லிங்கபுராணம்

கந்தம் புஷ்பம் ததா தூபம் தீபமந்நம் க்ரமேண து தோயம் ஸுகந்திதம் சைவ புநராசமநீயகம்

பின்னர், மணம், பூ, தூபம், விளக்கு, அன்னம், மணமுள்ள நீர், மீண்டும் ஆசமனத்திற்கான நீர் ஆகியவற்றை முறையே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

முகுடம் ச ஶுபம் சந்நம் ததா வை பூஷணாநி ச தாபயேத்ப்ரணவேநைவ முகவாஸாதிகாநி ச

அழகான மூடிய முக்கூடு, ஆபரணங்கள், ஓம் என்ற மந்திரத்துடன் வாய்க்கு மணம் தரும் பொருட்கள் போன்றவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ததஃ ஸ்படிகஸம்காஶம் தேவம் நிஷ்கலமக்ஷரம் காரணம் ஸர்வதேவாநாம் ஸர்வலோகமயம் பரம்

பின்னர், பளிங்கு போல ஒளிரும், பகுதி இல்லாத, அழியாத, எல்லா தேவதைகளுக்கும் காரணமான, எல்லா உலகிலும் நிறைந்த பரம்பொருளை தியானிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுருத்ராத்யைர் ரு'ஷிதேவைர் அகோசரம் வேதவித்பிர் ஹி வேதாந்தைஸ் த்வ் அகோசரமிதி ஶ்ருதிஃ

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் மற்றும் மற்ற முனிவர்கள், தேவதைகள், வேதங்களையும் வேதாந்தத்தையும் அறிந்தவர்களால் கூட அவர் உணர முடியாதவராக இருப்பதாக வேதம் கூறுகிறது.

ஆதிமத்யாந்தரஹிதம் பேஷஜம் பவரோகிணாம் ஶிவதத்த்வமிதி க்யாதம் ஶிவலிங்கே வ்யவஸ்திதம்

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாதவர்; பிறவிப் பிணியில் சிக்கியவர்களுக்கு மருந்தாக இருப்பவர்; சிவத்துவம் என்று அறியப்படும் அவர் சிவலிங்கத்தில் உறைந்திருக்கிறார்.

ப்ரணவேநைவ மந்த்ரேண பூஜயேல்லிங்கமூர்தநி ஸ்தோத்ரம் ஜபேச்ச விதிநா நமஸ்காரம் ப்ரதக்ஷிணம்

ஓம் என்ற மந்திரத்தால் லிங்கத்தின் மேல் பகுதியை வழிபட வேண்டும்; முறையின்படி ஸ்தோத்திரம் ஜபித்து, வணக்கம் செய்து, சுழன்று வந்தடைய வேண்டும்.

அர்க்யம் தத்த்வாத புஷ்பாணி பாதயோஸ்து விகீர்ய ச ப்ரணிபத்ய ச தேவேஶம் ஆத்மந்யாரோபயேச்சிவம்

அர்க்யம் அர்ப்பணித்து, பாதத்தில் பூக்களை தூவி, தேவாதிதேவனுக்கு வணங்கி, சிவனை தன்னுள்ளே உறைந்திருக்கிறவராக தியானிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்க்ஷிப்ய கதிதம் லிங்கார்சநமநுத்தமம் ஆப்யந்தரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி லிங்கார்சநமிஹாத்ய தே

இவ்வாறு சிறப்பாக லிங்க வழிபாடு சுருக்கமாக கூறப்பட்டது; இப்போது உனக்கு இங்கே உள்ள அகத்துவ வழிபாட்டை விளக்குகிறேன்.

ஆக்நேயம் ஸௌரமம்ரு'தம் பிம்பம் பாவ்யம் ததோபரி குணத்ரயம் ச ஹ்ரு'தயே ததா சாத்மத்ரயம் க்ரமாத்

அக்னி, சூரியன், அமுதம் ஆகிய ஒளிவட்டங்களை மனதில் தியானிக்க வேண்டும்; அதற்கு மேல், இருதயத்தில் மூன்று குணங்களையும், பின்னர் முறையே மூன்று ஆத்மாக்களையும் தியானிக்க வேண்டும்.

தஸ்யோபரி மஹாதேவம் நிஷ்கலம் ஸகலாக்ரு'திம் காந்தார்தரூடதேஹம் ச பூஜயேத்த்யாநவித்யயா

அதற்கு மேல், தியான அறிவால், எல்லா ரூபங்களும் உடைய பரமாத்மாவை, அரை உடலைத் தன் பிரியமானவளுடன் பகிர்ந்திருப்பவரை வழிபட வேண்டும்.

