லிங்கபுராணம்

नारदो ऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्य् अविमुक्ते महालये

நாரதர், சைலேசன், சங்கரன், சங்கமேஸ்வரன், ஹிரண்யகர்பன், ஸ்வர்லீனன், அவிமுக்த மகாலயத்தில் வழிபாடு செய்து,

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे

ரௌத்ரம், கோப்ரேக்ஷகம், சிறந்த பாஷுபதம், விக்னேஸ்வரர், கேதாரம், கோமாயுகேஸ்வரர் ஆகிய இடங்களிலும்,

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः

ஹிரண்யகர்பன், சந்திரேஸ்வரன், திரிவிஷ்டபத்தில் ஈசான்யன், சுக்ரேஸ்வரர் ஆகிய இடங்களில் முறையே வழிபாடுகள் செய்து, அந்த முனிவர் நைமிஷத்திற்கு சென்றார்.

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

அப்போது நைமிஷத்தில் உள்ளவர்கள் நாரதரை பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வரவேற்று, அவருக்கேற்ற இருக்கையை அமைத்தனர்.

सो ऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने

அவரும் மகிழ்ச்சியுடன் முனிவர்களால் கொடுக்கப்பட்ட இருக்கையில் அமர்ந்து, அவர்களால் போற்றப்பட்டு, சிறந்த இருக்கையில் சுகமாக அமர்ந்தார்.

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम्

அவர், லிங்கத்தின் மகிமையை மையமாகக் கொண்டு அருமையான பொருள்கள் நிறைந்த கதையை ஆரம்பித்தார். அதே நேரத்தில், புராணங்களைப் பகரும் சூதர் தானாகவே அங்கு வந்தார்.

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा

அறிவாளியான சூதர், தவமுள்ளவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்த நைமிஷத்திற்கு வந்தார். அவருக்கு அவர்கள் முறையாக வரவேற்பும் பூஜையும் செய்தனர்.

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत

நைமிஷத்தில் உள்ளவர்கள், கிருஷ்ணத்வைபாயனரின் சீடர்கள், அவரிடமிருந்து புராணத்தை கேட்கும் ஆர்வம் கொண்டனர்.

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् अपृच्छंश्च ततः सूतम् ऋषिं सर्वे तपोधनाः

அழகான அறிவும் நம்பிக்கையும் கொண்ட ரோமஹர்ஷணரை பார்த்து, தவம் செய்த முனிவர்கள் அனைவரும் அந்த சூத முனிவரிடம் கேட்டனர்.

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः

லிங்கத்தின் மகிமை நிறைந்த புண்ணியமான புராணங்களின் தொகுப்பை, மகா புத்திசாலியான சூதரே, கிருஷ்ணத்வைபாயன முனிவரிடமிருந்து பெற்றீர்கள்.

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम्

புராணத்தின் அர்த்தத்தை அறிய அவரைச் சேவித்து, அந்த தொகுப்பை பெற்றீர்கள். அதனால், புராணங்களைப் பகரும் தலைவரே, உங்களை நாம் கேட்கிறோம்.

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः

லிங்கத்தின் மகிமை நிறைந்த தெய்வீகமான புராணத் தொகுப்பை, இந்த தேவன் ருத்ரன், பரமாத்மா குறித்து, நாரதரும் பெற்றுள்ளார்.

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः

புண்ணியமான இடங்களை அடைந்து, லிங்கங்களை வழிபட்டு, பிரம்மாவின் மகனான புகழ்பெற்ற நாரதர் இங்கு இருக்கிறார்.

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि

நாங்கள் அனைவரும் பவனைப் பக்தியுடன் வழிபடுகிறோம்; நாரதரும் அப்படியே. இந்த முனிவரின் முன்னிலையில், நீர் இந்த புண்ணிய புராணத்தைப் பகர வேண்டும்.

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः

நீங்கள் எல்லாவற்றையும் சிறப்பாக செய்து முடித்தீர்கள்; இவ்வாறு சொன்னபோது, புராணங்களைப் பகரும் தலைவன் ஆன சூதர் மனதில் மகிழ்ந்தார்.

अभिवाद्याग्रतो धीमान् नारदं ब्रह्मणः सुतम् नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः

அறிவாளியானவர், பிரம்மாவின் மகன் நாரதரையும், நைமிஷ வாசிகளையும் மரியாதையுடன் வணங்கி, அந்த புண்ணியவான் புராணத்தைப் பகரத் தொடங்கினார்.

नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम्

மகாதேவனுக்கும், பிரம்மாவுக்கும், ஜனார்த்தனனுக்கும், முனிவரான வியாசருக்கும் வணங்கி, லிங்கத்தை நினைத்து நான் இப்போது பகரத் தொடங்குகிறேன்.

