லிங்கபுராணம்

அந்த சிருஷ்டியின் ஆரம்பத்தில், லிங்கத்திலிருந்து விதை, 'அ' என்ற அச்சு, விதைதாரி இறைவனிடமிருந்து எழுந்தது. அது 'உ' என்ற கருவில் நிலைத்தபோது, அந்த விதை எல்லா திசைகளிலும் விரிந்தது. பின்னர், அந்த முதற் எழுத்தை சுருங்கி, ஒரு பொன் முட்டை உருவானது; அந்த பொன் முட்டை நீரில் பல வருடங்கள் திகழ்ந்தது, ஒரு தெய்வீக கோளாக நிலைத்தது. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த ஆதியில்லாத முட்டை இரண்டாகப் பிரிந்தது; நீரில் தாழ்ந்த அந்த முட்டையை, முதன்மை இறைவன் அங்கிருந்து பிரித்தார். அந்த முட்டையின் மேல் பகுதி, அதிர்ஷ்டமான பொன் ஓட்டாக அமைந்தது; கீழ் பகுதி பூமியாக, ஐந்து தன்மைகளோடு உருவானது. அந்த முட்டையிலிருந்து 'அ' என்ற எழுத்து, நான்கு முகங்களுடன் பிறந்தது; அவன் அனைத்து உலகங்களையும் உருவாக்கும், மூன்று ரூபங்களிலும் திகழும் இறைவன். இவ்வாறு 'ஓம் ஓம்' என்று யஜுர்வேதத்தின் சிறந்தோர் கூறுகின்றனர்; யஜுர்வேதத்தின் வார்த்தைகளை கேட்ட ரிக் மற்றும் ஸாம வேதங்கள் மரியாதையுடன் ஏற்கின்றன. அந்த காலத்தில், ஹரி, பிரஹ்மன், இப்படி வேதங்கள் கூறுகின்றன; பின்னர், வேதங்களில் விவரிக்கப்பட்ட தெய்வங்களின் தலைவனை புரிந்துகொண்டான். வேதங்களில் பிறந்த மந்திரங்களால், அவன் அந்த பரம தேவனை, மகா இறைவனை புகழ்ந்தான்; நம்முடைய புகழ்ச்சியில் மகிழ்ந்த, பிழையற்ற இறைவன் அந்த லிங்கத்தில் நிலைத்தார். அந்த இறைவன் தெய்வீகமான, ஒலி-ஆகார உருவை எடுத்துத் திகழ்ந்தார், புன்னகையுடன்; 'அ' என்பது அவரது தலையாக, அவரது நெற்றி நீண்டதாகக் கூறப்படுகிறது. 'இ' அவரது வலது கண், 'ஈ' இடது கண்; 'உ' வலது காது, 'ஊ' இடது காது. '஋' வலது கன்னம், 'ஔ' இடது கன்னம்; 'ள' மற்றும் 'ளீ' இரண்டும் அவரது மூக்குக் காற்றுப்பாதைகள். 'ஏ' மேல் உதடு, 'ஐ' கீழ் உதடு; 'ஓ' மற்றும் 'ஔ' முறையே அவரது இரண்டு பற்கள். 'அம்' என்பது அந்த அறிவுத் தெய்வனின் தாடை; 'க' தொடங்கி வரும் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது ஐந்து வலது கரங்கள். அதுபோல், 'ச' தொடங்கி வரும் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது ஐந்து இடது கரங்கள்; 'ட' தொடங்கும் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது கால்கள், 'த' தொடங்கும் ஐந்து எழுத்துகளும் அவரது கால்கள். 'ப' அவரது வயிறு, 'ப' என்ற எழுத்து அவரது பக்கமாகும்; 'ப' என்ற எழுத்து இடது பக்கம், 'ப' என்ற எழுத்து அவரது தோளாகும். 'ம' என்பது ஷம்புவின், அந்த மகா தெய்வத்தின், யோகியின் இதயம்; 'ய' முதல் 'ஸ' வரை எழுத்துகள் அவரது ஏழு உயிர் சத்துக்களாகும். 'ஹ' என்பது அவரது சுய ரூபம், 'க்ஷ' என்பது கோபமாகும்; அந்த மகா இறைவன் மகேஸ்வரனை, உமாவுடன் சேர்ந்து, பார்த்த விஷ்ணு, மீண்டும் 'ஓம்' என்ற மந்திரம் மேலே எழுந்ததை கண்டான், அது ஐந்து கலாக்களுடன் அழகாக இருந்தது. அந்த மந்திரம் பளிச்சென்ற சப்தமாக, 32 அழகான எழுத்துகளால் ஆனது, அறிவின் ஆதாரமாக, எல்லா தர்மங்களை உருவாக்கும் சக்தியுடன் திகழ்ந்தது. விஷ்ணு, காயத்ரி மந்திரத்தில் இருந்து எழும், பச்சை நிறமுள்ள, 24 எழுத்துகளும் நான்கு கலாக்களும் கொண்ட, எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தும், மிகச் சிறந்த மந்திரத்தை கண்டான். அதர்வண மந்திரம், கருப்பு நிறம், எட்டு கலாக்களுடன், 33 எழுத்துகளால் ஆன, மாயா செயல்களுக்கு மிகப் பலமாக இருந்தது. யஜுர்வேத மந்திரம், 35 எழுத்துகளுடன், எட்டு கலாக்களுடன், தூய வெண்மை, அமைதி தரும் சக்தியுடன் இருந்தது. 