லிங்கபுராணம்

நாரதோ ऽப்யர்ச்ய ஶைலேஶே ஶங்கரம் ஸங்கமேஶ்வரே ஹிரண்யகர்பே ஸ்வர்லீநே ஹ்ய் அவிமுக்தே மஹாலயே

நாரதர், சைலேசன், சங்கரன், சங்கமேஸ்வரன், ஹிரண்யகர்பன், ஸ்வர்லீனன், அவிமுக்த மகாலயத்தில் வழிபாடு செய்து,

ரௌத்ரே கோப்ரேக்ஷகே சைவ ஶ்ரேஷ்டே பாஶுபதே ததா விக்நேஶ்வரே ச கேதாரே ததா கோமாயுகேஶ்வரே

ரௌத்ரம், கோப்ரேக்ஷகம், சிறந்த பாஷுபதம், விக்னேஸ்வரர், கேதாரம், கோமாயுகேஸ்வரர் ஆகிய இடங்களிலும்,

ஹிரண்யகர்பே சந்த்ரேஶே ஈஶாந்யே ச த்ரிவிஷ்டபே ஶுக்ரேஶ்வரே யதாந்யாயம் நைமிஷம் ப்ரயயௌ முநிஃ

ஹிரண்யகர்பன், சந்திரேஸ்வரன், திரிவிஷ்டபத்தில் ஈசான்யன், சுக்ரேஸ்வரர் ஆகிய இடங்களில் முறையே வழிபாடுகள் செய்து, அந்த முனிவர் நைமிஷத்திற்கு சென்றார்.

நைமிஷேயாஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா நாரதம் ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸாஃ ஸமப்யர்ச்யாஸநம் தஸ்மை தத்யோக்யம் ஸமகல்பயந்

அப்போது நைமிஷத்தில் உள்ளவர்கள் நாரதரை பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வரவேற்று, அவருக்கேற்ற இருக்கையை அமைத்தனர்.

ஸோ ऽபி ஹ்ரு'ஷ்டோ முநிவரைர் தத்தம் பேஜே ததாஸநம் ஸம்பூஜ்யமாநோ முநிபிஃ ஸுகாஸீநோ வராஸநே

அவரும் மகிழ்ச்சியுடன் முனிவர்களால் கொடுக்கப்பட்ட இருக்கையில் அமர்ந்து, அவர்களால் போற்றப்பட்டு, சிறந்த இருக்கையில் சுகமாக அமர்ந்தார்.

சக்ரே கதாம் விசித்ரார்தாம் லிங்கமாஹாத்ம்யமாஶ்ரிதாம் ஏதஸ்மிந்நேவகாலே து ஸூதஃ பௌராணிகஃ ஸ்வயம்

அவர், லிங்கத்தின் மகிமையை மையமாகக் கொண்டு அருமையான பொருள்கள் நிறைந்த கதையை ஆரம்பித்தார். அதே நேரத்தில், புராணங்களைப் பகரும் சூதர் தானாகவே அங்கு வந்தார்.

ஜகாம நைமிஷம் தீமாந் ப்ரணாமார்தம் தபஸ்விநாம் தஸ்மை ஸாம ச பூஜாம் ச யதாவச்சக்ரிரே ததா

அறிவாளியான சூதர், தவமுள்ளவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்த நைமிஷத்திற்கு வந்தார். அவருக்கு அவர்கள் முறையாக வரவேற்பும் பூஜையும் செய்தனர்.

நைமிஷேயாஸ்து ஶிஷ்யாய க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநஸ்ய து அத தேஷாம் புராணஸ்ய ஶுஶ்ரூஷா ஸமபத்யத

நைமிஷத்தில் உள்ளவர்கள், கிருஷ்ணத்வைபாயனரின் சீடர்கள், அவரிடமிருந்து புராணத்தை கேட்கும் ஆர்வம் கொண்டனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தம் அதிவிஶ்வஸ்தம் வித்வாம்ஸம் ரோமஹர்ஷணம் அப்ரு'ச்சம்ஶ்ச ததஃ ஸூதம் ரு'ஷிம் ஸர்வே தபோதநாஃ

அழகான அறிவும் நம்பிக்கையும் கொண்ட ரோமஹர்ஷணரை பார்த்து, தவம் செய்த முனிவர்கள் அனைவரும் அந்த சூத முனிவரிடம் கேட்டனர்.

புராணஸம்ஹிதாம் புண்யாம் லிங்கமாஹாத்ம்யஸம்யுதாம் த்வயா ஸூத மஹாபுத்தே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ முநிஃ

லிங்கத்தின் மகிமை நிறைந்த புண்ணியமான புராணங்களின் தொகுப்பை, மகா புத்திசாலியான சூதரே, கிருஷ்ணத்வைபாயன முனிவரிடமிருந்து பெற்றீர்கள்.

