லிங்கபுராணம்

கதவாந் கணபோ தேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ அவாப்ய ஸம்ஜ்ஞாம் கோவிந்தாத் பத்மயோநிஃ பிதாமஹஃ

எல்லாத் தெய்வங்களும் வணங்கும் அந்த கணாதிபதி தேவன் சென்றார்; கோவிந்தனிடமிருந்து அறிவைப் பெற்ற பன்மலர் பிறந்த பிதாமகன்.

ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமநாஶ்சக்ரே தப உக்ரம் பிதாமஹஃ தஸ்யைவம் தப்யமாநஸ்ய ந கிம்சித் ஸமவர்தத

பிதாமகன் உயிர்களை உருவாக்க நினைத்து கடும் தவம் செய்தார்; அவ்வாறு தவம் செய்தபோது எதுவும் தோன்றவில்லை.

ததோ தீர்கேண காலேந துஃகாத்க்ரோதோ ஹ்யஜாயத க்ரோதாவிஷ்டஸ்ய நேத்ராப்யாம் ப்ராபதந்நஶ்ருபிந்தவஃ

அதன்பின் நீண்ட காலம் கழிந்ததும், துக்கத்தால் கோபம் எழுந்தது; கோபம் கொண்ட அவனது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன.

ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ வாதபித்தகபாத்மகாஃ மஹாபாகா மஹாஸத்த்வாஃ ஸ்வஸ்திகைரப்யலம்க்ரு'தாஃ

அந்த கண்ணீர் துளிகள் காற்றும், பித்தமும், கபமும் கொண்டவை. அவற்றிலிருந்து மிகுந்த பாக்கியமும், பெரும் வலிமையும் உடைய உயிர்கள் தோன்றின. அவர்கள் நல்ல குறிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

ப்ரகீர்ணகேஶாஃ ஸர்பாஸ்தே ப்ராதுர்பூதா மஹாவிஷாஃ ஸர்பாம்ஸ்தாநக்ரஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாத்மாநம் அநிந்தயத்

அவர்களில் சில புழுக்கள், கூந்தல் சிதறியவாறு, மிக விஷம் நிறைந்தவையாக உருவாகின. அந்த மூத்த பாம்புகளை பார்த்து பிரம்மா தன்னைத் தானே குறை கூறினார்.

அஹோ திக் தபஸோ மஹ்யம் பலமீத்ரு'ஶகம் யதி லோகவைநாஶிகீ ஜஜ்ஞே ஆதாவேவ ப்ரஜா மம

ஐயோ! என் தவத்தின் பலன் இப்படிப்பட்டதா? என் முதல் படைப்பு உலகத்தை அழிக்கும் காரணமாகிவிட்டதே!

தஸ்ய தீவ்ராபவந்மூர்ச்சா க்ரோதாமர்ஷஸமுத்பவா மூர்ச்சாபிபரிதாபேந ஜஹௌ ப்ராணாந்ப்ரஜாபதிஃ

அப்போது அவனுக்கு கோபமும் வருத்தமும் காரணமாக கடும் மயக்கம் ஏற்பட்டது. அந்த மயக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பிரஜாபதி உயிரை விட்டுவிட்டான்.

தஸ்யாப்ரதிமவீர்யஸ்ய தேஹாத்காருண்யபூர்வகம் அதைகாதஶ தே ருத்ரா ருதந்தோ ऽப்யக்ரமம்ஸ் ததா

அந்த ஒப்பற்ற வலிமை உடையவனது உடலில் இருந்து, இரக்கம் கொண்டு, பன்னிரண்டு ருத்ரர்கள் அழுது கொண்டு தோன்றினார்கள்.

ரோதநாத்கலு ருத்ரத்வம் தேஷு வை ஸமஜாயத யே ருத்ராஸ்தே கலு ப்ராணா யே ப்ராணாஸ்தே ததாத்மகாஃ

அவர்கள் அழுததால் அவர்களுக்கு 'ருத்ரர்' என்ற பெயர் வந்தது. அந்த ருத்ரர்களே உயிர்கள்; அந்த உயிர்களே அவர்களின் சாரம்.

ப்ராணாஃ ப்ராணவதாம் ஜ்ஞேயாஃ ஸர்வபூதேஷ்வவஸ்திதாஃ அத்யுக்ரஸ்ய மஹத்த்வஸ்ய ஸாதுராசரிதஸ்ய ச

உயிர்கள் எல்லா உயிரினங்களிலும் இருக்கும். அவை மிகுந்த வலிமையும், பெருமையும், நல்ல நடப்பும் உடையவனுடையவை என்று அறிய வேண்டும்.

