லிங்கபுராணம்

பிரம்மா மற்றும் பிற தேவர்கள் விளையாட்டினால், அவர்களின் உடல்களின் பிரிவினால், பரமபதி அழகுபடுத்தப்படுகிறார்; ஆனால் அவர் தாமாக விரும்பாவிட்டால் அது நிகழாது. இதுபோல், மகேஸ்வரன் தந்தி ஏந்தியிருக்காவிட்டால், பிராமணர்களுக்கு முக்தி எவ்வாறு கிடைக்கும்? இப்போது, ஹிரண்யாக்ஷனின் மூத்த சகோதரன் நரசிம்மாவால் வதைக்கப்பட்டான் என்பது அனைவரும் கேட்டிருப்பது. அந்த நரசிம்மன், ஹிரண்யகசிபுவை எவ்வாறு அழித்தான் என்று விளக்குகிறேன். ஹிரண்யகசிபுவின் மகன் பிரஹ்லாதன், தர்மத்தில் புத்திசாலி, உண்மையில் உறுதி கொண்டவன், தவம் செய்தவன், சிறந்த அறிவு உடையவன். பிறந்ததிலிருந்தே, அவன் அழியாத தேவர்களின் அதிபதி விஷ்ணுவை—அறிவில் முழுமையானவர், அனைத்திலும் நிறைந்தவர், அனைத்து தேவர்களின் ஆதாரம்—பக்தியுடன் வழிபட்டான். அந்த ஆதிபுருஷன், பரம பிரம்மத்தின் உருவம், பிரம்மாவின் அதிபதி, படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகியவற்றின் காரணம்; அவரையே பிரஹ்லாதன் முழு மனதுடன் வழிபட்டான். தன் மகன் இவ்வாறு அமைதியாக, மனம் ஒருமையுடன், "நாராயணாய நம:" "கோவிந்தாய நம:" என்று தொடர்ந்து சொல்லும் நிலையை ஹிரண்யகசிபு பார்த்தான். இதைக் கண்ட அந்த தேவர்களின் பகைவர், தீய எண்ணங்களில் கொழுந்து விட்டு, "நீ என்னை அறியவில்லை, முட்டாள்! நான் தான் அனைத்து தயித்யர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும் நிலையான அதிபதி" என்று கூறினான். "பிரஹ்லாதா, தவறாக வழிநடத்தப்பட்ட மகனே, இரண்டு முறை பிறந்தவர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும் துன்பம் விளைவிப்பவனே! விஷ்ணு யார்? அல்லது தாமரைப் பிறந்த பிரம்மா, இந்திரன், அல்லது வருணன் யார்? வாயு, சோமன், ஈசானன், பாவகன்—யார் எனக்கு சமம்? என்னையே பக்தியுடன் வழிபடு; நாராயணனை எப்போதும் சிறுமைப்படுத்து." "பிரஹ்லாதா, உனக்கு உயிர் வேண்டும் என்றால் கேள்—உனக்கு ஏதும் ஆசை இருந்தால் சொல்." இவ்வாறு தந்தை கூறினாலும், அந்த அறிவாளி பிரஹ்லாதன், "நாராயணாய நம:" என்று தொடர்ந்து விஷ்ணுவை வழிபட்டான். தயித்யர்களின் அனைத்து மகன்களுக்கும் அதே வழிபாட்டை கற்றுக்கொடுத்தான். அதோடு, இந்திரன்முதல் பிறர் அறிய முடியாத, தானே அனுபவித்த அந்தத் திவ்யமான பிரம்ம அறிவை, அவர்களுக்கும் கற்றுக்கொடுத்தான். தன் மகன் தன் கட்டளையை மீறுவதை பார்த்த ஹிரண்யகசிபு, "இந்தத் தீய மகன் பல வகையில் மரணத்திற்கு உரியவன்; இவனை நீங்கள் கொல்ல வேண்டும்" என்று தானவர்களிடம் கூறினான். அந்த தீய மனதுடைய தயித்யரின் வார்த்தையை கேட்ட தானவர்கள், பரமபதியின் சேவகனான பிரஹ்லாதனை தாக்கினர். ஆனால், பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டு உறங்கும் பகவானின் சக்தியால், அவர்களுக்கு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை; அவர்கள் முயற்சிகள் அனைத்தும் வீணானது. அப்போது, ஹிரண்யகசிபுவின் பெருமை முறிந்தபோது, அந்த இடத்தில் நரசிம்மராக பகவான் தோன்றினார். தன் மகனைப் பார்த்து, அந்தத் துன்பம் தரும் தயித்யனை, நூற்றுக்கணக்கான கூரிய நகங்களால் உடல் கிழித்து, ஒரே கணத்தில் அழித்தார். அந்த தயித்யனை, அவன் உறவினர்களோடு சேர்த்து அழித்த பிறகு, பாபங்களை நீக்கும் அந்த நரசிம்மன், மற்றொரு யுகாந்தக் காட்டுத்தீ போல், தயித்ய அரசனை வேதனைப்படுத்த ஆரம்பித்தார். நரசிம்மனின் பயங்கரமான கர்ஜனை உலகையே அச்சத்தில் ஆழ்த்தியது; பிரம்மாவின் உலகம் வரை உள்ள எல்லோரும் நடுங்கினர். இதைக் கண்ட தேவர்கள், அசுரர்கள், மகா நாகங்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள்—அந்தக் கணத்தில் ஹரி மற்றும் பிரம்மாவால் வழிநடத்தப்பட்டு, துணிச்சலும், ஆற்றலும் பெற்று, எல்லா திசைகளிலும் சென்றனர்; அசுரர்களை பாதுகாக்கும் எண்ணத்துடன் சென்றனர். அவர்கள் சென்ற பிறகு, அந்த