லிங்கபுராணம்

பிரபஞ்ச நாதனே, நீங்கள் என் வயிற்றில் எல்லா உலகங்களையும் கண்டீர்கள் போலவே, நானும் உங்கள் வயிற்றில் முழுவதும் அந்த உலகங்களைக் கண்டேன். இவ்வாறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தபின், பாபமில்லாதவரே, நீங்கள் போட்டி உணர்வால் என்னை அடக்க விரும்பி, என்னை உங்களிடமிருந்து மீண்டும் வாபஸ் அழைத்தீர்கள். அதன்பின், எல்லா பக்கங்களிலும் கதவுகள் விரைவாக மூடப்பட்டன; அந்த நேரத்தில், என் சொந்த சக்தியால் நான் யோசித்தேன். அப்போது, ஒரு வழி நாபி பகுதியில், தாமரைத் தண்டு வழியாக வெளிப்பட்டது. உங்களுடைய நோக்கத்திற்கு சிறிதளவும் தடையில்லாமல் அமைவதாக நான் விரும்பினேன். விஷ்ணுவே, இவ்விதமாகவே, செய்ய வேண்டிய காரியங்களுக்கு இந்த நடைமுறை பின்பற்றப்பட வேண்டும்; இனி நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள். அப்போது, அளவிட முடியாத ஆற்றல் கொண்ட பகைவர் ஹிரண்யகசிபு, பிரம்மாவிடம் இருந்து குற்றமற்ற, ப்ரியமான, மங்களகரமான ஒரு வரத்தை பெற்றான். அவனது வார்த்தைகளை கேட்டதும், பொறாமையில்லாமல் ஹரி அவனுக்கு அந்த வரத்தை அளித்தார்; உங்களுக்காக நான் இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று முன்பே தீர்மானிக்கவில்லை. உங்களுக்கு உபதேசம் செய்யும் நோக்கத்துடன், சஞ்சலமாக, விளையாட்டாக, நான் என்னுடைய உடலின் எல்லா கதவுகளையும் விரைவாக மூடினேன். நீங்கள் வேறு விதமாக புரிந்துகொள்ள வேண்டாம்; நீங்கள் எனக்குப் பெருமை மற்றும் வழிபாட்டு அர்ஹர். நான் உங்களுக்கெதிராக செய்த எதையும் பொறுத்தருளுங்கள், மங்களகரமானவரே. நீங்கள் எனக்கு மரியாதை அளிக்கிறீர்கள், பிரபுவே, தாமரையிலிருந்து இறங்குங்கள்; உங்களைத் தாங்க நான் முடியவில்லை, பிரபையுள்ளவனும், புனிதனும் ஆனவரே. அப்போது அவர் சொன்னார்: "ஒரு வரம் கேள், பிரபுவே, தாமரையிலிருந்து இறங்குங்கள்; பகைவரை அழிப்பவரே, என் மகனாக ஆகுங்கள், பெரும் ஆனந்தம் பெறுவீர்கள்." "மங்களகரமான வார்த்தைகள் பேசுங்கள், பிரபுவே, தாமரையிலிருந்து இறங்குங்கள்; நீங்கள் நம்முடைய பெரிய யோகி, புகழ் பெறத்தக்கவர், ப்ரணவத்தின் (ஓம்) சாரமே." இன்று முதல், எல்லா உலகங்களின் அதிபதியே, வெள்ளை முடி அணிந்தவராக, 'பத்மயோனி' (தாமரையிலிருந்து பிறந்தவன்) என்ற பெயரில் புகழ் பெறுவீர்கள். "என் மகனாக ஆகுங்கள், பிரம்மனே, ஏழு உலகங்களின் ஆண்டவரே." இப்படிச் சொல்லி, முடி சூடியவருக்கு அந்த ஆசீர்வாதத்தை வழங்கி, அதிபதி ஆன பிரபு— "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சந்தோஷமாகவும், பொறாமையில்லாமல் சம்மதித்து, அருகில், உதய சூரியனைப் போல் முகமுள்ள, பெரும் பிரபை உடைய ஒருவரை அவர் பார்த்தார். அந்த அதிசயமான உருவத்தை பார்த்து, நாராயணன் பேசினார்: "அளவில்லாத, பெரிய வாயும், பல்லும், தலையில் முடி இல்லாதவனும்—" பத்து கரம், திரிசூலம் குறியிடப்பட்டு, எல்லா பக்கங்களிலும் கண்கள், உலகங்களின் ஆண்டவர், வெளிப்பட்ட, விசித்திரமான வடிவம், முன்ஜக் குற்றியுடன் கயிறு கட்டியவனும்— மிகவும் பயங்கரமாக கர்ஜித்து, பெரும் எழுச்சி கொண்ட லிங்கத்துடன், இந்த பிரபை நிறைந்த, பிரமாண்டமான மனிதர் யார், விஷ்ணுவே? அவர் எல்லா திசைகளிலும், ஆகாயத்திலும் பரவி, அங்கிருந்து முன்னேறினார்; அப்போது, புனித விஷ்ணு பிரம்மாவிடம் இப்படிச் சொன்னார்: