லிங்கபுராணம்

அசனி, பாஸகன் மற்றும் அறுபத்து நான்கு சகஸ்ரபாத் உட்பட எண்ணற்ற, பேராற்றல் கொண்ட கணங்கள் அங்கு வந்து சேர்ந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஆயிரம் கரங்களுடன், கூந்தலில் ஜடா முடி சூடி, பிறைச்சந்திரம் அலங்காரமாக, நீல்கழுத்துடன், மூன்று கண்கள் உடையவர்களாக இருந்தனர். அவர்களது மார்பில் சங்கிலிகள், காதில் குண்டலங்கள், கரங்களில் வளையல்கள், முடிகளில் கிரீடங்கள் போன்ற பல்வேறு ஆபரணங்கள் பொலிந்தன. அவர்கள் பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு போன்ற தோற்றத்துடன், அணிமா முதலான சக்திகளால் வல்லமையடைந்தவர்களாக இருந்தனர். பத்து கோடி சூரியர்கள் போல பிரகாசிப்பவர்களான அந்த கணாதிபதிகள், பாதாளங்களிலும், அனைத்து உலகங்களிலும் சஞ்சரிப்பவர்களாக அங்கு வந்தனர். தும்புரு, நாரதர், ஹாஹா, ஹூஹூ மற்றும் சாமவேதப் பாடகர்கள், ரத்தினங்களும் இசைக்கருவிகளும் கொண்டு அந்த நகரத்திற்கு வந்தனர். அங்கு வந்திருந்த முனிவர்கள், தபஸில் சிறந்து விளங்கியவர்கள், ஆனந்தமுடன் கல்யாண மங்கள மந்திரங்களை உச்சரித்தனர். அப்போது, எல்லா இடங்களிலும் அனைவரும் திரண்டிருந்தபோது, பவித்ரமான புன்னகையுடன் கூடிய கிரிஜா, தானே தன்னை அலங்கரித்துக்கொண்டாள். கேசவன் தானே அவளை நகருக்குள் அழைத்துச் சென்றார். அங்கு கூடியிருந்தோர், தேவர்களின் தலைவனும் பிறப்பற்ற ஹரியுமான நாராயணனை வணங்கினர். அப்போது, பிரம்மா உரையாற்றினார்: "நீ முதலில் பவானியுடன் மற்றும் தேவர்களுடன் பிறந்தாய்; ருத்ரனின் இடப்புறத்திலிருந்து நீ, வலப்புறத்திலிருந்து நான் பிறந்தேன். என் ரூபம் ஹிமவான் என்ற பனிமலையின் அதிபதி, யாகத்திற்காக உருவானவன்; இந்த ஹிமவத்புத்திரி, பரமபரனின் மாயையால் பிறந்தவள். வேத மற்றும் ஸ்மிருதி கிரியைகளுக்காகவும், திருமணத்திற்காகவும் நான் இங்கு வந்தேன்; இவள் உலகங்களுக்குத் தாங்கும் சக்தி, உனக்கும் எனக்கும் சிருஷ்டிகர்த்தாவாக இருக்கிறாள்." "இந்த உலகம், இந்த ருத்ரனின் ரூபங்களால் நிலைபெற்றது—பூமி, அக்னி, சந்திரன், சூரியன், காற்று, ஆகாயம் எல்லாம் அவனிலிருந்து தோன்றுகின்றன. இருந்தாலும், மலையரசனும் நானும் கூறிய வார்த்தையின்படி, அவளை அவனுக்கு வழங்க வேண்டும்; அவள் பிறவியில்லாதவள், வெண்மை, கருப்பு, சிவப்பு நிறங்களுடன் கூடிய இயற்கைசக்தி. இந்த மலையரசனுடன் இத்தொடர்பு உனக்கும் மங்களகரமானது; நீ தாமரையிலிருந்து பிறந்தவன், இந்த கல்பத்தில் நான் நாபி தாமரையிலிருந்து எழுந்தவன்." அதற்கு ஜனார்த்தனன், தேவர்களின் தலைவன், "நீயே இந்த மலையரசனுக்கும் எனக்கும் குருவாக இருக்கிறாய்," என்று பணிவுடன் கூறினார். பின்னர், எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள், ஞானியர், சங்கரன் மற்றும் பத்மநாபன் எழுந்து, அவளை வணங்கினார்கள். பத்மபத்திரனான ஹரி, தன் கரங்களால் சிவனின் பாதங்களை கழுவி, அந்த நீரை தன் தலையிலும், பிரம்மா மற்றும் மலையரசனின் தலையிலும் தெளித்தார். "இவள் என் தங்கை, மேனாவின் மகள்; இவளை உனக்கு கல்யாணமாக அளிக்கிறேன்," என்று நீருடன் கூடிய ப்ரதானம் செய்து, அவளை தேவர்களின் தலைவனிடம் வழங்கினார். அதன்பின் ஹரியும் தன்னை நீருடன் சிவனிடம் அர்ப்பணித்தார். முன்னணி முனிவர்கள், வேதங்களின் அர்த்தத்தில் தேர்ந்தவர்கள், "கொடுத்தவர், பெற்றவர், பலன், பொருள்—இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு