ததா ஷஷ்டேந சாம்ஶேந க்ரு'ஷ்ணஃ புருஷஸத்தமஃ வஸுதேவாத்யதுஶ்ரேஷ்டோ வாஸுதேவோ பவிஷ்யதி
அப்போது, ஆறாவது பாகமாக, மனுஷர்களில் சிறந்த கிருஷ்ணன், வசுதேவரின் வம்சத்தில் பிறந்த, வாசுதேவராக இருப்பார்.
ததாப்யஹம் பவிஷ்யாமி யோகாத்மா யோகமாயயா லோகவிஸ்மயநார்தாய ப்ரஹ்மசாரிஶரீரகஃ
அந்த சமயத்தில், நானும் யோகமாயையால் யோகியாக, உலகை ஆச்சரியப்படுத்தும் நோக்கில் பிரம்மச்சாரி உருவத்தில் தோன்றுவேன்.
ஶ்மஶாநே ம்ரு'தம் உத்ஸ்ரு'ஷ்டம் த்ரு'ஷ்ட்வா காயம் அநாதகம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய ப்ரவிஷ்டோ யோகமாயயா
சமாதியில், உறவினர் இல்லாமல் கிடக்கும் ஒரு சடலத்தைப் பார்த்து, பிராமணர்களுக்காக யோகமாயையால் அதில் நுழைவேன்.
திவ்யாம் மேருகுஹாம் புண்யாம் த்வயா ஸார்தம் ச விஷ்ணுநா பவிஷ்யாமி ததா ப்ரஹ்மம்ல் லகுலீ நாம நாமதஃ
தெய்வீகமான, புண்ணியமான மேரு மலைக் குகையில், உன்னுடன் மற்றும் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, நான் பிரம்மமாக, லகுலி என்ற பெயரில் இருப்பேன்.
காயாவதார இத்யேவம் ஸித்தக்ஷேத்ரம் ச வை ததா பவிஷ்யதி ஸுவிக்யாதம் யாவத் பூமிர் தரிஷ்யதி
இதுவே உடல் அவதாரம் என அழைக்கப்படுகிறது; அப்போது அந்த புனிதத் தலம், பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை, பரவலாக புகழ்பெறும்.
தத்ராபி மம தே புத்ரா பவிஷ்யந்தி தபஸ்விநஃ குஶிகஶ் சைவ கர்கஶ் ச மித்ரஃ கௌருஷ்ய ஏவ ச
அங்கேயும் என் மகன்கள் தவசிகளாக இருப்பார்கள்: குசிகன், கர்கன், மித்ரன், கௌருஷ்யன் ஆகியோர்.
யோகாத்மாநோ மஹாத்மாநோ ப்ராஹ்மணா வேதபாரகாஃ ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் விமலா ஹ்யூர்த்வரேதஸஃ
யோகத்தில் நிலைபெற்ற, உயர்ந்த ஆன்மாக்கள், வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்கள், மகேஷ்வரனுடைய உயர்ந்த யோகத்தை அடைந்து, தூய்மையுடன் உயர்ந்த சக்தியுடையவர்கள்.
ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ஏதே பாஶுபதாஃ ஸித்தா பஸ்மோத்தூலிதவிக்ரஹாஃ
அவர்கள் திரும்ப வர இயலாத ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் செல்வார்கள்; இவர்கள் பாசுபதர்களாக, சாம்பலை பூசியவர்கள், சித்தர்களாக இருப்பார்கள்.
லிங்கார்சநரதா நித்யம் பாஹ்யாப்யந்தரதஃ ஸ்திதாஃ பக்த்யா மயி ச யோகேந த்யாநநிஷ்டா ஜிதேந்த்ரியாஃ
எப்போதும் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் ஈடுபட்டு, வெளிப்புறமும் உள்ளுறையும் நிலைபெற்று, என்மீது பக்தியுடன், யோகத்திலும், தியானத்தில் நிலைபெற்று, இంద్రியங்களை வென்று இருப்பார்கள்.
ஸம்ஸாரபந்தச்சேதார்தம் ஜ்ஞாநமார்கப்ரகாஶகம் ஸ்வரூபஜ்ஞாநஸித்த்யர்தம் யோகம் பாஶுபதம் மஹத்
சம்சார பந்தங்களை அறுக்கும் பொருட்டு, ஞான மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்தவும், தன்மய ஞானத்தை அடையவும், பாசுபத யோகம் மிக முக்கியமானது.
