லிங்கபுராணம்

ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் அம்ரு'தத்வாய தே கதாஃ ஷட்விம்ஶே பரிவர்தே து யதா வ்யாஸஃ பராஶரஃ

அவர்களும் மஹேஸ்வர யோகம் அடைந்து, அமரத்துவத்தை பெறுவர்; இருபத்தாறு யுகத்தில், வியாசர் பராசரன் ஆக இருப்பார்.

ததாப்யஹம் பவிஷ்யாமி ஸஹிஷ்ணுர்நாம நாமதஃ புரம் பத்ரவடம் ப்ராப்ய கலௌ தஸ்மிந் யுகாந்திகே

அப்போது, நானும் சகிஷ்ணு என்ற பெயரில், பத்திரவட்ட நகரில், கலியுகத்தின் முடிவில் இருப்பேன்.

தத்ராபி மம தே புத்ரா பவிஷ்யந்தி ஸுதார்மிகாஃ உலூகோ வித்யுதஶ்சைவ ஶம்பூகோ ஹ்யாஶ்வலாயநஃ

அங்கேயும் என் மகன்கள் நல்லொழுக்கத்துடன் இருப்பார்கள்; உலூகன், வித்யுத், சம்பூகன், ஆஶ்வலாயனன் ஆகியோர் எனது மகன்கள் ஆவர்.

ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் ருத்ரலோகாய தே கதாஃ ஸப்தவிம்ஶே புநஃ ப்ராப்தே பரிவர்தே க்ரமாகதே

மகேஷ்வரனுடைய உயர்ந்த யோகத்தை அடைந்து, அவர்கள் ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் சென்றார்கள்; இருபத்தி ஏழாவது யுகம் திரும்ப வரும்போது, முறையே நிகழும்.

ஜாதூகர்ண்யோ யதா வ்யாஸோ பவிஷ்யதி தபோதநஃ ததாப்யஹம் பவிஷ்யாமி ஸோமஶர்மா த்விஜோத்தமஃ

ஜாடூகர்ணன், தவத்தில் சிறந்த வியாசராகும்போது, அப்போது நானும் சோமசர்மா என்ற சிறந்த பிராமணராக இருப்பேன்.

ப்ரபாஸதீர்தமாஸாத்ய யோகாத்மா யோகவிஶ்ருதஃ தத்ராபி மம தே ஶிஷ்யா பவிஷ்யந்தி தபோதநாஃ

யோகத்திற்கு புகழ்பெற்ற ப்ரபாஸ தீர்த்தத்தை அடைந்தபோது, அங்கேயும் என் சீடர்கள் யோகத்தில் நிலைபெற்ற தவசிகளாக இருப்பார்கள்.

அக்ஷபாதஃ குமாரஶ் ச உலூகோ வத்ஸ ஏவ ச யோகாத்மாநோ மஹாத்மாநோ விமலாஃ ஶுத்தபுத்தயஃ

அக்ஷபாதன், குமாரன், உலூகன், வத்சன் ஆகியோர்—all யோகத்தில் நிலைபெற்ற, உயர்ந்த ஆன்மாக்கள், தூய்மையானவர்கள், தெளிவான புத்தியுடையவர்கள்.

ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் ருத்ரலோகம் ததோ கதாஃ அஷ்டாவிம்ஶே புநஃ ப்ராப்தே பரிவர்தே க்ரமாகதே

மகேஷ்வரனுடைய உயர்ந்த யோகத்தை அடைந்து, அவர்கள் பின்னர் ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் சென்றார்கள்; இருபத்தி எட்டாவது யுகம் முறையே திரும்ப வரும்போது,

பராஶரஸுதஃ ஶ்ரீமாந் விஷ்ணுர்லோகபிதாமஹஃ யதா பவிஷ்யதி வ்யாஸோ நாம்நா த்வைபாயநஃ ப்ரபுஃ

பராசரரின் மகனாக, உலகங்களுக்கு மூதாதையாக விளங்கும் விஷ்ணு, வியாசன் என்ற பெயரில் த்வைபாயனராக அவதரிப்பார்.

ததா ஷஷ்டேந சாம்ஶேந க்ரு'ஷ்ணஃ புருஷஸத்தமஃ வஸுதேவாத்யதுஶ்ரேஷ்டோ வாஸுதேவோ பவிஷ்யதி

அப்போது, ஆறாவது பாகமாக, மனுஷர்களில் சிறந்த கிருஷ்ணன், வசுதேவரின் வம்சத்தில் பிறந்த, வாசுதேவராக இருப்பார்.