அவர் கடலைக் காலால் மிதித்து நடக்கையில், அதன் நீர் பேரழுத்தத்தில் ஆகாயம் வரை எழும்— மிகவும் பாரமான மூலப் பொருட்கள், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரே, உங்களை எல்லா திசைகளிலும் தெளிக்கின்றன; வாசனை உணர்ச்சியிலிருந்து எழும் காற்றும் உங்களுடன் நடுங்கச் செய்கிறது. என் நாபியில் இருந்து தானாக எழுந்த பெரிய தாமரை அதிர்கிறது; பகவான் பவா வந்துள்ளார், ஆதியில்லாதவர், முடிவை ஏற்படுத்தும் அதிபதி. பவா மற்றும் நானும், ஸ்துதி பாடி, அந்த நந்திகொண்டவரை நோக்கி சென்றோம்; அப்போது கோபமடைந்த பிரம்மா, தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட கேசவனிடம் பேசினார்: நீங்கள் உங்களைத் தெரியவில்லை, உலகங்களின் ஆண்டவரும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரும்; நீங்கள் என்னைப் பிரம்மாவை, உலகங்களை உருவாக்கும் நித்யனாகத் தெரியவில்லை. இந்த சங்கரர் யார், எங்களை இருவரையுமே மீறுபவர்? இந்த கோபத்தில் பிறந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ஹரி பதிலளித்தார். "இவ்வாறு பேச வேண்டாம், மங்களகரமானவரே; அந்த மகான் ஆன்மாவை இழிவாகச் சொல்ல வேண்டாம்; யோகத்தில் பெரியவர், தர்மம், வெல்ல முடியாதவர், வரங்களை வழங்குபவர். அவர் உலகின் காரணம், பழமையான, அழியாத புருஷன்; எல்லா விதைகளுக்கும் விதையான ஒற்றை ஒளி. சங்கரர் குழந்தையாக விளையாடுகிறார்; அழியாத முதன்மைத் தத்துவம், கருவகம், வெளிப்படாதது, ப்ரக்ருதியின் இருள். என் பெயர்கள் என்றும் பலனை தருபவை; அந்த சிவன் யார் என்பதை துன்பத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தவசிகள் காண்கிறார்கள். அவர் விதை, நீங்கள் விதைதாரர், நான் நித்ய கருவகம்; இப்படிச் சொன்னபோது, பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மா பிரம்மா, விஷ்ணுவை வினவினார். நீங்கள் கருவகம், நான் விதை; எப்படி மகேச்வரன் விதைதாரர்? இந்த நுண்ணிய, வெளிப்படாத ஐயத்தை நீ தீர்த்து சொல்ல வேண்டும். பிரம்மாவின் பல்வேறு தோற்றங்களை அறிந்து, உலகங்களின் ஆண்டவன் ஹரி, இந்த உன்னதமான வினாவிற்கு பதில் சொன்னான். இதைவிட உயர்ந்ததும், ரகசியமானதும் வேறில்லை; ஆன்மீகர்களுக்கான சிவனின் பரமபதம், அந்த உயர்ந்த இடம். அங்கு ஆன்மா இரு வகையாக நிலைபெறுகிறது: மகேச்வரன் பகுத்தறிவில்லாத வெளிப்படாத வடிவமும், பகுத்தறிவு கொண்ட வெளிப்பட்ட வடிவமும். மாயையின் செயல்களை அறிந்தவரும், அடைய முடியாத, ஆழமான இயல்புடையவரும், அந்த முதலாவது லிங்க விதை, உங்களைப் போலவே, ஆரம்பத்தில் எழுந்தது. அந்த விதை, என் கருவகத்துடன் இணைந்து, காலப்போக்கில், கருவகத்துக்குள் பொன் முட்டையை உருவாக்கியது. பத்து நூறு ஆண்டுகள், அந்த முட்டை நீரில் தங்கியது; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில், காற்றால் அது இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. ஒரு ஓடு ஆகாயமாகவும், மற்றொரு ஓடு பூமியாகவும் ஆனது; அதன் தடித்த உறை, மிக உயரமானது, அந்த பொன் மலை. அந்த சங்கமத்திலிருந்து, தேவர்களின் பரமாதிபதி, நான்கு முகங்களுடன், புனித ஹிரண்யகர்பன் பிறந்தான். உலகம் வெறுமையாக, நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், சந்திரன், சூரியன் வரை பார்த்து, "நான் யார்?" என்று தியானித்தபோது, அப்போது, குமாரர்களே, நான் பிறந்தேன்.