு, பிடிப்பு, வெறுப்பு, கிடைக்கும், கிடைக்காதது, செய்யவேண்டியது, செய்யக்கூடாதது என்று நினைப்பதை எல்லாம் மனதில் விட்டு விட வேண்டும்.

யஸ்ய நாஸ்தி ஸுத்ரு'ப்தஸ்ய தஸ்ய ப்ராஹ்மீ ந சாந்யதா ஆப்யந்தரம் ஸமாக்யாதம் ஏவமப்யர்சநம் க்ரமாத்

முழுமையாக திருப்தி இல்லாதவர்க்கு பரமத்துவ நிலை கிடையாது; வேறு விதமாக இல்லை. இப்படியே உள்ளார்ந்த பூஜை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்பதும் கூறப்பட்டது.

ஆப்யந்தரார்சகாஃ பூஜ்யா நமஸ்காராதிபிஸ் ததா விரூபா விக்ரு'தாஶ்சாபி ந நிந்த்யா ப்ரஹ்மவாதிநஃ

உள்ளார்ந்த பூஜை செய்வோரை வணக்கம் முதலியவற்றால் மதிக்க வேண்டும்; அவர்கள் உருவத்தில் குறை இருந்தாலும், பரமத்தை உரைக்கும் அவர்களை பழிக்கக் கூடாது.

ஆப்யந்தரார்சகாஃ ஸர்வே ந பரீக்ஷ்யா விஜாநதா நிந்தகா ஏவ துஃகார்தா பவிஷ்யந்த்யல்பசேதஸஃ

உள்ளார்ந்த பூஜை செய்வோரை அறிவுள்ளோர் விசாரிக்க வேண்டாம்; அவர்களை பழிப்பவர்கள் குறைந்த அறிவுடையவர்கள், அவர்கள் துன்பம் அனுபவிப்பார்கள்.

யதா தாருவநே ருத்ரம் விநிந்த்ய முநயஃ புரா தஸ்மாத்ஸேவ்யா நமஸ்கார்யாஃ ஸதா ப்ரஹ்மவிதஸ் ததா

பழைய காலத்தில் தாரு வனத்தில் முனிவர்கள் ருத்ரனை பழித்ததுபோல், பரமத்தை அறிந்தவர்களை எப்போதும் சேவை செய்து வணங்க வேண்டும்.

வர்ணாஶ்ரமவிநிர்முக்தா வர்ணாஶ்ரமபராயணைஃ

சாதி, ஆசாரம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்களும், அதற்கே பற்றுள்ளவர்களும்—

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி புரா தாருவநே விபோ ப்ரவ்ரு'த்தம் தத்வநஸ்தாநாம் தபஸா பாவிதாத்மநாம்

இப்போது, பிரபுவே, பழைய காலத்தில் தாரு வனத்தில் நடந்ததை, தவம் செய்து மனம் தூய்மையடைந்த அந்த வனவாசிகளின் கதையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

கதம் தாருவநம் ப்ராப்தோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ விக்ரு'தம் ரூபமாஸ்தாய சோர்த்வரேதா திகம்பரஃ

நீலலோஹிதன் என்ற இறைவன், வித்தை மேலே வைத்தும், திசைகளையே உடையாக அணிந்தும், வித்தியாசமான உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, தாரு வனத்துக்கு எப்படி வந்தான்?

கிம் ப்ரவ்ரு'த்தம் வநே தஸ்மிந் ருத்ரஸ்ய பரமாத்மநஃ வக்துமர்ஹஸி தத்த்வேந தேவதேவஸ்ய சேஷ்டிதம்

அந்த வனத்தில் பரமாத்மாவான ருத்ரனைப் பற்றி என்ன நடந்தது? தேவாதி தேவன் அங்கே என்ன செய்தான் என்பதை நீ உண்மையாகக் கூற வேண்டும்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஶ்ருதிஸாரவிதாம் வரஃ ஶிலாதஸூநுர்பகவாந் ப்ராஹ கிம்சித்பவம் ஹஸந்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட புனித நூல்களின் சாரத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர், சிலாதனின் மகன், புனிதர், சிரித்தபடி சிறிது கூறினார்.