ததோ பஹுவிதம் ப்ரோக்தம் சிந்த்யம் தத்ராஸ்தி சேத்யதஃ சிந்தகஸ்ய ததஶ்சிந்தா அந்யதா நோபபத்யதே

அங்கு தியானிக்க வேண்டியவை பலவாறு கூறப்பட்டுள்ளன; தியானிப்பவர் எதை நினைக்கிறாரோ அதன்படி தியானம் உருவாகும், வேறு விதமாக அல்ல.

தஸ்மாத்த்யேயம் ததா த்யாநம் யஜமாநஃ ப்ரயோஜநம் ஸ்மரேத்தந்நாந்யதா ஜாது புத்யதே புருஷஸ்ய ஹ

ஆகவே, யஜமானன் தியானம் செய்து, தன் குறிக்கோளை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில் மனிதனுக்கு உண்மை அறிவு ஏற்படாது.

புரே ஶேதே புரம் தேஹம் தஸ்மாத்புருஷ உச்யதே யாஜ்யம் யஜ்ஞேந யஜதே யஜமாநஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

உடல் எனும் நகரத்தில் வாழ்வதால் அவர் புருஷன் எனப்படுகிறார்; யஜமானன் யாகத்தில் வழிபடப்படுபவரை வழிபடுகிறார், அதனால் அவர் அப்படியே நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

த்யேயோ மஹேஶ்வரோ த்யாநம் சிந்தநம் நிர்வ்ரு'திஃ பலம் ப்ரதாநபுருஷேஶாநம் யாதாதத்யம் ப்ரபத்யதே

மகேஸ்வரனை தியானிக்க வேண்டும்; தியானம் என்பது சிந்தனை, அதன் பலன் விடுதலை. பிரதானன், புருஷன் ஆகியோரின் இயல்பை உணர முடியும்.

இஹ ஷட்விம்ஶகோ த்யேயோ த்யாதா வை பஞ்சவிம்ஶகஃ சதுர்விம்ஶகம் அவ்யக்தம் மஹதாத்யாஸ்து ஸப்த ச

இங்கு இருபத்து ஆறாவது தியானிக்கப்பட வேண்டியவர்; தியானிப்பவர் இருபத்து ஐந்தாவது; வெளிப்படாதது இருபத்து நான்காவது; மகத் முதலான ஏழும் அதற்கு மேல்.

மஹாம்ஸ் ததா த்வஹங்காரம் தந்மாத்ரம் பஞ்சகம் புநஃ கர்மேந்த்ரியாணி பஞ்சைவ ததா புத்தீந்த்ரியாணி ச

மகா தத்துவம், அதன் பின் அகங்காரம், ஐந்து சூட்சுமப் பொருட்கள், ஐந்து செயற்கருவிகள், அதுபோல் ஐந்து அறிவுக்கருவிகள் ஆகியவை உள்ளன.

மநஶ் ச பஞ்ச பூதாநி ஶிவஃ ஷட்விம்ஶகஸ்ததஃ ஸ ஏவ பர்தா கர்தா ச விதேரபி மஹேஶ்வரஃ

மனமும் ஐந்து புவிகளும் சேர்ந்து, இவ்வாறு சிவன் இருபத்தாறு ஆகிறார். அவரே எல்லாவற்றையும் போஷிப்பவர், படைப்பவர், பிரமனுக்கும் மேலான பரம ஈசுவரன்.

ஹிரண்யகர்பம் ருத்ரோ ऽஸௌ ஜநயாமாஸ ஶங்கரஃ விஶ்வாதிகஶ் ச விஶ்வாத்மா விஶ்வரூப இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

சங்கரன், அந்த ருத்ரன், ஹிரண்யகர்பனை உருவாக்கினார். அவர் உலகை மீறியவர், உலகின் ஆத்மா, எல்லாவற்றிலும் தோன்றும் ரூபம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

விநா யதா ஹி பிதரம் மாதரம் தநயாஸ்த்விஹ ந ஜாயந்தே ததா ஸோமம் விநா நாஸ்தி ஜகத்த்ரயம்

எப்படி தந்தையும் தாயும் இல்லாமல் பிள்ளைகள் பிறக்க முடியாதோ, அதுபோல் சோமன் இல்லாமல் மூன்று உலகங்களும் இருக்க முடியாது.