13 கலாக்களுடன், சிவப்பு நிறத்தில், பாலா மற்றும் பிற மந்திரங்களுடன், ஸாமவேதத்தில் இருந்து எழும், உலகில் முதன்மை, வளர்ச்சி மற்றும் அழிவுக்குக் காரணமான மந்திரத்தையும் கண்டான். இந்த மந்திரத்தின் எழுத்துகள் 66 ஆகும்; இந்த ஐந்து மந்திரங்களைப் பெற்ற ஹரி, அவற்றை ஜபித்தான். பின்னர், காலத்தின் பிரிவுகளாக, ரிக், யஜுர், ஸாம வேதங்களை உட்படுத்திய வடிவத்தை, ஈசானாக, ஆதிமனித முகத்துடன், அவன் கண்டான். அகோரத்தின் இதயத்துடன், இனிமை நிறைந்த, இடது பக்கம் மறைந்த, எப்போதும் சுபமான சதாசிவன், மகா தேவனின் பாதம், வலுவான பாம்பின் ஆபரணத்துடன் திகழ்ந்தான். சிவன், முகமும், காலும் எங்கும், கண்கள் மற்றும் கரங்கள் எங்கும், பிரம்மாவின் தலைவனாக, சிருஷ்டி, நிலை, அழிவு ஆகியவற்றுக்கு காரணமாக இருந்தான். மீண்டும், ஆசையுடன், வரம் தரும் இறைவனை புகழ்ந்தான். இதனைத் தொடர்ந்து, ருத்ரா, ஒற்றை எழுத்து, 'அ' என்ற எழுத்து, சுய ரூபம், 'உ' என்ற எழுத்து, ஆதிய தெய்வம், அறிவு உடையவன் என வணங்கினான். மூன்றாவது, 'ம' என்ற எழுத்து, சிவன், பரமாத்மா, சூரியன், அக்னி, சந்திரன் போன்ற நிறங்களில், பூஜிக்கப்பட வேண்டியவன் என வணங்கினான். அக்னி, ருத்ர ரூபம், ருத்ரர்களின் தலைவன், சிவன், சிவ மந்திரம், சத்யோஜாதன், படைப்பாளர் என வணங்கினான். வாமன், வாமதேவன், வரம் தரும், அமரன், அகோரன், மிகக் கடும், சத்யோஜாதன், வேகமானவன் என வணங்கினான். ஈசானா, சிதைவு நிலத்தில் உள்ளவன், மிக வேகமானவன், வேகமானவன், வேதங்களின் ஆதாரம், மேலே நோக்கிய லிங்கம், லிங்கம் தரித்தவன் என வணங்கினான். பொன் லிங்கம், பொன் நிறம், நீர் லிங்கம், நீர் நிறம், சிவன், சிவ லிங்கம், எல்லா இடங்களிலும் பரவி உள்ளவன், ஆகாயத்தில் பரவி உள்ளவன் என வணங்கினான். வாயு, காற்றின் வேகத்துடன் உள்ளவன், எல்லா இடங்களிலும் பரவி உள்ள காற்று, ஒளி, ஒளியின் தலைவன், எல்லா இடங்களிலும் பரவி உள்ள ஒளி என வணங்கினான். நீர், நீர் உருவம், எல்லா இடங்களிலும் பரவி உள்ள நீர், பூமி, இடைநிலம், எல்லா இடங்களிலும் பரவி உள்ள பூமி என வணங்கினான். ஒலி மற்றும் தொடு, ருசி மற்றும் மணம், மணம் உடையவன், படை தலைவன், ரகசியங்களில் மிக ரகசியமானவன் என வணங்கினான். முடிவற்ற, ரூபமற்ற, முடிவில்லாத, நோயில்லாத, நித்தியன், பரமன், நீர் கருவாக உள்ளவன், யோகி என வணங்கினான். நீரின் நடுவில் நிலைத்தவன், எங்களுக்குள் ஒளி, காப்பாளர், அழிப்பவர், எப்போதும் படைப்பாளர், அழிவின் தலைவன் என வணங்கினான். அறிவில்லாதவன், நினைக்கக்கூடியவன், அறிவை அழிப்பவன், ரூபமற்றவன், அழகான ரூபம், உடலற்றவன், உடலை அழிப்பவன் என வணங்கினான். இவ்வாறு அந்த ஆதிசிவன், லிங்கம், மந்திரங்கள், வேதங்கள், உலகங்களின் சிருஷ்டி, பஞ்சமந்திரங்கள், அவன் உருவம், அவன் தெய்வீக சக்திகள்—all இந்த உலகில், புனிதமான, பரமாத்மா சிவன், எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாக, புகழப்பட்டான்.