முநயோ தாருகஹநே தபஸ்தேபுஃ ஸுதாருணம் துஷ்ட்யர்தம் தேவதேவஸ்ய ஸதாரதநயாக்நயஃ

முனிவர்கள் தாரு வனத்தில் தங்கள் மனைவிகள், பிள்ளைகள், யாகக் குண்டங்களுடன் கடும் தவம் செய்து, தேவாதி தேவனை மகிழ்விக்க முயன்றனர்.

துஷ்டோ ருத்ரோ ஜகந்நாதஶ் சேகிதாநோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ தூர்ஜடிஃ பரமேஶாநோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ

அப்போது உலகத்துக்குத் தலைவனும், அறிவாளியும், காளை கொடியும், ஜடாமுடியுமாகிய பரமேசுவரனும், புனித நீலலோஹிதனும் மகிழ்ந்தார்.

ப்ரவ்ரு'த்திலக்ஷணம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாதும் தாருவநௌகஸாம் பரீக்ஷார்தம் ஜகந்நாதஃ ஶ்ரத்தயா க்ரீடயா ச ஸஃ

தாரு வனத்தில் வாழ்ந்தவர்களின் செயல் சார்ந்த ஞானத்தை அறிய விரும்பி, உலகத்துக்குத் தலைவன், விசாரணை செய்யும் நோக்கத்துடன், பக்தியுடனும் விளையாட்டாகவும் அவ்வாறு செய்தான்.

நிவ்ரு'த்திலக்ஷணஜ்ஞாநப்ரதிஷ்டார்தம் ச ஶங்கரஃ தேவதாருவநஸ்தாநாம் ப்ரவ்ரு'த்திஜ்ஞாநசேதஸாம்

தெய்வீக தாரு வனத்தில் வாழும், செயல் சார்ந்த ஞானத்தில் மனம் வைத்திருந்தவர்களுக்கு, விடுபடும் ஞானத்தை நிலைநிறுத்த, சங்கரன் முயன்றான்.

விக்ரு'தம் ரூபமாஸ்தாய திக்வாஸா விஷமேக்ஷணஃ முக்தோ த்விஹஸ்தஃ க்ரு'ஷ்ணாங்கோ திவ்யம் தாருவநம் யயௌ

வித்தியாசமான உருவம் எடுத்து, உடை அணியாமல், கண்கள் சற்றே வேறுபட்டும், குழப்பமான தோற்றத்திலும், இரு கரங்களுடனும், கருப்பு உடலுடனும், தெய்வீக தாரு வனத்துக்குச் சென்றான்.

மந்தஸ்மிதம் ச பகவாந் ஸ்த்ரீணாம் மநஸிஜோத்பவம் ப்ரூவிலாஸம் ச காநம் ச சகாராதீவ ஸும்தரஃ

அழகிய இறைவன், மென்மையான புன்னகையுடன், பெண்களின் மனதில் காமதேவன் எழுப்பும் கண் அசைவும், பாடலும் மிக அழகாகக் காட்டினார்.

ஸம்ப்ரோக்ஷ்ய நாரீவ்ரு'ந்தம் வை முஹுர்முஹுரநங்கஹா அநங்கவ்ரு'த்திம் அகரோத் அதீவ மதுராக்ரு'திஃ

அவனது மிக இனிமையான உருவத்தால், ஆசையை அழிப்பவன், அந்த பெண்கள் கூட்டத்தை மீண்டும் மீண்டும் தெளித்து, அவர்களின் ஆசையை மிகவும் அதிகரித்தான்.