கர்தா யதி மஹாதேவஃ பரமாத்மா மஹேஶ்வரஃ ததா காரயிதா சைவ குர்வதோ ऽல்பாத்மநஸ் ததா

பெருமாளும், பரமாத்மாவும், மகேசுவரனும் செய்பவராக இருந்தால், குறைந்த ஆத்மாக்கள் செய்கிறார்களெனில் அவர்களுக்கும் காரணம் அவரே.

நித்யோ விஶுத்தோ புத்தஶ் ச நிஷ்கலஃ பரமேஶ்வரஃ த்வயோக்தோ முக்திதஃ கிம் வா நிஷ்கலஶ்சேத்கரோதி கிம்

நித்தியன், தூயவன், விழிப்பானவன், பகுதியற்றவன் பரமேசுவரன். நீர் அவர் முக்தி தருவார் என்றீர்; பகுதியற்றவராயின் அவர் என்ன செய்கிறார்?

காலஃ கரோதி ஸகலம் காலம் கலயதே ஸதா நிஷ்கலம் ச மநஃ ஸர்வம் மந்யதே ஸோ ऽபி நிஷ்கலஃ

காலம் எல்லாவற்றையும் உருவாக்குகிறது; காலம் எப்போதும் காலத்தை அளக்கிறது. மனம் எல்லாவற்றையும், பகுதியற்றதையும் கூட நினைக்கிறது; அதுவும் பகுதியற்றதே.

கர்மணா தஸ்ய சைவேஹ ஜகத்ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் கிமத்ர தேவதேவஸ்ய மூர்த்யஷ்டகமிதம் ஜகத்

அவரது செயலில் இந்த உலகம் முழுவதும் நிலைபெற்றுள்ளது. அப்பொழுது, தேவாதி தேவனின் இந்த எட்டுவகை ரூபம் என்ன?

விநாகாஶம் ஜகந்நைவ விநா க்ஷ்மாம் வாயுநா விநா தேஜஸா வாரிணா சைவ யஜமாநம் ததா விநா

ஆகாயம் இல்லாமல் உலகம் இல்லை; பூமி இல்லாமல், காற்று இல்லாமல், தீ இல்லாமல், நீர் இல்லாமல், யஜமானன் இல்லாமல் உலகம் இல்லை.

பாநுநா ஶஶிநா லோகஸ் தஸ்யைதாஸ்தநவஃ ப்ரபோஃ விசாரதஸ்து ருத்ரஸ்ய ஸ்தூலமேதச்சராசரம்

சூரியனும் சந்திரனும் இல்லாமல் உலகம் இல்லை. இவை எல்லாம் பிரபுவின் ரூபங்கள்; இவ்வாறு எண்ணினால், இயங்கும், இயங்காத அனைத்தும் ருத்ரனின் நிலைமையான ரூபம்.

ஸூக்ஷ்மம் வதந்தி ரு'ஷயோ யந்ந வாச்யம் த்விஜோத்தமாஃ யதோ வாசோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ

ருஷிகள் கூறும் சூட்சுமம் சொல்ல முடியாதது, சிறந்த பிராமணரே; அங்கு வார்த்தைகளும் மனமும் சேர்ந்து சென்றும் அடைய முடியாமல் திரும்பிவிடுகின்றன.

ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் ந பிபேதி குதஶ்சந ந பேதவ்யம் ததா தஸ்மாஜ் ஜ்ஞாத்வாநந்தம் பிநாகிநஃ

பிரம்மத்தின் ஆனந்தத்தை அறிந்தவன் எங்கும் எதையும் பயப்படமாட்டான்; அதனால், பினாகியின் ஆனந்தத்தை அறிந்தபின் பயப்பட வேண்டியது எதுவும் இல்லை.

விபூதயஶ் ச ருத்ரஸ்ய மத்வா ஸர்வத்ர பாவதஃ ஸர்வம் ருத்ர இதி ப்ராஹுர் முநயஸ்தத்த்வதர்ஶிநஃ

ருத்ரனின் வெளிப்பாடுகளை எங்கும் உணர்ந்து, உண்மை அறிந்த முனிவர்கள், 'எல்லாமே ருத்ரன்' என்று அறிவுறுத்துகின்றனர்.

நமஸ்காரேண ஸததம் கௌரவாத்பரமேஷ்டிநஃ ஸர்வம் து கல்விதம் ப்ரஹ்ம ஸர்வோ வை ருத்ர ஈஶ்வரஃ

பரமேஷ்வரனை எப்போதும் மரியாதையுடன் வணங்கினால், இந்த எல்லாமும் பிரம்மம்; எல்லாமே ருத்ரன், ஈசுவரன்.