லிங்கபுராணம்

ந்யஸேந்மந்த்ராணி தத்தோயே ஸத்யோஜாதாதிகாநி து ஸுவர்ணகலஶேநாத ததா வை ராஜதேந வா

சத்யோஜாதம் முதலான மந்திரங்களை அந்த நீரில் வைக்க வேண்டும்; பொன்னாலோ வெள்ளியாலோ செய்யப்பட்ட பாத்திரத்தில் அதை செய்யலாம்.

தாம்ரேண பத்மபத்ரேண பாலாஶேந தலேந வா ஶம்கேந ம்ரு'ந்மயேநாத ஶோதிதேந ஶுபேந வா

அல்லது செம்பு பாத்திரம், தாமரை இலை, பாளாச இலை, சங்கு, சுத்தமான மண் பாத்திரம் அல்லது வேறு நல்ல பாத்திரத்திலும் செய்யலாம்.

ஸகூர்சேந ஸபுஷ்பேண ஸ்நாபயேந்மந்த்ரபூர்வகம் மந்த்ராணி தே ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு ஸர்வார்தஸித்தயே

குசையும் பூகளும் சேர்த்து, உரிய மந்திரங்களை உச்சரித்து அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; இப்போது அந்த மந்திரங்களை நான் கூறுகிறேன், எல்லா குறிக்கோளும் நிறைவேறக் கேளுங்கள்.

யைர்லிங்கம் ஸக்ரு'தப்யேவம் ஸ்நாப்ய முச்யேத மாநவஃ பவமாநேந மந்த்ரஜ்ஞாஃ ததா வாமீயகேந ச

இந்த மந்திரங்களால் லிங்கத்திற்கு ஒருமுறை கூட அபிஷேகம் செய்தால் மனிதன் விடுதலை பெறுவான்; பவமான மந்திரத்தாலும், அதேபோல் வாமியக மந்திரத்தாலும் செய்ய வேண்டும்.

ருத்ரேண நீலருத்ரேண ஶ்ரீஸூக்தேந ஶுபேந ச ரஜநீஸூக்தகேநைவ சமகேந ஶுபேந ச

ருத்ரம், நீலருத்ரம், மங்களமான ஸ்ரீசூக்தம், ரஜனீசூக்தம், மங்களமான சமாகம் ஆகியவற்றால் செய்ய வேண்டும்.

ஹோதாரேணாத ஶிரஸா அதர்வேண ஶுபேந ச ஶாந்த்யா சாத புநஃ ஶாந்த்யா பாருண்டேநாருணேந ச

ஹோதார, ஶிரஸா, மங்களமான அதர்வணம், சாந்தி, மீண்டும் சாந்தி, பாருண்டம், அருணம் ஆகியவற்றாலும் செய்ய வேண்டும்.

வாருணேந ச ஜ்யேஷ்டேந ததா வேதவ்ரதேந ச ததாந்தரேண புண்யேந ஸூக்தேந புருஷேண ச

வாருணம், ஜ்யேஷ்டம், வேதவ்ரதம், மற்றொரு புண்ணியமான சூக்தம், புருஷ சூக்தம் ஆகியவற்றாலும் செய்ய வேண்டும்.

த்வரிதேநைவ ருத்ரேண கபிநா ச கபர்திநா ஆவோஸஜேதி ஸாம்நா து ப்ரு'ஹச்சந்த்ரேண விஷ்ணுநா

அந்த நேரத்தில், ஜடையுடன் கூடிய ருத்ரனும், குரங்குபோல் முகமுள்ளவரும், பெருமைமிக்க சந்திரன் போல விளங்கும் விஷ்ணுவும், 'இது நிலைபெறட்டும்' என்று சாமவேதம் மூலம் விரைவாக வேண்டினர்.

விரூபாக்ஷேண ஸ்கந்தேந ஶதரு'க்பிஃ ஶிவைஸ் ததா பஞ்சப்ரஹ்மைஶ் ச ஸூத்ரேண கேவலப்ரணவேந ச

விரூபாக்ஷன், ஸ்கந்தன், பல சிவர்கள், ஐந்து பிரம்மர்கள், சூத்திரம் மற்றும் தூய ஓம் என்ற மந்திரத்தால் அவ்வாறே வேண்டினர்.