உபாஸிதஃ புராணார்தம் லப்தா தஸ்மாச்ச ஸம்ஹிதா தஸ்மாத்பவந்தம் ப்ரு'ச்சாமஃ ஸூத பௌராணிகோத்தமம்

புராணத்தின் அர்த்தத்தை அறிய அவரைச் சேவித்து, அந்த தொகுப்பை பெற்றீர்கள். அதனால், புராணங்களைப் பகரும் தலைவரே, உங்களை நாம் கேட்கிறோம்.

புராணஸம்ஹிதாம் திவ்யாம் லிங்கமாஹாத்ம்யஸம்யுதாம் நாரதோ ऽப்யஸ்ய தேவஸ்ய ருத்ரஸ்ய பரமாத்மநஃ

லிங்கத்தின் மகிமை நிறைந்த தெய்வீகமான புராணத் தொகுப்பை, இந்த தேவன் ருத்ரன், பரமாத்மா குறித்து, நாரதரும் பெற்றுள்ளார்.

க்ஷேத்ராண்யாஸாத்ய சாப்யர்ச்ய லிங்காநி முநிபுங்கவஃ இஹ ஸம்நிஹிதஃ ஶ்ரீமாந் நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ

புண்ணியமான இடங்களை அடைந்து, லிங்கங்களை வழிபட்டு, பிரம்மாவின் மகனான புகழ்பெற்ற நாரதர் இங்கு இருக்கிறார்.

பவபக்தோ பவாம்ஶ்சைவ வயம் வை நாரதஸ்ததா அஸ்யாக்ரதோ முநேஃ புண்யம் புராணம் வக்துமர்ஹஸி

நாங்கள் அனைவரும் பவனைப் பக்தியுடன் வழிபடுகிறோம்; நாரதரும் அப்படியே. இந்த முனிவரின் முன்னிலையில், நீர் இந்த புண்ணிய புராணத்தைப் பகர வேண்டும்.

ஸபலம் ஸாதிதம் ஸர்வம் பவதா விதிதம் பவேத் ஏவமுக்தஃ ஸ ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ

நீங்கள் எல்லாவற்றையும் சிறப்பாக செய்து முடித்தீர்கள்; இவ்வாறு சொன்னபோது, புராணங்களைப் பகரும் தலைவன் ஆன சூதர் மனதில் மகிழ்ந்தார்.

அபிவாத்யாக்ரதோ தீமாந் நாரதம் ப்ரஹ்மணஃ ஸுதம் நைமிஷேயாம்ஶ்ச புண்யாத்மா புராணம் வ்யாஜஹார ஸஃ

அறிவாளியானவர், பிரம்மாவின் மகன் நாரதரையும், நைமிஷ வாசிகளையும் மரியாதையுடன் வணங்கி, அந்த புண்ணியவான் புராணத்தைப் பகரத் தொடங்கினார்.

நமஸ்க்ரு'த்ய மஹாதேவம் ப்ரஹ்மாணம் ச ஜநார்தநம் முநீஶ்வரம் ததா வ்யாஸம் வக்தும் லிங்கம் ஸ்மராம்யஹம்

மகாதேவனுக்கும், பிரம்மாவுக்கும், ஜனார்த்தனனுக்கும், முனிவரான வியாசருக்கும் வணங்கி, லிங்கத்தை நினைத்து நான் இப்போது பகரத் தொடங்குகிறேன்.

ஶப்தம் ப்ரஹ்மதநும் ஸாக்ஷாச் சப்தப்ரஹ்மப்ரகாஶகம் வர்ணாவயவம் அவ்யக்தலக்ஷணம் பஹுதா ஸ்திதம்

ஒலி என்பது பரம்பொருளின் உடல் போல், அந்த பரம்பொருளை நேரடியாக வெளிப்படுத்துகிறது. அது எழுத்துக்களால் ஆனது, வெளிப்படாத தன்மை கொண்டது, பல வடிவங்களில் நிலைத்து உள்ளது.

அகாரோகாரமகாரம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் பராத்பரம் ஓங்காரரூபம் ரு'க்வக்த்ரம் ஸமஜிஹ்வாஸமந்விதம்

அ, உ, ம என்ற எழுத்துக்கள், வெளிப்படையானதும், நுண்ணியதும், எல்லாவற்றையும் கடந்த உயர்ந்ததும் ஆகி, ஓம் எனும் வடிவில், ருக்வேதத்தின் வாயாக, சமமான நாவுகளுடன் இணைந்து நிற்கின்றன.

யஜுர்வேதமஹாக்ரீவம் அதர்வஹ்ரு'தயம் விபும் ப்ரதாநபுருஷாதீதம் ப்ரலயோத்பத்திவர்ஜிதம்

யஜுர்வேதத்தின் கழுத்தும், அதர்வவேதத்தின் இதயமும் உடையது; எல்லாவற்றிலும் பரவி நிற்கும் அது, பிரதானம், புருஷன் ஆகியவற்றைத் தாண்டி, பிறப்பும் அழிவும் இல்லாதது.

