லிங்கபுராணம்

அக்ஷராந்தரநிஷ்பந்தாத் குணாநேதாந்விதுர்புதாஃ ஜபோ ஜப்யோ மஹாதேவோ மஹாயோகோமஹேஶ்வரஃ

இவை அனைத்தும் அசையாத, அழியாத ஆதாரத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன என்று ஞானிகள் அறிவார்கள்; ஜபமும், ஜபிக்கப்படுவதும், மகாதேவன், பெரிய யோகி, பெரிய ஈசன்—all these are one.

புரேஶயோ குஹாவாஸீ கேசரோ ரஜநீசரஃ தபோநிதிர்குஹகுருர் நந்தநோ நந்தவர்தநஃ

நகரங்களின் ஆண்டவன், குகையில் வாழ்பவன், ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவன், இரவில் திரிபவன், தவத்தின் பொக்கிஷம், ரகசிய ஆசான், ஆனந்தம் தருபவன், மகிழ்ச்சி அதிகரிப்பவன்.

ஹயஶீர்ஷா பயோதாதா விதாதா பூதபாவநஃ போத்தவ்யோ போதிதா நேதா துர்தர்ஷோ துஷ்ப்ரகம்பநஃ

குதிரைமுகம் உடையவன், கடலில் பிறந்தவன், படைப்பவன், உயிர்களுக்கு ஆதரவானவன், அறியப்பட வேண்டியவன், அறிவிப்பவன், வழிகாட்டி, வெல்ல முடியாதவன், அசைக்க முடியாதவன்.

ப்ரு'ஹத்ரதோ பீமகர்மா ப்ரு'ஹத்கீர்திர் தநஞ்ஜயஃ கண்டாப்ரியோ த்வஜீ சத்த்ரீ பிநாகீ த்வஜிநீபதிஃ

பெரும் ரதம் உடையவன், பயங்கர செயல்கள் செய்வவன், பெரும் புகழ் கொண்டவன், செல்வத்தை வெல்வவன், மணி விரும்புபவன், கொடி ஏந்துபவன், குடை பிடிப்பவன், பினாகம் வில்லுடையவன், படைகளின் தலைவர்.

கவசீ பட்டிஶீ கட்கீ தநுர்ஹஸ்தஃ பரஶ்வதீ அகஸ்மரோ ऽநகஃ ஶூரோ தேவராஜோ ऽரிமர்தநஃ

அமைச்சு அணிந்தவன், வேல், வாள், வில், கோல் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்துபவன், தீமை அழிப்பவன், பாவமில்லாதவன், வீரம் கொண்டவன், தேவர்களின் ராஜா, பகைவரை நசிப்பவன்.

த்வாம் ப்ரஸாத்ய புராஸ்மாபிர் த்விஷந்தோ நிஹதா யுதி அக்நிஃ ஸதார்ணவாம்பஸ்த்வம் பிபந்நபி ந த்ரு'ப்யஸே

முன்னர் உன்னை மகிழ்வித்ததால், போரில் எங்கள் பகைவரை வென்றோம்; கடல் நீரை நெருப்பு குடித்தாலும் திருப்தி அடையாதது போல.

க்ரோதாகாரஃ ப்ரஸந்நாத்மா காமதஃ காமகஃ ப்ரியஃ ப்ரஹ்மசாரி சாகாதஶ் ச ப்ரஹ்மண்யஃ ஶிஷ்டபூஜிதஃ

கோப வடிவம் கொண்டும், உள்ளத்தில் அமைதியானவன், ஆசைகளை வழங்குபவன், ஆசை நிறைவேற்றுபவன், அனைவராலும் விரும்பப்படுபவன், தவம் மேற்கொள்பவன், ஆழமறியாதவன், வேதத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன், நல்லவரால் போற்றப்படுபவன்.

தேவாநாம் அக்ஷயஃ கோஶஸ் த்வயா யஜ்ஞஃ ப்ரகல்பிதஃ ஹவ்யம் தவேதம் வஹதி வேதோக்தம் ஹவ்யவாஹநஃ ப்ரீதே த்வயி மஹாதேவ வயம் ப்ரீதா பவாமஹே

தேவர்களுக்கு முடிவில்லாத செல்வம் நீ; யாகம் உன்னால் நிலைபெற்றது; வேதம் சொல்வதுபோல் அர்ப்பணிக்கப்படும் ஹவிசை நெருப்பு உனக்கு கொண்டு செல்கிறது; நீ மகிழ்ந்தால், மகாதேவா, நாங்களும் மகிழ்வோம்.

பவாநீஶோ ऽநாதிமாம்ஸ்த்வம் ச ஸர்வலோகாநாம் த்வம் ப்ரஹ்மகர்தாதிஸர்கஃ ஸாம்க்யாஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரமம் த்வாம் விதித்வா க்ஷீணத்யாநாஸ்த்வாமம்ரு'த்யும் விஶந்தி

பவானியின் ஆண்டவனும், ஆதியில்லாதவனும், எல்லா உலகங்களையும் படைத்தவனும் நீ; ஞானிகள் உன்னை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பரமன் என்று அறிந்து, தங்கள் தியானம் தீர்ந்தபின் அமரத்துவத்தை அடைகிறார்கள்.

