லிங்கபுராணம்

யார் ஆயிரம் நாமங்களை உரைப்பாரோ, அவர் உன்னதமான நிலையை அடைவார் என்று கூறப்பட்டது. அப்போது, அந்த முனிவர்கள் சூதரை நோக்கி, "ஓ ஞானிகளுக்கே தலைவனாகிய சூதா! நீ தேவியின் தோற்றத்தை முன்பு கூறியிருப்பதை அறிகிறோம்; இப்போது அவள் சதியாக இருந்த காலத்தை, உண்மையில் நடந்ததை விரிவாக விளக்கி சொல்," என்றனர். மேலும், "மெனா எப்படி மகாதேவியாக ஆனாள், தட்சன் யாகம் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டது, விஷ்ணு எவ்வாறு அவளை பரம தேவனாகிய சங்கரனுக்கு வழங்கினார் என்பதையும் கூறு. அவளது மங்களம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது என்பதையும் விரிவாகச் சொல்," என்று கேட்டனர். அவர்களது வாக்கை கேட்ட சூதர், கதைகளில் சிறந்தவராக, அந்த மகான்மாருக்கு, பிரம்மா முன்பு டண்டினிடம் கூறியபடி, மகாதேவியின் தோற்றத்தை முழுமையாக விவரித்தார். அது பின்னர் சூரியனால் குமாரனுக்கு, அவரால் ஞானிகள் வியாசருக்கு சொல்லப்பட்டது. எனவே, நான் அதை முழுமையாகக் கேட்டுள்ளேன்; இப்போது உங்களுக்காக விரிவாகச் சொல்வேன். உங்களது கட்டளையின்படி, நான் உமா மற்றும் பவனுக்கு வணங்குகிறேன். உலகைத் தாங்கும் பாகை என அழைக்கப்படும் அவள், லிங்க ரூபத்தின் மூன்று வேதிகளும் ஆனவள். ஓ சிறந்த த்விஜர்களே! பாக்கியசாலிகள், லிங்கம் மற்றும் அவற்றோடு இருவரும் படைப்பின் ஆதியாகும்; சிவன், லிங்க ரூபம், இருளை மீறி நின்ற ஒளி. லிங்கம் மற்றும் அந்த வேதி ஒன்றிணைந்தபோது, அர்த்தநாரீஸ்வரர் தோன்றினார்; அவர் முதலில் நான்முகன் பிரம்மாவை, தன் மகனை, படைத்தார். அறிவால் ஆன ஹரன், பிரம்மாவுக்கு அறிவை வழங்கினார்; அந்த அர்த்தநாரீஸ்வரர், அனைத்தையும் ஊடுருவி நிறைந்த ஆண்டவன், உலகத்தைத் தாண்டி நிற்கிறான். அந்த தேவன், ஹிரண்யகர்பன் பிறக்கின்றதைப் பார்த்தான்; பிரம்மா, ருத்ரன், சங்கரனை கண்டான். அர்த்தநாரீஸ்வரர் அங்கு நின்றிருப்பதைப் பார்த்த நெலும்பில் பிறந்த பிரம்மா, ஆசீர்வாதங்களை அளிப்பவராகிய அவரைத் தேர்ந்த சொற்களால் போற்றினார். அப்பொழுது பிறவிப்படாத, அனைத்தையும் ஊடுருவும் உலக நாதன், 'நீ உன்னைப் பிரி' என்று கூறி, தன் இடது பக்கம் இருந்து தேவியை, தன் சமமான மனைவியாக உருவாக்கினார். விஷ்வாசம் (சிரத்தை) என்பதே அவரது மங்களமான மனைவி, மனிதனின் ஆதிகால துணை; அந்த சக்திமான் கட்டளையிட்டபடி, அந்த தேவி தட்சனின் மகளாக ஆனாள். அப்போது, சதியாக அழைக்கப்பட்ட அவள், ருத்ரனை மட்டும் கணவராக ஏற்றாள்; தட்சனை குற்றம் சாட்டிய பின், காலப்போக்கில், மீண்டும் மெனாவின் மகளாக பிறந்தாள். தட்சன், நாரதனின் சாபத்தால், பெருமை மற்றும் அவமதிப்பால், உலக நாதனாகிய உமையின் கணவரை இகழ்ந்து, அவமதித்தான். தட்சனின் அவமதிப்பை அறிந்த சதி, யோகத்தின் வழியில் உடலை உடனே புடைத்து சாம்பலாக்கினாள். அந்த தேவி, மலை அரசனின் தவத்தால் பார்வதியாக ஆனாள்; இதை அறிந்த பாக்கியசாலியான பார்கன் (சிவன்), கோபத்தில் யாகத்தை எரித்தார். ச்யவனனின் வார்த்தையால், தட்சனின் மகா யாகம் அழிக்கப்பட்டது; ச்யவனனின் ஞானி மகன் ததீசி இதில் ஈடுபட்டார். த்ரயம்பகனின் அருளால், விஷ்ணுவை யுத்தத்தில் வென்று, அந்த முனிவர் விஷ்ணுவும், உலக பாதுகாவலர்களும் சபித்தார். ருத்ரனின் கோபத்திலிருந்து பிறந்த