லிங்கபுராணம்

இந்த நிகழ்வுகள் எல்லாம் புராணங்களில் மிகுந்த மகிமையுடன் விளக்கப்படுகின்றன. ஒருமுறை, நரசிம்மரின் பேரழிவால் உதிர்ந்த உலகில், தேவர்கள் அனைவரும் பெரும் அச்சத்தில் இறைவனை நாடினர். "அவர் (நரசிம்மர்) அழிக்கப்படுவார்; நீங்களும் பாதுகாப்பாக இருப்பீர்கள்" என்று பரமபதி அவர்கள் அருளியபின், இந்திரனும் மற்ற தேவர்களும் தலைவணங்கி வந்த வழியே திரும்பி சென்றனர். பிரம்மதேவர், மற்ற முன்னணி தேவர்களும் திரும்பிய பின், மகாதேவன் எழுந்து, சரபா என்ற அதிசயமான உருவத்தை எடுத்தார். அந்த சரபா ரூபத்தில், அவர் அங்கிருந்த, பெருமிதம் கொண்ட, மிருகங்களை அழிக்கும் நரசிம்மரின் அருகில் சென்றார். தேவர்களால் போற்றப்பட்ட அந்த சரபா, நரசிம்மரின் உயிரை எடுத்தார். அதன்பின், நரசிம்மர் சிங்க உருவத்திலிருந்து மனித உருவாக மாறி, முறையாக அங்கிருந்து விலகினார். அப்போது தேவர்கள் அவரை போற்றி மகிழ்ந்தனர்; அவர் ஒழுங்காக அங்கிருந்து சென்றார். இந்த சர்வனைப் பற்றிய இந்த சிறந்த ஸ்தோத்ரத்தை யார் ஓதினாலும், அல்லது கேட்டாலும், அவர்கள் ருத்ரனுடன் சேர்ந்து அவரது உலகில் மகிழ்வுடன் வாழ்வார்கள். இதன் பின், மற்றொரு கேள்வி எழுகிறது: "அந்த இறைவன், உலக அழிவுக்குக் காரணமான மகா பிரபு, எவ்வாறு அந்த பயங்கரமான, விகாரமான சரபா ரூபத்தை எடுத்தார்? அவர் அந்த நிலையில் எந்த வீரத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்? இதை முழுமையாகக் கூறுங்கள்" என்று தேவர்கள் கேட்டனர். இந்த வேண்டுகோளைக் கேட்ட கருணைமிகு இறைவன், தனது மனதில் தீர்மானித்தார். நரசிம்ம சக்தியை அழிக்க, அந்த பரம ஈஸ்வரன், வல்லமை மிகுந்த வீரபத்திரரை நினைவு கூர்ந்தார். அதன் பிறகு, அவர் தானே, மிகப்பெரிய அழிவுக்குக் காரணமான பயங்கர பைரவ ரூபத்தை எடுத்தார்; சிரித்தபடி, அந்த அணிகளின் முன் தோன்றினார். அவருடன் தலைமை கணங்களும், உரக்க சிரிப்புடன், இடம் இடமாக பாய்ந்தார்கள்; அதேபோல், எண்ணற்ற, மிகக் கொடிய நரசிம்ம உருவங்களால் சூழப்பட்டிருந்தார். அந்த வீரர்கள், பிரம்மா முதலியோர் போன்ற நிலைமையுள்ளவர்களால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிக் கொண்டிருந்தார்கள். இனிப்பிரதியாத மற்ற வீரர்களாலும் சூழப்பட்டு, வீரர்களால் போற்றப்பட்டு, அவரது மூன்று கண்களும் யுகாந்தக் காலத்தின் நெருப்பைப் போல் ஜொலித்தன. அவருக்கு, ஜடாமுடியில் ஒளிரும் தேய்ந்த சந்திரன் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அவரது இரண்டு கூர்மையான பற்கள், இரட்டைச் சந்திர வடிவங்களைப் போலத் தெரிந்தன. இந்திரனின் வில்லின் துண்டுகளைப் போல் வளைந்த புருவங்களுடன், அவர் எழுப்பிய பெரும் சத்தம் எல்லா திசைகளையும் அதிர வைத்தது. கரிய மேகத்தையோ, கஜலையும் போல இருந்த தாடியுடன், அதிசயமான உருவம்; இரு முறியாத கரங்களால் திரிசூலத்தை சுழற்றி காட்டினார். அந்த புண்ணியசாலி வீரபத்திரரும், வீரத்தைக் காட்டி, "இவ்வளவு நினைவு கூர்வதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார். "உலகத்தின் அதிபதி, உமது தயவை எனக்கு அருளுங்கள். இந்த நேரமற்ற பயம் தேவர்களுக்கும் ஏற்பட்டுவிட்டது, பைரவா!" என்று அவர் வேண்டினார். "நரசிம்மனின் வெப்பம் மிகப் பெரிதாக எரிகிறது; அவரைச் சமாதானப்படுத்த வேண்டும். முதலில் அவரை அமைதிப்படுத்திச் சொல்லுங்கள்—ஏன் அவர் அமைதியாக மாறவில்லை?" என்று கேட்டார். "பின்னர், என் பரம நிலையை, அந்த நுண்ணிய