ப்ராணாம்ஸ்தஸ்ய ததௌ பூயஸ் த்ரிஶூலீ நீலலோஹிதஃ லப்த்வாஸூந் பகவாந்ப்ரஹ்ம தேவதேவமுமாபதிம்

மூன்று கூரையுடைய, நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவனாகிய இறைவன், மீண்டும் அவனுக்கு உயிர்களை அளித்தான். உயிர் மீண்டும் வந்த பிரம்மா, உமையின் கணவனாகிய தேவர்களின் தேவனைப் பார்த்தான்.

ப்ரணம்ய ஸம்ஸ்திதோ ऽபஶ்யத் காயத்ர்யா விஶ்வமீஶ்வரம் ஸர்வலோகமயம் தேவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்துத்வா பிதாமஹஃ

வணங்கி நின்று, காயத்ரியுடன் உலகத்தின் இறைவனைப் பார்த்தான். எல்லா உலகங்களிலும் நிறைந்த தேவனைப் பார்த்து, பெரியவர் புகழ்ந்து பாடினார்.

ததோ விஸ்மயமாபந்நஃ ப்ரணிபத்ய முஹுர்முஹுஃ உவாச வசநம் ஶர்வம் ஸத்யாதித்வம் கதம் விபோ

பிரம்மா ஆச்சரியமடைந்து, மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, சர்வனை நோக்கி, 'ஐயா! நீ ஆரம்பத்திலேயே எவ்வாறு தோன்றினாய்?' என்று கேட்டான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ பகவாந் பவஃ ப்ரஹ்மரூபீ ப்ரபோதார்தம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ராஹ ஸஸ்மிதம்

பிரம்மாவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பவனாகிய இறைவன், பிரம்மா வடிவம் எடுத்து, அறிவூட்டும் பொருட்டு, சிரித்தபடி பிரம்மாவிடம் பேசினார்.

ஶ்வேதகல்போ யதா ஹ்யாஸீத் அஹமேவ ததாபவம் ஶ்வேதோஷ்ணீஷஃ ஶ்வேதமால்யஃ ஶ்வேதாம்பரதரஃ ஸிதஃ

வெள்ளை யுகம் இருந்தபோது, நான் மட்டுமே இருந்தேன். வெள்ளை கிரீடம், வெள்ளை மாலைகள், வெள்ளை உடை, முழுவதும் வெள்ளையாக இருந்தேன்.

ஶ்வேதாஸ்திஃ ஶ்வேதரோமா ச ஶ்வேதாஸ்ரு'க் ஶ்வேதலோஹிதஃ தேந நாம்நா ச விக்யாதஃ ஶ்வேதகல்பஸ்ததா ஹ்யஸௌ

என் எலும்பும், முடியும், இரத்தமும், சிவப்பும் எல்லாம் வெள்ளையாக இருந்தது. அதனால் அந்த யுகம் 'வெள்ளை யுகம்' என்று அழைக்கப்பட்டது.

மத்ப்ரஸூதா ச தேவேஶீ ஶ்வேதாங்கா ஶ்வேதலோஹிதா ஶ்வேதவர்ணா ததா ஹ்யாஸீத் காயத்ரீ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதா

என்னால் பிறந்த தேவியின் உடலும், சிவப்பும், நிறமும் வெள்ளையாக இருந்தது. அப்போது காயத்ரி, பிரம்மா என்ற பெயரில் இருந்தாள்.

தஸ்மாதஹம் ச தேவேஶ த்வயா குஹ்யேந வை புநஃ விஜ்ஞாதஃ ஸ்வேந தபஸா ஸத்யோஜாதத்வமாகதஃ

அதனால், தேவாதிகளே, உன் மறைவு தவத்தின் மூலம், நீ மீண்டும் என்னை அறிந்தாய்; உடனே சத்யோஜாதன் என்ற நிலையை அடைந்தேன்.