பார்த்தால், இந்த ஹரன் தனது மாயையால் நிச்சயம் இந்தப் பிரபஞ்சமாய் இருக்கிறான்," என்று உரைத்தனர். இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் ஆனந்தத்தில் தங்கள் சரீரம் புளகிதமாக, சிவனை வணங்கினர். தேவதைகள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் வானிலிருந்து மலர்கள் பொழிந்தனர். தெய்வீகமான மருங்குகளும் முழங்கின, அப்ஸராஸ் குழுக்கள் நடனமாடின, உடல் பெற்ற வேதங்களும் அந்தப் பெருமாளை வணங்கின. பிரம்மா மற்றும் முனிவர்களுடன், தேவர்களின் தலைவன், உமையின் கணவர், அந்த பனிமலையின் மகளைக் கவிழ்ந்து நிற்கும் வடிவில் பார்த்தார். அவர் அவளது குறையற்ற அழகைத் திருப்தியின்றி பார்த்தார்; அவளும் நந்திகேசனின் கொடி சுமந்த தேவனை பார்த்தாள். அவள் ஹரியிடம், "நான் உனக்கு ஒரு வரம் அளிக்கிறேன்," என்று கூறினாள்; ஹரியும் சங்கரனை நோக்கி உரைத்தான். "உனக்கு பக்தி எப்போதும் வளர வேண்டும்" என ஹரி கூறி, அவனுக்கு பிரம்மா என்ற பெயரை அளித்தார். பின் பிரம்மா மீண்டும் இறைவனை நோக்கி வேண்டினார்: "நான் குருவாக அக்னியில் ஹோமம் செய்கிறேன். உனது அனுமதியால், இன்னும் செய்யப்படாத கிரியை இப்போது நிறைவேற்றட்டும்." அதற்கு சங்கரன், "ஓ சிறந்த தேவனே, நீ விரும்புவதைச் செய்," என்று அனுமதி அளித்தார். "நீ கூறிய எல்லாவற்றையும் நான் செய்வேன், ப்ரபஞ்சத்தின் பிதாவே," என்று கூறி, பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கி, கடவுளும் கடவுளியும்—உயர்ந்த இறைவனும் இறைவியும்—அவர்களது கரங்களை ஒன்றிணைத்தார். அக்னிதேவன் அங்கு, கரங்களை கூப்பி, உருவாக வந்து நின்றார். வேத மந்திரங்கள் உடல் கொண்டு, விதிப்படி, பருப்புத்தானியங்களை அக்னியில் படிப்படியாக அர்ப்பணித்தார். விஷ்ணுவால் அழைத்து வந்த ப்ராமணர்களுக்கு பல்வேறு பொருட்களை வழங்கி, அக்னியை மூன்று முறை சுற்றி வந்தார்கள். பின்னர், கரங்களை விடுவித்ததும், எல்லா தேவர்களும், தேவர்கள், மனிதர்கள் அனைவரும் உள்ளார்ந்த மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர். பின்பு, புணிதமான பிரம்மா, உமையின் கணவரான சிவபெருமானை வணங்கி, பாதம் கழுவும் நீரும் பான நீரும் சம்பு என்பவருக்கு வழங்கினார். அவர் மதுபர்க்கமும் ஒரு பசுவும் அர்ப்பணித்து, மீண்டும் சிவனை வணங்கி, தேவர்கள், இந்திரன் ஆகியோருடன் நின்றார். பிருகு முதலிய முனிவர்கள், சூரியன் மற்றும் மற்றவர்கள், நந்திகேசனின் கொடி உடையவரை அக்ஷதை, எள், பருப்பு கொண்டு ஆராதித்து, புகழ்ந்தனர். தேவர்கள் கூறிய கிரியைகளை முடித்த சிவன், அக்னியை தன்னுள் வைத்து, அவளுடன் ஒன்றினரானார்—இது உலகங்களின் நன்மைக்காக. யார் பவனின் திருமணத்தை ஓதுகிறாரோ, கேட்கிறாரோ, அல்லது தூய்மையான, வேதத்தில் தேர்ந்த இருமுறை பிறப்பாளர்களிடம் வாசிக்க வைக்கிறாரோ, அவர் கணேசனின் அருளைப் பெறுவார்; பவனுடன் மகிழ்வார்; இது பண்டிதர்களால் எங்கு கூறப்படுகிறதோ, அங்கு பவன் தானே தங்குவார். ஆகவே, இருமுறை பிறந்தோர்களே, முறையாக வழிபட்டு, இதை திருமணங்களில் வாசிக்க வேண்டும்; வேறு விதமாக அல்ல. பிரம்மணர், க்ஷத்திரியர்களின் கல்யாணங்களில் இதை வாசிக்க வேண்டும். இந்த பவனின் கல்யாண வரலாறு முழுமையாக, சிறந்ததாகப் பரப்பப்பட வேண்டும்; பின்னர், நந்திகேசனின் கொடி உடையவன், ஹிமவனின் மகளான தேவியுடன் திருமணம் செய்துகொண்டார்.