யோகாஶ் ச த்வாம் த்யாயிநோ நித்யஸித்தம் ஜ்ஞாத்வா யோகாந் ஸம்த்யஜந்தே புநஸ்தாந் யே சாப்யந்யே த்வாம் ப்ரஸந்நா விஶுத்தாஃ ஸ்வகர்மபிஸ்தே திவ்யபோகா பவந்தி

யோகிகள் உன்னை எப்போதும் பூரணனாக தியானித்து, மற்ற யோகங்களை விட்டு விடுகிறார்கள்; மற்றவர்கள், தூய்மையும் அமைதியுமாக, தங்கள் செயல்களால் உனக்கு பக்தியுடன் இருந்தால், தெய்வீக அனுபவங்களை அடைகிறார்கள்.

அப்ரஸம்க்யேயதத்த்வஸ்ய யதா வித்மஃ ஸ்வஶக்திதஃ கீர்திதம் தவ மாஹாத்ம்யம் அபாரஸ்ய மஹாத்மநஃ

எங்களால் எவ்வளவு தெரிந்ததோ, எங்கள் திறமையின்படி, எல்லா கணக்குகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட உன் பெருமையைப் புகழ்ந்தோம், எல்லை இல்லாத பெருமையுள்ளவனே.

ஶிவோ நோ பவ ஸர்வத்ர யோ ऽஸி ஸோ ऽஸி நமோ ऽஸ்து தே ய இதம் கீர்தயேத்பக்த்யா ப்ரஹ்மநாராயணஸ்தவம்

எங்கும் நீயே எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக; நீ தான் நீ; உனக்கு வணக்கம்! இந்தப் பரமன்-நாராயணன் ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் யார் பாடினாலும்—

ஶ்ராவயேத்வா த்விஜாந் வித்வாந் ஶ்ரு'ணுயாத்வா ஸமாஹிதஃ அஶ்வமேதாயுதம் க்ரு'த்வா யத்பலம் ததவாப்நுயாத்

அல்லது அதை பண்டித பிராமணர்களிடம் கேட்பித்தாலும், அல்லது ஒருவன் மனதுடன் கவனமாக கேட்டாலும், பத்து ஆயிரம் அசுவமேத யாகம் செய்த பலனை அடைவான்.

பாபாசாரோ ऽபி யோ மர்த்யஃ ஶ்ரு'ணுயாச்சிவஸந்நிதௌ ஜபேத்வாபி விநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி

பாவம் செய்த மனிதனாக இருந்தாலும், சிவனின் முன்னிலையில் இதை கேட்டாலோ, அல்லது ஜபித்தாலோ, பாவம் நீங்கி பிரம்மாவின் உலகை அடைவான்.

ஶ்ராத்தே வா தைவிகே கார்யே யஜ்ஞே வாவப்ரு'தாந்திகே கீர்தயேத்வா ஸதாம் மத்யே ஸ யாதி ப்ரஹ்மணோ ऽந்திகம்

ஶ்ராத்தம், தெய்வீக காரியம், யாகம், அல்லது அபிஷேகத்தின் முடிவில், நல்லவர்களிடையே இதை யார் பாடினாலும், அவர் பிரம்மனின் அருகில் சேர்வார்.

அத்யந்தாவநதௌ த்ரு'ஷ்ட்வா மதுபிங்காயதேக்ஷணஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோ ऽத்யர்தம் அபவத்ஸத்யகீர்தநாத்

அதிகமான பணிவைக் கண்டு, தேனும் செம்பும் போன்ற கண்களுடன், அவன் முகம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பிரகாசித்தது, உண்மையான புகழால்.

உமாபதிர்விரூபாக்ஷோ தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶநஃ பிநாகீ கண்டபரஶுஃ ஸுப்ரீதஸ்து த்ரிலோசநஃ

உமையின் கணவர், மூன்று கண்கள் உடையவர், தக்ஷனுடைய யாகத்தை அழித்தவர், வளைந்த பரசு ஏந்தியவர், விரூபாக்ஷன், மிகவும் மகிழ்ந்தார்.

ததஃ ஸ பகவாந்தேவஃ ஶ்ருத்வா வாகம்ரு'தம் தயோஃ ஜாநந்நபி மஹாதேவஃ க்ரீடாபூர்வமதாப்ரவீத்

பின்னர் அந்த பரம தேவன், அவர்களின் அமுதம் போன்ற வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஏற்கனவே அறிந்திருந்தாலும், மகாதேவன் விளையாட்டாகப் பேசினார்.