ஸத்யோஜாதேதி ப்ரஹ்மைதத் குஹ்யம் சைதத்ப்ரகீர்திதம் தஸ்மாத்குஹ்யத்வமாபந்நம் யே வேத்ஸ்யந்தி த்விஜாதயஃ

'சத்யோஜாதன்' என்பதே அந்த பரம்பொருளின் பெயர்; இது ரகசியம் என்று கூறப்படுகிறது. அதனால் இது மறைவு எனப்படுகிறது; அதை அறிந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள்,

மத்ஸமீபம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் யதா சைவ புநஸ்த்வாஸீல் லோஹிதோ நாம நாமதஃ

அவர்கள் என்னை அடைவார்கள்; அங்கிருந்து திரும்புதல் அரிது. மீண்டும், நீ 'லோஹிதன்' என்ற பெயரில் இருந்தபோது—

மத்க்ரு'தேந ச வர்ணேந கல்போ வை லோஹிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ததா லோஹிதமாம்ஸாஸ்திலோஹிதக்ஷீரஸம்பவா

என் காரணமாக ஏற்பட்ட நிறம் காரணமாக, அந்த யுகம் 'லோஹித' என்று அழைக்கப்பட்டது. அப்போது சிவப்பு இறைச்சி, எலும்பு, இரத்தம் உடைய உயிர்கள் தோன்றின.

லோஹிதாக்ஷீ ஸ்தநவதீ காயத்ரீ கௌஃ ப்ரகீர்திதா ததோ ऽஸ்யா லோஹிதத்வேந வர்ணஸ்ய ச விபர்யயாத்

காயத்ரி என்ற பசு, சிவந்த கண்களும், பூரணமான மார்பும் உடையவள். அவளது சிவப்பு நிறத்தாலும், நிறம் மாறியதாலும் அவளுக்கு அந்தப் பெயர் வந்தது.

வாமத்வாச்சைவ தேவஸ்ய வாமதேவத்வமாகதஃ தத்ராபி ச மஹாஸத்த்வ த்வயாஹம் நியதாத்மநா

தெய்வத்தின் இடப்பக்கத்தினால் 'வாமதேவன்' என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. அங்கேயும், பெரிய ஆன்மாவே, நீ தன்னிலை தக்கவனாக இருந்து என்னை அறிந்தாய்.

விஜ்ஞாதஃ ஸ்வேந யோகேந தஸ்மிந்வர்ணாந்தரே ஸ்திதஃ ததஶ் ச வாமதேவேதி க்யாதிம் யாதோ ऽஸ்மி பூதலே

உன் தியானத்தால், வேறு நிறத்தில் நிலைத்திருக்கும் என்னை நீ உணர்ந்தாய். அதனால், பூமியில் நான் 'வாமதேவன்' என்று அறியப்பட்டேன்.

யே சாபி வாமதேவ த்வாம் ஜ்ஞாஸ்யந்தீஹ த்விஜாதயஃ ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம்

இங்கே உன்னை வாமதேவனாக அறியும் அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள், திரும்ப வர இயலாத ருத்ரனின் உலகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

யதாஹம் புநரேவேஹ பீதவர்ணோ யுகக்ரமாத் மத்க்ரு'தேந ச நாம்நா வை பீதகல்போ ऽபவத்ததா

யுகங்கள் மாறும் போது, நான் மீண்டும் மஞ்சள் நிறத்துடன் தோன்றி, என் பெயரால் அந்த மஞ்சள் வடிவம் நிலைபெற்றது.

மத்ப்ரஸூதா ச தேவேஶீ பீதாங்கீ பீதலோஹிதா பீதவர்ணா ததா ஹ்யாஸீத் காயத்ரீ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதா

என்னால் பிறந்த தேவியாம், மஞ்சள் உடலும், மஞ்சள் சிவப்பு கலந்தவளும் ஆனாள். அப்போது காயத்ரி, பிரம்மா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

தத்ராபி ச மஹாஸத்த்வ யோகயுக்தேந சேதஸா யஸ்மாதஹம் தைர்விஜ்ஞாதோ யோகதத்பரமாநஸைஃ

அங்கேயும், பெரிய ஆன்மாவே, தியானத்தில் நிலைத்த மனதுடன் யோகத்தில் ஈடுபட்டவர்களால் நான் அறியப்பட்டேன்.

தத்ர தத்புருஷத்வேந விஜ்ஞாதோ ऽஹம் த்வயா புநஃ தஸ்மாத்தத்புருஷத்வம் வை மமைதத்கநகாண்டஜ

அங்கே, நீ மீண்டும் என்னை தத்புருஷனாக அறிந்தாய். அதனால், கனகாண்டா, இந்த தத்புருஷ நிலை எனக்கு உண்டு.