வநே தம் புருஷம் த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரு'தம் நீலலோஹிதம் ஸ்த்ரியஃ பதிவ்ரதாஶ்சாபி தமேவாந்வயுராதராத்

அந்த காட்டில், வித்தியாசமான நீலம் சிவப்பு நிறத்தில் இருந்த அந்த மனிதனைப் பார்த்ததும், கணவர்களுக்கு உண்மையாக இருந்த பெண்கள்கூட, அவனை மரியாதையுடன் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

வநோடஜத்வாரகதாஶ் ச நார்யோ விஸ்ரஸ்தவஸ்த்ராபரணா விசேஷ்டாஃ லப்த்வா ஸ்மிதம் தஸ்ய முகாரவிந்தாத் த்ருமாலயஸ்தாஸ் தம் அதாந்வயுஸ்தாஃ

காட்டிலுள்ள குடிசை வாசலில் நின்ற பெண்கள், உடைவும் ஆபரணமும் சிதறி, கலங்கியவாறு நடந்தார்கள்; அவன் முகத்தில் இருந்து ஒரு புன்னகை பெற்றதும், மரங்களுக்குள் வாழ்ந்த அந்த பெண்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா காஶ்சித்பவம் நார்யோ மதகூர்ணிதலோசநாஃ விலாஸபாஹ்யாஸ்தாஶ்சாபி ப்ரூவிலாஸம் ப்ரசக்ரிரே

சில பெண்கள், பவனைப் பார்த்ததும், மதத்தில் கண்கள் சுழன்று, வெளிப்படையான ஒழுக்கத்தை மறந்து, கண்களால் சைகை செய்தார்கள்.

அத த்ரு'ஷ்ட்வாபரா நார்யஃ கிம்சித் ப்ரஹஸிதாநநாஃ கிம்சித் விஸ்ரஸ்தவஸநாஃ ஸ்ரஸ்தகாஞ்சீகுணா ஜகுஃ

பிற பெண்கள் அவனைப் பார்த்ததும், சிறிது சிரித்தனர்; சிலரது முகம் பிரகாசமாக, சிலரது உடை சற்றே சிதறி, இடுப்பு கயிறு தளர்ந்து, அவர்கள் பாட ஆரம்பித்தார்கள்.

காஶ்சித்ததா தம் விபிநே து த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ராங்கநாஃ ஸ்ரஸ்தநவாம்ஶுகம் வா ஸ்வாந்ஸ்வாந்விசித்ராந் வலயாந்ப்ரவித்ய மதாந்விதா பந்துஜநாம்ஶ் ச ஜக்முஃ

அந்த நேரத்தில், சில பிராமண பெண்கள், காட்டில் அவனைப் பார்த்ததும், புதிய பட்டு உடை தளர்ந்து, பலவகை வளையல்களை மகிழ்ச்சியில் கழற்றி, தங்கள் உறவினர்களிடம் சென்றார்கள்.

காசித்ததா தம் ந விவேத த்ரு'ஷ்ட்வா விவாஸநா ஸ்ரஸ்தமஹாம்ஶுகா ச ஶாகாவிசித்ராந் விடபாந்ப்ரஸித்தாந் மதாந்விதா பந்துஜநாம்ஸ்ததாந்யாஃ

அந்த நேரத்தில், ஒரு பெண் அவனைப் பார்த்தும், அவனை அறியவில்லை; அவளது உடையும் பெரிய ஆடையும் கீழே விழுந்து, மயக்கத்தில், புகழ்பெற்ற கிளைகளும் மரங்களும் இருக்கும் இடத்திற்கும், மற்ற உறவினர்களும் சென்றார்கள்.

காஶ்சிஜ்ஜகுஸ்தம் நந்ரு'துர் நிபேதுஶ் ச தராதலே நிஷேதுர்கஜவச்சாந்யா ப்ரோவாச த்விஜபுங்கவாஃ

சிலர் அவனை நோக்கி பாடினார்கள், சிலர் நடனமாடினார்கள், சிலர் தரையில் விழுந்தார்கள்; மற்றவர்கள் யானையைப் போல அமர்ந்தனர், சிலர் சிறந்த பிராமணரிடம் பேசினார்கள்.