கௌ பவந்தௌ மஹாத்மாநௌ பரஸ்பரஹிதைஷிணௌ ஸமேதாவம்புஜாபக்ஷாவ் அஸ்மிந் கோரே மஹாப்லவே

நீங்கள் யார், பெரிய ஆன்மாக்கள், ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி, இவ்வளவு பயங்கரமான பெரும் வெள்ளத்தில், தாமரையை உண்பவர்கள் போல் இணைந்திருக்கிறீர்கள்?

தாவூசதுர்மஹாத்மாநௌ ஸம்நிரீக்ஷ்ய பரஸ்பரம் பகவாந் கிம் து யத்தே ऽத்ய ந விஜ்ஞாநம் த்வயா விபோ

அந்த இரு பெரிய ஆன்மாக்களும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, "பெருமையே, இன்று உமக்கு எது தெரியவில்லை?" என்று கேட்டனர்.

விபோ ருத்ர மஹாமாய இச்சயா வாம் க்ரு'தௌ த்வயா தயோஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா அபிநந்த்யாபிமாந்ய ச

பெருமைமிக்க ருத்ரா, உன் விருப்பத்தால் இது நடந்தது; அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவர் மகிழ்ச்சியுடன் பெருமையாக வரவேற்றார்.

உவாச பகவாந்தேவோ மதுரம் ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா போ போ ஹிரண்யகர்ப த்வாம் த்வாம் ச க்ரு'ஷ்ண ப்ரவீம்யஹம்

பெருமைமிக்க தேவன் இனிமையாக மென்மையாகப் பேசினார்: "ஓ ஹிரண்யகர்பா, உனக்கும் உனக்கும், கிருஷ்ணா, நான் சொல்கிறேன்."

ப்ரீதோ ऽஹமநயா பக்த்யா ஶாஶ்வதாக்ஷரயுக்தயா பவந்தௌ ஹ்ரு'தயஸ்யாஸ்ய மம ஹ்ரு'த்யதராவுபௌ

இந்த பக்தியால், என்றும் நிலைக்கும் எழுத்துகளுடன் சேர்ந்த பக்தியால், நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்; நீங்கள் இருவரும் என் மனதிற்கு மிகவும் प्रियமானவர்கள்.

யுவாப்யாம் கிம் ததாம்யத்ய வராணாம் வரமீப்ஸிதம் அதோவாச மஹாபாகோ விஷ்ணுர்பவமிதம் வசஃ

நான் இன்று உங்களுக்கு எந்த வரத்தை வழங்க வேண்டும், மிகவும் விரும்பிய வரம் எது? அப்போது மகாபாக்யன் விஷ்ணு, பவனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்.

ஸர்வம் மம க்ரு'தம் தேவ பரிதுஷ்டோ ऽஸி மே யதி த்வயி மே ஸுப்ரதிஷ்டா து பக்திர்பவது ஶங்கரஃ

எனக்கு எல்லாம் செய்யப்பட்டுவிட்டது, தேவா; நீ என்மீது திருப்தி அடைந்திருப்பாயானால், என் பக்தி உன்னிடத்தில் உறுதியாக நிலைபெறட்டும், சங்கரா.

ஏவமுக்தஸ்து விஜ்ஞாய ஸம்பாவயத கேஶவம் ப்ரததௌ ச மஹாதேவோ பக்திம் நிஜபதாம்புஜே

இவ்வாறு கேட்டதும், கேசவனை மதித்து, மகாதேவன் தன் திருவடிகளுக்கு பக்தியை அருளினார்.

பவாந்ஸர்வஸ்ய லோகஸ்ய கர்தா த்வமதிதைவதம் ததேவம் ஸ்வஸ்தி தே வத்ஸ கமிஷ்யாம்யம்புஜேக்ஷண

நீ எல்லா உலகங்களுக்கும் படைப்பாளி, நீ உயர்ந்த தெய்வம்; இப்படியே உனக்கு நல்வாழ்த்து, மகனே, நான் போகிறேன், தாமரைப்பார்வையோனே.

ஏவமுக்த்வா து பகவாந் ப்ரஹ்மாணம் சாபி ஶங்கரஃ அநுக்ரு'ஹ்யாஸ்ப்ரு'ஶத்தேவோ ப்ரஹ்மாணம் பரமேஶ்வரஃ

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் சங்கரன், ஆசீர்வதித்து, பரமேஸ்வரன் பிரம்மாவைத் தொடினார்.

கராப்யாம் ஸுஶுபாப்யாம் ச ப்ராஹ ஹ்ரு'ஷ்டதரஃ ஸ்வயம் மத்ஸமஸ்த்வம் ந ஸம்தேஹோ வத்ஸ பக்தஶ் ச மே பவாந்

தன் அழகான இரு கரங்களால் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், "நீ எனைப்போல் தான், சந்தேகம் இல்லை மகனே, நீ என் பக்தனும் ஆவாய்" என்று சொன்னார்.