லிங்கபுராணம்

ஒரு நாள், ஒரு பக்தன், சிவன் முன் நின்று, ஒரு நாள் ஒரு இரவு விரதமிருந்து, நீராடி, குசக் புல் கலவையை பருக வேண்டும். பின்னர் பிரம்ம மந்திரத்தை ஜபித்து, விதிப்படி பவித்ரிகரணம் செய்ய வேண்டும். இப்படிச் செய்தால்—even if someone has committed the gravest of sins: whether it be the killing of a brahmin, a fetus, a hero, a teacher, the betrayal of a friend’s trust, or theft (even of gold), or violating the teacher’s bed, or being a habitual drunkard, or associating with outcast women, or violating another’s wife—even those who destroy வேத யாகங்களை, பசுவை கொல்வோர், தாய் அல்லது தந்தையை கொல்வோர், தேவதைகளை விரட்டுவோர், அல்லது லிங்கத்தை அழிப்போர், மனத்தில், வார்த்தையில், அல்லது உடலில்—even if such sins are committed in the thousands—if this purification is performed as prescribed, then at once, even from the bondage of hundreds of births, the person is freed. இந்த ரகசியத்தை அகோரேசரின் அருளால் உங்களுக்குச் சொன்னேன். எனவே, இருமுறை பிறந்தவர்கள் (த்விஜர்கள்) பாவங்களிலிருந்து பவித்ரமாகும் பொருட்டு எப்போதும் இந்த ஜபத்தைச் செய்ய வேண்டும். இப்போது, முனிவர்களே, மற்றொரு பிரம்மா கல்பம் பற்றி நான் சொல்கிறேன். அதன் பெயர் விஸ்வரூபம்; அது மிக ஆச்சரியமானது. பிரபஞ்சம் மறைந்திருந்தது முடிந்து, படைப்பு மீண்டும் எழுந்தபோது, பிரம்மா, மகன்கள் வேண்டும் என விரும்பி, பரமபதியைத் தியானித்தார். அப்போது, பிரபஞ்ச வடிவில், சரஸ்வதி என்ற மகா நாதம் தோன்றியது. அவள் பிரபஞ்ச மலர்களாலும் ஆடைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவள், பிரபஞ்ச யாகத்தின் யஜ்ஞோப்பவீதம் அணிந்தவள். அவள் பிரபஞ்ச பாகை அணிந்தவள், பிரபஞ்ச வாசனை கொண்டவள், அனைத்துக்கும் தாயாக விளங்கும் மகா தேனீ. இப்படிப்பட்ட வடிவில், அந்த பாக்கியசாலி பிரம்மா, ஈசானனை, பரமபதியை தியானித்தார். அவள் பளிச்சென்ற வெண்மையான சுத்தத்துடன், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். பிதாமஹன், ஒருமுகத்துடன், அவன் மீது தியானம் செய்தார். அவர், எல்லாம் வல்ல ஈசானனை, உலகின் அதிபதியை, எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவரை, 'ஓம் ஈசானா, உமக்கு வணக்கம்; மகாதேவா, உமக்கு வணக்கம்' என்று ஆராதனை செய்தார். 'ஈசானா, எல்லா ஞானங்களின் பரமாதிபதியே, உமக்கு வணக்கம்; பசு கொடியைத் தாங்கும் எல்லா உயிர்களின் ஈசானா, உமக்கு வணக்கம். பிரம்மாவின் இறைவா, பிரம்மா வடிவமுடையவா, பிரம்மாதிபதியே, உமக்கு வணக்கம்; சிவா, சதாசிவா, எப்போதும் எனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். தேவர்களின் இறைவா, ஓம் என்ற வடிவமுடையவா, சத்யோஜாதா, மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு வணக்கம்; உன்னிடம் நான் சரணடைந்தேன், உன்னை நாடினேன்; சத்யோஜாதா, உமக்கு வணக்கம். இல்லை என்றும், இருப்பதும், அதற்கு மீறியும் உமக்கு வணக்கம்; இருப்பதின் ஆதாரா, உலகத்தின் அதிபதியே, பிரகாசமானவா, எனக்கு அருள்புரிய வேண்டும். வாமதேவா, முதன்மையானவா, வரங்களை வழங்குபவா, உமக்கு வணக்கம்; ருத்ரா, காலம், அளவையாளர், மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு வணக்கம். விகரணா, காலத்தின் நிறமுடையவா, வண்ணமுடையவா, வலிமையானவா, எப்போதும் வலிமையுள்ளவா, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம். வலிமையை அழிப்பவா, வலிமையுடையவா, பிரம்மா வடிவமுடையவா, எல்லா உயிர்களின் இறைவா, உயிர்களை அடக்குபவா, உமக்கு வணக்கம். உயர்ந்த மனம் கொண்ட தேவா, பிரகாசமானவா, வாமதேவா, மென்மையானவா, மகாத்மா, உமக்கு வணக்கம். முதன்மையானவா, சிறந்தவா, ருத்ரா, வரங்களை வழங்குபவா, காலத்தை அழிப்பவா, உமக்கு வணக்கம், மகாத்மா.' இவ்வாறு இந்த ஸ்தோத்ரத்தால், பசு கொடியைத் தாங்கும் தேவர்களின் தலைவனை அவர் பூஜித்தார். யாராவது இந்த ஸ்தோத்ரத்தை ஒருமுறை கூட ஜபித்தால், அவர்கள் பிரம்மா லோகத்தை அடைவார்கள். அல்லது, இது ஸ்ராத்த நிகழ்வில் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு கேட்கச் செய்தாலும், அவர்களுக்கு உன்னத நிலை கிடைக்கும். இப்படியே, பிதாமஹன் தியானத்திலும் வணக்கத்திலும் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தார். அப்போது, பரமபதியான இறைவன், 'நான் உன்னால் திருப்தி அடைந்தேன்; என்ன வேண்டும்?' என்று அருளினார். பிதாமஹன், வணங்கி, தூய்மையான வார்த்தைகளால் மகேஸ்வரனைப் பார்த்து கேட்டார்: 'இந்த உலக வடிவம், இந்த உலகப் பசு, மிகவும் மங்களகரமான அரசி; இந்த நற்குணமிக்க தேவி யார்? நான்கு காலும், நான்கு முகமும் கொண்டவள், நான்கு கொம்பும், நான்கு வாய், நான்கு பற்கள், நான்கு முலைகள், நான்கு கரங்கள், நான்கு கண்கள், பிரபஞ்ச வடிவில் விளங்கும் இந்த தேவியைப்பற்றி எனக்குத் தெரிய வேண்டும். அவளின் பெயர், வரலாறு, யாருடையவள், அவளுடைய சக்தி, அவள் செய்யும் செயல்கள்—all these I wish to know.' இந்த கேள்விகளை கேட்ட பசு கொடியைத் தாங்கும் இறைவன், புனிதமான ரகசியமான அனைத்து மந்திரங்களையும், உயிர்க்காக்கும் சக்தியையும், தன்னுடைய பசுவுக்கும் பிரம்மாவுக்கும் விளக்கினார்: 'படைப்பின் தொடக்கத்தில் இருந்தபடியே இந்த உன்னத ரகசியத்தை நீ கேள். இப்படியே இது உள்ளது; இதன்படி நடக்கும் ஒருவன் பிரபஞ்ச வடிவமுடையவன் எனக் கருதப்படுகிறான். இது பிரம்மாவின் ஆசனம், நீ அடைந்த பிரம்மா; அதற்கு மேலே, விஷ்ணுவின் அந்த மங்களமான நிலை உள்ளது. விஷ்ணுவால், என் இடது பக்கத்திலிருந்து, அல்லது வைகுண்டனால், இதுவே முப்பத்தி மூன்றாவது கல்பம் ஆனது. நூறு மடங்கு ஆயிரம் காலங்கள் கடந்துவிட்டன, அந்த சுயம்புவாகியவர்கள்; முன்பிருந்ததை நீ கேள், மகா புத்திசாலி. ஆனந்தன் என்று அறியப்படுபவர், ஆனந்தத்தில் நிலைபெற்றவர்; மாண்டவ்ய குலத்தில் பிறந்து, தவம் செய்து எனக்கு மகனாக ஆனார். உன்னுள் யோகமும், சாங்க்யமும், தவமும், ஞானமும், கர்மமும், சத்தியமும், சத்தியமும், கருணையும், பிரம்மமும், அகிம்சையும், நல்ல புத்தியும், மன்னிப்பும் உள்ளன. தியானம், தியானப்படுவது, சுய கட்டுப்பாடு, அமைதி, ஞானமும் அறியாமையும், அறிவும், பொறுமையும், அழகு, நெறி, புகழ், புத்தி, வெட்கம், பார்வை, சரஸ்வதியும் உன்னுள் உள்ளன. திருப்தி, போஷணம், செயல், கிருபை—இவை எல்லாம் நிலைபெற்றுள்ளன; இந்த முப்பத்தி இரண்டு குணங்கள், முப்பத்தி இரண்டு அட்சரங்கள் என அறியப்படுகின்றன. பிரம்மனே, இயற்கை விதிக்கப்பட்டது; மகாதேவி உன் மகளும், பாக்கியசாலியான விஷ்ணுவின் மகளும், மற்றவர்களுடையவளும். இந்த பாக்கியசாலி தேவி என் மகளும், நான்கு முகமுடையவளும், உலகத்தின் கருவும், இயற்கையும், பசுவும், நிலைபெற்றவளும்.