யோகமார்கா அநேகாஶ் ச ஜ்ஞாநமார்காஸ் த்வ் அநேகஶஃ ந நிவ்ரு'த்திமுபாயாந்தி விநா பஞ்சாக்ஷரீம் க்வசித்
பல யோக மார்க்கங்களும், பல ஞான மார்க்கங்களும் உள்ளன; ஆனால் எங்கும், ஐந்து எழுத்து மந்திரம் இல்லாமல் விடுதலை கிடையாது.
யதாசரேத்தபஶ்சாயம் ஸர்வத்வந்த்வவிவர்ஜிதம் ததா ஸ முக்தோ மந்தவ்யஃ பக்வம் பலமிவ ஸ்திதஃ
யாராவது எல்லா இரட்டையாக்கங்களும் இல்லாமல் தவம் செய்து வாழ்ந்தால், அவர் பசுவான பழம் போல விடுதலை பெற்றவராக கருதப்பட வேண்டும்.
ஏகாஹம் யஃ புமாந்ஸம்யக் சரேத்பாஶுபதவ்ரதம் ந ஸாம்க்யே பஞ்சராத்ரே வா ந ப்ராப்நோதி கதிம் கதா
ஒரு மனிதன் ஒரே ஒரு நாளும் பாஶுபத விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தால், சங்கியம் அல்லது பஞ்சராத்திரம் வழியில் அவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை எப்போது பெற முடியாது.
இத்யேதத்வை மயா ப்ரோக்தம் அவதாரேஷு லக்ஷணம் மந்வாதிக்ரு'ஷ்ணபர்யந்தம் அஷ்டாவிம்ஶத் யுகக்ரமாத்
இப்போது நான் மனுவிலிருந்து கிருஷ்ணர் வரையிலான அவதாரங்களின் இலட்சணங்களை, இருபத்தி எட்டு யுகங்களின் வரிசையில் கூறினேன்.
தத்ர ஶ்ருதிஸமூஹாநாம் விபாகோ தர்மலக்ஷணஃ பவிஷ்யதி ததா கல்பே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ யதா
அந்த காலத்தில், கிருஷ்ணத்வைப்பாயனர் தோன்றும் போது, வேதங்களின் பிரிவுகள் தான் தர்மத்தின் அடையாளமாக இருக்கும்.
நிஶம்யைவம் மஹாதேஜா மஹாதேவேந கீர்திதம் ருத்ராவதாரம் பகவாந் ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம்
இவ்வாறு மகாதேவன் கூறிய ருத்ரரின் அவதார வரலாற்றை கேட்டு, அந்த பாக்கியசாலி மகேஸ்வரனை வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தான்.
துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ புநஃ ப்ராஹ ச ஶங்கரம் ஸர்வே விஷ்ணுமயா தேவாஃ ஸர்வே விஷ்ணுமயா கணாஃ
அவன் இனிய வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, மீண்டும் சங்கரனை நோக்கி சொன்னான்: 'எல்லா தேவர்களும் விஷ்ணுவால் நிறைந்திருக்கின்றனர்; எல்லா கணங்களும் விஷ்ணுவால் நிறைந்திருக்கின்றன.'
ந ஹி விஷ்ணுஸமா காசித் கதிரந்யா விதீயதே இத்யேவம் ஸததம் வேதா காயந்தி நாத்ர ஸம்ஶயஃ
விஷ்ணுவுக்கு சமமான வேறு எந்த வழியும் இல்லை; இதைத்தான் வேதங்கள் எப்போதும் பாடுகின்றன—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ஸ தேவதேவோ பகவாம்ஸ் தவ லிங்கார்சநே ரதஃ தவ ப்ரணாமபரமஃ கதம் தேவோ ஹ்யபூத்ப்ரபுஃ
அந்த தேவர்களின் தேவன், பாக்கியசாலி, உன் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் ஈடுபட்டவன், உன்னை எப்போதும் வணங்குபவன்—அந்த தேவன் எவ்வாறு பிரபுவாக ஆனான்?
நிஶம்ய வசநம் தஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ரபிபந்நிவ சக்ஷுர்ப்யாம் ப்ரீதஸ்தத்ப்ரஶ்நகௌரவாத்
பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட மகேஸ்வரன், அந்த கேள்வியின் முக்கியத்துவத்தால் மகிழ்ந்து, கண்களால் ஆழமாக நோக்கினான்.
பூஜாப்ரகரணம் தஸ்மை தமாலோக்யாஹ ஶங்கரஃ பவாந்நாராயணஶ்சைவ ஶக்ரஃ ஸாக்ஷாத்ஸுரோத்தமஃ
பூஜை பற்றியதை பார்த்து, சங்கரன் அவனை நோக்கி சொன்னான்: 'நீயும், நாராயணனும், சக்கிரனும், எல்லா தேவர்களிலும் சிறந்தவர்களாக இங்கு இருக்கிறீர்கள்.'