ஸ்நாபயேத்தேவதேவேஶம் ஸர்வபாபப்ரஶாந்தயே வஸ்த்ரம் ஶிவோபவீதம் ச ததா ஹ்யாசமநீயகம்

அனைத்து பாவங்களும் நீங்க வேண்டும் என்பதற்காக, தேவாதிதேவனை நீராடவைத்து, உடை, சிவனின் பூணூல், மற்றும் ஆசமனத்திற்கான நீர் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

கந்தம் புஷ்பம் ததா தூபம் தீபமந்நம் க்ரமேண து தோயம் ஸுகந்திதம் சைவ புநராசமநீயகம்

பின்னர், மணம், பூ, தூபம், விளக்கு, அன்னம், மணமுள்ள நீர், மீண்டும் ஆசமனத்திற்கான நீர் ஆகியவற்றை முறையே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

முகுடம் ச ஶுபம் சந்நம் ததா வை பூஷணாநி ச தாபயேத்ப்ரணவேநைவ முகவாஸாதிகாநி ச

அழகான மூடிய முக்கூடு, ஆபரணங்கள், ஓம் என்ற மந்திரத்துடன் வாய்க்கு மணம் தரும் பொருட்கள் போன்றவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ததஃ ஸ்படிகஸம்காஶம் தேவம் நிஷ்கலமக்ஷரம் காரணம் ஸர்வதேவாநாம் ஸர்வலோகமயம் பரம்

பின்னர், பளிங்கு போல ஒளிரும், பகுதி இல்லாத, அழியாத, எல்லா தேவதைகளுக்கும் காரணமான, எல்லா உலகிலும் நிறைந்த பரம்பொருளை தியானிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுருத்ராத்யைர் ரு'ஷிதேவைர் அகோசரம் வேதவித்பிர் ஹி வேதாந்தைஸ் த்வ் அகோசரமிதி ஶ்ருதிஃ

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் மற்றும் மற்ற முனிவர்கள், தேவதைகள், வேதங்களையும் வேதாந்தத்தையும் அறிந்தவர்களால் கூட அவர் உணர முடியாதவராக இருப்பதாக வேதம் கூறுகிறது.

ஆதிமத்யாந்தரஹிதம் பேஷஜம் பவரோகிணாம் ஶிவதத்த்வமிதி க்யாதம் ஶிவலிங்கே வ்யவஸ்திதம்

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாதவர்; பிறவிப் பிணியில் சிக்கியவர்களுக்கு மருந்தாக இருப்பவர்; சிவத்துவம் என்று அறியப்படும் அவர் சிவலிங்கத்தில் உறைந்திருக்கிறார்.

ப்ரணவேநைவ மந்த்ரேண பூஜயேல்லிங்கமூர்தநி ஸ்தோத்ரம் ஜபேச்ச விதிநா நமஸ்காரம் ப்ரதக்ஷிணம்

ஓம் என்ற மந்திரத்தால் லிங்கத்தின் மேல் பகுதியை வழிபட வேண்டும்; முறையின்படி ஸ்தோத்திரம் ஜபித்து, வணக்கம் செய்து, சுழன்று வந்தடைய வேண்டும்.

அர்க்யம் தத்த்வாத புஷ்பாணி பாதயோஸ்து விகீர்ய ச ப்ரணிபத்ய ச தேவேஶம் ஆத்மந்யாரோபயேச்சிவம்

அர்க்யம் அர்ப்பணித்து, பாதத்தில் பூக்களை தூவி, தேவாதிதேவனுக்கு வணங்கி, சிவனை தன்னுள்ளே உறைந்திருக்கிறவராக தியானிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்க்ஷிப்ய கதிதம் லிங்கார்சநமநுத்தமம் ஆப்யந்தரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி லிங்கார்சநமிஹாத்ய தே

இவ்வாறு சிறப்பாக லிங்க வழிபாடு சுருக்கமாக கூறப்பட்டது; இப்போது உனக்கு இங்கே உள்ள அகத்துவ வழிபாட்டை விளக்குகிறேன்.

ஆக்நேயம் ஸௌரமம்ரு'தம் பிம்பம் பாவ்யம் ததோபரி குணத்ரயம் ச ஹ்ரு'தயே ததா சாத்மத்ரயம் க்ரமாத்

அக்னி, சூரியன், அமுதம் ஆகிய ஒளிவட்டங்களை மனதில் தியானிக்க வேண்டும்; அதற்கு மேல், இருதயத்தில் மூன்று குணங்களையும், பின்னர் முறையே மூன்று ஆத்மாக்களையும் தியானிக்க வேண்டும்.