ததாப்யஹம் பவிஷ்யாமி யோகாத்மா யோகமாயயா லோகவிஸ்மயநார்தாய ப்ரஹ்மசாரிஶரீரகஃ

அந்த சமயத்தில், நானும் யோகமாயையால் யோகியாக, உலகை ஆச்சரியப்படுத்தும் நோக்கில் பிரம்மச்சாரி உருவத்தில் தோன்றுவேன்.

ஶ்மஶாநே ம்ரு'தம் உத்ஸ்ரு'ஷ்டம் த்ரு'ஷ்ட்வா காயம் அநாதகம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய ப்ரவிஷ்டோ யோகமாயயா

சமாதியில், உறவினர் இல்லாமல் கிடக்கும் ஒரு சடலத்தைப் பார்த்து, பிராமணர்களுக்காக யோகமாயையால் அதில் நுழைவேன்.

திவ்யாம் மேருகுஹாம் புண்யாம் த்வயா ஸார்தம் ச விஷ்ணுநா பவிஷ்யாமி ததா ப்ரஹ்மம்ல் லகுலீ நாம நாமதஃ

தெய்வீகமான, புண்ணியமான மேரு மலைக் குகையில், உன்னுடன் மற்றும் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, நான் பிரம்மமாக, லகுலி என்ற பெயரில் இருப்பேன்.

காயாவதார இத்யேவம் ஸித்தக்ஷேத்ரம் ச வை ததா பவிஷ்யதி ஸுவிக்யாதம் யாவத் பூமிர் தரிஷ்யதி

இதுவே உடல் அவதாரம் என அழைக்கப்படுகிறது; அப்போது அந்த புனிதத் தலம், பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை, பரவலாக புகழ்பெறும்.

தத்ராபி மம தே புத்ரா பவிஷ்யந்தி தபஸ்விநஃ குஶிகஶ் சைவ கர்கஶ் ச மித்ரஃ கௌருஷ்ய ஏவ ச

அங்கேயும் என் மகன்கள் தவசிகளாக இருப்பார்கள்: குசிகன், கர்கன், மித்ரன், கௌருஷ்யன் ஆகியோர்.

யோகாத்மாநோ மஹாத்மாநோ ப்ராஹ்மணா வேதபாரகாஃ ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் விமலா ஹ்யூர்த்வரேதஸஃ

யோகத்தில் நிலைபெற்ற, உயர்ந்த ஆன்மாக்கள், வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்கள், மகேஷ்வரனுடைய உயர்ந்த யோகத்தை அடைந்து, தூய்மையுடன் உயர்ந்த சக்தியுடையவர்கள்.

ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ஏதே பாஶுபதாஃ ஸித்தா பஸ்மோத்தூலிதவிக்ரஹாஃ

அவர்கள் திரும்ப வர இயலாத ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் செல்வார்கள்; இவர்கள் பாசுபதர்களாக, சாம்பலை பூசியவர்கள், சித்தர்களாக இருப்பார்கள்.

லிங்கார்சநரதா நித்யம் பாஹ்யாப்யந்தரதஃ ஸ்திதாஃ பக்த்யா மயி ச யோகேந த்யாநநிஷ்டா ஜிதேந்த்ரியாஃ

எப்போதும் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் ஈடுபட்டு, வெளிப்புறமும் உள்ளுறையும் நிலைபெற்று, என்மீது பக்தியுடன், யோகத்திலும், தியானத்தில் நிலைபெற்று, இంద్రியங்களை வென்று இருப்பார்கள்.

ஸம்ஸாரபந்தச்சேதார்தம் ஜ்ஞாநமார்கப்ரகாஶகம் ஸ்வரூபஜ்ஞாநஸித்த்யர்தம் யோகம் பாஶுபதம் மஹத்

சம்சார பந்தங்களை அறுக்கும் பொருட்டு, ஞான மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்தவும், தன்மய ஞானத்தை அடையவும், பாசுபத யோகம் மிக முக்கியமானது.