தமஸா காலருத்ராக்யம் ரஜஸா கநகாண்டஜம் ஸத்த்வேந ஸர்வகம் விஷ்ணும் நிர்குணத்வே மஹேஶ்வரம்

தமஸால் அது காலருத்ரன் என அழைக்கப்படுகிறது; ரஜஸால் பொன்னிற முட்டையிலிருந்து தோன்றியது; சத்த்வத்தால் அது எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவாகும்; குணங்கள் இல்லாத நிலையில் அது மகேசுவரன் ஆகும்.

ப்ரதாநாவயவம் வ்யாப்ய ஸப்ததாதிஷ்டிதம் க்ரமாத் புநஃ ஷோடஶதா சைவ ஷட்விம்ஶகம் அஜோத்பவம்

பிரதானத்தின் உறுப்புகளில் பரவி, ஏழு வகைகளில் நிலைத்து, பின்னர் பதினாறு வகைகளிலும், இருபத்து ஆறு வகைகளிலும், பிறவியில்லாமல் உள்ளது.

ஸர்கப்ரதிஷ்டாஸம்ஹாரலீலார்தம் லிங்கரூபிணம் ப்ரணம்ய ச யதாந்யாயம் வக்ஷ்யே லிங்கோத்பவம் ஶுபம்

உருவாக்கம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றுக்காக லிங்க வடிவத்தை எடுத்தவனை, முறையோடு வணங்கி, இப்போது லிங்கத்தின் புனிதமான தோற்றத்தை விளக்குகிறேன்.

ஈஶாநகல்பவ்ரு'த்தாந்தம் அதிக்ரு'த்ய மஹாத்மநா ப்ரஹ்மணா கல்பிதம் பூர்வம் புராணம் லைங்கம் உத்தமம்

ஈசானனின் கல்பம் பற்றிய நிகழ்வை எடுத்துக்கொண்டு, மகாத்மாவான பிரம்மா முன்னர் லிங்கப் புராணத்தை உன்னதமாக உருவாக்கினார்.

க்ரந்தகோடிப்ரமாணம் து ஶதகோடிப்ரவிஸ்தரே சதுர்லக்ஷேண ஸம்க்ஷிப்தே வ்யாஸைஃ ஸர்வாந்தரேஷு வை

அது நூல்களின் எல்லையை எட்டிய அளவில், நூறு கோடி அளவுக்கு விரிந்தது; வியாசர் அதை நான்கு இலட்சம் செய்ய சுருக்கினார், எல்லா யுகங்களிலும் பயன்படுத்த.

வ்யஸ்தேஷ்டா தஶதா சைவ ப்ரஹ்மாதௌ த்வாபராதிஷு லிங்கமேகாதஶம் ப்ரோக்தம் மயா வ்யாஸாச்ச்ருதம் ச தத்

அது பத்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது; பிரம்மா முதலான யுகங்களில், துவாபர முதலியவற்றில், பதினொன்று வகையான லிங்கம் என நான் போதித்ததும், வியாசரிடமிருந்து கேட்டதும் ஆகும்.

அஸ்யைகாதஶஸாஹஸ்ரே க்ரந்தமாநமிஹ த்விஜாஃ தஸ்மாத்ஸம்க்ஷேபதோ வக்ஷ்யே ந ஶ்ருதம் விஸ்தரேண யத்

இங்கே, இருமுறை பிறந்தவர்களே, இந்த நூல் பதினொன்று ஆயிரம் செய்யுள்கள் கொண்டது; எனவே, விரிவாகக் கேட்கப்படாததை சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

சதுர்லக்ஷேண ஸம்க்ஷிப்தே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநேந து அத்ரைகாதஶஸாஹஸ்ரைஃ கதிதோ லிங்கஸம்பவஃ

கிருஷ்ண த்வைபாயனர் நான்கு இலட்சமாக சுருக்கிய இந்த நூலில், லிங்கத்தின் தோற்றம் பதினொன்று ஆயிரம் செய்யுள்களில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்கஃ ப்ராதாநிகஃ பஶ்சாத் ப்ராக்ரு'தோ வைக்ரு'தாநி ச அண்டஸ்யாஸ்ய ச ஸம்பூதிர் அண்டஸ்யாவரணாஷ்டகம்

முதலில் பிரதான உருவாக்கம், பிறகு மூலப்பொருள் உருவாக்கமும், பிறகு மாற்றப்பட்ட உருவாக்கமும்; இந்த அண்டத்தின் தோற்றமும், அதன் எட்டு உறைகளும் கூறப்பட்டுள்ளன.