முநயஶ் ச ஸதா லிங்கம் ஸம்பூஜ்ய விதிபூர்வகம் ஸ்வம்ஸ்வம் பதம் விபோ ப்ராப்தாஸ் தஸ்மாத் ஸம்பூஜயந்தி தே
முனிவர்கள் எப்போதும் விதிப்படி லிங்கத்தை ஆராதித்து, தங்களுக்கான நிலையை அடைந்துள்ளனர்; அதனால் அவர்கள் அதை ஆராதிக்கின்றனர்.
லிங்கார்சநம் விநா நிஷ்டா நாஸ்தி தஸ்மாஜ்ஜநார்தநஃ ஆத்மநோ யஜதே நித்யம் ஶ்ரத்தயா பகவாந்ப்ரபுஃ
லிங்க ஆராதனை இல்லாமல் நிலை அடைய முடியாது; அதனால் ஜனார்த்தனன், பாக்கியசாலி பிரபு, எப்போதும் நம்பிக்கையுடன் தன்னைத் தானே ஆராதிக்கின்றான்.
இத்யேவமுக்த்வா ப்ரஹ்மாணம் அநுக்ரு'ஹ்ய மஹேஶ்வரஃ புநஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய தேவேஶம் தத்ரைவாந்தரதீயத
இவ்வாறு கூறி, மகேஸ்வரன் பிரம்மாவுக்கு அருள் செய்து, மீண்டும் தேவர்களின் தேவனை நோக்கி, அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.
தமுத்திஶ்ய ததா ப்ரஹ்மா நமஸ்க்ரு'த்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ஸ்ரஷ்டும் த்வஶேஷம் பகவாம்ல் லப்தஸம்ஜ்ஞஸ்து ஶங்கராத்
அப்போது பிரம்மா, அவனை நோக்கி கையைக் கூப்பி வணங்கி, சங்கரனிடமிருந்து அறிவை மீண்டும் பெற்று, மீதமுள்ள படைப்பை செய்ய முனைந்தான்.
கதம் பூஜ்யோ மஹாதேவோ லிங்கமூர்திர்மஹேஶ்வரஃ வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் ரோமஹர்ஷண ஸாம்ப்ரதம்
மகாதேவன், லிங்க ரூபமாகிய மகேஸ்வரன் எவ்வாறு பூஜிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை இப்போது எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும், ரோமஹர்ஷணா.
தேவ்யா ப்ரு'ஷ்டோ மஹாதேவஃ கைலாஸே தாம் நகாத்மஜாம் அங்கஸ்தாமாஹ தேவேஶோ லிங்கார்சநவிதிம் க்ரமாத்
கைலாய மலையில், தேவியால் கேட்கப்பட்டபோது, தேவதைகளின் தலைவன், தன் மடியில் அமர்ந்த மலைமகளுக்கு, லிங்க ஆராதனை முறையை ஒழுங்காக விளக்கியான்.
ததா பார்ஶ்வே ஸ்திதோ நந்தீ ஶாலங்காயநகாத்மஜஃ ஶ்ருத்வாகிலம் புரா ப்ராஹ ப்ரஹ்மபுத்ராய ஸுவ்ரதாஃ
அப்போது, அருகில் நின்று, சாலங்காயனன் மகன் நந்தி, முன்பே அனைத்தையும் கேட்டிருந்ததால், நல்ல விரதம் கொண்ட பிரம்மாவின் மகனிடம் கூறினான்.
ஸநத்குமாராய ஶுபம் லிங்கார்சநவிதிம் பரம் தஸ்மாத்வ்யாஸோ மஹாதேஜாஃ ஶ்ருதவாஞ்ச்ருதிஸம்மிதம்
சனத்குமாரருக்கு, அந்த நந்தி, லிங்க ஆராதனையின் சிறந்த, புனிதமான முறையை எடுத்துரைத்தான்; அதனால், மகோன்னதமான வியாசர், வேதங்களோடு ஒத்ததாக அதை அறிந்தார்.
ஸ்நாநயோகோபசாரம் ச யதா ஶைலாதிநோ முகாத் ஶ்ருதவாந் தத்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸ்நாநாத்யம் சார்சநாவிதிம்
ஶைலாதி முதலியோரிடமிருந்து கேட்டபடி, நான் இப்போது ஸ்நானம் மற்றும் பூஜை செய்யும் முறையை, ஸ்நானத்துடன் தொடங்கி, ஒவ்வொன்றாகச் சொல்வேன்.