பைரவத்தை வெளிப்படுத்துங்கள்; நிலையான ஒளியால் நிலையானதை, நுண்ணிய ஒளியால் நுண்ணியதைத் திரும்பப் பெறுங்கள்." "அந்த முகத்தையும், தோலையும் கொண்டு வாருங்கள், வீரபத்திரா, என் கட்டளையின்படி" என்று சொன்னபின், வீரபத்திரன் அமைதியான வடிவில் நின்றார். விரைவாக அவர், அந்த மனிதசிங்கம் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றார்; அப்போது வீரபத்திரர் ஹரியை விழிப்பித்தார், ஹரா ஹரியை விழிப்பித்தார். ஈசானன், தந்தை தன் மகனிடம் பேசுவது போல, இவ்வாறு சொன்னார்: "உலக நன்மைக்காக, புண்ணியவனே, நீ வந்திருக்கிறாய், மாதவா! பரமபரன் மூலம் நீ பாதுகாப்பில் ஈடுபட்டுள்ளாய்; மகா மீனுருவில் நீ உயிர்களைப் பாதுகாத்தாய்." "வாலால் சுற்றி, ஒரே கடலில் நீந்தினாய்; ஆமையாக பூமியைத் தாங்கினாய், பன்றியாக அதை உயர்த்தினாய். இந்த ஹரி வடிவில் ஹிரண்யகசிபுவை அழித்தாய்; வாமனராக, பாலியை அடக்கி மூன்று அடிகள் வைத்தாய்." "நீயே சக்தியும், எல்லா உயிர்களுக்கும் அழியாத அதிபதியும்; உலகில் எப்போது துன்பம் வந்தாலும், அப்போது நீ அவதரித்து அதை நீக்குகிறாய்; உன்னைவிட பெரியோரும் சமத்துவமும் எவரும் இல்லை, ஹரி, சிவனுக்கு அன்பானவனே!" "உன்னால் தர்மமும், வேதமும் நல்ல பாதையில் நிலைபெற்றன; அதற்காகவே உன் அவதாரம், அதற்காகவே அவன் அழிக்கப்பட்டான், கேசவா!" "உன்னுடைய நரசிம்ம வடிவம் மிகுந்த கொடுமையானது, பிரபுவே; அதைத் திரும்பப் பெறுங்கள், நீயே உலகிற்கும் ஆன்மாவும், எனக்குடன் இருங்கள்" என்று வீரபத்திரர் வேண்டியபோது, நரசிம்மரான ஹரி மென்மையான வார்த்தைகளில் பேசினாலும், இன்னும் அதிகமான கொடுமையான கோபத்தை வெளிப்படுத்தினார். "நீ வந்த இடத்திற்கு திரும்பு; உனக்கு உபகாரம் பேச வேண்டாம். இப்போது இந்த உலகம் முழுவதையும், நிலைமையுள்ளதும் நிலைமையற்றதும், நான் திரும்பப் பெறப்போகிறேன்." "அழிப்பவருக்கு அழிவு இல்லை, தானாகவோ பிறரால் ஓ அல்ல; எங்கும் என் கட்டளை நிலைபெற்றுள்ளது, எனக்கு மேலாக யாரும் இல்லை." "என் அருளால் எல்லாம் தன் எல்லைகளுக்குள் நடக்கிறது; சக்திகளின் ஆதியும் முடிவும் நானே." "யாரிடத்தில் மகிமை, செல்வம், வல்லமை இருக்கிறதோ, அதுவும் என் ஒளியின் விரிவாகவே அறிக, கணங்களின் தலைவனே!" "தேவர்களின் உன்னதமான சத்தியத்தை அறிந்தவர்கள், என் ஒளியையே உன்னதமாக அறிகிறார்கள்; பிரம்மா, இந்திரன், மற்ற தேவர்கள், சக்தியுடன் இருப்பவர்கள், என் அம்சங்கள்." "முன்னொரு காலத்தில், நான்குபடையுள்ள பிரம்மா என் நாபிக்கமலத்திலிருந்து பிறந்தார்; புனிதமான நந்திகேசன் என் நெற்றியிலிருந்து எழுந்தார்." "பிரம்மா ராஜஸில், ருத்ரன் தமஸில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்; நான் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துகிறவன்—எனக்கு மேல் தெய்வம் இல்லை." "உலகை மீறி, சுதந்திரமாக, செய்பவன், அழிப்பவன், எல்லாவற்றையும் ஆள்பவன் நானே; என் உன்னத ஒளி—அதை யார் கேட்க விரும்புகிறார்கள்?" "எனவே, என்னையே சரணாக் கொண்டு, துன்பமின்றி செல்; இந்த உன்னத நிலையை அறிக—இது உயிர்களின் அதிபதி, மகா பிரபு." "நானே காலம், காலத்தையும் அழிக்கும் காரணம்; உலகங்களை திரும்பப் பெற வந்திருக்கிறேன். வீரபத்திரா, என்னை மரணத்தின் மரணமாக அறிக; இந்த தேவர்கள் என் அருளால் வாழ்கிறார்கள்" என்று இறைவன் அருளினார். இவ்வாறு, இந்த நிகழ்வுகள் எல்லாம் பரம்பொருளின் லீலைகளாக, உலக நன்மைக்காக நிகழ்ந்தன.