நரசிம்ம பகவான், ஆயிரம் வடிவங்களுடன், அனைத்திலும் நிறைந்தவராக, ஆயிரம் கரங்களுடன், ஆயிரம் கண்களுடன், சந்திரன், சூரியன், தீ ஆகியவை கண்களாக, அனைத்தையும் வியாபித்தவராக, மாயையின் அதிபதியாக அங்கு நிலைத்திருந்தார். அப்போது, உலகங்களிலும், உலகமலைகளிலும் இருக்கும் சிறந்த தேவர்கள், பிரம்மா, சாத்யர்கள், யமன், மருத்கணங்கள்—அனைவரும் அவரை போற்றி பாடினர். "நீங்கள் பரம்பரமான பரம்பொருள், அனைத்து சாரங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட சாரம்; அனைத்து ஒளிகளுக்கும் மேலான ஒளி, பரமாத்மா, உலகை வியாபித்தவர்." "நீங்கள் ஸ்தூலமானவர், சூக்ஷ்மமானவர், அதி சூக்ஷ்மமானவர், நாதபிரம்ம உருவம், மங்களகரமானவர், வார்த்தைக்கு அப்பாற்பட்டவர், ஆதாரமற்றவர், இருமை இல்லாதவர், கலக்கம் அற்றவர்." "நீங்கள் யாகத்தின் போஜகர், யாகத்தின் உருவம், யாகம் செய்பவர்களுக்கு பலன் அளிப்பவர்; மீன், ஆமை ஆகிய வடிவங்களை எடுத்தவர், உலகில் நிலைத்திருப்பவர்." "பன்றி, சிங்கம் ஆகிய வடிவங்களை எடுத்துத் திகஜனங்களுக்காக நிலை கொண்டவர்; தயித்யர்களின் அதிபதியை அழித்து, தேவர்களை பாதுகாத்தவர்." "ஒரு பிராமணனின் சாபத்தை நிமித்தமாகக் கொண்டு, விளையாட்டாக அவதரித்தீர்; உம்மைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை; இயக்கம் உடையதும், இயக்கமற்றதும் அனைத்தும் உங்களே." "நீங்கள் விஷ்ணுவும், ருத்ரனும், பிதாமகரும்; நீங்கள் ஆரம்பமும் முடிவும்; உம்மே இறைவனே, நாங்களும் உம்மே." "உம்மே முழு பிரபஞ்சம்; இனி அதிகமாக பேச என்ன அவசியம்? உமது மாயையால் பல வடிவங்களில் தோன்றினாலும், உம்மே Advaita tattva, ஒருமை உடையவர்." "தேவர்களின் தேவனே, பசுக்களின் அதிபதியே, உம்மை எவ்வாறு போற்றுவது? பல்வேறு ஸ்தோத்ரங்களாலும், பலவிதமான உணர்வுகளாலும் போற்றினாலும், நீங்கள் எப்போதும் அதிபதியே." "யார் பக்தியுடன் இந்த நரசிம்ம ஸ்துதியை உச்சரிப்பார் அல்லது அதன் அர்த்தத்தை சிந்திப்பார், அவருக்கு சாந்தி கிடையாது, மறுபிறவி கிடையாது." "அல்லது, எல்லா இருமுறை பிறந்தவர்களும் இதை கேட்கச் செய்வாராயின், அவர்கள் விஷ்ணு லோகத்தில் மகிமை பெறுவர்; அந்தக் காலத்தில், இந்திரன், பிரம்மா உட்பட தேவர்கள் சிவனை வழிபடுவர்." "அவர்கள் அருகில் சென்று, முழுமையாக போற்றி, அந்த மிருக வடிவில் உள்ளவருக்குத் தெரிவித்தனர்; பின்னர் பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்கள் விரைவாக பரமபதியை போற்றினர்." "தங்களை பாதுகாக்கும் பொருட்டு, அவர்கள் காரண காரணமான, மண்டர மலை மீது விளையாடும் மகா தேவனைச் சரணடைந்தனர்." "கணங்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், அப்சரஸ்கள் ஆகியோரால் சேவிக்கப்படும் அவரை, தேவர்கள், பிரம்மா, மிகுந்த பயத்தில், நடுங்கும் குரலில், தரையில் முழங்கி போற்றினர்." "காலம் முடிவுக்கு வரச் செய்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்; ருத்ரா, கோபம் கொண்டவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்; சிவா, ருத்ரா, சங்கரா, மங்களகரமானவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்." "நீங்கள் கொடியவர், அனைத்து உயிர்களின் கட்டுப்பாட்டாளர், எங்கள் சிவா; சிவா, சர்வா, சங்கரா, துயரங்களை போக்கும் பெருமானே, உமக்கு நமஸ்காரம்." "மகிழ்ச்சி அளிப்பவரே, அனைத்திலும் நிறைந்தவரே, விஷ்ணுவே, பிரம்மாவே, உமக்கு நமஸ்காரம்; முடிவை அளிப்பவரே, உமா தேவியின் கணவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்." "பொன்னான கரங்களுடையவரே, நேரடியாக பொன்னின் அதிபதியே, சர்வா, எல்லா வடிவங்களும் உடையவரே, புருஷனே, மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு நமஸ்காரம்." இவ்வாறு அந்த பரம்பொருளை, தேவர்கள், பிரம்மா, மற்றும் அனைத்து உலகங்களும் பக்தியுடன் போற்றி, அவரை வணங்கினர்.