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच् छब्दब्रह्मप्रकाशकम् वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम्

ஒலி என்பது பரம்பொருளின் உடல் போல், அந்த பரம்பொருளை நேரடியாக வெளிப்படுத்துகிறது. அது எழுத்துக்களால் ஆனது, வெளிப்படாத தன்மை கொண்டது, பல வடிவங்களில் நிலைத்து உள்ளது.

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम्

அ, உ, ம என்ற எழுத்துக்கள், வெளிப்படையானதும், நுண்ணியதும், எல்லாவற்றையும் கடந்த உயர்ந்ததும் ஆகி, ஓம் எனும் வடிவில், ருக்வேதத்தின் வாயாக, சமமான நாவுகளுடன் இணைந்து நிற்கின்றன.

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम्

யஜுர்வேதத்தின் கழுத்தும், அதர்வவேதத்தின் இதயமும் உடையது; எல்லாவற்றிலும் பரவி நிற்கும் அது, பிரதானம், புருஷன் ஆகியவற்றைத் தாண்டி, பிறப்பும் அழிவும் இல்லாதது.

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम्

தமஸால் அது காலருத்ரன் என அழைக்கப்படுகிறது; ரஜஸால் பொன்னிற முட்டையிலிருந்து தோன்றியது; சத்த்வத்தால் அது எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த விஷ்ணுவாகும்; குணங்கள் இல்லாத நிலையில் அது மகேசுவரன் ஆகும்.

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाधिष्ठितं क्रमात् पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम्

பிரதானத்தின் உறுப்புகளில் பரவி, ஏழு வகைகளில் நிலைத்து, பின்னர் பதினாறு வகைகளிலும், இருபத்து ஆறு வகைகளிலும், பிறவியில்லாமல் உள்ளது.

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम्

உருவாக்கம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றுக்காக லிங்க வடிவத்தை எடுத்தவனை, முறையோடு வணங்கி, இப்போது லிங்கத்தின் புனிதமான தோற்றத்தை விளக்குகிறேன்.

ईशानकल्पवृत्तान्तम् अधिकृत्य महात्मना ब्रह्मणा कल्पितं पूर्वं पुराणं लैङ्गम् उत्तमम्

ஈசானனின் கல்பம் பற்றிய நிகழ்வை எடுத்துக்கொண்டு, மகாத்மாவான பிரம்மா முன்னர் லிங்கப் புராணத்தை உன்னதமாக உருவாக்கினார்.

ग्रन्थकोटिप्रमाणं तु शतकोटिप्रविस्तरे चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते व्यासैः सर्वान्तरेषु वै

அது நூல்களின் எல்லையை எட்டிய அளவில், நூறு கோடி அளவுக்கு விரிந்தது; வியாசர் அதை நான்கு இலட்சம் செய்ய சுருக்கினார், எல்லா யுகங்களிலும் பயன்படுத்த.

व्यस्तेष्टा दशधा चैव ब्रह्मादौ द्वापरादिषु लिङ्गमेकादशं प्रोक्तं मया व्यासाच्छ्रुतं च तत्

அது பத்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது; பிரம்மா முதலான யுகங்களில், துவாபர முதலியவற்றில், பதினொன்று வகையான லிங்கம் என நான் போதித்ததும், வியாசரிடமிருந்து கேட்டதும் ஆகும்.

अस्यैकादशसाहस्रे ग्रन्थमानमिह द्विजाः तस्मात्संक्षेपतो वक्ष्ये न श्रुतं विस्तरेण यत्

இங்கே, இருமுறை பிறந்தவர்களே, இந்த நூல் பதினொன்று ஆயிரம் செய்யுள்கள் கொண்டது; எனவே, விரிவாகக் கேட்கப்படாததை சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते कृष्णद्वैपायनेन तु अत्रैकादशसाहस्रैः कथितो लिङ्गसम्भवः

கிருஷ்ண த்வைபாயனர் நான்கு இலட்சமாக சுருக்கிய இந்த நூலில், லிங்கத்தின் தோற்றம் பதினொன்று ஆயிரம் செய்யுள்களில் கூறப்பட்டுள்ளது.

सर्गः प्राधानिकः पश्चात् प्राकृतो वैकृतानि च अण्डस्यास्य च सम्भूतिर् अण्डस्यावरणाष्टकम्

முதலில் பிரதான உருவாக்கம், பிறகு மூலப்பொருள் உருவாக்கமும், பிறகு மாற்றப்பட்ட உருவாக்கமும்; இந்த அண்டத்தின் தோற்றமும், அதன் எட்டு உறைகளும் கூறப்பட்டுள்ளன.