தஸ்யோபரி மஹாதேவம் நிஷ்கலம் ஸகலாக்ரு'திம் காந்தார்தரூடதேஹம் ச பூஜயேத்த்யாநவித்யயா

அதற்கு மேல், தியான அறிவால், எல்லா ரூபங்களும் உடைய பரமாத்மாவை, அரை உடலைத் தன் பிரியமானவளுடன் பகிர்ந்திருப்பவரை வழிபட வேண்டும்.

ததோ பஹுவிதம் ப்ரோக்தம் சிந்த்யம் தத்ராஸ்தி சேத்யதஃ சிந்தகஸ்ய ததஶ்சிந்தா அந்யதா நோபபத்யதே

அங்கு தியானிக்க வேண்டியவை பலவாறு கூறப்பட்டுள்ளன; தியானிப்பவர் எதை நினைக்கிறாரோ அதன்படி தியானம் உருவாகும், வேறு விதமாக அல்ல.

தஸ்மாத்த்யேயம் ததா த்யாநம் யஜமாநஃ ப்ரயோஜநம் ஸ்மரேத்தந்நாந்யதா ஜாது புத்யதே புருஷஸ்ய ஹ

ஆகவே, யஜமானன் தியானம் செய்து, தன் குறிக்கோளை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில் மனிதனுக்கு உண்மை அறிவு ஏற்படாது.

புரே ஶேதே புரம் தேஹம் தஸ்மாத்புருஷ உச்யதே யாஜ்யம் யஜ்ஞேந யஜதே யஜமாநஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

உடல் எனும் நகரத்தில் வாழ்வதால் அவர் புருஷன் எனப்படுகிறார்; யஜமானன் யாகத்தில் வழிபடப்படுபவரை வழிபடுகிறார், அதனால் அவர் அப்படியே நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

த்யேயோ மஹேஶ்வரோ த்யாநம் சிந்தநம் நிர்வ்ரு'திஃ பலம் ப்ரதாநபுருஷேஶாநம் யாதாதத்யம் ப்ரபத்யதே

மகேஸ்வரனை தியானிக்க வேண்டும்; தியானம் என்பது சிந்தனை, அதன் பலன் விடுதலை. பிரதானன், புருஷன் ஆகியோரின் இயல்பை உணர முடியும்.

இஹ ஷட்விம்ஶகோ த்யேயோ த்யாதா வை பஞ்சவிம்ஶகஃ சதுர்விம்ஶகம் அவ்யக்தம் மஹதாத்யாஸ்து ஸப்த ச

இங்கு இருபத்து ஆறாவது தியானிக்கப்பட வேண்டியவர்; தியானிப்பவர் இருபத்து ஐந்தாவது; வெளிப்படாதது இருபத்து நான்காவது; மகத் முதலான ஏழும் அதற்கு மேல்.

மஹாம்ஸ் ததா த்வஹங்காரம் தந்மாத்ரம் பஞ்சகம் புநஃ கர்மேந்த்ரியாணி பஞ்சைவ ததா புத்தீந்த்ரியாணி ச

மகா தத்துவம், அதன் பின் அகங்காரம், ஐந்து சூட்சுமப் பொருட்கள், ஐந்து செயற்கருவிகள், அதுபோல் ஐந்து அறிவுக்கருவிகள் ஆகியவை உள்ளன.

மநஶ் ச பஞ்ச பூதாநி ஶிவஃ ஷட்விம்ஶகஸ்ததஃ ஸ ஏவ பர்தா கர்தா ச விதேரபி மஹேஶ்வரஃ

மனமும் ஐந்து புவிகளும் சேர்ந்து, இவ்வாறு சிவன் இருபத்தாறு ஆகிறார். அவரே எல்லாவற்றையும் போஷிப்பவர், படைப்பவர், பிரமனுக்கும் மேலான பரம ஈசுவரன்.

ஹிரண்யகர்பம் ருத்ரோ ऽஸௌ ஜநயாமாஸ ஶங்கரஃ விஶ்வாதிகஶ் ச விஶ்வாத்மா விஶ்வரூப இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

சங்கரன், அந்த ருத்ரன், ஹிரண்யகர்பனை உருவாக்கினார். அவர் உலகை மீறியவர், உலகின் ஆத்மா, எல்லாவற்றிலும் தோன்றும் ரூபம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

விநா யதா ஹி பிதரம் மாதரம் தநயாஸ்த்விஹ ந ஜாயந்தே ததா ஸோமம் விநா நாஸ்தி ஜகத்த்ரயம்

எப்படி தந்தையும் தாயும் இல்லாமல் பிள்ளைகள் பிறக்க முடியாதோ, அதுபோல் சோமன் இல்லாமல் மூன்று உலகங்களும் இருக்க முடியாது.