தீயால், ஹவிஸ் (யாகப் படைப்பு) கொண்டு, சங்கரனின் மாயையினால் தேவதைகள் உடனே அழிக்கப்பட்டனர். விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து வெற்றி கொண்ட பாக்கியசாலியான பரமபிரபுவின் வார்த்தையால், மகேஸ்வரர் எப்படி நடந்தார்? தட்சனின் மகா யாகத்தில், பாக்கியசாலியான ருத்ரன், விஷ்ணுவை முதன்மையாகக் கொண்டு, எல்லா தேவதைகளையும், முனிவர் குழுக்களையும் எரித்தார். தேவியை இழந்த தாங்க முடியாத வியோகத்தால், பரமபிரபுவால் பக்தர் குழுவான பத்திரர் அனுப்பப்பட்டனர். அவர், தன் ஜடைகளிலிருந்து பிறந்த வீரபத்திரர் மற்றும் கணாதிபதிகளை உருவாக்கினார்; பத்திரர், சக்திவாய்ந்தவர், கணாதிபதிகளுடன் ரதத்தில் ஏறினார். அவரது சரதியாக பிறவிப்படாத பாக்கியசாலி இருந்தார்; கணாதிபதிகள் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தி அவருடன் சென்றனர். அந்த கணாதிபதிகளை, தேவதைகள் எல்லா திசைகளிலும் புனித விமானங்களில் பின்தொடர்ந்தனர்; அந்த அழகிய இமயமலை உச்சியில் பொன்னிறம் மின்னும் மகிழ்ச்சி நிறைந்த சிகரத்தில் சென்றனர். அங்கு, கங்கையின் வாயிலருகே, யாக வேதி அமைந்திருந்தது; அந்தப் பகுதியில், புகழ்பெற்ற, புனிதமான கனகாலா எனும் இடம் இருந்தது. அப்போது, பரமபிரபுவால் அனுப்பப்பட்ட பத்திரர், யாகத்தை எரிக்கச் சென்றார்; அச்சமூட்டும் ஒரு அபசாரம் உலகங்களை அச்சுறுத்தியது. மலைகள் உடைந்தது, பூமி நடுங்கியது, காற்று பலமாக சுழன்றது, கடல் வீடு கலங்கியது. தீ எரியவில்லை, சூரியன் ஒளி தரவில்லை; கிரகங்கள் ஒளியளிக்கவில்லை, தேவதைகளும் அசுரர்களும் ஒளி பெறவில்லை. அப்போது, புனிதமான பத்திரர், பைரவக் கூட்டத்துடன், ஒரு பிரளயாக்னி போல, அந்த மகான் தட்சனின் யாக வேதிக்குள் நுழைந்தார். பாகை, திகழ்ச்சி அளவிட முடியாத தட்சனை நோக்கி, "பிணாகி (சிவன்) யுடன் ஏற்பட்ட தொடர்பால், நீயும், முனிவர்களும், தேவதைகளும்..." என்று கூறினார். "நான் உங்களையும் முனிவர் தலைவர்களையும் எரிக்க அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்," என்று கூறி, கணாதிபதிகளின் தலைவர் அந்த யாக மண்டபத்தை தீயிட்டு எரித்தார். கோபமடைந்த கணாதிபதிகள், யாகக் கம்பங்களை பிடித்து பிடுங்கி வீசினர்; வேதபாராயணர்களும், யாககாரர்களும் கணாதிபதிகளால் எரிக்கப்பட்டனர். கணாதிபதிகள் அனைவரையும் பிடித்து, கங்கை நதியின் ஓட்டத்தில் வீசினர்; வீரபத்திரர், இந்திரனின் உயர்த்திய கையைப் பிடித்தார். அந்த அஞ்சாத வீரர், அந்த கையையும், மற்ற தேவதைகளின் கைகளையும் கட்டுப்படுத்தினார்; விரல்களின் முனைகளால் பாகையின் கண்களை விளையாட்டாக எடுத்து விட்டார். அவன் ஒரு குத்தால் பூஷணின் பற்களை உடைத்தான்; அதுபோல, பெரிய விரலால் சந்திரனை விளையாட்டாக கீழே இழுத்தான். வீரபத்திரர், புகழும் பலமும் உடையவர், இப்போது இந்திரனின் தலைவைத் தகர்த்து, தனது வாளால் வெட்டினார். அவன் அக்னியின் இரு கைகளையும் வெட்டினான், அவன் நாக்கை விளையாட்டாக பிடுங்கினான்; வீரபத்திரர், தன் பாதத்தால் அக்னியின் தலையில் அடித்தான். இவ்வாறு, தட்சனின் யாகம் அழிக்கப்பட்டது; தேவதைகள், முனிவர்கள், யாகம், எல்லாம் சிவனின் கோபத்தால் நாசமடைந்தன. இந்த மகத்தான நிகழ்வுகள், தேவியின் அவதாரங்களும், சிவனும், உலகம் மீண்டும் அமைதி பெறும் வரையிலும், அன்பும் பக்தியும் நிறைந்தவர்களுக்கு நினைவூட்டல்.