யோகமார்கா அநேகாஶ் ச ஜ்ஞாநமார்காஸ் த்வ் அநேகஶஃ ந நிவ்ரு'த்திமுபாயாந்தி விநா பஞ்சாக்ஷரீம் க்வசித்

பல யோக மார்க்கங்களும், பல ஞான மார்க்கங்களும் உள்ளன; ஆனால் எங்கும், ஐந்து எழுத்து மந்திரம் இல்லாமல் விடுதலை கிடையாது.

யதாசரேத்தபஶ்சாயம் ஸர்வத்வந்த்வவிவர்ஜிதம் ததா ஸ முக்தோ மந்தவ்யஃ பக்வம் பலமிவ ஸ்திதஃ

யாராவது எல்லா இரட்டையாக்கங்களும் இல்லாமல் தவம் செய்து வாழ்ந்தால், அவர் பசுவான பழம் போல விடுதலை பெற்றவராக கருதப்பட வேண்டும்.

ஏகாஹம் யஃ புமாந்ஸம்யக் சரேத்பாஶுபதவ்ரதம் ந ஸாம்க்யே பஞ்சராத்ரே வா ந ப்ராப்நோதி கதிம் கதா

ஒரு மனிதன் ஒரே ஒரு நாளும் பாஶுபத விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தால், சங்கியம் அல்லது பஞ்சராத்திரம் வழியில் அவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை எப்போது பெற முடியாது.

இத்யேதத்வை மயா ப்ரோக்தம் அவதாரேஷு லக்ஷணம் மந்வாதிக்ரு'ஷ்ணபர்யந்தம் அஷ்டாவிம்ஶத் யுகக்ரமாத்

இப்போது நான் மனுவிலிருந்து கிருஷ்ணர் வரையிலான அவதாரங்களின் இலட்சணங்களை, இருபத்தி எட்டு யுகங்களின் வரிசையில் கூறினேன்.

தத்ர ஶ்ருதிஸமூஹாநாம் விபாகோ தர்மலக்ஷணஃ பவிஷ்யதி ததா கல்பே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ யதா

அந்த காலத்தில், கிருஷ்ணத்வைப்பாயனர் தோன்றும் போது, வேதங்களின் பிரிவுகள் தான் தர்மத்தின் அடையாளமாக இருக்கும்.

நிஶம்யைவம் மஹாதேஜா மஹாதேவேந கீர்திதம் ருத்ராவதாரம் பகவாந் ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம்

இவ்வாறு மகாதேவன் கூறிய ருத்ரரின் அவதார வரலாற்றை கேட்டு, அந்த பாக்கியசாலி மகேஸ்வரனை வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தான்.

துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ புநஃ ப்ராஹ ச ஶங்கரம் ஸர்வே விஷ்ணுமயா தேவாஃ ஸர்வே விஷ்ணுமயா கணாஃ

அவன் இனிய வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, மீண்டும் சங்கரனை நோக்கி சொன்னான்: 'எல்லா தேவர்களும் விஷ்ணுவால் நிறைந்திருக்கின்றனர்; எல்லா கணங்களும் விஷ்ணுவால் நிறைந்திருக்கின்றன.'

ந ஹி விஷ்ணுஸமா காசித் கதிரந்யா விதீயதே இத்யேவம் ஸததம் வேதா காயந்தி நாத்ர ஸம்ஶயஃ

விஷ்ணுவுக்கு சமமான வேறு எந்த வழியும் இல்லை; இதைத்தான் வேதங்கள் எப்போதும் பாடுகின்றன—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஸ தேவதேவோ பகவாம்ஸ் தவ லிங்கார்சநே ரதஃ தவ ப்ரணாமபரமஃ கதம் தேவோ ஹ்யபூத்ப்ரபுஃ

அந்த தேவர்களின் தேவன், பாக்கியசாலி, உன் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் ஈடுபட்டவன், உன்னை எப்போதும் வணங்குபவன்—அந்த தேவன் எவ்வாறு பிரபுவாக ஆனான்?

நிஶம்ய வசநம் தஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ப்ரபிபந்நிவ சக்ஷுர்ப்யாம் ப்ரீதஸ்தத்ப்ரஶ்நகௌரவாத்

பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட மகேஸ்வரன், அந்த கேள்வியின் முக்கியத்துவத்தால் மகிழ்ந்து, கண்களால் ஆழமாக நோக்கினான்.